ฮันเตอร์ไร้ระดับกับสมการการล้างบางระบบพังๆ•ตอนที่ 18

พลิกสถานการณ์ด้วยกลยุทธ์บั๊ก

ผลงานโดย โอเวอร์ลอร์ดซีโร่
"แกไม่มีทางชนะระบบสมบูรณ์แบบนี้ได้หรอก เร็น! ค่าสถานะของแกมันก็แค่ขยะไร้ค่า!" เสียงคำรามของ ‘บารอน’ ผู้บัญชาการแห่งหอคอยชั้นที่ 40 ดังสะท้อนก้องไปทั่วห้องโถงหินออบซิเดียนที่มืดมิด แรงกดดันจากสกิล ‘Absolute Judgment’ ของมันแผ่ขยายออกไปจนอากาศรอบตัวบิดเบี้ยว ร่างของเร็นทรุดฮวบลงไปครึ่งเข่า แรงโน้มถ่วงมหาศาลพยายามบดขยี้กระดูกทุกท่อนในร่างกายของเขาให้แหลกสลาย แต่นัยน์ตาสีรัตติกาลของชายหนุ่มกลับไม่มีความหวาดกลัวแม้แต่น้อย มีเพียงรอยยิ้มเย้ยหยันที่มุมปากอย่างเหนือชั้น เร็นค่อยๆ เงยหน้าขึ้น สบตากับผู้บัญชาการผู้มั่นใจในพลังของตนเองอย่างเต็มเปี่ยม "ระบบสมบูรณ์แบบงั้นเหรอครับ... บارอน? น่าขันสิ้นดี สำหรับผมแล้ว สิ่งที่พวกคุณเรียกว่า 'ระบบ' มันก็เป็นแค่โค้ดขยะที่เขียนขึ้นมาด้วยความโลภเท่านั้นแหละครับ" "สามหาม!" บารอนแผดเสียงด้วยความโกรธเกรี้ยว มันตวัดมือส่งลำแสงพิพากษาพุ่งตรงเข้าใส่เร็นด้วยความเร็วระดับแสง ในเสี้ยววินาทีวิกฤตนั้นเอง เอลาร่าที่ยืนนิ่งอยู่เงียบๆ ข้างกายเร็นมาตลอด ขยับตัวอย่างรวดเร็วดั่งภูตพราย ร่างบางดีดตัวเข้าไปขวางหน้าพร้อมกับกางบาตรพลังเวทสีครามเข้มเข้าปะทะกับลำแสงพิพากษา แรงระเบิดจากการปะทะทำให้ฝุ่นคละคลุ้งไปทั่วบริเวณ เอลาร่าพ่นโลหิตออกมาเล็กน้อย แต่แววตาของเธอยังคงแน่วแน่และเด็ดเดี่ยวไม่เสื่อมคลาย "เร็น... ฉันซื้อเวลาให้คุณได้ไม่นาน รีบทำตามแผนเถอะค่ะ... เอ้ย... เถอะครับ" เอลาร่าชะงักไปนิดเมื่อเผลอใช้คำพูดติดปาก แต่เร็นก็ส่งยิ้มอ่อนโยนที่แฝงความอบอุ่นไปให้เพื่อคลายความกังวล "ขอบคุณมากครับเอลาร่า ที่เหลือปล่อยให้ผมจัดการเอง" เร็นลุกขึ้นยืนเต็มความสูง พลังงานสีฟ้าครามประหลาดเริ่มไหลเวียนอยู่ปลายนิ้วของเขา มันไม่ใช่มานาทั่วไป แต่เป็น ‘โค้ดคำสั่งดิบ’ ที่เขาดึงออกมาจากช่องโหว่ของระบบที่เขาใช้เวลาศึกษามานานแรมเดือน บารอนหรี่ตามองด้วยความระแวง แม้ปากจะบอกว่าเร็นเป็นแค่ขยะ แต่สัญชาตญาณดิบของมันกลับร้องเตือนภัยอย่างรุนแรง "แกกำลังทำบ้าอะไรอยู่?" บารอนถามเสียงสั่น "ผมไม่ได้จะเอาชนะคุณด้วยกำลังหรอกครับบารอน... แต่ผมจะใช้ 'ความโลภ' ของระบบที่คุณบูชานั่นแหละ เป็นตัวทำลายตัวคุณเอง" เร็นยิ้มมุมปาก เขาดีดนิ้วเบาๆ คำสั่งลึกลับถูกส่งเข้าไปในจิตสำนึกของหอคอย สกิล ‘Absolute Judgment’ ที่กำลังกดดันเร็นอยู่เมื่อครู่เกิดอาการกระตุกอย่างกะทันหัน หน้าจอสีแดงฉานนับร้อยปรากฏขึ้นกลางอากาศ Error! Error! คำเตือนสีแดงเตือนรัวเร็วราวกับคลื่นพายุ บารอนเบิกตากว้างด้วยความตื่นตระหนกเมื่อพบว่าพลังที่มันสะสมมาทั้งหมดกำลังไหลย้อนกลับเข้าสู่ร่างของตัวเอง "มะ... เป็นไปได้ยังไง! ทำไมสกิลถึงปฏิเสธคำสั่งของฉัน!" บารอนกรีดร้องลั่นด้วยความหวาดกลัวเมื่อพลังงานมหาศาลนับล้านหน่วยทะลักย้อนกลับเข้าสู่ร่างจนเส้นเลือดปูดโปนทั่วทั้งตัว "ก็เพราะว่า... แกตั้งค่าให้ระบบมัน 'ยอมรับทุกอย่างที่ส่งเข้ามาโดยไม่มีเงื่อนไข' เพื่อจะได้ดูดซับพลังของฮันเตอร์คนอื่นยังไงล่ะครับ" เร็นก้าวเท้าเข้าไปหาช้าๆ น้ำเสียงราบเรียบแต่เฉียบคมดั่งใบมีด "พอมันไม่มีระบบคัดกรองความปลอดภัย... โค้ดคำสั่งทำลายตัวเองที่ผมส่งเข้าไป มันก็เลยกลายเป็นส่วนหนึ่งของตัวแกโดยสมบูรณ์แบบ... ขอให้เดินทางโดยสวัสดิภาพนะครับ ผู้บัญชาการ" *ตู้มมมมมมมมมมมมมม!* แสงสว่างวาบสีขาวโพลนกลืนกินทุกสิ่งในห้องโถง แรงระเบิดจากการระเบิดตัวเองของสกิลระดับสูงทำลายล้างทุกอณูรอบตัว บารอนกรีดร้องเป็นครั้งสุดท้ายก่อนที่ร่างของมันจะสลายกลายเป็นละอองธุลีหายไปในพริบตา เหลือไว้เพียงความเงียบงันและเศษซากของหอคอยที่กำลังพังทลายลงมาทีละน้อย เร็นยืนนิ่งอยู่ท่ามกลางซากปรักหักพัง ลมหายใจเข้าออกสม่ำเสมอ เขาหันไปมองเอลาร่าที่วิ่งเข้ามาด้วยความ เป็นห่วง ดวงตากลมโตคู่นั้นเต็มไปด้วยหยาดน้ำ The สายใยความผูกพันที่ผ่านความเป็นความตายมาด้วยกัน ทำให้ไม่ต้องเอื้อ เอ่ยคำใด ทั้งคู่ก็เข้าใจความรู้สึกของกันและกันได้เป็นอย่างดี ทว่า ความเงียบสงบนั้นอยู่ได้ไม่นานนัก... พื้นเบื้องล่างสั่นสะเทือนอย่างรุนแรงอีกครั้ง หน้าจอสีทองอร่ามที่ไม่เคยปรากฏมาก่อนลอยเด่นขึ้นตรงหน้าเร็น พร้อมกับเสียงแจ้งเตือนจากระบบส่วนกลางระดับสูงสุดที่ดังขึ้นในหัว [แจ้งเตือนจากระบบหลัก: ตรวจพบการแทรกแซงโค้ดระดับปรมาจารย์... ผู้เล่น 'เร็น' ได้ปลดล็อกสิทธิ์การเข้าถึงชั้นที่ 41] [คำเตือน: เจ้าแห่งหอคอยตัวจริงกำลังตื่นขึ้น และมัน... กำลังรอคอยการมาเยือนของคุณอยู่] แสงไฟสีแดงฉานสาดส่องลงมาจากเพดานที่พังทลาย พร้อมกับการปรากฏตัวของเงาร่างปริศนาในชุดสูทสีดำสนิทที่ก้าวออกมาจากรอยแยกมิติ เสียงปรบมือดังขึ้นช้าๆ ท่ามกลางบรรยากาศที่เย็นเยียบจนน่าขนลุก "น่าประทับใจมาก... เจ้าหนู นายทำให้ฉันเซอร์ไพรส์จริงๆ" ชายปริศนากล่าวพร้อมรอยยิ้มเย็นชา "แต่ก็น่าเสียดายนะ... ที่การเดินทางของนายจะต้องจบลงตรงนี้" เร็นหรี่ตามองบุคคลมาใหม่ รอยยิ้มเย็นเยียบผุดขึ้นที่มุมปากทันทีที่เขาจำใบหน้านั้นได้... คนที่ฆ่าเพื่อนร่วมทีมของเขาเมื่ออดีต ขอขอบพระคุณทุกท่านที่ร่วมเดินทางและสนับสนุน "โอเวอร์ลอร์ดซีโร่" มาโดยตลอดนะครับ!
สารจากนักเขียน (โอเวอร์ลอร์ดซีโร่)
ดูโปรไฟล์ →

"สวัสดีคุณรี้ดทุกคนค่ะ ขอบคุณที่ติดตามผลงานเรื่อง ฮันเตอร์ไร้ระดับกับสมการการล้างบางระบบพังๆ นะคะ ฝากกดหัวใจและคอมเมนต์เป็นกำลังใจให้ไรท์ด้วยนะคะ รักทุกคนค่ะ 💕"

ความคิดเห็น (0)

ร่วมพูดคุยและส่งกำลังใจให้ไรท์

ยังไม่มีความคิดเห็นในตอนนี้

เป็นคนแรกที่เริ่มพูดคุยและส่งกำลังใจให้คุณไรท์!

บ่มเพาะไข่ไดโนเสาร์60%