ถอดหน้ากากฆาตกร

"แก้วไวน์คริสตัลในมือของท่านสั่นไหวเกินไปแปดมิลลิเมตรนะครับ ท่านอาร์เธอร์..." เสียงทุ้มต่ำแต่นุ่มนวลดังขึ้นท่ามกลางเสียงดนตรีบรรเลงคลอเบาๆ ในห้องจัดเลี้ยงหรูหราของสถาบันเวทมนตร์ แสงไฟจากโคมระย้าคริสตัลนับร้อยดวงส่องกระทบใบหน้าของผู้คนจนเกิดเงาทอดยาวบิดเบี้ยว แต่ไม่มีใครในงานแห่งนี้กล้าขยับตัวแม้แต่คนเดียว บรรยากาศรอบตัวอัดแน่นไปด้วยแรงกดดันมหาศาลจากจิตสังหารที่ถูกกดทับไว้ภายใต้รอยยิ้มอันสุภาพ ผม—คิรอส ยืนอยู่เบื้องหน้าชายหนุ่มผู้มีเรือนผมสีเงินยวดยวงและดวงตาสสีอำพันลึกลับ ภายใต้ชุดสูทตัดเย็บอย่างประณีต เขากำลังยกแก้วไวน์ขึ้นจิบท่ามกลางสายตาตื่นตะลึงของแขกผู้มีเกียรติและเหล่าอาจารย์อาวุโส *[ระบบแจ้งเตือนฉุกเฉินระดับ SSS: ตรวจพบตัวตนเป้าหมาย—บอสลับแห่งองค์กรเงา "อาร์เธอร์" ปรากฏตัว]* *[คำเตือน: ความน่าจะเป็นในการรอดชีวิตจากสถานการณ์นี้ต่ำกว่า 12.7%]* *[เงื่อนไขพิเศษปลดล็อก: ทางเลือกของคุณในวินาทีถัดไปจะกำหนดชะตากรรมของสถาบันเวทมนตร์ทั้งสิ้น...]* ตัวอักษรสีแดงฉานโปร่งแสงปรากฏขึ้นในครรลองสายตาของผม ร่างกายทุกส่วนตอบสนองตามสัญชาตญาณการเอาตัวรอด อะดรีนาลีนหลั่งไหลสูบฉีดเข้าสู่กระแสเลือดอย่างรวดเร็ว แต่ภายนอกผมยังคงรักษาอาการสงบเยือกเย็นไว้ได้อย่างสมบูรณ์แบบ มือขวาซุกไว้ในกระเป๋าเสื้อคลุมเพื่อควบคุมการทำงานของระบบจำลองคำให้การที่กำลังประมวลผลพฤติกรรมของเป้าหมายอย่างบ้าคลั่ง ทางด้านขวาของผม สารวัตรลินินในชุดราตรีสีน้ำเงินเข้มที่แฝงความดุดันและสง่างาม มือเรียวบางของเธอกุมด้ามปืนเวทมนตร์ที่ซ่อนไว้ใต้รอยผ่าของชุดอย่างแนบเนียน ดวงตาคู่สวยหรี่ลงเล็กน้อยด้วยความระแวดระวัง เธอกระซิบเสียงลอดไรฟันด้วยความเคร่งเครียด "คิรอส... หมอนี่ไม่ใช่แขกรับเชิญตามระบบลงทะเบียนแน่ๆ พลังเวทที่แผ่ออกมาจากตัวเขากำลังรบกวนเขตอาคมป้องกันรอบสถาบัน" "ผมทราบแล้วครับสารวัตร..." ผมตอบรับสั้นๆ สายตาไม่ละไปจากรอยยิ้มที่มุมปากของชายตรงหน้า อาร์เธอร์หัวเราะเบาๆ ในลำคอ เสียงนั้นนุ่มนวลราวกับเสียงกระซิบของปีศาจ เขาวางแก้วไวน์ลงบนถาดของบริกรที่ยืนตัวสั่นเทาด้วยความหวาดกลัว ก่อนจะกวาดสายตามองไปรอบห้อง "ช่างน่าประทับใจเสียจริงครับ คุณคิรอส... ผมอุุตส่าห์ซ่อนตัวตนในฐานะที่ปรึกษาอาวุโสมานานหลายเดือน แต่กลับถูกคุณกระชากหน้ากากออกมากลางงานสำคัญเช่นนี้ได้โดยใช้เวลาเพียงแค่การวิเคราะห์จังหวะการหายใจและการสั่นของกล้ามเนื้อเพียงไม่กี่วินาที... คุณนี่สมandกับเป็นนักจิตวิทยาอาชญากรผู้โด่งดังจากโลกอีกใบจริงๆ" สิ้นคำพูดนั้น เสียงฮือฮาก็ระเบิดขึ้นทั่วห้องจัดเลี้ยง บรรดาขุนนางและอาจารย์ต่างถอยกรูดออกห่างจากเราทั้งสองคนทันที ความตื่นตระหนกแผ่ซ่านไปทั่วราวกับควันพิษ พวกเขาไม่คาดคิดมาก่อนว่าชายหนุ่มผู้สุภาพเรียบร้อยและทรงอิทธิพลคนนี้ จะเบื้องหลังคือบอสลับขององค์กรเงาผู้ชักใยอาชญากรรมเวทมนตร์ทั้งหมด "ความลับไม่มีในโลกหรอกครับท่านอาร์เธอร์" ผมก้าวเท้าไปข้างหน้าหนึ่งก้าวเพื่อลดระยะห่าง พร้อมกับดึงข้อมูลที่ระบบประมวลผลเสร็จสิ้นออกมาแสดงในหัว "รอยแผลเป็นจางๆ ที่มุมกระดูกไหปลาร้าด้านซ้าย ท่าทางการเดินที่ทิ้งน้ำหนักลงขาขวามากกว่าปกติเพื่อปกปิดอาการบาดเจ็บจากสนามรบเวทมนตร์เมื่อสี่ปีก่อน และที่สำคัญที่สุด... สารเคมีตกค้างในไวน์แก้วนั้นคือสารละลายมานาชนิดเดียวกับที่ใช้ในคดีฆาตกรรมต่อเนื่องเมื่อเดือนก่อน ไม่มีทางที่แขกธรรมดาจะมีสิทธิ์เข้าถึงสารเคมีระดับควบคุมพิเศษนี้ได้หรอกครับ" อาร์เธอร์เลิกคิ้วขึ้นเล็กน้อย แววตาคู่สีอำพันฉายแววทึ่งระคนเย้ยหยัน รอยยิ้มของเขาขยายกว้างขึ้นจนน่าขนลุก "สมบูรณ์แบบ... สมบูรณ์แบบจริงๆ การวิเคราะห์ที่อาศัยทั้งตรรกะ จิตวิทยา และหลักฐานเชิงประจักษ์ ช่างน่าเสียดายเสียจริงที่คุณเลือกยืนอยู่ฝั่งเดียวกับกฎหมาย ถ้างั้น... ลองตอบผมหน่อยสิครับคุณคิรอส ว่าถ้าหากผมกดปุ่มนี้ลงไป... อุปกรณ์สลายมานาที่ติดตั้งไว้ทั่วฐานรากของสถาบันเวทมนตร์จะใช้เวลาอีกกี่วินาทีในการเปลี่ยนสถานที่แห่งนี้ให้กลายเป็นหลุมศพขนาดใหญ่?" นิ้วเรียวยาวของอาร์เธอร์ยกขึ้นมาสัมผัสกับแหวนโลหะสีดำสนิทที่นิ้วมือข้างซ้าย ทันใดนั้น หน้าจออินเทอร์เฟซสีแดงฉานของระบบก็กะพริบถี่รัว พร้อมกับเสียงเตือนที่ดังระรัวในโสตประสาท *[คำเตือนระดับวิกฤต: ตรวจพบสัญญาณคลื่นแม่เหล็กไฟฟ้าความถี่สูงกำลังเริ่มกระบวนการทำงาน]* *[เวลาที่เหลือรอดก่อนระบบป้องกันสถาบันล่มสลาย: 45 วินาที]* สารวัตรลินินเบิกตากว้าง เธอยกปืนเวทมนตร์ขึ้นเล็งตรงไปที่ศีรษะของอาร์เธอร์ทันทีโดยไม่ลังเล "อย่าขยับ! ถ้าแกขยับแม้แต่นิดเดียว ฉันจะเป่าสมองแกให้กระจุยเดี๋ยวนี้!" "สารวัตรลินินครับ... ใจเย็นก่อนครับ" ผมยกมือซ้ายขึ้นห้ามปรามคู่หูเบาๆ ในขณะที่สายตายังคงจ้องลึกลงไปในดวงตาของบอสลับองค์กรเงา "เขาไม่ได้มาที่นี่เพื่อตายหรอกครับ... ถ้าเขาต้องการแค่ทำลายสถาบัน เขาคงกดมันไปตั้งแต่ก่อนที่เราจะเดินเข้ามาในห้องนี้แล้ว สิ่งที่เขาต้องการจริงๆ ก็คือ..." ผมเว้นจังหวะเล็กน้อย ปล่อยให้ความเงียบเข้าครอบงำ ท่ามกลางเสียงหัวใจที่เต้นรัวของทุกคนในห้อง "...การทดสอบระบบป้องกันสุดท้าย และการซื้อเวลาให้ใครอีกคนหลบหนีออกจากห้องใต้ดินใช่ไหมครับ?" รอยยิ้มบนใบหน้าของอาร์เธอร์ชะงักค้างไปชั่วพริบตา ดวงตาสีอำพันหรี่แคบลง ปรากฏประกายความเหี้ยมเกรียมวาบผ่านเข้ามาเป็นครั้งแรก ก่อนที่เสียงหัวเราะต่ำๆ จะหลุดออกมาจากริมฝีปากของเขา "ฮึ... น่าสนุกเสียจริง คุณนี่มัน... ฉลาดจนน่ารังเกียจเลยนะครับคุณคิรอส" อาร์เธอร์ไม่ได้กดแหวนวงนั้น ทว่าเขากลับสะบัดมือขวาเบาๆ ม่านพลังงานสีดำทมิฬพวยพุ่งขึ้นปกคลุมรอบตัวเขากับพื้นห้องในพริบตา แรงระเบิดจากเวทมนตร์เคลื่อนย้ายพริบตาซัดเอาเฟอร์นิเจอร์รอบข้างกระเด็นกระดอนไปคนละทิศละทาง "จับเขาไว้!" สารวัตรลินินตะโกนลั่น พร้อมกับพุ่งตัวฝ่ากลุ่มควันสีดำเข้าไปอย่างไม่กลัวตาย แต่ทว่า... ในเสี้ยววินาทีก่อนที่ร่างของอาร์เธอร์จะเลือนหายไปในความมืด เขากลับหันมามองตรงมาที่ผม พร้อมกับขยับริมฝีปากพูดคำที่ไม่มีเสียงออกมาว่า— *['เกมรอบต่อไป... เริ่มต้นขึ้นแล้ว']>*** *[ระบบแจ้งเตือนฉุกเฉิน: ตรวจพบการถ่าย ้อมูลลับของสถาบันไปยังเครือข่ายภายนอก... 98%... 99%... 100% Complete]* *[ประกาศสำคัญ: เป้าหมายที่แท้จริงไม่ได้อยู่ที่อาร์เธอร์ แต่คือบุคคลใกล้ชิดที่คุณไว้ใจที่สุดที่กำลังยืนอยู่เบื้องหลังคุณในขณะนี้...]* ผมชะงักก้าง หัวใจหล่นวูบไปอยู่ที่ตาตุ่ม เมื่อสัมผัสได้ถึงความเย็นเฉียบของปลายมีดเวทมนตร์ที่จี้ตรงเข้าที่แผ่นหลัง พร้อมกับเสียงกระซิบอันคุ้นเคยที่ดังขึ้นชิดใบหู... "ขอโทษด้วยนะคิรอส... แต่ฉันจำเป็นต้องเลือกฝั่งที่ชนะ" ขอบคุณรี้ดเดอร์ทุกท่านที่ติดตามและร่วมไขคดีไปด้วยกันนะครับ แล้วพบกันใหม่ในตอนถัดไปครับ