เสียงเพรียกจากความมืด

กลิ่นอายของสนิมเหล็กและคราบเลือดแห้งกรังคละคลุ้งอยู่ในห้องใต้ดินชั้นสิบสามของเขตปลอดภัยเซาท์บล็อก แสงไฟนีออนกะพริบติดๆ ดับๆ สาดเงาสีแดงฉานราวกับสัญญาณเตือนภัยอันตรายถึงชีวิต บนหน้าจอโฮโลแกรมตรงหน้า เร็นกำลังจ้องมองเส้นกราฟข้อมูลสีแดงฉานที่กำลังพุ่งทะยานอย่างไร้การควบคุม ตัวเลขค่าพลังของมอนสเตอร์ระดับภัยพิบัติกระโดดข้ามขีดจำกัดของระบบไปไกลลิบลิ่วราวกับจะเยาะเย้ยความพยายามของมวลมนุษยชาติ "มันไม่ใช่ความผิดพลาดของโค้ด... และมันไม่ใช่ความผันผวนตามธรรมชาติของหอคอย" เสียงทุ้มต่ำเอ่ยขึ้นทำลายความเงียบ เอลาร่าก้าวเข้ามาใกล้ แสงจากหน้าจอสะท้อนลงบนดวงตาคู่สวยที่ฉายแววตึงเครียด นิ้วเรียวยาวของเธอกำลังรัวแป้นพิมพ์คีย์บอร์ดเสมือนจริงด้วยความเร็วสูง ข้อมูลการตายของฮันเตอร์ในสัปดาห์นี้ถูกดึงขึ้นมาซ้อนทับกันจนเกิดเป็นภาพสามมิติของโครงข่ายใยแมงมุม "คุณกำลังจะบอกว่า..." เอลาร่าช้อนสายตาขึ้นมองชายหนุ่ม น้ำเสียงของเธอสั่นเครือเล็กน้อย "มีใครบางคนกำลังจงใจบิดเบือนอัลกอริทึมของระบบตั้งแต่ต้นทางอย่างนั้นหรือครับ... เอ๊ย... อย่างนั้นเหรอคะ?" เธอกลืนคำพูดตัวเองเมื่อเห็นสีหน้าจริงจังของเร็น "ไม่ใช่แค่บิดเบือน..." เร็นแค่นหัวเราะในลำคอ แววตาคู่คมกริบเย็นชาดั่งน้ำแข็งขั้วโลก "มี 'มือที่สาม' กำลังใช้ระบบนี้เป็นเครื่องมือเชือดพวกเราทิ้งทีละคนต่างหาก" เขายื่นมือไปแตะที่แผงควบคุมหลัก ปลายนิ้วสัมผัสกับกระแสไฟฟ้าสถิตที่วิ่งพล่าน เร็นหลับตาลงแล้วดึงสมาธิทั้งหมดเข้าสู่ 'สมการการล้างบาง' พลังวิเศษระดับฮันเตอร์ไร้ระดับที่ระบบไม่อาจตรวจสอบได้ ทันใดนั้น โค้ดดิ้งนับล้านบรรทัดที่ถูกเข้ารหัสลับเอาไว้ก็ปรากฏขึ้นในห้วงความคิดของเขา มันไม่ใช่โค้ดภาษาเครื่องทั่วไป แต่มันคือภาษาโบราณที่สาบสูญ—ภาษาที่ถูกใช้โดยผู้สร้างหอคอยคนแรก "เจอตัวแล้ว..." เร็นพึมพำ ภาพบนจอโฮโลแกรมซูมลึกลงไปในชั้นข้อมูลระดับแกนกลาง (Core Layer) ที่ซึ่งระบบความปลอดภัยสูงสุดทำงานอยู่ แต่สิ่งที่พวกเขาพบกลับไม่ใช่ระบบป้องกันอัตโนมัติของหอคอย หากแต่เป็น 'ร่องรอยการเข้าใช้งานจากภายนอก' โปรไฟล์ปริศนาที่ใช้ชื่อรหัสว่า **'Null_Pointer'** กำลังนั่งเชิดชูอยู่บนบัลลังก์แห่งอำนาจ มันมีสิทธิ์ขาดในการควบคุมมอนสเตอร์ ปรับลดเลเวลฮันเตอร์ และแม้กระทั่งการกำหนดความเป็นความตายของมนุษย์ทุกคนในหอคอยแห่งนี้ เอลาร่าก้าวถอยหลังไปหนึ่งก้าวโดยไม่รู้ตัว ใบหน้าซีดเผือด "เป็นไปไม่ได้... ไม่มีใครภายนอกสามารถเจาะระบบไฟร์วอลล์ระดับ SSS ของหอคอยได้ แม้แต่สมาคมฮันเตอร์หรือรัฐบาลโลกก็ไม่มีสิทธิ์เข้าถึงส่วนนั้น ยกเว้นแต่ว่า..." "ยกเว้นแต่ว่า มันไม่ได้ถูกเจาะจากภายนอก..." เร็นลืมตาขึ้น แววตาดุดันเปล่งประกายความอำมหิตที่พร้อมจะฉีกกระชากทุกสรรพสิ่งให้เป็นจุล "แต่มันถูกควบคุมโดย 'คนใน' ที่สวมรอยเป็นผู้ดูแลระบบมาตั้งแต่เริ่มต้น" ความเงียบเข้าปกคลุมห้องใต้ดินอีกครั้ง บรรยากาศรอบตัวกดดันจนแทบหายใจไม่ออก ความจริงข้อนี้ชidว่ามนุษยชาติไม่ได้กำลังต่อสู้กับอสูรกายจากต่างมิติอย่างโดดเดี่ยว แต่พวกเขากำลังถูกหลอกให้เดินเข้าสู่ลานประหารโดยฝีมือของมนุษย์ด้วยกันเอง ผู้ชายที่กุมอำนาจสูงสุดและชักใยทุกชีวิตบนโลกใบนี้อยู่เบื้องหลังม่านพรางตา ทันใดนั้น เสียงสัญญาณเตือนภัยสีแดงฉานก็ดังสนั่นหวั่นไหวทั่วทั้งเขตเซาท์บล็อก หน้าจอโฮโลแกรมทั้งหมดดับวูบลง ก่อนจะถูกแทนที่ด้วยภาพวิดีโอถ่ายทอดสดจากหอคอยศูนย์กลาง ภาพของชายวัยกลางคนในชุดสูทหรูหรา ผู้ดำรงตำแหน่งประธานสมาคมฮันเตอร์ระดับโลกกำลังแย้มยิ้มอย่างเย็นชาผ่านหน้าจอ เขากำลังถือแก้วไวน์แดงในมือท่ามกลางซากศพของฮันเตอร์นับร้อยที่นอนจมกองเลือด *"ยินดีต้อนรับสู่บททดสอบสุดท้าย... เหล่าแมลงเม่าผู้โง่เขลา"* เสียงทุ้มกังวานผ่านลำโพงดังสะท้อนก้องไปทั่วทุกมุมโลก *"พวกเธอคิดจริงๆ หรือว่าระบบเลเวลอัปนี้สร้างขึ้นมาเพื่อปกป้องมนุษยชาติ? น่าขันสิ้นดี... มันถูกสร้างขึ้นมาเพื่อคัด พันธุ์สิ่งมีชีวิตที่อ่อนแอออกต่างหากล่ะ"* เอลาร่ากำมือแน่นจนเล็บจิกเข้า 1ในเนื้อ ความแค้นที่สุมอกมานานหลายปีปะทุขึ้นจนตัวสั่นเทา "ไอ้สารเลว..." เร็นไม่ได้แสดงอาการโกรธเกรี้ยวออกมาแม้แต่น้อย รอยยิ้มมุมปากที่แฝงไว้ด้วยความเหี้ยมเกรียมปรากฏขึ้นช้าๆ เขาล้วงมือเข้าไปในกระเป๋าเสื้อแจ็คเก็ต หยิบบัตรเครดิตสีดำสนิทที่ทำจากแร่ไทเทเนียมบริสุทธิ์ออกมา หมุนเล่นระหว่างนิ้วอย่างใจเย็น "คิดว่าตัวเองเป็นพระเจ้าผู้ควบคุมเกมงั้นสินะ..." เร็นเอ่ยเสียงเรียบ ทว่าทรงพลังอำนาจจนสะท้านไปถึงขั้วหัวใจ "น่าเสียดายจริงๆ ที่กฎของเกมนี้... กำลังจะถูกฉันเขียนขึ้นใหม่ทั้งหมดในอีกไม่กี่วินาทีข้างหน้า" เร็นกดปุ่มเปิดใช้งานบนบัตรเครดิตดำไร้ขีดจำกัดทันที เสียงปลดล็อกระบบนิรภัยระดับจักรวาลดังขึ้น *'Ting!'* แสงสีทองสว่างวาบพุ่งทะลุเพดานห้องใต้ดินทะยานขึ้นสู่ท้องฟ้า ราวกับเสาเพลิงแห่งการพิพากษาที่พร้อมจะเผาผลาญทุกสิ่ง ในวินาทีนั้นเอง พื้นห้องใต้ดินก็สั่นสะเทือนอย่างรุนแรง เสียงเครื่องยนต์เจ็ตขนาดมหึมาคำรามก้องอยู่เหนือศีรษะ เฮลิคอปเตอร์รบหุ้มเกราะรุ่นท็อปสุดขององค์กรลับระดับโลก ค่อยๆ ลดระดับลงมาจอดสนิทตรงลานกว้างหน้าอาคาร พร้อมกับประตูห้องโดยสารที่เปิดออก เผยให้เห็นกองกำลังติดอาวุธนับร้อยนายในชุดสูทสีดำยืนตั้งแถวรอรับคำสั่งอย่างพร้อมเพรียง ร่างเงาของชายปริศนาก้าวลงมาจากเฮลิคอปเตอร์ เขาคืออดีตผู้บัญชาการสูงสุดแห่งกองกำลังพิทักษ์หอคอย ผู้ที่หายสาบสูญไปอย่างไร้ร่องรอยเมื่อสามปีก่อน และตอนนี้ เขากำลังเดินตรงมาหยุดอยู่เบื้องหน้าเร็น พร้อมกับคุกเข่าลงข้างหนึ่งอย่างนอบน้อม "ท่านเร็น... ฐานข้อมูลลับทั้งหมดถูกดาวน์โหลดเรียบร้อยแล้วครับ" เสียงทุ้มกังวานเอ่ยรายงาน "กองกำลังของเราพร้อมที่จะถล่มหอคอยศูนย์กลางตามคำสั่ง... จะให้เริ่มดำเนินการเมื่อไหร่ดีครับ นายเหนือหัว?" *** ขอบคุณรี้ดเดอร์ทุกท่านที่ร่วมเดินทางฝ่าความมืดมาด้วยกันนะครับ แล้วพบกันใหม่ในตอนหน้าครับ