ฮันเตอร์ชั้นต่ำกับภารกิจลอบสังหาร

"สิทธิ์ผู้ดูแลสูงสุด... โกหกน่า! ระบบของหอคอยระดับ S ไม่มีทางถูกแฮกจากภายนอกได้!" เสียงตะโกนด้วยความตื่นตระหนกของหัวหน้าหน่วยกวาดล้างดังสะท้อนก้องไปทั่วห้องโถงมืดทึบของดันเจี้ยนใจกลางเมือง แสงไฟสีแดงฉานจากระบบเตือนภัยฉุกเฉินกะพริบถี่ระรัว สาดกระทบใบหน้าที่ซีดเผือดของเหล่าฮันเตอร์ระดับสูงที่เคยเย่อหยิ่ง พวกเขากำลังมองหน้าจอโฮโลแกรมที่แสดงค่าสถานะผิดปกติอย่างไม่เชื่อสายตา [ คำเตือนระดับวิกฤต: ดันเจี้ยนใจกลางเมือง ถูกปลดล็อกรหัสผ่านโดยสิทธิ์ผู้ดูแลสูงสุด นามแฝง 'Overlord Zero' - กำลังเริ่มกระบวนการล้างบางระบบทั้งหมด ] เร็นยืนนิ่งสงบอยู่เบื้องหน้าฝูงชน แสงสีฟ้าจากอินเทอร์เฟซลับที่ปรากฏขึ้นเฉพาะตัวเขาสะท้อนลงบนนัยน์ตาสสีดำสนิทที่เย็นชาดั่งน้ำแข็ง มือข้างหนึ่งของเขาล้วงกระเป๋าเสื้อคลุมสีดำเก่าๆ ท่ามกลางบรรยากาศที่กดดันจนแทบหายใจไม่ออก สายตาของเขาไม่ได้มีความตื่นตระหนกแม้แต่น้อย มีเพียงความสมเพชเจือความเย้ยหยันที่ส่งตรงไปยังกลุ่มคนที่เคยเหยียบย่ำเขา "นายทำบ้าอะไรลงไปวะ เร็น!" ฮันเตอร์เกราะหนักคนหนึ่งคำรามลั่น เงื้อดาบยาวเล่มโตขึ้นหมายจะพุ่งเข้ามาปลิดชีพ "แกเป็นแค่ฮันเตอร์ไร้ระดับ! อย่ามาเล่นตลกกับระบบกิลด์นะโว้ย!" เอลาร่าที่ยืนอยู่เคียงข้างขยับตัวเพียงเล็กน้อย มือเรียวบางของเธอแตะลงบนด้ามปืนพกพลังงานที่เอวอย่างเป็นธรรมชาติ แววตาสีเทาคู่สวยของเธอคมกริบราวน์ใบมีด เธอไม่ได้เอ่ยปากห้าม แต่ออร่ากดดันระดับ S ที่เธอจงใจปลดปล่อยออกมาเพียงเสี้ยววินาทีก็เพียงพอที่จะทำให้ฮันเตอร์เกราะหนักชะงักฝีเท้า ใบหน้าของเขาอาบชุ่มไปด้วยเหงื่อกาฬทันที "ถอยไปซะ..." เอลาร่าเอמהเสียงเรียบ ต่ำ และทรงพลัง "ถ้าไม่อยากให้แขนข้างที่ถือดาบหลุดออกจากร่างก่อนที่พวกนายจะได้ก้าวขาหนี" เร็นยกมือขึ้นปัดอากาศเบาๆ ราวกับกำลังปัดฝุ่น หน้าจออินเทอร์เฟซตรงหน้าขยายใหญ่ขึ้น เผยให้เห็นรายการมอนสเตอร์ระดับบอสที่ถูกปลดปล่อยออกมาจากเขตักกะศิลาสีดำสนิทเบื้องล่าง เสียงคำรามกึกก้องที่สั่นสะเทือนไปถึงพื้นผิวโลกด้านบนบ่งบอกว่า 'อสูรเงาคลั่ง' มอนสเตอร์ระดับภัยพิบัติที่กิลด์ใหญ่พยายามปกปิดการมีอยู่ กำลังพุ่งตรงมายังห้องโถงนี้ "พวกนายบอกว่านี่คือดันเจี้ยนทดสอบฝีมือของพวกชนชั้นสูงอย่างงั้นสินะ" เร็นเอ่ยขึ้น น้ำเสียงราบเรียบแต่น่าเกรงขามจนทุกคนต้องเงียบกริบ "แต่สำหรับฉัน... นี่คือสถานที่ชำระบัญชี" บรึ้มมม! พื้นห้องโถงสั่นสะเทือนอย่างรุนแรง ประตูเหล็กกล้าหนาเตอะนับตันถูกกระแทกจนพังกระเด็น อสูรเงาคลั่งรูปร่างสูงใหญ่กว่าสามเมตร กรงเล็บแหลมคมเคลือบด้วยพิษกรดสีม่วงปรากฏตัวขึ้นท่ามกลางกลุ่มควัน มันคือฝันร้ายของฮันเตอร์ระดับ A สามคนแรกรวมกัน แต่วันนี้... มันถูกควบคุมด้วยโค้ดคำสั่งใหม่ที่เร็นเป็นคนเขียนขึ้นมาเอง "จัดการพวกมัน" เร็นออกคำสั่งสั้นๆ อสูรเงาคลั่งไม่ได้พุ่งเข้าใส่เร็น มันหันขวับไปทางกลุ่มฮันเตอร์ระดับสูงที่ยืนตัวสั่นเทาอยู่มุมห้อง ดวงตาสีแดงฉานจ้องมองเหยื่อด้วยความกระหายเลือด "หนี! เร็วเข้า!" หัวหน้าหน่วยกวาดล้างแผดเสียงลั่น วิ่งหนีตายสุดชีวิตโดยไม่สนใจศักดิ์ศรีใดๆ อีกต่อไป แต่ทว่า... ประตูทางออกทุกบานถูกล็อกด้วยระบบสิทธิ์ผู้ดูแลสูงสุดอย่างสมบูรณ์แบบ ไฟสีแดงเปลี่ยนเป็นสีดำสนิท ไร้ซึ่งทางหนีทีไล่ นี่คือความสะใจในแบบที่วิศวกรแห่งระบบเป็นผู้กำหนด เร็นไม่ได้ลงมือฆ่าพวกมันด้วยมือของตัวเอง แต่เขาใช้ 'กฎเกณฑ์' ที่พวกมันเคยใช้กดขี่ผู้อื่น ย้อนกลับมาบดขยี้พวกมันจนไม่เหลือชิ้นดี เอลาร่าเหลือบมองเร็นที่ยืนมองภาพความโกลาหลเบื้องหน้าด้วยความรู้สึกที่ซับซ้อน เธอนึกถึงวันแรกที่พบเขา ฮันเตอร์หนุ่มผู้สูญเสียทุกอย่างเพราะความเน่าเฟะของระบบกิลด์ แต่วันนี้ เขากลับกลายเป็นผู้กุมอำนาจที่สามารถพลิกฟ้าคว่ำแผ่นดินได้ด้วยการกระดิกนิ้วเพียงครั้งเดียว สายใยความผูกพันที่ก่อตัวขึ้นท่ามกลางคราบเลือดและหยาดน้ำตา ทำให้เธอรู้ว่า... เธอไม่มีวันเดินถอยหลังกลับไปอีกแล้ว อสูรเงาคลั่งกวาดกรงเล็บครั้งเดียว ร่างของฮันเตอร์แถวหน้าปลิวทะยานกระแทกผนังห้องอย่างไร้ทางสู้ เสียงกรีดร้องโหยหวนดังระงมผสมผสานกับเสียงหัวเราะเยาะเย้ยของระบบที่ประกาศความพ่ายแพ้ของพวกอภิสิทธิ์ชน เร็นก้าวเท้าเดินผ่านความโกลาหลไปอย่างไม่รีบร้อน รองเท้าคอมแบทเหยียบลงบนเศษซากกระจกโฮโลแกรมที่แตกละเอียด เสียงก๊อกแก๊กดังขึ้นตามจังหวะก้าวเดินที่มั่นคง เขากวาดสายตามองหัวหน้าหน่วยกวาดล้างที่กำลังคลานสี่ขาขอชีวิตอยู่แทบเท้า "แก... แกเป็นใครกันแน่... ปีศาจ! แกไม่ใช่ฮันเตอร์!" หัวหน้าหน่วยละล่ำละลักพูด น้ำตาและน้ำมูกไหลนองหน้า เร็นหยุดยืนอยู่ตรงหน้าชายผู้เคยเหยียบย่ำเขา เขาก้มตัวลงเล็กน้อย ใบหน้าประดับด้วยรอยยิ้มเยือกเย็นที่ส่งไม่ถึงดวงตา ก่อนจะเอמהกระซิบด้วยน้ำเสียงที่ทำให้อีกฝ่ายหัวใจหยุดเต้น "ฉันก็แค่... คนที่จะมาทวงทุกอย่างคืน" ติ๊ง! เสียงแจ้งเตือนจากระบบดังขึ้นตัดผ่านความเงียบงัน อินเทอร์เฟซสีทองอร่ามปรากฏขึ้นกลางอากาศ พร้อมกับข้อความที่ทำให้เอลาร่าต้องเบิกตากว้างด้วยความตกใจ [ ยืนยันการโอนถ่ายทรัพย์สินและสิทธิ์ควบคุมหอคอยทั้งหมด 100% ] [ ยอดเงินในบัญชีปัจจุบัน: ∞ (ไม่จำกัดวงเงิน) ] ฉับพลันนั้นเอง เสียงใบพัดเฮลิคอปเตอร์ส่วนตัวรุ่นท็อปสุดหรูหราดังกระหึ่มขึ้นจากลานจอดฉุกเฉินบนดาดฟ้าที่ถูกเปิดออกด้วยคำสั่งลับ แสงไฟสปอตไลท์สาดส่องลงมาทะลุควันพิษ ร่างของบอดี้การ์ดในชุดสูทสากลนับสิบคนโรยตัวลงมาคุกเข่าทำความเคารพเร็นและเอลาร่าอย่างพร้อมเพรียง เร็นปัดฝุ่นที่ไหล่เสื้อเล็กน้อย ก่อนจะควักบัตรเครดิตโลหะสีดำสนิทไร้ลวดลายโยนขึ้นไปกลางอากาศแล้วรับไว้ด้วยมือเดียวอย่างนุ่มนวล "ไปกันเถอะ เอลาร่า..." เร็นเอ่ยเสียงนุ่ม หันไปมองหญิงสาวข้างกายด้วยสายตาที่อ่อนโยนลงอย่างเห็นได้ชัด "งานของเราข้างนอก... เพิ่งจะเริ่มต้นขึ้นเท่านั้น" เอลาร่ายิ้มรับบางๆ เธอก้าวตามเขาขึ้นสู่บันไดเชือกของเฮลิคอปเตอร์ ทิ้งให้เหล่าฮันเตอร์ผู้พ่ายแพ้นอนรอความตายอยู่ในนรกที่พวกเขาเป็นคนสร้างขึ้นมาเอง แต่ทว่า... ในวินาทีที่เร็นกำลังจะก้าวขึ้นสู่ตัวเครื่อง เสียงสัญญาณเตือนภัยลับระดับ Omega ที่ไม่เคยปรากฏมาก่อนในประวัติศาสตร์ก็ดังขึ้นจากแท็บเล็ตในมือของเอลาร่า หน้าจอแสดงภาพเงาดำปริศนาของบุคคลลึกลับที่นั่งอยู่บนบัลลังก์สูงสุดของหอคอยกลาง พร้อมกับข้อความสั้นๆ ที่สลักด้วยเลือด *ยินดีต้อนรับสู่เกมจริง... โอเวอร์ลอร์ดซีโร่ ตัวจริงเสียงจริงอยู่ที่นี่ต่างหาก* - โอเวอร์ลอร์ดซีโร่ -