ระบบอัปเกรด: เลเวลฮันเตอร์

"ฉันเตือนคุณแล้วนะรวินท์ ว่าเศษสวะอย่างแกไม่มีวันลืมตาอ้าปากได้ในชาตินี้!" เสียงหัวเราะเยาะเย้ยของพงศกรดังสะท้อนก้องห้องประชุมบอร์ดบริหารระดับสูง กลิ่นอายของความหยิ่งผยองและกลิ่นน้ำหอมราคาแพงคละคลุ้งปะปนกับบรรยากาศที่กดดันจนแทบหายใจไม่ออก สายตาทุกคู่ในห้องจ้องมองมายังรวินท์ด้วยความรู้สึกสมเพชเวทนา ราวกับเขามielเป็นเพียงฝุ่นผงใต้รองเท้าหนังราคาแพงของทายาทมหาเศรษฐี รวินท์ไม่ได้ปริปากเถียง เขายังคงยืนนิ่งสงบ สองมือประสานกันไว้เบื้องหน้า ใบหน้าคมคายไร้ซึ่งความตื่นตระหนก มีเพียงรอยยิ้มจางๆ ที่มุมปาก ซึ่งนั่นยิ่งทำให้พงศกรหงุดหงิดใจจนเส้นเลือดที่ขมับเต้นตุบๆ ในขณะที่คนอื่นๆ มองเห็นเป็นวิกฤตใกล้ล้มละลาย ทว่าในสายตาของรวินท์เวลานี้ โลกทั้งใบกลับแปรเปลี่ยนเป็นชุดตัวเลขและเส้นกราฟสามมิติที่กำลังหมุนวนด้วยความเร็วสูง [ติ๊ง! ตรวจพบความกดดันระดับวิกฤต ระบบทำการเปิดใช้งาน: 'เนตรธุรกิจพญาอินทรี' (Eagle Eye Business Route)] เสียงแจ้งเตือนจากระบบดังขึ้นในหัว พร้อมกับข้อมูลมหาศาลที่หลั่งไหลเข้ามาอย่างไร้ขีดจำกัด รวินท์กะพริบตาเพียงครั้งเดียว ทัศนียภาพเบื้องหน้าก็เปลี่ยนไป หุ้นของบริษัทคู่แข่งที่พงศกรเพิ่งทุ่มเงินซื้อด้วยความมั่นใจ ปรากฏตัวเลขสีแดงฉานบ่งบอกถึงความเสี่ยงระดับวิกฤตภายในสามวินาทีข้างหน้า ช่องโหว่ทางกฎหมายและจุดอ่อนในสัญญาซื้อขายมูลค่าหมื่นล้านถูกไฮไลต์ด้วยกรอบแสงสีทองอร่าม ชัดเจนราวกับมีใครเอาปากกามาวงไว้ให้ นี่คือทักษะพิเศษในการอ่านทิศทางธุรกิจที่ระบบมอบให้... มันไม่ใช่แค่การคาดเดา แต่มันคือการมองเห็นอนาคตทางการเงินที่แม่นยำยิ่งกว่าพระเจ้า "พูดจบแล้วใช่ไหมครับ คุณพงศกร" รวินท์เอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงราบเรียบ แต่น้ำเสียงนุ่มนวลทรงพลังนั้นกลับสร้างแรงกระเพื่อมในอากาศจนทุกคนต้องเงียบกริบ "แก... แกยังมีหน้ามาทำเสียงอวดดีอีกเรอะ!" พงศกรตบโต๊ะเสียงดังสนั่น ลุกขึ้นยืนชี้หน้า "หุ้นในมือแกกำลังดิ่งลงเหว โปรเจกต์ที่แกถืออยู่ถูกยกเลิกสัญญาหมดแล้ว แกมันก็แค่ไอ้กระจอกที่โชคดีชั่วครั้งชั่วคราว!" รวินท์ค่อยๆ ก้าวเท้าเดินเข้าไปหาช้าๆ ทุกย่างก้าวที่เขาก้าวออกไป สร้างแรงกดดันมหาศาลให้พงศกรต้องถอยหลังโดยไม่รู้ตัว ความเยือกเย็นแผ่ซ่านออกมาจากตัวชายหนุ่มจนอุณหภูมิในห้องประชุมลดฮวบลงอย่างน่าประหลาด "คุณคิดว่าตัวเองถือไพ่เหนือกว่าสินะครับ..." รวินท์หยุดยืนห่างจากพงศกรเพียงแค่ก้าวเดียว ดวงตาสนิทคมกริบจ้องลึกเข้าไปในดวงตาที่เริ่มไหวระริกของอีกฝ่าย "แต่เสียดายจริงๆ ที่ตึกที่คุณยืนอยู่ตอนนี้ และบริษัทที่คุณกำลังภาคภูมิใจ... แท้จริงแล้วถูกซื้อกิจการต่อโดยนอมินีที่ถือครองหุ้นใหญ่ 51% ผ่านบริษัทโฮลดิ้งที่ผมเพิ่งเซ็นสัญญาไปเมื่อสิบนาทีที่แล้ว" พงศกรหน้าถอดสี ทรวดทรงที่เคยผึ่งผายเริ่มสั่นเทา "มะ... ไม่จริง! แกโกหก! บริษัทระดับนั้นไม่มีทางขายให้คนอย่างแกหรอก!" รวินท์ไม่ได้ตอบคำถามด้วยวาจา เขาสอดมือเข้าในกระเป๋าเสื้อสูท หยิบบัตรเครดิตสีดำสนิทลวดลายมังกรทองอร่ามขอบสลักไทเทเนียมแท้—บัตรเครดิตดำไร้ขีดจำกัดวงเงินที่เชื่อมต่อกับระบบผู้ถือครองความรวยระดับพระเจ้าออกมาถือไว้ในมือ ในวินาทีนั้นเอง ประตูห้องประชุมก็ถูกผลักเปิดออกอย่างแรง พร้อมกับการปรากฏตัวของลินิน หญิงสาวผู้เป็นดั่งดวงใจของรวินท์ เธอก้าวเข้ามาด้วยท่าทีสง่างาม สวมชุดสูทเข้ารูปสีขาวสะอาดตา ในมือถือเอกสารตราครุฑและแฟ้มบัญชีทรัพย์สินที่ทำให้เหล่าบอร์ดบริหารต้องอ้าปากค้างด้วยความตกตะลึง ลินินส่งยิ้มให้รวินท์ด้วยสายตาที่เปี่ยมไปด้วยความรักและความเชื่อมั่นอย่างไม่มีวันเสื่อมคลาย เธอก้าวเข้ามาเคียงข้างเขา จับมือเรียวยาวของสามีไว้เบื้องหน้าฝูงชน ก่อนจะหันไปสบตากับพงศกรด้วยรอยยิ้มเยือกเย็นที่ไม่เคยมีใครได้เห็นมาก่อน "ยินดีต้อนรับสู่การล้มละลายอย่างเป็นทางการนะคะ... คุณพงศกร" ลินินเอ่ยด้วยน้ำเสียงหวานใสแต่เชือดเฉือนถึงขั้วหัวใจ รวินท์ยกย่องมุมปากขึ้นเล็กน้อย มือขวาถือบัตรเครดิตสีดำสนิทเตรียมพร้อม และในจังหวะนั้นเอง เสียงแจ้งเตือนจากระบบก็ดังขึ้นพร้อมกับการตัดรอบบิลมูลค่าห้าหมื่นล้านบาทที่ถูกกว้านซื้อหุ้นทั้งหมดในพริบตาเดียว— [ติ๊ง! ทำการรูดอนุมัติยอดซื้อกิจการทั้งหมด 50,000,000,000 บาท สำเร็จ] ขอขอบพระคุณนักอ่านทุกท่านที่ร่วมเดินทางและสนับสนุนผลงานของผมด้วยดีเสมอมานะครับ