ร่องรอยขององค์กรเงา

“มือของมัน... ไม่ใช่ฝีมือของมนุษย์ทั่วไปครับ” คิรอสเอ่ยขึ้นพลางใช้คีมเหล็กสเตนเลสคีบเศษโลหะชิ้นเล็กๆ ออกจากรอยแผลที่ต้นคอของศพมือสังหารที่เพิ่งถูกส่งมาถึงห้องเก็บศพของกองปราบปรามเวทมนตร์ กลิ่นน้ำยาฆ่าเชื้อที่รุนแรงไม่อาจกลบกลิ่นคาวเลือดที่คละคลุ้งอยู่ในอากาศได้ สารวัตรลินินยืนกอดอกอยู่ข้างๆ ดวงตาคมกริบของเธอจดจ้องไปยังร่องรอยประหลาดบนผิวหนังที่เริ่มเปลี่ยนเป็นสีเขียวคล้ำ “มันคือการฝังชิปควบคุมประสาทใช่ไหมคิรอส? ฉันเห็นร่องรอยการเชื่อมต่อของเส้นใยเวทมนตร์กับระบบประสาทส่วนกลาง” “ถูกต้องครับสารวัตร” คิรอสวางเครื่องมือลง แล้วถอดถุงมือยางออกด้วยท่าทางใจเย็น “คนที่บงการเรื่องนี้ไม่ได้ต้องการแค่ความตาย แต่ต้องการ 'หุ่นเชิด' ที่พร้อมจะจุดชนวนตัวเองได้ทุกเมื่อ นี่คือลายเซ็นขององค์กรที่พยายามจะแทรกซึมเข้าสู่ระบบโครงสร้างพื้นฐานของเมืองหลวงเรา” เขาเดินไปที่หน้าจอโฮโลแกรมที่เชื่อมต่อกับระบบวิเคราะห์ข้อมูลส่วนตัว ระบบจำลองคำให้การถูกเปิดใช้งานอีกครั้ง ข้อมูลที่ดึงออกมาจากชิปที่ชำรุดเริ่มเรียงร้อยเป็นแผนที่สามมิติของเขตชานเมือง “คุณกำลังจะบอกว่า... ฐานที่มั่นของพวกมันไม่ได้อยู่ในเงามืดของเขตเมืองชั้นใน?” ลินินขยับเข้าไปใกล้ ขมวดคิ้วเล็กน้อยเมื่อเห็นพิกัดที่เด้งขึ้นมาบนจอ “มันแยบยลกว่านั้นครับ” คิรอสชี้ไปยังจุดหนึ่งบนแผนที่ซึ่งเป็นโรงงานร้างในเขตอุตสาหกรรมเก่า “พวกมันใช้การกระจายคลื่นความถี่ต่ำเพื่อรบกวนการตรวจสอบเวทมนตร์ของทางการ พิกัดนี้คือนอกเมืองหลวงไปห้าสิบกิโลเมตร ที่ที่แทบไม่มีใครสนใจ... มันเป็นจุดยุทธศาสตร์ที่สมบูรณ์แบบในการขนถ่ายเทคโนโลยีต้องห้าม” ลินินนิ่งไปครู่หนึ่ง ก่อนจะหันมามองเขาด้วยสายตาที่อ่านยาก “ถ้าเราบุกเข้าไปตอนนี้ มันคือการเอาตัวไปเสี่ยงโดยไม่มีการสนับสนุน คิรอส... คุณแน่ใจนะว่าระบบของคุณจะไม่พลาด?” “ความมั่นใจร้อยเปอร์เซ็นต์ไม่มีอยู่จริงในโลกสืบสวนครับสารวัตร” คิรอสยิ้มมุมปาก เป็นยิ้มที่ทำให้หัวใจของคนที่มองสั่นไหวเล็กน้อย “แต่สำหรับผม ความเสี่ยงคือสิ่งที่เราสร้างขึ้นเพื่อบีบให้ความจริงปรากฏต่างหากครับ” เสียงเคาะประตูดังขึ้นขัดจังหวะบทสนทนา ก่อนที่เจ้าหน้าที่ภาคสนามนายหนึ่งจะก้าวเข้ามาด้วยสีหน้าตื่นตระหนก “สารวัตรครับ! มีสัญญาณเตือนภัยระดับสูงสุดจากฐานข้อมูลสำรอง... ใครบางคนกำลังพยายามแฮ็กเข้าสู่ระบบฐานข้อมูลประวัติอาชญากรของเราจากระยะไกลครับ!” คิรอสหันขวับกลับไปที่หน้าจอทันที นิ้วมือของเขาขยับรัวบนแป้นคีย์บอร์ดเสมือนจนเกิดภาพติดตา การป้องกันระบบของเขาถูกโจมตีด้วยไวรัสเวทมนตร์ที่ซับซ้อน มันไม่ใช่แค่การแฮ็ก แต่มันคือการพยายาม 'ล้าง' ตัวตนของใครบางคนทิ้งไป “พวกมันรู้ว่าเราเจอพิกัดแล้ว!” คิรอสอุทาน เสียงที่ปกติเยือกเย็นเริ่มมีความกังวลเจือปน “พวกมันกำลังเปลี่ยนพิกัดทั้งหมดในฐานข้อมูลให้กลายเป็นกับดัก!” ทันใดนั้น หน้าจอโฮโลแกรมทั้งหมดในห้องก็เปลี่ยนเป็นสีแดงฉาน เสียงแจ้งเตือนจากระบบส่วนตัวของคิรอสดังขึ้นอย่างบ้าคลั่งในหัวของเขา [แจ้งเตือนระบบ: ตรวจพบตัวตนระดับภัยคุกคาม SSS กำลังทำการเจาะระบบ...] [คำเตือน: บอสลับ 'ผู้เฝ้าประตูแห่งเงามืด' ได้รับรู้ถึงตำแหน่งปัจจุบันของคุณแล้ว] [ภารกิจใหม่ถูกสร้าง: 'รอดชีวิตจากกับดักแห่งการลบเลือน' - หากล้มเหลว ประวัติอาชญากรรมของคุณจะถูกแก้ไขให้กลายเป็นผู้ก่อการร้ายเสียเอง] คิรอสเบิกตากว้างเมื่อเห็นชื่อที่ปรากฏบนหน้าจอหลัก ข้อมูลส่วนตัวที่ถูกดึงออกมาไม่ใช่ของใครที่ไหน แต่เป็นภาพถ่ายของเขาเองที่ถูกตัดต่อให้ยืนอยู่หน้าเหตุการณ์ระเบิดที่เพิ่งเกิดขึ้นเมื่อวาน “สารวัตร... ถ้าผมกลายเป็นผู้ร้ายในฐานข้อมูล ทางการจะทำอย่างไรครับ?” คิรอสถามเสียงเรียบ แม้ในใจจะรู้คำตอบดี ลินินหยิบปืนพกคู่ใจออกมาจากซองข้างเอวอย่างรวดเร็ว เธอไม่ได้มองเขาด้วยความสงสัย แต่มองด้วยความเด็ดเดี่ยว “ฉันจะยิงคนที่พยายามใส่ร้ายคุณก่อน... แล้วค่อยไปถล่มฐานที่มั่นนั้นให้ราบ” ทว่าก่อนที่ทั้งคู่จะได้ก้าวออกจากห้อง ไฟในสถานีตำรวจทั้งหมดก็ดับวูบลงเหลือเพียงความมืดมิดที่กดทับ เสียงฝีเท้าหนักๆ ของคนหลายกลุ่มดังขึ้นที่หน้าประตูห้องเก็บศพ พร้อมกับเสียงกลไกปลดล็อกที่ดังขึ้นพร้อมกันจากทุกทิศทาง ประตูห้องเก็บศพถูกผลักเปิดออกช้าๆ ร่างเงาสีดำหลายร่างปรากฏขึ้นท่ามกลางแสงสลัว คนที่เดินนำหน้าสุดสวมหน้ากากเหล็กสีเงินและถือดาบที่เรืองแสงสีม่วงประหลาด “คิรอส... สารวัตรลินิน” เสียงทุ้มต่ำจากใต้หน้ากากดังขึ้นราวกับมาจากขุมนรก “พวกคุณได้รับเชิญให้ไปร่วมงานเลี้ยงฉลองจุดจบของตัวเองแล้วครับ” คิรอสขยับไปยืนข้างลินิน มือหนึ่งเตรียมเรียกใช้รหัสลับ อีกมือหนึ่งเตรียมคว้าสิ่งของรอบตัวมาทำเป็นอาวุธ “ดูเหมือนงานนี้จะไม่ใช่แค่การสืบสวนธรรมดาแล้วนะครับสารวัตร” เขารู้ดีว่านี่คือกับดักที่วางไว้ตั้งแต่ตอนที่เขาก้าวเท้าเข้ามาในกองปราบ แต่มันกลับมีอะไรบางอย่างที่ผิดปกติ... ดาบในมือของศัตรูสั่นไหวเล็กน้อยราวกับมันกำลังหวาดกลัวอะไรบางอย่างที่อยู่ในกระเป๋าเสื้อของเขา สิ่งที่เขาหยิบออกมาจากศพมือสังหารในตอนแรก... มันไม่ใช่แค่ชิป แต่มันคือ 'กุญแจ' ที่พวกมันพยายามตามหามาตลอดกาล ขอขอบพระคุณท่านผู้อ่านทุกท่านที่ร่วมเดินทางไขปริศนาและลุ้นระทึกไปกับพวกเราในตอนนี้นะครับ