กับดักภายในดันเจี้ยนน้ำแข็ง

ตูม! แรงระเบิดมหาศาลจากการทำงานของวัตถุทรงกลมสีดำสนิทเมื่อครู่ ไม่ได้ทำลายล้างห้องประชุมของสมาคมฮันเตอร์ให้แหลกเป็นจุลอย่างที่ใครหลายคนคาดคิด ทว่ามันกลับปลดปล่อยคลื่นพลังงานความเย็นจัดติดลบสามร้อยองศาเซลเซียส ออกมาแช่แข็งทุกสรรพสิ่งในรัศมีร้อยเมตรให้กลายเป็นประติมากรรมน้ำแข็งชั่วพริบตาเดียว ควันสีขาวพวยพุ่งตลบอบอวล คลอเคลียไปกับเศษซากคอนกรีตที่แตกละเอียดเป็นผุยผง เร็นยืนนิ่งสนิทอยู่ใจกลางพายุความเย็นนั้น เสื้อโค้ทสีดำสนิทของเขาพลิ้วไหวตามแรงลมมรกตที่ถูกขับออกมาจากห้วงมิติเบื้องลึก ไอความเย็นระลอกแล้วระลอกเล่าพยายามกัดกินผิวเนื้อ แต่กลับต้องสลายตัวไปเมื่อสัมผัสเข้ากับเกราะออร่าสีครามเข้มที่เร็นแผ่ขยายออกมาปกป้องร่างของตนเองและเอลาร่าไว้ได้อย่างไร้รอยขีดข่วน "ฝีมือไม่เลวนี่... ส่งกองกำลังสุนัขรับจ้างชุดสุดท้ายเข้ามารุมกินโต๊ะฉันในดันเจี้ยนน้ำแข็งจำลองชั้นใต้ดินงั้นหรือ?" เสียงทุ้มต่ำเรียบเฉยแต่แฝงไว้ด้วยอำนาจคุกคามดังขึ้นท่ามกลางความเงียบงัน เร็นปรายตามองไปยังร่างเงาเบื้องหน้าที่กำลังค่อยๆ ก้าวเดินฝ่าความเย็นออกมาจากกลุ่มควัน ชายสวมหน้ากากสีขาวบริสุทธิ์ผู้เป็นหมากตัวสำคัญในแผนการหักหลังครั้งนี้ ปรากฏตัวขึ้นพร้อมรอยยิ้มเยาะเย้ยที่ซ่อนอยู่ภายใต้หน้ากาก "แกประเมินพลังของ 'ระบบ' ต่ำเกินไป เร็น... ฮันเตอร์ไร้ระดับอย่างแก ต่อให้ดิ้นรนแค่ไหน สุดท้ายก็เป็นได้แค่ฟันเฟืองตัวหนึ่งที่ต้องถูกทำลายเมื่อหมดประโยชน์" เสียงแหบพร่าเอื้อnเอ่นเย้ยหยัน พลางดีดนิ้วส่งสัญญาณให้ผนังน้ำแข็งรอบด้านปริแตกออก เผยให้เห็นฝูงมอนสเตอร์ระดับบอสประเภทอสูรน้ำแข็งโบราณนับสิบตัวที่ถูกปลุกให้ตื่นขึ้นพร้อมขย้ำเหยื่อ เอลาร่ากัดฟันกรวด มือเรียวบางกำดาบสั้นในมือแน่นจนข้อต่อขึ้นสีขาว เธอกวาดสายตามองรอบกายด้วยความระแวดระวัง ก่อนจะกระซิบเสียงลอดไรฟันด้วยความเคียดแค้น "เร็น... พวกมันตั้งใจขังเราไว้ที่นี่ตั้งแต่แรกแล้ว แผนการล้างบางสมาคมเป็นแค่ฉากหน้า เพื่อล่อให้เราตกลงมาในหลุมพรางชั้นใต้ดินนี้สินะ" เร็นไม่ได้ตอบคำถามนั้นทันที เขายกมือขึ้นสัมผัสหน้าจออินเทอร์เฟซโปร่งแสงสีแดงฉานที่ลอยเด่นอยู่ตรงหน้า ซึ่งตอนนี้ระบบกำลังส่งเสียงเตือนรัวๆ ด้วยข้อความสีเลือด: *[คำเตือน: ตรวจพบการแทรกแซงจากผู้ดูแลระบบระดับสูง]* *[เงื่อนไขการปลดล็อกพลังที่ซ่อนอยู่: ทำลายล้างอุปสรรคเบื้องหน้าทั้งหมดภายใน 180 วินาที]* ริมฝีปากหยักได้รูปเหยียดขึ้นเป็นรอยยิ้มเย็นเยียบ รอยยิ้มที่ทำให้เอลาร่าที่อยู่เคียงข้างมานานถึงกับใจกระตุกวูบ มันคือรอยยิ้มของ "วิศวกร" ผู้กุมอำนาจในการรื้อถอนและสร้างใหม่ทุกสิ่งตามอำเภอใจ "หึ... คิดว่าฉันไม่รู้ทันพวกมันงั้นหรือ?" เร็นก้าวเท้าไปข้างหน้าร่างหนึ่ง ออร่าสีดำทมิฬระเบิดทะลักออกจากร่างราวกับเปลวเพลิงแห่งความมืดมิดที่กลืนกินแม้กระทั่งแสงสว่าง อุณหภูมิรอบตัวที่ควรจะติดลบกลับพุ่งสูงขึ้นอย่างบ้าคลั่งจนน้ำแข็งรอบกายเริ่มหลอมละลายกลายเป็นไอเดือดระอุ แรงกดดันมหาศาลแผ่ขยายออกไปจนฝูงอสูรน้ำแข็งโบราณที่เคยคำรามก้องเมื่อครู่ ถึงกับผงถอยหลังด้วยความหวาดกลัว สัญชาตญาณดิบของพวกมันกรีดร้องบอกให้รีบหนีให้พ้นจากสิ่งมีชีวิตตรงหน้า ชายสวมหน้ากากสีขาวชะงักกึก ความมั่นใจทั้งหมดมลายหายไปในพริบตาเมื่อเห็นตัวเลขเลเวลบนหน้าจอของเร็นพุ่งทะยานจาก "ไร้ระดับ" ข้ามผ่านขีดจำกัดอย่างไร้เหตุผล: *[Level Max -> Overclocked Level ?????]* "เป็นไปไม่ได้! แกแฮกข้อมูลระบบหลักได้ยังไงกัน?!" เสียงของชายสวมหน้ากากเริ่มสั่นเครือ ความเย่อหยิ่งทลายลงอย่างไม่เป็นท่า "แกไม่ต้องรู้หว่านพืชเช่นไรย่อมได้ผลเช่นนั้นหรอ" เร็นเอ่ยเสียงเรียบ ดวงตาคมกริบเปล่งประกายสีทองวาวโรจน์ "ในเมื่อพวกมันอยากเห็นการล้างบางนัก... ฉันก็จะจัดให้ตามคำขอ เริ่มจากหัวใจของดันเจี้ยนนี้ก่อนก็แล้วกัน" สิ้นคำพูดของเร็น เขาก็หายตัวไปจากจุดเดิมราวกับภูตผี ความเร็วระดับที่ฉีกกระชากกฎเกณฑ์ฟิสิกส์ทำให้แม้แต่เงาตามร่างก็ยังทิ้งไว้ไม่ทัน ชายสวมหน้ากากเบิกตากว้างด้วยความตื่นตระหนก พยายามยกดาบขึ้นป้องกันตัวตามสัญชาตญาณ แต่มันก็สายเกินไปเสียแล้ว หมัดขวาที่ห่อหุ้มด้วยพลังงานสมการล้างบางซัดเข้าที่กลางหน้าอกของอีกฝ่ายอย่างจัง แรงปะทะรุนแรงดั่งอุกกาบาตพุ่งชนส่งร่างนั้นปลิวทะลุกำแพงน้ำแข็งหนาเตอะจนพังครืนลงมาเป็นทางยาว เศษน้ำแข็งกระจายเกลื่อน ฝุ่นควันคลุ้งกระจายไปทั่วบริเวณ เอลาร่ายืนมองภาพตรงหน้าด้วยความอึ้งงัน ความรู้สึกสะใจและโล่งอกตีตื้นขึ้นมาจุกอก สายตาของเธอทอดมองแผ่นหลังกว้างของชายหนุ่มผู้ไม่เคยยอมจำนนต่อโชคชะตาด้วยความรักและศรัทธาที่ลึกซึ้งยิ่งกว่าเดิม เร็นยืนนิ่งอยู่ท่ามกลางซากปรักหักพัง สายตาคมกริบกวาดมองไปยังความมืดเบื้องลึกของดันเจี้ยนชั้นใต้ดินที่ยังคงมีกองกำลังสำรองซ่อนอยู่ ทว่า ก่อนที่เขาจะได้ขยับตัวก้าวเดินไปชำระบัญชีที่เหลือ จู่ๆ หน้าจออินเทอร์เฟซสีทองอร่ามก็เด้งขึ้นมาขวางหน้า พร้อมกับเสียงแจ้งเตือนระบบที่ดังขึ้นอย่างผิดปกติ: *[แจ้งเตือนฉุกเฉิน: ตรวจพบการเปิดใช้งาน "ระบบทำลายตัวเองอัตโนมัติ" ของโครงข่ายใต้ดิน]* *[เวลาที่เหลือ: 30 วินาที]* *[คำถาม: คุณต้องการสละสิทธิ์การหลบหนี หรือจะเลือกเดิมพันทุกอย่างด้วยการกดปุ่ม "ยอมรับหนี้สินชีวิต" วงเงินอนันต์ เพื่อซื้อตึกสมาคมทั้งหลังมาเป็นกรรมสิทธิ์ส่วนตัวในเสี้ยววินาทีนี้?]* เร็นหรี่ตาลงเล็กน้อย มุมปากยกยิ้มขึ้นอีกครั้งอย่างท้าทาย ในขณะที่เสียงฝีเท้าจำนวนนับร้อยกำลังดังสะท้อนก้องมาจากความมืดมิดเบื้องล่าง ราวกับมีบางสิ่งที่น่าสะพรึงกลัวยิ่งกว่ากำลังตื่นขึ้นจากการหลับใหล ขอบคุณรี้ดเดอร์ทุกท่านที่ติดตามและสนับสนุน "โอเวอร์ลอร์ดซีโร่" เสมอมานะครับ