การหักหน้าครั้งแรก

"พวกมันกำลังรอให้เราตายในหลุมนรกนั่น... เพื่อที่เงินประกันชีวิตสามสิบล้านเครดิต จะได้ตกเป็นของท่านประธานกิลด์ผู้ใจบุญคนนั้นไงล่ะครับ" เสียงของเร็นดังลอดผ่านเครื่องขยายเสียงในห้องประชุมใหญ่ของสมาคมฮันเตอร์ น้ำเสียงของเขาราบเรียบ เย็นเยียบ ไร้ซึ่งความลังเล แต่กลับทรงพลังราวกับค้อนยักษ์ที่ทุบลงกลางหน้าอกของเหล่าผู้บริหารระดับสูงที่นั่งเรียงรายอยู่เบื้องหน้า ใบหน้าของ 'วาล์เตอร์' ประธานกิลด์เบليซิ่งฟอร์ และเป็นหนึ่งในสี่มหาอำนาจแห่งวงการฮันเตอร์ แข็งค้าง รอยยิ้มเสแสร้งที่มักจะใช้ประดับบารมีต่อหน้าสื่อมวลชนบิดเบี้ยวจนน่าเกลียด เม็ดเหงื่อกาฬผุดซึมตามไรผมของชายวัยกลางคนผู้สวมสูทราคาแพง แม้ในห้องประชุมจะเปิดเครื่องปรับอากาศไว้อย่างเย็นเยียบก็ตาม "เหลวไหล! นายมันก็แค่ฮันเตอร์ไร้ระดับที่รอดตายมาได้ด้วยความฟลุก แล้วกล้าดียังไงมากล่าวหากิลด์ระดับประเทศแบบนี้!" เสียงตะคอกด้วยความตื่นตระหนกดังมาจากรองประธานกิลด์ พยายามกลบเกลื่อนความพิรุธที่ฉายชัดในแววตา เอลาร่า ซึ่งยืนกอดอกพิงผนังอยู่ด้านหลังของเร็น มุมปากของเธอยกยิ้มขึ้นเล็กน้อย รอยยิ้มที่เต็มไปด้วยความเย้ยหยันและสมเพชเวทนา เธอนิ้วเรียวเคาะเบาๆ ลงบนหน้าจอแท็บเล็ตในมือ ก่อนที่ภาพโฮโลแกรมขนาดใหญ่จะถูกฉายขึ้นกลางห้องประชุม ภาพนั้นบันทึกเสียงสนทนาผ่านคลื่นวิทยุฉุกเฉินจากก้นบึ้งของดันเจี้ยนระดับ S เมื่อสามวันก่อนอย่างชัดเจน *(“ปล่อยพวกมันทิ้งไว้ตรงนั้นแหละ! ประตูกำลังจะปิดแล้ว ถ้าเราเสียเวลาช่วยไอ้พวกสวะไร้สังกัดพวกนั้น กำไรไตรมาสนี้จะหายไปเกือบครึ่ง! ถือว่าพวกมันเสียสละเพื่อกิลด์ก็แล้วกัน!”)* เสียงของวาล์เตอร์ที่สั่งการลูกน้องอย่างเลือดเย็นก้องกังวานไปทั่วห้องประชุม บรรดาผู้สื่อข่าวและแขกผู้มีเกียรติที่ถูกเชิญมาเพื่อเป็นสักขีพยานในการ "แถลงข่าวความสำเร็จ" กลับต้องอ้าปากค้าง บรรยากาศภายในห้องพลิกผันจากหน้ามือเป็นหลังมือในพริบตา เสียงซุบซิบนินทาดังระงมราวกับผึ้งแตกรัง เร็นก้าวเท้าช้าๆ ไปข้างหน้า รองเท้าบูทหนักๆ กระทบพื้นหินอ่อนเกิดเสียงก้องกังวาน ทุกย่างก้าวของเขาเต็มไปด้วยแรงกดดันมหาศาลจาก "ระบบสมการล้างบาง" ที่เพิ่งปลดล็อกพลังงานระดับพระเจ้า ดวงตาสีดำสนิทคู่นั้นสะท้อนภาพของวาล์เตอร์ที่กำลังตัวสั่นเทาด้วยความหวาดกลัว "คุณบอกว่าพวกเราเป็นสวะ... เป็นฮันเตอร์ชั้นต่ำที่ไม่มีค่าพอจะแลกกับผลกำไรสินะครับ" เร็นเอ่ยถามด้วยรอยยิ้มเยาะ มือขวาล้วงเข้าไปในกระเป๋าเสื้อโค้ทสีดำสนิท "แก... แกต้องการอะไร! เงินเหรอ? อยากได้เท่าไหร่ว่ามา! สี่สิบล้าน? ห้าสิบล้าน? กิลด์เราจ่ายให้ได้ทันที แลกกับการปิดปากเรื่องนี้!" วาล์เตอร์ลุกขึ้นยืนพรวดจนเก้าอี้ล้มคว่ำ หน้าตาซีดเผือด ไร้ซึ่งมาดของประธานกิลด์ผู้ยิ่งใหญ่ เหลือเพียงแค่สุนัขจนตรอกที่พร้อมจะกัดไม่เลือก "เงินหรอครับ?" เร็นหัวเราะในลำคอ เสียงหัวเราะที่ทำให้เลือดในกายของวาล์เตอร์เย็นเฉียบ "คุณคิดว่าชีวิตของเพื่อนร่วมทีมสี่คนที่ต้องตายอย่างโดดเดี่ยวในความมืดมิด... มันตีราคาเป็นเงินกี่บาทกันล่ะครับ?" บรรยากาศในห้องประชุมกดดันจนแทบหายใจไม่ออก สายตาทุกคู่จับจ้องมาที่เร็นราวกับมองเห็นปีศาจจากขุมนรก เอลาร่ามองแผ่นหลังของชายหนุ่มด้วยสายตาที่ลึกล้ำ ความรู้สึกผิดบาปและแผลในอดีตที่เคยกัดกินหัวใจของเธอ ค่อยๆ ถูกชำระล้างด้วยความเด็ดเดี่ยวของเร็นในวินาทีนี้ วาล์เตอร์หน้าซีดเผือด กัดฟันกรอดด้วยความโกรธแค้นที่ถูกตบหน้ากลางสาธารณชน เขารู้ตัวดีว่าอนาคตในวงการฮันเตอร์ของเขาจบสิ้นลงแล้ว แต่สัญชาตญาณเอาตัวรอดทำให้เขาชักปืนพกเคลือบมานาออกมาจากใต้โต๊ะอย่างรวดเร็ว พร้อมกับตะโกนลั่นด้วยความคลุ้มคลั่ง "ถ้างั้นก็ตายซะเถอะไอ้สวะ!" ปัง! กระสุนมานาพุ่งแหวกอากาศด้วยความเร็วสูงมุ่งตรงไปยังหน้าผากของเร็น ท่ามกลางเสียงกรีดร้องด้วยความตกใจของบรรดาผู้สื่อข่าว ทว่า... เร็นไม่ได้แม้แต่จะกะพริบตา นิ้วมือที่อยู่ในกระเป๋าเสื้อกดลงบนปุ่มควบคุมของระบบอย่างใจ ติ๊ง! [ระบบสมการล้างบาง: เปิดใช้งานเกราะสนามพลังงานควอนตัม ระดับสูงสุด] กระสุนมานาหยุดชะงักกลางอากาศราวกับชนเข้ากับกำแพงที่มองไม่เห็น ก่อนจะร่วงลงกระทบพื้นเสียงดังเคร้ง ท่ามกลางความตกตะลึงจนแทบหยุดหายใจของวาล์เตอร์และทุกคนในห้อง เร็นก้าวเข้าไปประชิดตัววาล์เตอร์ในเสี้ยววินาที มือแกร่งคว้าคอเสื้อของประธานกิลด์ผู้ยิ่งใหญ่ลอยขึ้นจากพื้นด้วยมือข้างเดียวอย่างไร้ความปรานี ร่างของวาล์เตอร์ดิ้นรนทุรนทุราย ใบหน้าเขียวคล้ำด้วยความขาดอากาศหายใจ "ผมบอกแล้วไงครับ... ว่ายุคสมัยของพวกคุณมันจบลงแล้ว" เร็นกระซิบข้างหอของวาล์เตอร์ด้วยน้ำเสียงที่เยือกเย็นที่สุด ก่อนจะเหวี่ยงร่างนั้นกระแทกกับโต๊ะประชุมจนแตกกระจาย ทว่า ในขณะที่ความสะใจกำลังพุ่งถึงขีดสุด หน้าจอสีแดงฉานของระบบก็เด้งขึ้นมาตรงหน้าเร็น พร้อมกับเสียงแจ้งเตือนฉุกเฉินที่ดังลั่นในหัว [คำเตือนจากระบบ: ตรวจพบสัญญาณชีพปริศนาจากชั้นใต้ดินระดับ EX ของสมาคม... เป้าหมายกำลังมุ่งหน้าขึ้นมา และรหัสผ่านการทำลายล้างถูกเปิดใช้งานแล้ว] เร็นขมวดคิ้วแน่น หันขวับไปมองที่ประตูทางเข้าห้องประชุมที่กำลังถูกล็อคด้วยระบบรักษาความปลอดภัยอัตโนมัติ เสียงฝีเท้าหนักหน่วงนับร้อยก้าวเข้ามาใกล้เร็นทุกที... และก่อนที่ใครจะทันตั้งตัว ประตูเหล็กกล้าหนาก수เมตรก็ระเบิดออกเป็นจุล พร้อมกับเงาร่างของ "บางสิ่ง" ที่ไม่ควรมีอยู่บนโลกนี้ก้าวพ้นควันพิษเข้ามา! โปรดติดตามตอนต่อไป... ขอบคุณรี้ดเดอร์ทุกท่านที่ร่วมเดินทางในเส้นทางการล้างบางนี้ด้วยกันนะครับ