คดีฆาตกรรมต่อเนื่องในงานเลี้ยง

เสียงกรีดร้องแหลมสูงดั่งแก้วเจียระไนถูกกระแทกจนแตกละเอียดดังขึ้นกลบเสียงดนตรีคลาสสิกที่กำลังบรรเลงอย่างเพลิดเพลิน โคมระย้าคริสตัลขนาดมหัศจรรย์กลางห้องโถงจัดเลี้ยงสั่นสะเทือนตามแรงระเบิดเบาๆ กลิ่นคาวเลือดสดๆ ตลบอบอวลปะปนกับกลิ่นหอมหวานของดอกกุหลาบพันธุ์หายากและแชมเปญชั้นดีในทันที คิรอสไม่ลังเลแม้แต่วินาทีเดียว เขาหันไปมองลินินที่ยังคงตกตะลึงกับร่างไร้ลมหายใจของขุนนางชั้นผู้ใหญ่ที่ฟุบลงตรงหน้า ก่อนจะตัดสินใจคว้ามือเธอไว้แน่น สัมผัสจากฝ่ามืออุ่นๆ ของเธอช่วยดึงสติอันตรายในสถานการณ์วิกฤตนี้กลับคืนมา ดวงตาสีเข้มของชายหนุ่มกวาดมองไปรอบห้องโถงกว้างขวางซึ่งอัดแน่นไปด้วยแขกผู้มีเกียรติกว่าสามร้อยชีวิต ท่ามกลางความชุลมุนและเสียงแตกตื่นของผู้คนที่วิ่งหนีตายอย่างไร้ทิศทาง "อย่าปล่อยมือผมนะครับสารวัตร" คิรอสกระซิบเสียงต่ำด้วยความสุขุม นัยน์ตาสีรัตติกาลของเขาหรี่ลงเล็กน้อยเมื่อสมองส่วนวิเคราะห์พฤติกรรมอาชญากรเริ่มทำงานด้วยความเร็วสูง "เกิดอะไรขึ้น... นี่มันเขตหวงห้ามในงานเต้นรำประจำปีนะ ทำไมการรักษาความปลอดภัยถึง..." สารวัตรลินินกัดริมฝีปากแน่น มืออีกข้างแตะที่ด้ามไม้เท้าเวทมนตร์ข้างกายโดยสัญชาตญาณ แม้สีหน้าจะตื่นตระหนกอยู่บ้าง แต่สายตาของเธอกลับฉายแววเด็ดเดี่ยวสมกับเป็นนายตำรวจมือหนึ่งแห่งกองปราบปรามเวทมนตร์ "ไม่ใช่ความผิดพลาดของการรักษาความปลอดภัยหรอครับ... แต่นี่คือการประกาศสงคราม" คิรอสกล่าวพึมพำขณะดึงตัวลินินให้หลบเข้าไปหลังเสาหินอ่อนสลักลวดลายวิจิตร ท่ามกลางความโกลาหล เขากำลังใช้ทักษะ [จิตวิทยาอาชญากรระดับสูง] และ [ระบบจำลองคำให้การ] เพื่อวิเคราะห์วิถีแผลฉีกขาดบนลำคอของเหยื่อ รอยแผลนั้นลึกและคมกริบ เกิดจากวัตถุมีคมขนาดเล็กที่ถูกซัดด้วยความเร็วสูง ไม่ใช่การลอบสังหารแบบประชิดตัว แต่เป็นการฆาตกรรมจากมุมสูง—บริเวณชั้นลอยของห้องโถงซึ่งมีแขกวีไอพีและนักดนตรีประจำอยู่ "คุณคิรอส มองอะไรอยู่ครับ... หรือว่าคุณเห็น..." ลินินสังเกตเห็นประกายความคิดบางอย่างในแววตาของชายหนุ่ม "ใช่ครับ เหยื่อไม่ได้ถูกเลือกโดยบังเอิญ ท่านดยุกคาร์ลอสคือผู้ตรวจสอบบัญชีลับของสถาบันเวทมนตร์ การตายของเขาในคืนนี้จะทำให้เอกสารหลักฐานคดีทุจริตทั้งหมดหายสาบสูญ... และที่สำคัญที่สุด" คิรอសหยุดพูดไปชั่วขณะ ปล่อยให้จังหวะการเต้นของหัวใจปรับเข้าสู่ความสงบ "ฆาตกรยังอยู่ในงานนี้ครับ ปะปนอยู่ท่ามกลางพวกเรานับร้อยคนนี้แหละ" บรรยากาศรอบตัวเริ่มเย็นยะเยือกขึ้นอย่างผิดธรรมชาติ ระบบในหัวของคิรอสส่งเสียงเตือนเบาๆ เป็นสัญญาณระทึกขวัญ แต่เขากลับยิ้มมุมปาก ความท้าทายระดับนี้แหละคือสิ่งที่เขาต้องการเพื่อพิสูจน์ทักษะที่สะสมมา "ถ้าอย่างนั้น เราต้องปิดตายประตูทุกบาน..." ลินินเสนอด้วยน้ำเสียงเฉียบขาด "ไม่ได้ครับ ถ้าทำแบบนั้นจะเข้าทางฆาตกรทันที การต้อนสุนัขจนมุมในฝูงชนจะทำให้เกิดการนองเลือดครั้งใหญ่กว่าเดิม" คิรอสปฏิเสธอย่างนุ่มนวลแต่หนักแน่น เขากระชับมือที่กุมมือเธอไว้แน่นขึ้นอีกนิด "เราต้องเล่นเกมจิตวิทยากับมัน... จงใจปล่อยให้มันคิดว่าแผนกำลังดำเนินไปได้ด้วยดี แล้วล่อให้มันเผยหางออกมาเอง" ในขณะที่ทั้งสองกำลังวางแผน ทันGนั้นเอง ไฟฟ้าภายในห้องโถงทั้งหมดก็ดับวูบลงพร้อมกัน ความมืดมิดเข้าปกคลุมชั่วขณะ ท่ามกลางเสียงกรีดร้องที่ดังระդับขึ้นอีกครั้ง คิรอสสัมผัสได้ถึงกระแสลมพัดผ่านเบาๆ ที่ต้นคอ ประสาทสัมผัสทุกส่วนตื่นตัวถึงขีดสุด เขาขยับตัวตามสัญชาตญาณ ดึงลินินให้หมุนตัวหลบคมมีดที่เฉียดใบหูไปเพียงไม่กี่เซนติเมตร เสียงวัตถุโลหะปักลงบนเสาหินข้างหลังดัง *ฉึก!* แสงไฟสำรองฉุกเฉินสีแดงฉานสว่างวาบขึ้นในเสี้ยววินาทีต่อมา เผยให้เห็นเงาร่างหนึ่งในชุดสูทสีดำสนิทและหน้ากากเวนิสกำลังวิ่งหายเข้าไปในฝูงชนที่กำลังแตกตื่น "ตามไปครับ!" คิรอสไม่รอช้า เขาออกวิ่งนำโดยมีลินินประกบติดอย่างรู้ใจ ทั้งคู่ฝ่าฝูงชนที่กำลังวิ่งหนีตายอลหม่านขึ้นไปยังบันไดวนสู่ชั้นลอยของห้องโถง กลิ่นอายเวทมนตร์จางๆ ลอยอบอวลปะปนกับกลิ่นฝนและควันไฟ คิรอสหยุดยืนที่หน้าประตูห้องพักรับรองวีไอพีชั้นบน รอยเท้าเปื้อนโคลนผสมคราบเลือดปรากฏเด่นชัดบนพรมแดงราคาแพง ชายหนุ่มยกมือขึ้นห้ามลินินไม่ให้พุ่งเข้าไปสุ่มสี่สุ่มห้า เขาย่อตัวลงใช้ปลายนิ้วแตะคราบเลือดนั้นเบาๆ ก่อนจะหลับตาลงเพื่อจำลองเหตุการณ์ในหัว [ระบบจำลองคำให้การทำงาน: วิเคราะห์อุณหภูมิของคราบเลือด... เวลาที่ผ่านไปหลังเสียชีวิต... น้ำหนักก้าวเดิน...] "เขาไม่ได้หนีครับ..." คิรอสลืมตาขึ้น ดวงตาคู่นั้นเปล่งประกายความมั่นใจอย่างประหลาด "เขากำลังรอให้เราเดินเข้ามาในกับดักต่างหาก" ลินินสูดหายใจเข้าลึก and กระชับไม้เท้าในมือ "ถึงจะเป็นกับดัก แต่ถ้ามันคือหนทางเดียวที่จะกระชากหน้ากากฆาตกรคนนี้ ฉันก็ไม่กลัวที่จะเดินเข้าไปหรอกครับ... เอ๊ย หมายถึง ฉันไม่กลัวหรอกค่ะ—เอ๊ย ไม่ใช่สิ!" สารวัตรสาวเผลอหลุดปากอุทานด้วยความลนลานจนเกือบเสียมาดผู้พิทักษ์สันติราษฎร์ ทำเอาคิรอสถึงกับหลุดหัวسออกมาเบาๆ ท่ามกลางบรรยากาศตึงเครียด "ผมชอบความมุ่งมั่นของคุณนะครับสารวัตร งั้นเราไปทักทาย ‘เจ้าภาพ’ ของงานเลี้ยงรอบนี้กันเถอะ" คิรอสผลักประตูไม้บานใหญ่ตรงหน้าให้เปิดออกอย่างช้าๆ เสียงบานพับเก่าแก่ดังเอี๊ยดอาร์ดบาดหู ภายในห้องพักรับรองมืดสลัว มีเพียงแสงจันทร์สาดส่องผ่านหน้าต่างกระจกสีบานใหญ่ ร่างของชายคนหนึ่งยืนหันหลังให้พวกเขากำลังจิบไวน์แดงในแก้วทรงสูงอย่างใจเย็น ราวกับรู้ล่วงหน้าอยู่แล้วว่าแขกผู้ไม่ได้รับเชิญทั้งสองจะมาเยือน ชายปริศนาค่อยๆ หันกลับมา ช้าๆ พร้อมกับรอยยิ้มเย็นเยียบที่มุมปากภายใต้หน้ากากสีเงินยวดยวง และคำพูดประโยคแรกที่หลุดออกมาจากปากของเขาก็ทำให้เลือดในกายของคิรอสและลินินเย็นเฉียบลงถึงขั้วหัวกระดูก *[ระบบแจ้งเตือนฉุกเฉินระดับ SSS: ตรวจพบตัวตนเป้าหมาย—บอสลับแห่งองค์กรเงา "อาร์เธอร์" ปรากฏตัว]* *[คำเตือน: ความน่าจะเป็นในการรอดชีวิตจากสถานการณ์นี้ต่ำกว่า 12.7%]* *[เงื่อนไขพิเศษปลดล็อก: ทางเลือกของคุณในวินาทีถัดไปจะกำหนดชะตากรรมของสถาบันเวทมนตร์ทั้งสิ้น...]* ขอขอบคุณรี้ดเดอร์ทุกท่านที่ติดตามและสนับสนุน "แฟ้มคดีลับ007" ด้วยดีเสมอมานะครับ