โอกาสทางธุรกิจครั้งใหญ่

"ฉันไม่ได้มาที่นี่เพื่อฟังคำปดจากปากคนโกง แต่ฉันมาเพื่อจะบอกว่า ถ้าคุณยังดึงดันจะขัดขวางฉัน ผลลัพธ์ที่จะตามมาหลังจากนี้... ต่อให้คุณเป็นสะใภ้รองตระกูลหลิน ก็คงไม่มีปัญญาจ่ายค่าเสียหายไหวหรอกนะคะ" หลินเฟยวางถ้วยน้ำชาลงบนโต๊ะไม้เก่าๆ เสียงกระทบกันของกระเบื้องเคลือบดังก้องท่ามกลางความเงียบงันในห้องรับรองของโรงงานแปรรูปอาหารอำเภอ เธอสบตา 'สะใภ้รองหลิน' ที่กำลังหน้าซีดสลับเขียวด้วยแววตาเรียบเฉย ทว่าแฝงไปด้วยประกายคมกริบดุจมีดพก สะใภ้รองตระกูลหลินขยับริมฝีปากสั่นระริก จะด่าทอก็ทำไม่ได้ เพราะข้างกายหลินเฟยยังมีจ้าวเหวินหลงที่ยืนกอดอกพิงผนัง ดวงตาคมดุจเหยี่ยวของเขาจ้องมองมาราวกับจะกดทับให้ร่างของนางแหลกสลายไปกับพื้น "หลินเฟย... แกมันก็แค่นังเด็กเหลือขอที่อาศัยโชคช่วย!" สะใภ้รองเค้นเสียงลอดไรฟัน พยายามรักษาท่าทีแต่เหงื่อเม็ดโตเริ่มผุดขึ้นตามไรผม "โชคหรือคะ? ถ้าฉันไม่มีความสามารถจริง ต่อให้มีเทพเจ้าประทานพรให้ ก็ไม่มีทางทำกำไรได้มากกว่าเงินเดือนทั้งปีของคุณภายในสัปดาห์เดียวหรอกค่ะ" หลินเฟยยิ้มมุมปาก เป็นรอยยิ้มที่ไม่ได้ไปถึงดวงตา "เอาล่ะ เชิญออกไปได้แล้วค่ะ ก่อนที่ฉันจะเปลี่ยนใจเรียกสารวัตรมาตรวจสอบบัญชีที่น่าสงสัยของคุณที่บ้าน" เมื่อร่างที่น่ารำคาญถอยออกไปจนลับตา หลินเฟยจึงถอนหายใจยาว ความเก่งกาจของเธอไม่ได้มาจากไหน แต่มาจากซูเปอร์มาร์เก็ตมิติที่ซ่อนอยู่ ซึ่งทำให้เธอสามารถเข้าถึงวัตถุดิบและสูตรอาหารที่ล้ำสมัยกว่ายุคนี้หลายสิบปี "ทำได้ดีมาก" จ้าวเหวินหลงขยับตัวเข้ามาใกล้ กลิ่นอายความเป็นชายจากตัวเขาทำให้หัวใจของหลินเฟยกระตุกวูบเบาๆ "แต่ระวังไว้หน่อยก็ดี เธอกำลังก้าวเท้าเข้าสู่พื้นที่ของพวก 'ผู้มีอิทธิพล' การทำธุรกิจในเมืองใหญ่ไม่ได้มีแค่พวกญาติไร้ค่าคอยขวางทางหรอกนะ" "ฉันรู้ค่ะ เหวินหลง" เธอเงยหน้ามองเขา "แต่ถ้าไม่เสี่ยง เราก็ไม่มีวันลืมตาอ้าปากได้ ฉันต้องการเงินทุนขยายกิจการ... และฉันเชื่อว่าวันนี้จะมี 'ใครบางคน' ปรากฏตัวขึ้น" ในขณะที่หลินเฟยกำลังจะหยิบเอกสารโครงการโรงงานอาหารแปรรูปขึ้นมาตรวจทาน ประตูไม้บานใหญ่ก็ถูกผลักออกอย่างช้าๆ ชายวัยกลางคนในชุดสูทตัดเย็บประณีตแบบตะวันตก ก้าวเข้ามาด้วยท่าทางสุขุม เขาสวมแว่นตากรอบทอง และมีกลิ่นอายของนักธุรกิจที่ผ่านโลกมาโชกโชน "คุณหลินเฟยใช่ไหมครับ? ผมชื่อ 'กู้เจิ้นหมิง' จากบริษัทส่งออกในตัวเมือง" ชายคนนั้นกล่าวพลางวางนามบัตรลงบนโต๊ะ "ผมได้ยินกิตติศัพท์เรื่องรสชาติอาหารกระป๋องของคุณมาสักพักแล้ว... โดยเฉพาะซอสสูตรพิเศษนั่น" หลินเฟยเลิกคิ้วขึ้นเล็กน้อย เธอรู้ดีว่าชื่อกู้เจิ้นหมิงคือใคร เขาคือเจ้าพ่อการค้าในยุคปฏิรูปที่ใครๆ ต่างก็เกรงใจ การที่เขามาปรากฏตัวที่นี่หมายความว่าเธอวางหมากไว้ไม่ผิดจุด "คุณกู้มาพบฉันด้วยตัวเอง คงไม่ใช่แค่เพราะอยากชิมอาหารกระป๋องหรอกใช่ไหมคะ?" หลินเฟยตอบกลับอย่างตรงไปตรงมา ไม่มีความประหม่าในน้ำเสียงแม้แต่น้อย กู้เจิ้นหมิงหัวเราะในลำคอ สายตาของเขากวาดมองไปรอบห้องอย่างพิจารณา "ฉลาดสมคำร่ำลือครับ ผมไม่ได้มาเพื่อซื้อสินค้า... แต่ผมมาเพื่อซื้อ 'อนาคต' ของคุณ ผมต้องการเป็นพาร์ทเนอร์ในธุรกิจโรงงานของคุณ และผมยินดีจะมอบสิทธิ์การกระจายสินค้าในเขตเศรษฐกิจพิเศษให้คุณด้วย... แต่มีข้อแม้ข้อเดียว" บรรยากาศในห้องเย็นเยียบลงทันที จ้าวเหวินหลงขยับตัวมาบังหน้าหลินเฟยครึ่งหนึ่งโดยสัญชาตญาณ "ข้อแม้ว่ายังไงคะ?" หลินเฟยถามต่อ "ผมต้องการสูตรลับของการถนอมอาหารที่คุณใช้... และผมต้องการตัวคุณไปเป็นที่ปรึกษาให้กับบริษัทแม่ของผมในเซี่ยงไฮ้" กู้เจิ้นหมิงยื่นมือออกมา "คุณจะปฏิเสธผมก็ได้ แต่บอกไว้ก่อนว่า ในยุคที่ลมเปลี่ยนทิศเช่นนี้ หากไม่มีมือที่แข็งแกร่งพอคอยประคองไว้ ธุรกิจเล็กๆ ของคุณจะถูกบดขยี้จนไม่เหลือซากภายในเดือนหน้า" หลินเฟยจ้องลึกเข้าไปในดวงตาของกู้เจิ้นหมิง เธอไม่ได้มองเห็นเพียงแค่ข้อเสนอทางธุรกิจ แต่เธอมองเห็น 'กับดัก' ที่ซ่อนอยู่ในคำหอมหวานนั้น หากเธอตอบตกลง เธอจะได้โอกาส แต่เธอจะเสียความเป็นอิสระไปทันที นิ้วเรียวของเธอเคาะโต๊ะเป็นจังหวะ เธอเหลือบมองนาฬิกาข้อมือที่ซื้อมาจากมิติลับ ก่อนจะส่งยิ้มหวานที่ดูเป็นมิตรที่สุดเท่าที่จะทำได้ให้กับกู้เจิ้นหมิง "ข้อเสนอของคุณน่าสนใจมากค่ะคุณกู้... แต่ฉันมีทางเลือกที่ดีกว่านั้น" หลินเฟยหยิบเอกสารแผ่นหนึ่งออกมาจากกระเป๋าผ้า เป็นแผนผังการผลิตที่เธอเขียนด้วยลายมือตัวเอง "ก่อนที่คุณจะตัดสินใจซื้อตัวฉัน ฉันอยากให้คุณดูนี่เสียก่อน... และเชื่อเถอะค่ะว่า หลังจากคุณอ่านหน้าสุดท้ายจบลง คุณจะเป็นฝ่ายที่ต้องขอร้องให้ฉันร่วมลงทุนด้วยตัวเอง" กู้เจิ้นหมิงรับเอกสารไปอ่าน ทันทีที่สายตาของเขาไล่เรียงบรรทัดสุดท้าย สีหน้าที่เคยนิ่งสงบของชายผู้ผ่านโลกมามากกลับเปลี่ยนเป็นตกตะลึงอย่างเห็นได้ชัด เขาเงยหน้าขึ้นมองหลินเฟยด้วยสายตาที่เปลี่ยนไปจากเดิม ราวกับมองเห็นขุมทรัพย์ที่ล้ำค่าที่สุดในชีวิต เขากำลังจะพูดอะไรบางอย่าง แต่แล้วเสียงเคาะประตูที่รัวแรงและเสียงเอะอะโวยวายจากด้านนอกก็ดังแทรกเข้ามาอย่างไม่มีปี่มีขลุ่ย! "หลินเฟย! ออกมานะ! แกกล้าดียังไงถึงเอาเรื่องบัญชีไปฟ้องท่านหัวหน้าเขต!" เสียงของสะใภ้รองดังแผดขึ้น ตามด้วยเสียงปืนดังสนั่นที่ทำให้คนทั้งตึกต้องหมอบลงกับพื้น! ขอบพระคุณนักอ่านทุกท่านที่ร่วมเดินทางผ่านเรื่องราวสุดเข้มข้นในวันนี้ไปกับหลินเฟยด้วยกันนะคะ!