พันธมิตรผู้ทรยศ

[ ระบบถูกรีเซ็ตสมบูรณ์... ยินดีต้อนรับท่านประธานสูงสุดคนใหม่ ] เสียงเตือนจักรกลสังเคราะห์ที่ดังก้องกังวานในโสตประสาท ไม่ได้ทำให้เร็นแสดงอาการตื่นตระหนกแม้แต่น้อย นัยน์ตาสสีดำสนิทคู่นั้นยังคงฉายแววเยือกเย็นดั่งน้ำแข็งขั้วโลก นิ้วเรียวยาวเคาะลงบนพนักพิงเก้าอี้หนังแท้ราคาแพงในห้องประชุมลับชั้นใต้ดินของสมาคมฮันเตอร์เป็นจังหวะสม่ำเสมอ ท่ามกลางความเงียบงันที่กดดันจนแทบหายใจไม่ออก ตรงข้ามกับเขา คือชายวัยกลางคนสวมสูทสั่งตัดพิเศษอย่างประณีต "แบร์ทโฮลด์" รองประธานกิลด์เทียนหู กิลด์อันดับหนึ่งที่ผูกขาดทรัพยากรทั้งหมดในเขตปกครองพิเศษแห่งนี้ ใบหน้าของอีกฝ่ายซีดเผือด เม็ดเหงื่อผุดพรายเต็มขมับ มือที่ถือเอกสารรายงานสั่นเทาจนกระดาษส่งเสียงเสียดสีกันดังแกร็ก "เป็นไปไม่ได้..." แบร์ทโฮลด์เค้นเสียงลอดไรฟัน ดวงตาเบิกกว้างด้วยความตื่นกลัว "ระบบประเมินระดับถูกควบคุมโดยหอคอยกลางมาเป็นร้อยปี แก... แกเป็นใครกันแน่ เร็น! ฮันเตอร์ไร้ระดับที่ถูกถอดสิทธิ์ ทำไมถึง..." "โลกใบนี้ไม่ได้ขับเคลื่อนด้วยโชคชะตา หรือแม้แต่กฎของระบบงี่เง่าที่พวกแกสร้างขึ้นมาหรอกครับ แบร์ทโฮลด์" เร็นเอ่ยตัดบทด้วยน้ำเสียงราบเรียบ ทว่าทรงพลังจนอีกฝ่ายต้องสะดุ้งเฮือก "แต่มันขับเคลื่อนด้วย 'อำนาจ' และ 'ความจริง' ที่พวกแกพยายามปกปิดต่างหาก" เอลาร่าที่ยืนกอดอกพิงผนังอยู่มุมห้อง ส่งยิ้มเยาะหยันที่มุมปาก นิ้วเรียวของเธอควงมีดสั้นเคลือบพิษเล่นอย่างใจเย็น แววตาของอดีตเจ้าหน้าที่สาวฉายชัดถึงความสะใจยามได้เห็นสุนัขรับใช้ผู้เคยเหยียบย่ำชีวิตคนอื่น กำลังจนมุมอยู่เบื้องหน้าฮันเตอร์ที่พวกมันเคยตราหน้าว่าเป็นแค่ขยะไร้ค่า "เอกสารบนโต๊ะนั่น คือรายชื่อสินทรัพย์ทั้งหมดของกิลด์เทียนหูที่ถูกโอนย้ายมาเป็นชื่อของฉันเรียบร้อยแล้วนะครับ" เร็นโน้มตัวไปข้างหน้าเล็กน้อย สายตาคมกริบราวกับใบมีดโกนจ้องทะลวงเข้าไปในจิตใจของอีกฝ่าย "รวมถึงหลักฐานการสังหารหมู่ทีมสำรวจชุดที่สามเมื่อสามปีก่อนด้วย... หวังว่าคุณจะยังจำมันได้นะ" แบร์ทโฮลด์ทรุดฮวบลงไปกองกับพื้น เก้าอี้เบาะนุ่มล้มคว่ำไม่เป็นท่า ศักดิ์ศรีของรองประธานกิลด์อันดับหนึ่งป่นปี้ไม่เหลือชิ้นดี เขาลนลานคลานเข้าไปหาเร็นหมายจะเกาะชายกางเกง ทว่าถูกปลายรองเท้าหนังของเร็นเขี่ยออกอย่างไม่ไยดี "คุณคิดจะทำอะไร... จะให้ผมทำอะไร แลกกับการเก็บเรื่องนี้เป็นความลับ บอกผมมาสิ เร็น! เงินทอง อำนาจ หรือผู้หญิง ทุกอย่างที่แกต้องการ ผมหามาให้ได้หมด!" แบร์ทโฮลด์แผדเสียงร้องขอชีวิตอย่างน่าเวทนา น้ำตาและน้ำมูกไหลปนเปกันจนดูไม่ได้ "ผมไม่สนเงินทองจอมปลอม หรืออำนาจสกปรกที่แลกมาด้วยชีวิตของเพื่อนผมหรอกครับ" เร็นลุกขึ้นยืนเต็มความสูง จัดปกเสื้อสูทให้เข้ารูปอย่างเนียบกริบ "สิ่งเดียวที่ผมต้องการในตอนนี้... คือการพังทลายรากฐานเน่าเฟะของกิลด์พวกแกให้ราบคาบ และเริ่มต้นด้วยการ 'เข้าแทรกซึม' เข้าไปในงานเลี้ยงประมูลลับคืนนี้" เอลาร่าเดินเข้าไปใกล้แบร์ทโฮลด์ที่กำลังตัวสั่นเทา ก่อนจะโยนหน้ากากสีดำสนิทลายกางเขนลงบนตักของอีกฝ่าย "สวมมันซะ แล้วทำตัวเป็นเจ้าบ้านที่ดี พาพวกเราเดินเข้างานประมูลของกิลด์เทียนหูโดยไม่มีพิธีรีตองใดๆ... ถ้าไม่อยากให้ความลับเรื่องคอร์รัปชันทั้งหมดหลุดไปถึงมือผู้ตรวจการหอคอยในอีกห้าวินาทีข้างหน้า" แบร์ทโฮลด์กลืนน้ำลายลงคออย่างยากลำบาก มือที่สั่นเทาหยิบหน้ากากขึ้นมาสวมด้วยความจำยอม เขารู้ดีว่าไม่มีทางเลือกอื่นนอกจากต้องก้มหัวให้มัจจุราชตรงหน้า เร็นหันหลังให้ร่างที่กำลังหมอบราบคาบ ภายในใจเต็มไปด้วยเพลิงแค้นที่รอวันชำระ การก้าวเข้าสู่กิลด์อันดับหนึ่งในฐานะ "ผู้ควบคุมระบบคนใหม่" เป็นเพียงจุดเริ่มต้นของการล้างบางครั้งใหญ่เท่านั้น ทว่า... ในจังหวะที่ทั้งสองกำลังจะก้าวเท้าออกจากห้องลับ เสียงสัญญาณเตือนภัยสีแดงฉานก็พลันสว่างวาบไปทั่วทั้งผนังคอนกรีต พร้อมกับเสียงประกาศจากระบบฉุกเฉินที่ดังแทรกขึ้นมาขัดจังหวะ [ แจ้งเตือนจากเครือข่ายภายนอก: ตรวจพบการเข้าใช้งานรหัสลับระดับโอเมก้า... ผู้บัญชาการสูงสุดแห่งหอคอยกลาง กำลังเดินทางมาถึงประตูทางเข้าหลักในอีกสามนาที ] เอลาร่าชะงักฝีเท้า หันมามองเร็นด้วยแววตาตื่นตระหนกเล็กน้อย "บ้านน่า... แผนของเราถูกจับไต๋ได้ตั้งแต่เมื่อไหร่?" เร็นหรี่ตาลงเล็กน้อย รอยยิ้มเยาะหยันปรากฏขึ้นที่มุมปากอย่างไม่เกรงกลัว เมื่อบานประตูเหล็กกล้าหน้าห้องประชุมค่อยๆ เลื่อนเปิดออกอย่างช้าๆ พร้อมกับการปรากฏตัวของร่างในชุดเกราะสีเงินยวดยานที่ไม่มีใครคาดคิด—บุคคลที่ควรจะหลับใหลอยู่ใต้ก้นบึ้งของหอคอยมิติที่สาม... ขอขอบคุณทุกท่านที่ติดตามอ่าน และร่วมเดินทางไปในเส้นทางแห่งการสะใจครั้งนี้นะครับ