กระท่อมหลังน้อยกับชีวิตใหม่

"ถ้าพวกแกกล้าก้าวเท้าเหยียบเข้ามาในเขตบ้านหลังนี้อีกแม้แต่ก้าวเดียว ฉันจะสาดน้ำปัสสาวะหมูต้อนรับให้สมเกียรติเลยคอยดู!" เสียงประกาศกร้าวของลี่อินดังสะท้อนก้องไปทั่วบริเวณกระท่อมเก่าท้ายหมู่บ้าน ท่ามกลางสายตาตื่นตะลึงของเหล่าชาวบ้านที่แอบตามมามุงดูความสนุก นางเพิ่งใช้ไม้กวาดฟาดเข้าใส่หลังของป้าสะใภ้จอมหน้าด้านที่พยายามจะฉวยโอกาสขนกระสอบข้าวสาลีส่วนสุดท้ายของตระกูลลู่ไปซ่อนไว้ในบ้านตัวเองเมื่อครู่ ร่างท้วมของป้าสะใภ้ร้องโอดครวญด้วยความเจ็บปวด วิ่งหนีหางจุกตูดออกไปพร้อมกับคำด่าทอไล่หลังอย่างเจ็บใจ ลี่อินยืนหอบหายใจเล็กน้อย เม็ดเหงื่อผุดพรายบนหน้าผากเนียน แต่นัยน์ตากลับเปล่งประกายความสะใจอย่างปิดไม่มิด ในโลกเก่าเธอคือนักเก็งกำไรผู้กุมเม็ดเงินระดับพันล้านในตลาดหุ้น การจะจัดการกับญาติเปรตที่เอาแต่สูบเลือดสูบเนื้อคนอื่นเช่นนี้ ถือว่าเป็นการฝึกสมองแก้เซ็งชั้นดีเลยทีเดียว ลู่เฉินที่ยืนถือขวานผ่าฟืนอยู่ข้าง ๆ วางมือลงบนบ่าของภรรยาอย่างอ่อนโยน ดวงตาคมกริบของนายทหารหนุ่มทอดมองร่างบางด้วยความรู้สึกหลากหลาย ทั้งทึ่ง ห่วงใย และหลงใหลในความเด็ดเดี่ยวของหญิงสาวตรงหน้า ตั้งแต่แต่งงานกันมา เขานึกว่าเธอจะเป็นเพียงคุณหนูตกยากที่เอาแต่ร้องไห้ฟูมฟาย แต่การณ์กลับกลายเป็นว่า ภรรยาของเขามีเขี้ยวเล็บที่แหลมคมยิ่งกว่าเหยี่ยวเสียอีก "เหนื่อยไหมครับอินอิน?" ลู่เฉินเอ่ยถามด้วยน้ำเสียงทุ้มนุ่ม มือหนายื่นผ้าสะอาดไปซับเหงื่อให้ภรรยาอย่างเบามือ "ไม่เหนื่อยเลยสักนิดค่ะ... เอ๊ย! ไม่เหนื่อยเลยครับพี่ลู่" ลี่อินเกือบหลุดปากพูดสำนวนคุ้นเคยออกไปตามความเคยชิน ดีที่นางปรับเปลี่ยนสรรพนามและน้ำเสียงได้ทันเวลา รอยยิ้มหวานหยาดเยิ้มถูกส่งให้สามีหนุ่มจนดวงตาคมของลู่เฉินไหววูบ หัวใจของนายทหารผู้แข็งกระด้างเต้นรัวราวกับกลองศึก ทุกครั้งที่ภรรยาส่งยิ้มเช่นนี้ให้ เขารู้สึกว่าต่อให้ต้องยกทั้งชีวิตให้ นางก็ย่อมได้ ลี่อินหันกลับมาสำรวจสภาพของกระท่อมหลังน้อยตรงหน้า ดวงตาเรียวรีหรี่ลงอย่างใช้ความคิด สภาพของมันเรียกได้ว่าเป็น "ซากปรักหักพัง" มากกว่าบ้าน ฝาผนังไม้ผุพังจนลมหนาวพัดผ่านเข้ามาได้ หน้าต่างกระดาษสาฉีกขาดวิ่น หลังคามีกระเบื้องแตกเป็นรูโหว่จนแทบจะนับดาวได้ยามค่ำคืน แถมกลิ่นอับชื้นของดินและฝุ่นหนาเตอะยังลอยมาแตะจมูกตลอดเวลา หากเป็นคนอื่นคงได้แต่นั่งกอดเข่าร้องไห้ แต่นี่คือ "ลี่อิน" อดีตเซียนหุ้นมือทองผู้มีมิติลับซูเปอร์มาร์เก็ตอัจฉริยะอยู่ในมือ! "พี่ลู่ครับ ช่วยไปตักน้ำที่ลำธารมาให้ผมหน่อยสิครับ ผมจะเริ่มทำความสะอาดบ้านใหญ่ครั้งประวัติศาสตร์แล้ว" ลี่อินเอ่ยปากใช้สามีอย่างเป็นธรรมชาติ ซึ่งลู่เฉินก็พยักหน้ารับคำอย่างยินดีโดยไม่มีข้อแม้แม้แต่น้อย ร่างสูงใหญ่ก้าวเดินออกไปด้วยฝีเท้ามั่นคงเพื่อทำตามคำสั่งของภรรยาอย่างรวดเร็ว เมื่อปลอดคน ลี่อินจึงแอบลอบยิ้มมุมปาก นางเดินเข้าไปในมุมมืดของห้องครัวที่ผุพัง ก่อนจะตั้งจิตอธิษฐานเรียกใช้งานมิติลับ พริบตาเดียว กล่องเครื่องมือช่างระดับไฮเทค น้ำยาทำความสะอาดอเนกประสงค์สูตรเข้มข้น และแผ่นฉนวนกันความร้อนกันหนาวเกรดพรีเมียมจากโลกอนาคตก็ปรากฏขึ้นบนพื้นไม้เก่า ๆ ในเมื่อสวรรค์เมตตาให้โอกาสนางย้อนเวลากลับมาแก้ไขอดีต และมอบเครื่องมือทำมาหากินสุดโกงนี้ให้แล้ว นางย่อมไม่ยอมใช้ชีวิตอยู่อย่างอดอยากปากแห้งในกระท่อมผุ ๆ นี่เด็ดขาด! เวลาผ่านไปเพียงสองชั่วโมง บรรยากาศรอบกระท่อมท้ายหมู่บ้านก็แทบจะพลิก ภายใต้ความช่วยเหลืออย่างแข็งขันของลู่เฉิน (ที่แอบสงสัยว่าภรรยาไปเอาอุปกรณ์แปลกประหลาดเหล่านี้มาจากไหน แต่ก็เลือกที่จะเก็บ2ความสงสัยไว้เพราะเชื่อใจภรรยาหมดหัวใจ) กระท่อมเก่าคร่ำคร่าหลังนั้นได้รับการรีโนเวทใหม่จนแทบจำสภาพเดิมไม่ได้ ผนังไม้ที่เคยผุพังถูกซ่อมแซมด้วยแผ่นไม้เนื้อดีและบุทับด้วยฉนวนกันความร้อน หน้าต่างถูกเปลี่ยนเป็นบานกระจกใสแจ๋วที่ติดผ้าม่านสีครีมละมุนตา พื้นบ้านถูกขัดจนสะอาดเอี่ยมออ่น ปราศจากฝุ่นผงและกลิ่นอับชื้น ด้านนอกตัวบ้านถูกประดับด้วยแปลงผักสวนครัวขนาดเล็กที่ลี่อินแอบนำเมล็ดพันธุ์คุณภาพสูงจากมิติลับมาปลูกไว้ แต่สิ่งที่สะดุดตาที่สุดและส่งกลิ่นหอมฟุ้งกระจายไปทั่วรัศมีร้อยเมตร คงหนีไม่พ้น "ห้องครัว" ที่ตอนนี้ถูกเนรมิตใหม่ให้กลายเป็นสวรรค์ย่อม ๆ ของคนรักอาหาร ลี่อินกำลังงละมุนอยู่กับการเตรียมวัตถุดิบชั้นเลิศที่นางแอบดึงออกมาจากซูเปอร์มาร์เก็ตในมิติลับ หมูสามชั้นชิ้นหนาแทรกมันลายหินอ่อนสวยงามถูกหั่นเป็นชิ้นพอดีคำ ขิงแก่หอมกรุ่น กระเทียมกลีบโต และเครื่องเทศนานาชนิดถูกจัดเตรียมไว้อย่างเป็นระเบียบ วันนี้เพื่อเป็นการฉลองการขึ้นบ้านใหม่และตบหน้าพวกญาติเปรตที่คอยดูถูก นางจะทำเมนูเด็ดที่สะท้อนถึงความมั่งคั่งและอบอุ่นในเวลาเดียวกัน นั่นคือ **"หมูตุ๋นซีอิ๊วแดงสูตรลับฮ่องเต้"** กลิ่นหอมหวานของน้ำตาลเคี่ยวกับซีอิ๊วชั้นดีและเครื่องเทศค่อย ๆ โชยกระจายผ่านสายลมยามบ่าย กลิ่นหอมเย้ายวนใจนี้รุนแรงเสียจนลู่เฉินที่กำลังซ่อมแซมรั้วบ้านอยู่ถึงกับต้องวางมือ สูดกลิ่นเข้าปอดลึก ๆ ด้วยความหิวกระหาย กระท่อมหลังน้อยที่เคยเงียบเหงาและเต็มไปด้วยความสิ้นหวัง บัดนี้กลับอบอวลไปด้วยไออุ่นของความสุข ควันสีขาวลอยกรุ่นขึ้นจากปล่องไฟใหม่เอี่ยม สะท้อนภาพชีวิตคู่ที่กำลังเริ่มต้นขึ้นอย่างงดงาม ลี่อินตักหมูตุ๋นสีเข้มข้นเงางามใส่ชามกระเบื้องเคลือบอย่างประณีต น้ำซุปข้นคลั่กส่งกลิ่นหอมตลบอบอวลไปทั่วบริเวณ นางกำลังจะยกมันไปวางบนโต๊ะไม้ที่ลู่เฉินเพิ่งประกอบเสร็จหมาด ๆ เพื่อลิ้มลองรสชาติฝีมือตัวเอง ทว่า... ในวินาทีนั้นเอง เสียงทุบประตูดังสนั่นหวั่นไหวราวกับจะพังเข้ามา พร้อมกับเสียงแหลมปรี๊ดของแม่สามีจอมเขี้ยวที่ดังแผดขึ้นมาจากหน้าบ้าน "อีสะใภ้ตัวดี! เปิดประตูเดี๋ยวนี้! แกเอาเงินที่ไหนมาซ่อมบ้าน ซ่อนสมบัติอะไรไว้ คายออกมาให้หมดนะ!" ลี่อินชะงักฝีเท้า รอยยิ้มพึงพอใจเมื่อครู่เลือนหายไปจากมุมปาก นัยน์ตากลมโตฉายแววเยียบเย็นขึ้นมาทันที นางวางชามหมูตุ๋นลงบนโต๊ะช้า ๆ ก่อนจะหันไปสบตากับลู่เฉินที่ใบหน้าคมเข้มบึ้งตึงลงอย่างน่ากลัว และในจังหวะที่ลี่อินกำลังจะเดินไปปลดกลอนประตูเพื่อต้อนรับ "แขกที่ไม่ได้รับเชิญ" กลับมีเสียงเคาะประตูดังขึ้นอีกชุดหนึ่ง... แต่ไม่ใช่เสียงทุบทำลายอย่างป่าเถื่อนของแม่สามี หากเป็นเสียงเคาะสามครั้งอย่างเป็นจังหวะและหนักแน่นจากชายปริศนาผู้หนึ่งที่ยืนรออยู่หน้าบ้าน เมื่อประตูไม้บานใหม่ถูกแง้มเปิดออก ลี่อินก็ต้องเบิกตากว้างด้วยความตกตะลึง เมื่อพบว่าผู้ที่ยืนอยู่หน้าประตูกลับไม่ใช่แม่สามี แต่เป็นบุรุษลึกลับในชุดสูทจีนสีเทาเข้ม ผู้ถือกระเป๋าเอกสารหนังแท้ราคาแพงระยับ และเอ่ยประโยคที่ทำเอาลมหายใจของนางสะดุดกึกทันที "คุณลี่อินใช่ไหมครับ? ผมได้รับมอบหมายจาก 'ท่านประธานสภาตลาดหุ้นเมืองหลวง' ให้มาส่งมอบเอกสารสิทธิ์สำคัญ... ที่จะเปลี่ยนชีวิตคุณไปตลอดกาล" เซียนหุ้นย้อนเวลาขอขอบพระคุณทุกท่านที่ร่วมเดินทางมา ณ บรรทัดนี้นะครับ