การกบฏของเหล่าฮันเตอร์

"พวกแกกำลังฆ่าตัวตาย... รู้ตัวบ้างไหม!" เสียงตะคอกแหบพร่าของหัวหน้าผู้ตรวจสอบเขต 4 ดังสะท้อนก้องไปทั่วห้องโถงกว้างของสมาคมฮันเตอร์ ใบหน้าของเขาบิดเบี้ยวด้วยความโกรธเกรี้ยวและหวาดกลัว เส้นเลือดที่ขมับปูดโปนจนน่ากลัว ปืนพกลำกล้องสีเงินในมือสั่นเทาเล็กน้อยขณะเล็งตรงไปยังร่างของชายหนุ่มผู้ยืนอยู่เบื้องหน้า เร็นไม่ได้ขยับเขยื้อน เขายังคงยืนกอดอกอย่างสบายๆ ดวงตาสสีนิลคู่นั้นกวาดมองฝูงชนนับร้อยที่กำลังยืนลังเลอยู่เบื้องล่าง รอบตัวพวกเขา จอภาพโฮโลแกรมสีแดงฉานนับพันจอฉายสถิติความจริงที่ถูกระบบปกปิดมานานแรมปี—ตัวเลขเปอร์เซ็นต์อัตราการตายของฮันเตอร์แรงค์ต่ำที่พุ่งสูงถึงเก้าสิบเก้าจุดเก้าเปอร์เซ็นต์ ไม่ใช่เพราะความอ่อนแอ... แต่เป็นเพราะระบบจงใจป้อนภารกิจฆ่าตัวตายเพื่อรีดไถพลังงานวิญญาณ "ฆ่าตัวตายงั้นเหรอครับ?" เร็นเอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงราบเรียบ เย็นชา แต่ก้องกังวานจนกดทับบรรยากาศตึงเครียดให้จมดิ่งลงไปอีก "สิ่งที่พวกเราทำอยู่ตลอดสิบปีที่ผ่านมาต่างหาก... คือการเดินเข้าสู่โรงเชือดโดยสวมมงกุฎแห่งความหวังปลอมๆ ที่พวกแกประทานให้" ความเงียบงันเข้าปกคลุมชั่วขณะ ไม่มีใครกล้าส่งเสียง แม้แต่เสียงลมหายใจก็ราวกับถูกดูดกลืนหายไป ฮันเตอร์ระดับล่างนับร้อยชีวิตต่างจ้องมองตัวเลขบนจอโฮโลแกรมด้วยดวงตาที่เบิกกว้าง รอยแผลเป็นจากเพื่อนร่วมทีมที่เคยตายไปต่อหน้าต่อตาผุดขึ้นมาในความทรงจำราวกับภาพฉายซ้ำ เอลาร่าที่ยืนอยู่เคียงข้างในชุดสูทสีดำสนิทขยับตัวเล็กน้อย นิ้วเรียวยาวของเธอกดลงบนแผงควบคุมขนาดพกพา รอยยิ้มเย้ยหยันปรากฏขึ้นที่มุมปากสวย "เลิกขู่พวกเขาสักทีเถอะครับ ท่านหัวหน้า... เพราะตอนนี้ ไม่มีใครโง่พอที่จะก้มหัวให้ 'ระบบปลอมๆ' ของพวกแกอีกต่อไปแล้ว" "นังทรยศ!" หัวหน้าผู้ตรวจสอบแผดเสียงลั่น เหนี่ยวไกปืนทันที *ปัง!* กระสุนพลังงานความเร็วสูงแหวกอากาศพุ่งตรงเข้าหาร่างของเร็นอย่างแม่นยำ แต่วินาทีนั้นเอง อากาศรอบตัวกลับบิดเบี้ยวเป็นระลอกคลื่น โล่พลังงานสีฟ้าครามใสบริสุทธิ์ปรากฏขึ้นในเสี้ยววินาที กระสุนพุ่งชนพื้นผิวโล่ก่อนจะสลายกลายเป็นละอองแสงอย่างไร้รอยขีดข่วน เร็นก้าวเท้าไปข้างหน้าหนึ่งก้าว แรงกดดันระดับมหาศาลที่ถูกปลดปล่อยออกมาจากร่างของเขาทำเอาเหล่าเจ้าหน้าที่สมาคมที่ยืนอยู่ด้านหลังถึงกับเข่าทรุดลงไปกองกับพื้น ลมพายุขนาดย่อมหมุนวนอยู่รอบตัวชายหนุ่ม ดวงตาสีดำสนิทคู่นั้นจ้องมองผู้ตรวจสอบเสมือนพญายมกำลังมองมดปลวก "ระบบกำลังจะรีเซ็ตตัวเอง... และในฐานะที่พวกแกเป็น ‘ขยะ’ ที่ตกค้างในระบบรดน้ำพรวนดินนี้" เร็นยกมือขึ้น ปลายนิ้วเรียวดีดอากาศเบาๆ ครั้งหนึ่ง *เปรี้ยง!* เสาอากาศสัญญาณหลักของสมาคมที่ตั้งอยู่ใจกลางเมืองระเบิดออกเป็นจุล เปลวไฟสีส้มพวยพุ่งขึ้นสู่ท้องฟ้ายามค่ำคืน ตัดผ่านความมืดมิดราวกับประกาศิตแห่งการล้างบาง ข้อมูลทั้งหมดที่ถูกเข้ารหัสลับนับล้านชุดถูกส่งตรงไปยังสมาร์ตโฟนของฮันเตอร์ทุกคนในเขตมหานครทันที เสียงแจ้งเตือนดังขึ้นพร้อมเพรียงกันนับแสนครั้ง ฮันเตอร์หนุ่มคนหนึ่งที่ยืนอยู่แถวหน้าก้มลงมองหน้าจอโทรศัพท์มือถือของตนเอง มือหนาที่หยาบกร้านจากการถือดาบสั่นเทารุนแรง เมื่อเขาเห็นชื่อของน้องสาวที่เสียชีวิตไปในดันเจี้ยนเมื่อปีก่อน ปรากฏอยู่ในรายชื่อ 'ผู้ถูกสังเวยเพื่ออัปเกรดเลเวล' ของผู้บริหารระดับสูง ความโกรธเกรี้ยวที่ถูกกดทับไว้ใต้ก้นบึ้งของหัวใจมานานนับปี บัดนี้ปะทุขึ้นราวกับภูเขาไฟลาวา "ไอ้... ไอ้พวกสารเลว..." ฮันเตอร์คนนั้นกัดฟันกรอด น้ำตาไหลพรากอาบสองแก้ม ก่อนที่เขาจะเงยหน้าขึ้นแล้วคำรามลั่นห้องโถง "พวกเราโดนหลอกมาตลอด! ลุยมัน!" เสียงคำรามปลุกเร้าแพร่กระจายไปราวกับไฟลามทุ่ง ฝูงชนที่เคยหวาดกลัวบัดนี้แปรเปลี่ยนเป็นกองทัพผู้คลั่งแค้น พวกเขากรูเข้าใส่เจ้าหน้าที่สมาคมที่พยายามจะปิดกั้นประตูทางออก ความวุ่นวายโกลาหลเข้าครอบ หัวหน้าผู้ตรวจสอบหน้าซีดเผือด เขารู้ทันทีว่าสถานการณ์หลุดมือไปไกลเกินกว่าจะควบคุมได้แล้ว มือสั่นเทากดปุ่มฉุกเฉินบนนาฬิกาข้อมือเพื่อเรียกกำลังเสริมระดับสูง "เร็น! มันกำลังส่งสัญญาณเรียกหน่วยพิฆาตพิเศษระดับ S เข้ามา!" เอลาร่าเอ่ยเตือนด้วยน้ำเสียงจริงจัง สายตาคมกริบมองกวาดไปรอบตัว เร็นเพียงแค่ยกยิ้มมุมปาก รอยยิ้มที่เต็มไปด้วยความเย้ยหยันและความสะใจอย่างเต็มเปี่ยม เขาเอื้อมมือไปหยิบการ์ดสีดำสนิทที่สลักลวดลายวงจรเวทมนตร์สีทองอร่ามขึ้นมาจากกระเป๋าเสื้อ "ก็ดีเหมือนกันครับ..." เร็นเอ่ยเสียงนุ่ม แต่น่าขนลุก "ผมจะได้ทดสอบดูว่า... เงินสดสามหมื่นล้านเหรียญที่ผมเพิ่งปล้นมาจากคลังแสงของสมาคมเมื่อครู่ จะซื้อ ‘ความฉิบหาย’ ให้พวกมันได้คุ้มค่าแค่ไหน" เขาสอดการ์ดสีดำลงในช่องอ่านข้อมูลฉุกเฉินของผนังห้องโถง เสียงระบบ AI จักรกลสังเคราะห์ดังขึ้นทันทีด้วยโทนเสียงราบเรียบ ไร้อารมณ์ *[ ตรวจพบวงเงินไม่จำกัด... ปลดล็อกระบบทำลายล้างขั้นสูงสุด: Protocol Zero กำลังเริ่มทำงาน ]* พื้นคอนกรีตใต้ฝ่าเท้าสั่นสะเทือนอย่างรุนแรง เสียงเครื่องยนต์เจ็ตขนาดมหึมาดังกระหึ่มมาจากเบื้องบน เพดานกระจกนิรภัยของห้องโถงแตกละเอียดเป็นเสี่ยงๆ แรงลมมหาศาลพัดโหมกระหน่ำจนทุกคนต้องยกแขนขึ้นบังใบหน้า เงาร่างของเฮลิคอปเตอร์รบหุ้มเกราะรุ่นทดลองล่าสุด ลำตัวสีดำสนิทไร้เงาโลโก้ใดๆ ปรากฏขึ้นเหนือกลุ่มควันหนาทึบ ประตูห้องโดยสารเปิดออก เผยให้เห็นร่างของชายชราในชุดสูททหารเต็มยศผู้เป็นอดีตผู้บัญชาการสูงสุดที่ใครๆ ต่างคิดว่าตายไปแล้ว เขากวาดสายตามองลงมายังเร็นก่อนจะยกมือขึ้นทำความเคารพอย่างนอบน้อม "ยินดีรับใช้ครับ ท่านประธานบริษัทคนใหม่" ขอขอบพระคุณทุกท่านที่ร่วมเดินทางและสนับสนุนกันมาโดยตลอดนะครับ โอเวอร์ลอร์ดซีโร่สัญญาว่าจะไม่หยุดพัฒนาความสะใจนี้เพื่อพวกท่านครับ