รหัสลับแห่งบรรณารักษ์

"ถ้าก้าวเข้ามาอีกก้าวเดียว กระสุนเวทมนตร์อาคมบทนี้จะฝังลงกลางกะโหลกของคุณโดยไม่มีการเตือนซ้ำเป็นครั้งที่สองครับ" สุ้มเสียงของสารวัตรลินินเฉียบคมและเยือกเย็นดุจใบมีดน้ำแข็ง ปลายกระบอกปืนเวทมนตร์ส่องแสงเรืองรองสีครามสะท้อนกับผนังหินชื้นแฉะในอุโมงค์มืดมิด ทว่าสิ่งที่น่าประหลาดใจยิ่งกว่าคือ ร่างเงาสูงใหญ่ที่ยืนอยู่เบื้องหน้าไม่ได้แสดงอาการหวาดกลัวแม้แต่น้อย เขากลับหัวเราะในลำคอเบาๆ ราวกับกำลังเอ็นดูเด็กน้อยที่กำลังถือของเล่นชิ้นโปรด คิรอส หรี่ตาลงเล็กน้อย สมองส่วนหน้าทำงานอย่างรวดเร็วดั่งหน่วยประมวลผลควอนตัม ระบบจำลองคำให้การในหัวของเขาเริ่มรันข้อมูลมหาศาลเพื่อวิเคราะห์คลื่นเสียง จังหวะการก้าวเดิน และแรงกดดันทางจิตวิทยาที่แผ่ออกมาจากบุคคลปริศนาผู้นี้ น้ำเสียงทุ้มต่ำที่เอ่ยทักทายชื่อของเขาเมื่อครู่... มันไม่ใช่เสียงของศัตรูทั่วไป แต่มันคือเสียงของคนที่รู้จักโครงสร้างความคิดของเขาอย่างทะลุปรุโปร่ง "ลดปืนลงเถอะครับสารวัตรลินิน... การต้อนรับแขกผู้มีเกียรติด้วยปากกระบอกปืนดูจะไม่ใช่ธรรมเนียมปฏิบัติที่ดีเท่าไหร่สำหรับ 'หอสมุดหลวง' แห่งนี้" เงาร่างนั้นก้าวพ้นจากเขตมืดของอุโมงค์ เผยให้เห็นชายวัยกลางคนในชุดสูททวีดเข้ารูปเรียบร้อย เส้นผมสีดอกเทาถูกหวีจัดทรงไว้อย่างเนี๊ยบ ดวงตาสีอำพันคู่นั้นฉายแววเจ้าเล่ห์และล้ำลึก ผู้อำนวยการสถาบันเวทมนตร์... ดร.อัล버트 (อัลเบิร์ต) ผู้ทรงเกียรติที่ใครๆ ต่างก็เคารพยำเกรง "ท่านผู้อำนวยการ..." สารวัตรลินินขมวดคิ้วมุ่น แม้จะยอมลดระดับปืนลงเล็กน้อย แต่สัญชาตญาณนักสืบของเธอยังคงตื่นตัวเต็มที่ "ดึกดื่นเช่นนี้ ท่านมาทำอะไรลับๆ ล่อๆ ในชั้นใต้ดินเขตหวงห้ามของหอสมุดโบราณแห่งนี้ครับ... หรือควรจะถามว่า ท่านรู้ได้อย่างไรว่าพวกเราอยู่ที่นี่" อัลเบิร์ตยิ้มรับ รอยยิ้มของเขาเคลือบเคลรัวด้วยความสุภาพที่ชวนให้รู้สึกอึดอัด เขากวาดสายตามองคิรอสที่ถือหนังสือปกหนังเก่าแก่เล่มหนาอยู่ในมือ ก่อนจะเหลือบมองโต๊ะไม้ตัวยาวที่เต็มไปด้วยเศษกระดาษบันทึกรหัสลับ "ผมไม่ได้มาลับๆ ล่อๆ หรอครับคุณสารวัตร... ผมต่างหากที่เป็นเจ้าบ้านที่แท้จริงของที่นี่ และในฐานะเจ้าบ้าน การเห็นแขกผู้ไม่ได้รับเชิญกำลังพยายาม 'งัดแงะ' ประตูห้องเก็บความลับที่ผมใช้เวลาสะสมมานานหลายปี มันก็อดไม่ได้ที่จะต้องเดินลงมาต้อนรับด้วยตัวเอง" คิรอส ขยับตัวยืนบังหนังสือโบราณในมือเล็กน้อยเพื่อป้องกันความเสียหาย เขาสบตากับผู้อำนวยการสถาบันอย่างไม่เกรงกลัว แม้ความต่างชั้นทางอำนาจและประสบการณ์จะห่างกันราวฟ้ากับเหว แต่ระบบจำลองคำให้การของเขากลับส่งเสียงเตือนเบาๆ พร้อมกับวิเคราะห์รูปแบบพฤติกรรมของชายตรงหน้า *(วิเคราะห์จิตวิทยาอาชญากร: เป้าหมายมีความมั่นใจสูงในสภาพแวดล้อมของตนเอง ใช้ภาษาท่าทางที่ผ่อนคลายเพื่อกดดันคู่สนทนา แต่อัตราการกะพริบตาและความถี่ในการขยับนิ้วมือบ่งบอกถึงความวิตกกังวลต่อ... 'สิ่งพิมพ์' ในมือของคิรอส)* "ถ้าพูดถึงห้องเก็บความลับล่ะก็..." คิรอสเอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงเรียบเรื่อย ทว่าทรงพลังพอที่จะดึงดูดความสนใจทั้งหมดมาที่ตนเอง "ผมคิดว่าสิ่งที่ท่านผู้อำนวยการซ่อนไว้หลังหน้ากระดาษของหนังสือประวัติศาสตร์เล่มนี้ คงไม่ใช่แค่บันทึกการเบิกจ่ายงบประมาณหรอกกระมังครับ... แต่มันคือรายชื่อของเหยื่อผู้เคราะห์ร้าย ที่ถูกใช้เป็นเครื่องมือในการทดลอง 'ดึงพลังวิญญาณ' ต่างหากล่ะครับ" บรรยากาศในอุโมงค์ดิ่งวูบลงทันที อุณห็ภูมิรอบตัวลดฮวบจนลมหายใจกลายเป็นไอสีขาว รอยยิ้มบนใบหน้าของอัลเบิร์ตเลือนหายไปในพริบตา ดวงตาสีอำพันคู่นั้นเปลี่ยนเป็นคมกริบดั่งสัตว์ป่าล่าเหยื่อ ความตึงเครียดแผ่ซ่านออกมาราวกับคลื่นกระแสไฟฟ้าแรงสูงที่พร้อมจะช็อตทุกคนให้ไหม้เกรียม "คุณคิรอส... คุณนี่ช่างเป็นชายหนุ่มที่รู้มากเกินไปจริงๆ นะครับ" อัลเบิร์ตพูดด้วยน้ำเสียงที่เย็นเยียบไร้ซึ่งความอบอุ่นแบบเมื่อครู่ "การขุดคุ้ยอดีตที่ถูกฝังกลบเอาไว้ด้วยความปรานี มักจะมีจุดจบที่ไม่ค่อยสวยงามนักสำหรับนักสืบสมัครเล่นเสมอ" "ผมไม่เคยคิดว่าตัวเองเป็นนักสืบหรอกครับ..." คิรอสตอบกลับพร้อมกับรอยยิ้มมุมปากที่เจือความเยือกเย็นไม่แพ้กัน นิ้วเรียวยาวของเขาพลิกหน้ากระดาษหนังสือโบราณหน้าที่ถูกถอดรหัสเสร็จสิ้นลงสดๆ ร้อนๆ "ผมเป็นแค่โปรแกรมเมอร์ที่เกลียดที่สุดคือ... 'บัค' ในระบบ และสำหรับผมแล้ว ตัวตนของผู้อำนวยการคือบัคชิ้นใหญ่ที่สุดที่ต้องถูกลบทิ้ง" ฉับพลันนั้น คิรอสก็ใช้นิ้วแตะลงบนสัญลักษณ์เวทมนตร์ที่ซ่อนอยู่ใต้รหัสลับบนหน้ากระดาษตามทฤษฎีการถอดรหัสที่เขาคำนวณไว้ แสงสีทองสว่างวาบขึ้นจากตัวหนังสือ พุ่งทะยานขึ้นไปกระทบกับผนังหินเบื้องบน ก่อให้เกิดเสียงกลไกโบราณดังสนั่นหวั่นไหวราวกับฟ้าผ่า ผนังหินหนาทึบด้านหลังของอัลเบิร์ตค่อยๆ แยกตัวออกจากกัน เผยให้เห็นห้องทดลองใต้ดินลับที่เต็มไปด้วยแคปซูลแก้วและแสงไฟกระพริบระยิบระยับ และภาพที่ปรากฏอยู่เบื้องหน้า... ก็ทำให้แม้แต่สารวัตรลินินยังต้องเบิกตากว้างด้วยความตกตะลึง ทว่า ในวินาทีที่ความลับอันดำมืดถูกเปิดเผยออก *ติ๊ง!* เสียงแจ้งเตือนจากระบบที่คิรอสคุ้นเคยดังขึ้นในโสตประสาทอย่างกะทันหัน เสียงนั้นไม่ได้ราบเรียบเหมือนทุกครั้ง แต่มันมาพร้อมกับสัญญาณเตือนภัยสีแดงฉานที่กะพริบถี่รัว [ประกาศเตือนจากระบบ: ตรวจพบการเข้าแทรกแซงจาก 'บอสลับ' นอกเหนือขอบเขตการจำลองสถานการณ์] [คำเตือนระดับ SSS: หน่วยสกัดกั้นปริศนาได้ทำการล็อกเป้าหมายมาที่ตัวผู้เล่นแล้ว] [เงื่อนไขพิเศษถูกกระตุ้น: ความลับของผู้อำนวยการเชื่อมโยงกับ "ต้นกำเนิด" ของคิรอสโดยตรง การตัดสินใจในอีก 3 วินาทีข้างหน้าจะกำหนดชะตากรรมของโลกใบนี้] อัลเบิร์ตไม่ได้มีท่าทีตกใจแม้แต่น้อยเมื่อห้องลับถูกเปิดออก เขากลับยกย่องมุมปากขึ้นเป็นรอยยิ้มที่ชวนขนพองสยองเกล้า ดวงตาสีอำพันคู่นั้นจ้องมองทะลุผ่านตัวคิรอสราวกับมองเห็นวิญญาณของใครอีกคน... "ยินดีต้อนรับกลับบ้านนะ... ลูกชายของฉัน" ... ขอบคุณที่ติดตามอ่านและร่วมไขปริศนาไปด้วยกันเสมอนะครับ -- แฟ้มคดีลับ007