รอยร้าวในกำแพงเหล็ก

เสียงโลหะกระทบพื้นคอนกรีตดังสะท้อนก้อง กลิ่นอับชื้นผสมผสานกับกลิ่นสนิมเหล็กเก่าแก่ตลบอบอวลอยู่ในห้องประชุมใต้ดินชั้นที่เจ็ด ร่างในชุดเกราะสีเงินยวดยานก้าวเท้าเข้ามาทีละก้าว เสียงรองเท้าเหล็กกระทบพื้นสร้างแรงกดดันมหาศาลจนบรรยากาศรอบข้างราวกับถูกแช่แข็ง ผู้บริหารระดับสูงของสมาคมฮันเตอร์ที่นั่งอยู่รอบโต๊ะประชุมต่างหน้าถอดสี เม็ดเหงื่อกาฬผุดพรายขึ้นตามขมับของชายวัยกลางคนผู้ดำรงตำแหน่งผู้อำนวยการเขต เร็นหรี่ตาลงเล็กน้อย รอยยิ้มเยาะหยันปรากฏขึ้นที่มุมปากอย่างไม่เกรงกลัว เขารู้ดีว่าการปรากฏตัวของบุคคลเบื้องหน้าไม่ได้เป็นเพียงแค่ปาฏิหาริย์ แต่มันคือหลักฐานชิ้นสำคัญที่ยืนยันว่าโครงสร้างอันยิ่งใหญ่ของ "ระบบ" ที่พวกมันกราบไหว้... กำลังผุกร่อนจากภายใน "ตกใจอะไรกันครับท่านทั้งหลาย?" เร็นเอ่ยขึ้นทำลายความเงียบ น้ำเสียงราบเรียบแต่ทว่าบาดลึกถึงขั้วหัวใจ "แขกผู้มีเกียรติท่านนี้ไม่ได้เดินทางมาจากยมโลกเสียหน่อย... เขาแค่กลับมาทวงคืนสิ่งที่พวกคุณปล้นไปต่างหาก" ร่างในชุดเกราะสีเงินค่อยๆ ถอดหมวกเหล็กออก เปิดเผยให้เห็นใบหน้าที่มีรอยแผลเป็นลากยาวผ่านดวงตาข้างซ้าย แววตานั้นเต็มไปด้วยความแค้นสุมอกที่ถูกกักเก็บมานานนับทศวรรษ—คาร์ล อดีตหัวหน้าหน่วยสำรวจที่ถูกระบบตีตราว่าเป็น 'ผู้ทรยศ' และถูกกำจัดทิ้งเพื่อปิดปากความลับเบื้องหลังหอคอยมิติ "ไงล่ะ... พวกสารเลว" คาร์ลแค่นAเสียงหัวเราะในลำคอ ดวงตาดุดจ์พญามารจ้องมองไปยังผู้อำนวยการเขตที่ตัวสั่นเทาเหมือนลูกนกตกน้ำ เอลาร่าที่ยืนกอดอกอยู่มุมมืดของห้อง ขยับตัวเล็กน้อย นิ้วเรียวยาวสัมผัสกับด้ามมีดสั้นพลังงานที่เหน็บอยู่ข้างเอว สายตาของเธอคมกริบราวกับใบมีดพร้อมจะเชือดเฉือนทุกเมื่อที่สถานการณ์พลิกผัน เธอกระซิบเบาๆ "เร็น... แหล่งพลังงานใต้พื้นกำลังผันผวน ระบบกำลังพยายามลบไฟล์ข้อมูลของคาร์ลออกจากเซิร์ฟเวอร์หลัก เรารีบดำเนินการตามแผนเถอะครับก่อนที่พวกมันจะไหวตัวทัน" เร็นพยักหน้ารับช้าๆ เขากวาดสายตามองหน้าจอโฮโลแกรมที่ลอยเคว้งคว้างอยู่กลางห้อง ประโยคคำสั่งสีแดงฉานที่วิ่งผ่านหน้าจอคือรหัสโครงสร้างที่เขาตามหามานาน สิบปีที่ผ่านมา ระบบฮันเตอร์ถูกสร้างขึ้นมาภายใต้คำลวงโลก มันไม่ใช่เครื่องมือช่วยเหลือมนุษยชาติในการต่อ 1 สู้กับมอนสเตอร์ แต่มันคือ "เครื่องรีดไถพลังชีวิต" และ "โรงงานผลิตมานาน่า" เพื่อป้อนให้กับพลังงานลึกลับที่อยู่เหนือมิติขึ้นไป เพื่อนร่วมทีมของเร็นต้องสังเวยชีวิตให้กับกับดักที่ถูกเซ็ตไว้ล่วงหน้าโดยระบบ เพื่อแลกกับเศษเสี้ยวเลเวลที่พวกผู้บริหารระดับสูงนำไปใช้ต่อรองอำนาจ "พวกคุณคิดจริงๆ หรือครับว่า การกำจัดผม หรือการซ่อนไฟล์ของคาร์ล จะปิดบังความจริงทั้งหมดได้?" เร็นก้าวเท้าเข้าไปใกล้โต๊ะประชุมทีละก้าว แรงกดดันจากจิตสังหารระดับสูงแผ่ซ่านออกมาราวกับคลื่นกระแทก จนเก้าอี้พลาสติกด้านหลังถึงกับล้มคว่ำลง ผู้อำนวยการเขตพยายามรวบรวมความกล้า เอ่ยเสียงสั่นเครือ "แก... แกเป็นแค่ฮันเตอร์ไร้ระดับ! อย่ามาบังอาจท้าทายอำนาจของระบบสากลนะ! รู้ไหมว่าถ้าแกทำลายโครงสร้างนี้ มนุษยชาติจะ..." "มนุษยชาติ?" เร็นหัวเราะลั่น เสียงหัวเราะเยдяเยันเต็มไปด้วยความสมเพช "อย่าเอาคำว่ามนุษยชาติมาอ้างเพื่อปกป้องความโลภของพวกแกเลยครับ! ที่พวกแกกลัวจริงๆ ไม่ใช่การล่มสลายของโลก... แต่คือการที่พวกแกจะต้องก้มหัวคุกเข่าให้กับความจริงที่ว่า พวกแกเป็นแค่ทาสรับใช้ของระบบที่ถูกหลอกใช้มาตลอดต่างหาก!" เร็นยกมือขึ้น ปลายนิ้วสัมผัสกับอากาศเบื้องหน้า หน้าต่างระบบสีดำสนิทที่ไม่มีใครเคยเห็นปรากฏขึ้นพร้อมกับเสียงแจ้งเตือนที่ดังสนั่นหวั่นไหว [แจ้งเตือนระบบ: ตรวจพบการเข้าถึงสิทธิ์ผู้ดูแลระบบสูงสุด (Root Access)] [คำเตือน: โครงสร้างหลักกำลังถูกเขียนทับ คุณต้องการดำเนินการล้างบางระบบพังๆ นี้หรือไม่?] เอลาร่ามองหน้าเร็นด้วยความรู้สึกหลากหลาย ทั้งความโล่งใจ ความเคารพ และความรักที่อัดแน่นอยู่ในใจตลอดการเดินทางอันยาวนาน เธอยื่นมือมาแตะไหล่เขาเบาๆ เป็นการส่งสัญญาณว่าเשอจะยืนหยัดเคียงข้างเขา ไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้นก็ตาม เร็นหันไปสบตาเธอนิ่ง รอยยิ้มที่อ่อนโยนปรากฏขึ้นเพียงเสี้ยววินาทีบนใบหน้าเย็นชา ก่อนที่เขาจะหันกลับไปมองหน้าจอโฮโลแกรมด้วยแววตาเด็ดเดี่ยว "มาจบเรื่องงี่นี่กันเถอะครับ..." เร็นกดปุ่มยืนยันการล้างบาง ทันใดนั้น แสงไฟทั่วทั้งตึกสมาคมก็ดับวูบลงพร้อมกัน ความมืดมิดเข้าปกคลุมชั่วขณะ ก่อนที่เสียงไซเรนเตือนภัยสีแดงฉานจะดังลั่นสนั่นตึก และในวินาทีที่พื้นคอนกรีตใต้เท้าของพวกเขากำลังปริแตกออกเป็นเสี่ยงๆ ร่างเงาปริศนาสวมหน้ากากสีขาวบริสุทธิ์ก็ก้าวทะลุกระจกหน้าต่างเข้ามา พร้อมกับโยน "วัตถุทรงกลม" สีดำสนิทลงมากลางห้องประชุม ซึ่งส่งเสียงนับถอยหลังด้วยความถี่สูง... *ติ๊ด... ติ๊ด... ติ๊ด... ศูนย์!* ขอบพระคุณรี้ดเดอร์ทุกท่านที่ร่วมเดินทางและสนับสนุนกันมาโดยตลอด หวังว่าบทนี้จะสะใจทุกท่านนะครับ โอเวอร์ลอร์ดซีโร่