“กินซะ ลู่เฉิน คุณทำงานหนักมาทั้งวัน ร่างกายต้องการพลังงานนะ”
ลี่อินวางชาม ‘หมูสามชั้นตุ๋นน้ำแดง’ สูตรลับที่เธอแอบหยิบวัตถุดิบมาจากมิติมหัศจรรย์ลงตรงหน้าชายหนุ่ม กลิ่นหอมของเครื่องเทศจีนที่เคี่ยวจนเปื่อยยุ่ยแตะจมูกจนคนนั่งตรงข้ามถึงกับชะงัก ลู่เฉินไม่ได้มองอาหาร แต่มองภรรยาของเขาด้วยสายตาที่ลึกซึ้งเกินกว่าคำบรรยาย
ชายหนุ่มผู้ผ่านสมรภูมิและฝึกฝนร่างกายมาอย่างหนักจนกำยำสมชายชาตินักรบ กัดฟันแน่นจนกล้ามเนื้อกรามขึ้นเป็นสันนูนเมื่อนึกถึงคำบอกเล่าที่เขาเพิ่งได้รับรู้ ความจริงที่ว่าตลอดเวลาที่เขาไม่อยู่ ภรรยาตัวน้อยของเขาต้องทนก้มหน้าก้มตารับความกดขี่จากคนในครอบครัวตระกูลลู่เพียงใด
“อินเอ๋อร์...” ลู่เฉินเรียกชื่อภรรยาด้วยน้ำเสียงแหบพร่า “ที่ผ่านมา... ผมผิดเองที่ปล่อยให้คุณต้องเผชิญหน้ากับความเน่าเฟะพวกนั้นเพียงลำพัง”
ลี่อินหยิบตะเกียบวางลงบนมือหนาของเขาพลางส่งยิ้มบางๆ “อดีตก็คืออดีตครับ สิ่งที่สำคัญกว่าคือตอนนี้คุณกลับมาแล้ว และจากนี้ไป ใครหน้าไหนจะมารังแกฉันไม่ได้อีก แม้แต่แม่คุณก็ตาม”
ลู่เฉินนิ่งไปครู่หนึ่ง ก่อนจะคีบหมูสามชั้นชิ้นโตเข้าปาก รสสัมผัสที่ละลายในปากและความกลมกล่อมที่เข้มข้นทำให้หัวใจที่เคยแข็งกระด้างของนายทหารหนุ่มสั่นไหว มันไม่ใช่แค่รสชาติของอาหาร แต่มันคือรสชาติของความใส่ใจที่เขาไม่เคยได้รับมาตลอดชีวิต
“อร่อยมากครับ” เขาเงยหน้าขึ้น ดวงตาคมกริบคู่นั้นมีความมุ่งมั่นบางอย่างฉายชัด “อินเอ๋อร์ ต่อจากนี้ไป... ผมขอประกาศตรงนี้เลยนะ ว่าเงินเดือนทุกหยวน เบี้ยเลี้ยงทุกการปฏิบัติภารกิจ ผมจะยกให้คุณทั้งหมด ไม่สิ... ผมจะเอามาวางกองไว้แทบเท้าคุณ และต่อให้คุณอยากได้ดวงจันทร์ ผมก็จะหาวิธีเอามาให้คุณจนได้”
ลี่อินหัวเราะร่า “พูดเกินไปแล้วครับคุณทหาร เดี๋ยวคนอื่นก็หาว่าคุณกลายเป็นคนหลงเมียหัวปักหัวปำหรอก”
“ก็หลงจริงๆ นี่ครับ” ลู่เฉินวางตะเกียบลงแล้วคว้ามือภรรยามาแนบแก้ม “ผมยอมให้ทั้งชีวิตนี้เป็นของคุณ ผมจะเป็นโล่ให้คุณสู้กับโลกใบนี้ และจะเป็นทาสรับใช้ที่ซื่อสัตย์ที่สุดในบ้านหลังนี้ด้วย”
ความอบอุ่นแผ่ซ่านไปทั่วหัวใจของลี่อิน เธอรู้ดีว่าในยุคสมัยที่ชายเป็นใหญ่นี้ การที่สามีประกาศเช่นนี้ไม่ใช่เรื่องเล่นๆ แต่มันคือคำสัญญาที่แลกด้วยเกียรติของลูกผู้ชาย
ทันใดนั้น เสียงทุบประตูดังสนั่นจากด้านนอกขัดจังหวะบรรยากาศแสนหวาน “ลู่เฉิน! ออกมาเดี๋ยวนี้! ฉันรู้ว่าแกอยู่ในนั้น สะใภ้ตัวดีของแกมันแอบเอาของดีๆ ไปซ่อนไว้กินกันสองคนใช่ไหม! เปิดประตู!”
เสียงแหลมสูงของแม่สามีลอยเข้ามาพร้อมกลิ่นสาบของความโลภ ลู่เฉินขมวดคิ้วแน่น เขาลุกขึ้นยืนเต็มความสูงจนเงาร่างใหญ่โตบังแสงไฟในห้องจนมิด ลี่อินสัมผัสได้ถึงแรงกดดันที่แผ่ออกมาจากร่างกายของสามี เธอรู้ดีว่านี่คือจุดเปลี่ยนสำคัญของความสัมพันธ์ในตระกูลลู่
“เฉิน... อย่าใจร้อนครับ” ลี่อินดึงชายเสื้อเขาไว้ “เรื่องนี้ให้ผมจัดการเอง การใช้กำลังไม่ใช่คำตอบที่คุ้มค่าสำหรับเราในตอนนี้ แต่การใช้ ‘ความจริง’ กระแทกหน้าพวกนั้นต่างหาก คือสิ่งที่ผมต้องการ”
ลู่เฉินหันกลับมามองภรรยาด้วยความทึ่ง ก่อนจะพยักหน้าช้าๆ เขาเดินไปเปิดประตูบ้านออกกว้าง เผยให้เห็นแม่สามีจอมเขี้ยวที่ยืนเท้าสะเอวอยู่พร้อมกับญาติพี่น้องอีกสองสามคนที่หมายจะมาขอแบ่งปันเศษอาหาร
“แม่มีธุระอะไรหรือครับ ถึงได้มาเคาะประตูบ้านลูกชายในเวลาที่ควรจะเป็นเวลาพักผ่อนแบบนี้?” เสียงของลู่เฉินนิ่งเรียบ แต่ทรงพลังจนทำเอาแม่สามีชะงักไปครู่หนึ่ง
“แก... แกไม่ต้องมาทำเสียงแข็งใส่ฉันนะลู่เฉิน! ฉันเป็นแม่แก! และยัยสะใภ้ตัวดีของแก มันแอบตุนอาหารไว้ในห้อง ฉันได้กลิ่น! แกคงไม่รู้ใช่ไหมว่าเมียแกมันแอบกัดกินสมบัติของบ้านเราจนผอมแห้งไปหมดแล้ว!” แม่สามีแผดเสียงใส่อย่างไม่ลดละ
ลี่อินเดินมายืนข้างสามี เธอยิ้มเย็นเยียบที่มุมปาก “แม่ครับ ที่บอกว่าของกินน่ะ ผมซื้อมาจากตลาดมืดด้วยน้ำพักน้ำแรงของตัวเอง และถ้าแม่จะบอกว่านี่คือสมบัติของบ้านเรา ผมว่าแม่คงต้องทบทวนกฎหมายทรัพย์สินใหม่เสียหน่อยนะครับ เพราะตั้งแต่ผมแต่งเข้ามา เงินทุกหยวนที่ใช้ในบ้านหลังนี้ ไม่เคยมาจากกระเป๋าแม่เลยสักเซนต์เดียว”
บรรยากาศนิ่งงันลงทันที เสียงจิ้งหรีดเรไรดูเหมือนจะเงียบหายไปพร้อมกับความกล้าของญาติที่มาสมทบ ลู่เฉินก้าวออกมาหนึ่งก้าว บดบังร่างของลี่อินไว้เบื้องหลังอย่างปกป้อง
“ต่อจากนี้ไป” ลู่เฉินเอ่ยด้วยน้ำเสียงกังวานและเด็ดขาด “ถ้าใครกล้ามาเหยียบหน้าประตูบ้านหลังนี้โดยไม่มีธุระสำคัญ หรือกล้ามาตอแยภรรยาผมอีกแม้แต่ครั้งเดียว อย่าหาว่าผมเป็นลูกที่ไม่กตัญญู เพราะคำว่ากตัญญูของผม ใช้กับคนที่เห็นค่าของครอบครัวผมเท่านั้น!”
แม่สามีหน้าถอดสี มือที่เคยเท้าสะเอวสั่นเทาด้วยความโกรธและอับอาย แต่ก่อนที่นางจะได้อ้าปากด่าทอ เสียงฝีเท้าของใครบางคนก็ดังขึ้นจากในความมืดที่หน้าประตูรั้ว ชายในชุดเครื่องแบบทหารระดับสูงปรากฏตัวขึ้นพร้อมเอกสารปึกใหญ่ในมือ เขามองมาที่ลู่เฉินและลี่อินก่อนจะยิ้มออกมา
“ผู้กองลู่ครับ... ผมมีข่าวดีเรื่องการจัดสรรที่ดินแปลงใหม่ที่ทางกรมต้องการจะมอบให้เป็นสวัสดิการพิเศษสำหรับครอบครัวทหารดีเด่น...”
ขอบพระคุณนักอ่านทุกท่านที่ร่วมเดินทางและสนับสนุน "เซียนหุ้นย้อนเวลา" มา ณ ที่นี้นะครับ
คุณนายซุปตาร์แห่งยุค 80: ขอฟาดญาติเปรตแล้วไปรวยกับสามีทหาร•ตอนที่ 26
ดินแดนแห่งความคลั่งรักเริ่มต้น
ผลงานโดย เซียนหุ้นย้อนเวลา
โหมดอ่านสะดวกมือ (Hands-Free)
สารจากนักเขียน (เซียนหุ้นย้อนเวลา)
ดูโปรไฟล์ →"สวัสดีคุณรี้ดทุกคนค่ะ ขอบคุณที่ติดตามผลงานเรื่อง คุณนายซุปตาร์แห่งยุค 80: ขอฟาดญาติเปรตแล้วไปรวยกับสามีทหาร นะคะ ฝากกดหัวใจและคอมเมนต์เป็นกำลังใจให้ไรท์ด้วยนะคะ รักทุกคนค่ะ 💕"
ความคิดเห็น (0)
ร่วมพูดคุยและส่งกำลังใจให้ไรท์ยังไม่มีความคิดเห็นในตอนนี้
เป็นคนแรกที่เริ่มพูดคุยและส่งกำลังใจให้คุณไรท์!