การหลบหนีสุดระทึก

"หมอบลงครับสารวัตร!" เสียงทุ้มต่ำแต่เด็ดขาดของคิรอสดังขึ้นพร้อมกับแรงกระชากที่หัวไหล่ สารวัตรลินินไม่ลังเลแม้แต่วินาทีเดียว เธอทิ้งตัวลงแนบกับพื้นคอนกรีตเย็นเฉียบในเสี้ยววินาทีที่กระสุนพลังเวทสีครามพุ่งแหวกอากาศเฉียดกลุ่มผมสีดำสนิทของเธอไปปักเข้ากับผนังหินด้านหลังจนเกิดเสียงระเบิดสนั่นหวั่นไหว สะเก็ดหินคมกริบกระจายไปทั่วบริเวณ แต่วินาทีนี้ไม่มีใครมีเวลามาสนใจรอยแผลถลอกบนผิวหนัง พวกเขากำลังติดอยู่ใจกลางวงล้อมของหน่วยจู่โจมพิเศษแห่งกองปราบปรามเวทมนตร์ ภายใต้การนำของสารวัตรใหญ่ผู้เหี้ยมโหด ทางออกหลักถูกปิดตายด้วยบาตรอาคมระดับสูง ส่วนเส้นทางหลบหนีด้านหลังก็เต็มไปด้วยกล้องตรวจจับความร้อนและกับระเบิดเวทมนตร์ที่ถูกวางไว้หนาแน่นราวกับรังมด "พวกมันรู้เส้นทางที่เราจะใช้ถอยร่น..." ลินินพยายามควบคุมลมหายใจให้สม่ำเสมอ แม้เม็ดเหงื่อกาฬจะผุดพรายขึ้นตามไรผม ดวงตาคู่สวยฉายแววครุ่นคิดอย่างหนักหน่วงขณะพิงแผ่นหลังเข้ากับมุมตึกอับสายตา "ระบบนำทางที่เราแฮกเข้าไปก่อนหน้านี้ถูกบล็อก... แสดงว่าฝั่งนั้นมีผู้เชี่ยวชาญด้านเวทมนตร์สารสนเทศระดับหัวกะทิมาคุมงานด้วยตัวเอง" "ถูกต้องครับ" คิรอสตอบรับในลำคอ สายตากวาดมองสภาพแวดล้อมรอบตัวอย่างรวดเร็ว สมองของเขาประมวลผลข้อมูลมหาศาลด้วยความเร็วสูง ภาพแผนผังอาคารสามมิติปรากฏขึ้นในห้วงความคิดผ่านระบบจำลองคำให้การที่ทำงานอย่างเต็มกำลัง [ตรวจพบสถานการณ์วิกฤต: วงล้อมกระชับพื้นที่ 94%] [คำแนะนำจากระบบ: โอกาสรอดชีวิตผ่านเส้นทางปกติ = 1.2%] [เปิดใช้งานโหมดกลยุทธ์เฉพาะกิจ: "เบี่ยงเบนความสนใจแบบไขว้ทิศทาง"] รอยยิ้มบางเฉียบปรากฏขึ้นที่มุมปากของอดีตโปรแกรมเมอร์หนุ่ม ในสถานการณ์ที่คนส่วนใหญ่ยอมจำนน คิรอสกลับมองเห็นช่องว่างเล็กๆ ที่ซ่อนอยู่ใต้พรมแห่งความสมบูรณ์แบบของศัตรู "สารวัตรครับ จำท่อระบายน้ำทิ้งรุ่นเก่าที่เราผ่านมาก่อนหน้านี้ได้ไหมครับ?" คิรอสกระซิบเสียงเบาแนบชิดใบหูของหญิงสาว เพื่อหลีกเลี่ยงคลื่นเสียงสะท้อนที่อาจบอกตำแหน่งของพวกเขา "ท่อระบายน้ำกลิ่นเน่าเหม็นที่ระบบความปลอดภัยปิดตายไปแล้วน่ะเหรอ? คิรอส คุณก็รู้ว่าโครงสร้างเหล็กกล้าตรงนั้นหนาเตอะ แถมยังมีเวทมนตร์ตรึงตราผนึกไว้ ต่อให้ใช้ระเบิดแรงสูงก็ยังยากที่จะเจาะผ่าน..." ลินินขมวดคิ้วมุ่นด้วยความสงสัย "เราไม่ต้องเจาะมันครับ... เพราะเราจะทำให้พวกมันเปิดมันให้เราเอง" คิรอสหยิบอุปกรณ์สื่อสารภาคสนามขนาดจิ๋วออกมาจากกระเป๋าเสื้อ นิ้วเรียวยาวรัวปุ่มเข้ารหัสด้วยความคล่องแคล่วราวกับกำลังบรรเลงเปียโน บทเพลงแห่งการหลอกลวงถูกร้อยเรียงขึ้นผ่านชุดคำสั่งที่เขาเขียนขึ้นสดๆ หน้างาน การประสานงานระหว่างจิตวิทยาอาชญากรและระบบดิจิทัลกำลังจะเริ่มต้นขึ้น ณ บัดนี้ "ระบบเวทมนตร์ตรวจจับของพวกมันทำงานด้วยการอ่านคลื่นความร้อนและพลังงานเวทใช่ไหมครับ? ถ้าเราส่งสัญญาณปลอมที่เลียนแบบ 'ร่องรอยพลังเวทระดับ S' ไปยังจุดอับทางทิศตะวันออกเฉียงเหนือ หน่วยจู่โจมทั้งหมดจะแห่กันไปรวมตัวที่นั่นเพื่อตีกรอบล้อมจับเป้าหมายลวงตา" ลินินเบิกตากว้างขึ้นเล็กน้อยเมื่อเริ่มเข้าใจแผนการ "และในจังหวะที่พวกมันกำลังสับสนและระดมกำลังไปกระจุกตัวอยู่ที่ปีกซ้าย แรงดันเวทมนตร์ที่ใช้ควบคุมบาตรอาคมและผนึกท่อระบายน้ำทางปีกขวาจะเกิดภาวะ 'ความหนาแน่นลดลงชั่วคราว' เพื่อเฉลี่ยพลังงานใช่ไหม?" "ฉลาดมากครับสารวัตร" คิรอสยิ้มรับด้วยแววตาเป็นประกาย "เรามีเวลาแค่สามวินาทีเท่านั้น... สามวินาทีที่ความสนใจของพวกมันถูกดึงดูด และสามวินาทีที่ระบบป้องกันตรงท่อระบายน้ำจะอ่อนแอที่สุด" "ถ้าอย่างนั้น... ก็อย่ารอช้าเลยครับคุณคิรอส" ลินินกระชับปืนพกเวทในมือแน่น ความตึงเครียดถูกแทนที่ด้วยความฮึกเหิมและเชื่อมั่นในตัวคู่หูหนุ่ม "เริ่มการแสดงได้เลยครับ!" นิ้วของคิรอสกดปุ่ม Enter ส่งชุดข้อมูลลวงตาทะลุทะลวงเข้าไปในเครือข่ายหลักของกองปราบปรามเวทมนตร์ทัน100% *ตูม!* แรงระเบิดจำลองและคลื่นพลังงานมหาศาลถูกปล่อยออกไปยังทิศตะวันออกเฉียงเหนือตามแผน ภาพโฮโลแกรมของเป้าหมายปลอมวิ่งพล่านปรากฏขึ้นบนจอเรดาร์ของหน่วยจู่โจมทันที เสียงตะโกนสั่งการด้วยความตื่นตระหนกดังลั่นผ่านคลื่นวิทยุที่แอบดักฟังได้ "เป้าหมายแยกตัวไปทางทิศตะวันออกเฉียงเหนือ! ระดมกำลังทั้งหมดไปปิดล้อมตรงนั้น! ย้ำ! ห้ามให้มันหนีไปได้เด็ดขาด!" เสียงฝีเท้าหนักหน่วงนับสิบคู่วิ่งกรูไปยังทิศทางตรงกันข้ามอย่างเร่งรีบ บาตรอาคมที่เคยสطว่างไพโรจน์เริ่มหรี่แสงลงเนื่องจากการจัดสรรพลังงานที่ผิดพลาด และในเสี้ยววินาทีนั้นเอง... "ตอนนี้แหละครับ!" คิรอสพุ่งตัวไปที่ฝาท่อระบายน้ำเก่าคร่ำคร่า มือข้างหนึ่งปลดปล่อยคลื่นพลังจิตกระแทกเข้าที่จุดอ่อนของกลไกผนึกเวทที่กำลังอ่อนแรงตามคำนวณ *แกร๊ก! ฟู่ววว—!* เสียงกลไกเหล็กขึ้นสนิมปลดล็อกดังสนั่น พร้อมกับไอความเย็นชื้นพวยพุ่งออกมาจากเบื้องล่าง ลินินไม่รอช้า เธอใช้พละกำลังทั้งหมดกระโดดนำลงไปในความมืดเบื้องล่างอย่างคล่องแคล่ว ตามด้วยคิรอสที่หันกลับไปยิงกระสุนแม่เหล็กไฟฟ้าปิดท้ายเพื่อทำลายระบบกล้องวงจรปิดตัวสุดท้าย ทิ้งให้หน่วยจู่โจมยืนเคว้งคว้างอยู่ท่ามกลางความว่างเปล่าของเป้าหมายลวงตา ทั้งสองคนร่วงหล่นลงมาสู่ความมืดมิดของอุโมงค์ระบายน้ำใต้ดิน เสียงหอบหายใจดังแข่งกับเสียงหยดน้ำที่กระทบพื้นคอนกรีต ความเงียบสงบและกลิ่นอับชื้นโอบล้อมรอบตัวพวกเขาเอาไว้ ชัยชนะอันเฉียดฉิวทำให้บรรยากาศผ่อนคลายลงชั่วขณะ ลินินพิงไหล่เข้ากับผนังอิฐมอญเก่าๆ พลางส่งยิ้มบางๆ ให้กับชายหนุ่มผู้สร้างปาฏิหาริย์นี้ขึ้นมา "ไม่เลวเลยนี่ครับ คุณโปรแกรมเมอร์... เกือบทำให้หัวใจผมวายตายจริงๆ" ลินินเอ่ยแซinด้วยน้ำเสียงติดตลกเล็กน้อยเพื่อลดความตึงเครียด "ผมบอกแล้วไงครับว่าผมไม่ชอบเป็นผู้ต้องหา... โดยเฉพาะผู้ต้องหาที่ยังไม่ได้เคลียร์คดีให้เรียบร้อย" คิรอสตอบกลับด้วยรอยยิ้มสุภาพตามแบบฉบับของเขา ทว่า... บรรยากาศที่ผ่อนคลายกลับอยู่ได้ไม่นานนัก ความเย็นยะเยือกที่ผิดธรรมชาติเริ่มแผ่ซ่านเข้ามาในอุโมงค์ระบายน้ำ เสียงฝีเท้าอันแผ่วเบาแต่เต็มไปด้วยแรงกดดันมหาศาลก้องกังวานมาจากความมืดเบื้องหน้า—ไม่ใช่เสียงของหน่วยจู่โจมที่พวกเพิ่งหนีมา แต่มันคือเสียงฝีเท้าของใครบางคนที่ยืนรอ 'ต้อนรับ' พวกเขาอยู่ก่อนแล้ว ลินินชะงักกึก สีหน้าเปลี่ยนเป็นเคร่งเครียดอย่างฉับพลัน ดวงตาเบิกกว้างด้วยความตื่นตะลึงเมื่อเงาร่างหนึ่งก้าวพ้นจากความมืดออกมาปรากฏภายใต้แสงไฟสลัว "ไม่คิดเลยนะครับ... ว่าพวกคุณจะรอดพ้นจากตาข่ายดักปลาของผมมาได้ถึงขนาดนี้" เสียงทุ้มนุ่มลึกเอ่ยทักทาย รอยยิ้มเยือกเย็นปรากฏบนใบหน้าของชายวัยกลางคนในชุดสูทเนี้ยบกริบ ซึ่งเป็นบุคคลที่พวกเขาไม่มีวันคาดคิดว่าจะได้เจอในสถานที่แบบนี้ [แจ้งเตือนด่วนจากระบบ: ตรวจพบตัวตนระดับภัยคุกคาม SSS — ผู้บัญชาการสูงสุดแห่งกองปราบปรามเวทมนตร์ "มาร์كอส"] [คำเตือน: ความน่าจะเป็นในการหลบหนีรอบใหม่ลดลงเหลือ 0%] — โปรดติดตามตอนต่อไป — ขอบพระคุณท่านผู้อ่านทุกท่านที่ร่วมเดินทางไขปริศนาและลุ้นระทึกไปกับพวกเราในตอนนี้ด้วยนะครับ - แฟ้มคดีลับ007