พันธมิตรที่ไม่คาดคิด

แสงนีออนสีฟ้าอมม่วงจากหน้าจอโฮโลแกรมสะท้อนลงบนกรอบแว่นไร้ขอบของคิรอส ดวงตาสีเข้มหรี่ลงเล็กน้อยขณะพิจารณาเส้นรหัสที่กำลังวิ่งผ่านไปมาด้วยความเร็วสูงบนจอภาพขนาดใหญ่ ภายในห้องเก็บเอกสารใต้ดินของสถาบันวิจัยเวทมนตร์แห่งชาติ อากาศรอบตัวค่อนข้างเย็นเฉียบและมีกลิ่นอัปของกระดาษโบราณผสมผสานกับกลิ่นโอโซนจากแผงวงจรเวทมนตร์ "คุณแน่ใจนะว่ารหัสผ่านชุดนี้จะเจาะผ่านไฟร์วอลล์ระดับสามของสถาบันได้โดยที่สารวัตรลินินไม่รู้ตัว?" เสียงกระซิบแหบพร่าดังขึ้นจากด้านข้าง เบนจามิน นักเรียนทุนหัวกะทิชั้นปีสุดท้ายผู้มีเรือนผมสีบลอนด์ยุ่งเหยิงและขอบตาดำคล้ำจากการอดนอน นิ้วมือเรียวยาวของเด็กหนุ่มสั่นเทาเล็กน้อยขณะวางมือลงบนแป้นพิมพ์เวทมนตร์ คิรอสไม่รีบร้อนตอบ เขายกมือขึ้นดันกรอบแว่นช้าๆ ก่อนจะโน้มตัวเข้าไปใกล้หน้าจอเพื่อวิเคราะห์รูปแบบการเข้ารหัสที่ซับซ้อนราวกับใยแมงมุม "ถ้าเป็นวิธีปกติ... แน่นอนว่าระบบคงส่งสัญญาณเตือนไปที่กองปราบปรามภายในสิบวินาที" คิรอสกล่าวด้วยน้ำเสียงนิ่ง2สงบและสุขุม มือกดเปลี่ยนหน้าต่างโปรแกรมอย่างคล่องแคล่ว "แต่เราไม่ได้กำลัง 'เจาะ' เข้าไปตรงๆ เบนจามิน เรากำลังใช้ช่องโหว่จากบันทึกการเข้าออกของสารวัตรลินินเมื่อสามวันก่อนเพื่อปลอมแปลงลายเซ็นดิจิทัลต่างหาก" เด็กหนุ่มกลืนน้ำลายลงคออย่างยากลำบาก "มันบ้าชัดๆ ถ้าอาจารย์ลินินจับได้ว่าเราแอบเข้ามาดูฐานข้อมูลต้องห้ามของโครงการ 'เงามายา' ผมคงไม่พ้นโดนไล่ออก หรือหนักกว่านั้น... อาจโดนส่งไปคุมขังที่คุกใต้ดินเขตแดนเหนือ" "ความกลัวคือศัตรูตัวฉกาจที่สุดของนักสืบ" คิรอสเหลือบมองเด็กหนุ่มรุ่นน้องด้วยหางตา รอยยิ้มจางๆ ปรากฏขึ้นที่มุมปากอย่างมีความหมาย "จำบทเรียนแรกที่ผมบอกไว้ได้ไหม? อาชญากรที่ฉลาดที่สุดมักจะทิ้งร่องรอยไว้ในจุดที่คาดไม่ถึงที่สุด... และฐานข้อมูลนี้ก็เช่นกัน มันถูกป้องกันด้วยเวทมนตร์โบราณก็จริง แต่มันถูกขับเคลื่อนด้วยตรรกะของมนุษย์ และตรรกะของมนุษย์ย่อมมีจุดบกพร่องเสมอ" นิ้วเรียวของคิรอสแตะลงบนปุ่ม Enter พร้อมกันกับที่เบนจามินกดรหัสผ่านยืนยันตัวตน *ติ๊ด!* เสียงสัญญาณเตือนความถี่ต่ำดังขึ้นแผ่วเบา หน้าจอโฮโลแกรมสีฟ้าเปลี่ยนเป็นสีแดงฉานทันที ตัวอักษรสีทองขนาดใหญ่ปรากฏขึ้นกลางอากาศ: **[WARNING: UNAUTHORIZED ACCESS DETECTED]** "แย่แล้ว! ระบบกำลังบล็อกการเชื่อมต่อ!" เบนจามินอุทานเสียงหลง ใบหน้าซีดเผือกด้วยความตื่นตระหนก "ใจเย็นๆ" คิรอสไม่มีท่าทีตื่นตระหนกแม้แต่น้อย ดวงตาเป็นประกายคมกริบราวกับนักล่าที่กำลังจดจ่ออยู่กับเหยื่อ "ระบบไม่ได้กำลังบล็อก แต่มันกำลังตรวจสอบสิทธิ์... ป้อนคำสั่งที่สองที่ผมเตรียมไว้เมื่อกี้ลงไป เร็วเข้า!" เด็กหนุ่มทำตามอย่างไม่ลังเล นิ้วรัวแป้นพิมพ์ด้วยความเร็วสูงสุด รหัสชุดที่สองถูกป้อนเข้าไปก่อนที่ระบบรักษาความปลอดภัยอัตโนมัติจะทันได้ส่งสัญญาณแจ้งเตือนไปยังห้องทำงานของสารวัตรลินิน พริบตานั้น แสงสีแดงฉานก็พลันมลายหายไป กลายเป็นสีเขียวมรกตที่นิ่งสงบ หน้าจอหลักของฐานข้อมูลต้องห้ามเปิดออกกว้างเผยให้เห็นเอกสารลับนับพันรายการที่ถูกเก็บซ่อนไว้จากสายตาของคนทั่วไป เบนจามินหอบหายใจหนักหน่วง เหงื่อกาฬไหลซึมตามไรผม "สำเร็จ... เราทำได้จริงๆ ด้วย" คิรอสถอนหายใจยาวออกมาเล็กน้อย แม้ภายนอกจะดูเยือกเย็น แต่เขาก็รู้ดีว่านี่เป็นเพียงจุดเริ่มต้นเท่านั้น ข้อมูลของโครงการ 'เงามายา' ที่ปรากฏอยู่ตรงหน้ามีความเชื่อมโยงโดยตรงกับคดีฆาตกรรมต่อเนื่องที่สารวัตรลินินกำลังปิดบังเอาไว้ ขณะที่ทั้งสองกำลังไล่สายตาอ่านบันทึกการทดลองลับ หน้าจอระบบจำลองคำให้การที่ซ่อนอยู่ในจิตใต้สำตึนของคิรอสก็สั่นไหวอย่างรุนแรง เสียงแจ้งเตือนลึกลับดังขึ้นในหัวของเขา **[ตรวจพบข้อมูลเป้าหมายตรงกับเงื่อนไขภารกิจระดับ SSS: ความจริงเบื้องหลังรอยยิ้มของสารวัตร]** **[คำเตือน: มีบุคคลภายนอกกำลังเข้าใกล้พิกัดปัจจุบันในระยะ 50 เมตร]** คิรอสขมวดคิ้วมุ่นทันที เขารีบหันไปมองกล้องวงจรปิดตัวเล็กที่มุมห้องซึ่งควรจะถูกปิดการใช้งานไปแล้ว แต่ตอนนี้ไฟสถานะสีแดงดวงเล็กๆ กลับกะพริบถี่ขึ้นอย่างน่ากลัว "เบนจามิน เก็บอุปกรณ์ทั้งหมด เดี๋ยวนี้!" คิรอสออกคำสั่งเสียงเฉียบขาด แต่ช้าไปเสียแล้ว... ประตูเหล็กหนาหนักของห้องใต้ดินถูกผลักเปิดออกด้วยแรงมหาศาล เสียงฝีเท้าหนักแน่นก้าวเข้ามาพร้อมกับบรรยากาศกดดันอันคุ้นเคย กลิ่นอายของเวทมนตร์สายฟ้าอันดุร้ายแผ่ซ่านไปทั่วบริเวณ ร่างเพรียวระหงในชุดเครื่องแบบสารวัตรสีดำสนิทก้าวเข้ามาหยุดยืนอยู่ที่หน้าประตู ดวงตาสนเท่ห์แต่เย็นชาคู่นั้นกวาดมองเด็กหนุ่มทั้งสองคนด้วยแววตาที่อ่านไม่ออก รอยยิ้มบางเบาที่มุมปากของเธอดูเยือกเย็นเสียยิ่งกว่าอากาศรอบตัว "เก่งมาก... นักจิตวิทยาตัวน้อยของฉัน" สารวัตรลินินเอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงราบเรียบแต่ทรงพลัง เธอค่อยๆ ยกมือขึ้นกอดอก ปลายเท้าเคาะพื้นเบาๆ เป็นจังหวะ "คิดไม่ถึงเลยจริงๆ ว่าคุณจะกล้าแอบเจาะเข้าระบบของกองปราบปรามเพื่อมาหาความลับของฉัน... ถึงขนาดดึงเด็กนักเรียนทุนมาเป็นพวกด้วย" เบนจามินตัวสั่นเทาจนแทบจะล้มพับลงไปกองกับพื้น ส่วนคิรอสค่อยๆ ยืดตัวขึ้นยืนเต็มความสูง ใบหน้ายังคงเรียบเฉยไร้ความหวาดกลัว เขาสบตากับหญิงสาวตรงหน้าอย่างไม่เกรงกลัว "ถ้าไม่อย่างนั้น ผมคงไม่มีทางรู้ได้เลยครับสารวัตร..." คิรอสเว้นจังหวะเล็กน้อย ดวงตาคมกริบมองลึกเข้าไปในดวงตาของอีกฝ่าย "ว่าคนที่คุณกำลังตามหาอยู่... ไม่ใช่อาชญากรภายนอก แต่เป็นตัวคุณเองต่างหากที่ซ่อนบางอย่างไว้ในระบบนี้" สารวัตรลินินชะงักไปเล็กน้อย รอยยิ้มบนใบหน้าหายวับไปทันที แทนที่ด้วยแววตาอันตรายที่ส่อประกายวาวโรจน์ ก่อนที่ใครจะได้เอ่ยปากพูดอะไรเพิ่มเติม หน้าจอโฮโลแกรมทั้งหมดในห้องก็ดับวูบลงพร้อมกัน เสียงสัญญาณเตือนภัยระดับสูงสุดดังสนั่นหวั่นไหวไปทั่วทั้งสถาบัน และในวินาทีนั้นเอง ประตูทางออกฉุกเฉินด้านหลังห้องก็ระเบิดออกเป็นจุล พร้อมกับการปรากฏตัวของเงาร่างปริศนาในชุดคลุมสีดำสนิทที่ก้าวออกมาพร้อมกับอาวุธเวทมนตร์เล็งตรงมาที่พวกเขาทั้งสามคน! --- ขอบคุณรี้ดเดอร์ทุกท่านที่ติดตามและร่วมเดินทางไขปริศนาไปด้วยกันนะครับ แล้วพบกันใหม่ในตอนถัดไปครับ