ชื่อเสียงระบือไกลถึงตัวเมือง

"สัญญานี่... ผมเกรงว่าคุณลี่อินคงต้องทบทวนใหม่อีกสักรอบนะครับ" เสียงทุ้มต่ำแต่ทรงอำนาจของ 'ท่านรองผู้จัดการหลี่' แห่งบริษัทการค้าสเตทออฟฟิศประจำมณฑลดังขึ้น ท่ามกลางบรรยากาศห้องรับรองแขกวีไอพีของโรงเตี๊ยมใหญ่ใจกลางเมือง เอกสารฉบับภาษาทางการจำนวนสามแผ่นถูกดันกลับมาตรงหน้าหญิงสาวอย่างนุ่มนวล แต่แววตาของนักธุรกิจรุ่นใหญ่กลับเต็มไปด้วยความกระหายใคร่รู้ราวกับเสือพบเหยื่ออันโอชะ ลี่อิน ในชุดเสื้อเชิ้ตผ้าฝ้ายสีครีมเรียบหรูรับกับกางเกงทรงสอบเข้ารูปที่เธอออกแบบและตัดเย็บเอง นั่งไขว่ห้างอย่างสง่างาม ใบหน้าประดับด้วยรอยยิ้มบางเบาที่อ่านไม่ออก เธอยังไม่รีบร้อนแตะต้องเอกสารนั้น ปลายนิ้วเรียวสวยเคาะเบาๆ บนโต๊ะไม้เนื้อแข็งเป็นจังหวะ ราวกับเซียนหุ้นกำลังประเมินพอร์ตการลงทุนมูลค่าร้อยล้านก่อนกดสั่งซื้อ "ทบทวนอะไรหรือคะ ท่านรองหลี่? หรือว่าเงื่อนไขส่วนแบ่งกำไรเจ็ดต่อสามที่ฉันเสนอ... มันยังน้อยเกินไปสำหรับพื้นที่วางสินค้าเกรดเอในสามเมืองใหญ่?" น้ำเสียงใสแต่กังวานและเฉียบคมของนางเอกตระกูลลู่สะท้อนก้องในห้องเงียบเชียบ ทำให้ชายวัยกลางคนถึงกับชะงักไปชั่วขณะ "ไม่ใช่เรื่องส่วนแบ่งเลยครับ..." รองผู้จัดการหลี่หัวเราะในลำคออย่างจนใจ เขายกถ้วยชาขึ้นจิบแก้เก้อ ก่อนจะโน้มตัวไปข้างหน้าด้วยความจริงจัง "แต่เป็นเรื่องของ 'ปริมาณ' ต่างหาก! แยมผลไม้สูตรพิเศษผสมสมุนไพรและเนื้อสัมผัสที่คุณลี่อินส่งมาวางขายล็อตทดลองเมื่อสามวันก่อน... มันหมดเกลี้ยงภายในเวลาไม่ถึงสองชั่วโมง! ลูกค้าชั้นสูงในเมืองถึงกับแย่งชิงกันจนเกิดเรื่องชุลมุนที่หน้าร้านสหกรณ์ ตอนนี้ทางเราต้องการสัญญาผูกขาดสิทธิ์การจัดจำหน่ายแต่เพียงผู้เดียว ไม่ใช่แค่สามเมือง แต่เป็นทั่วทั้งภูมิภาคตะวันออกต่างหากล่ะครับ!" ลี่อินลอบยิ้มในใจ หุ้นตัวนี้... ปันผลมันช่างงามหยดเสียจริง! นี่คือผลลัพธ์จากการนำระบบบริหารจัดการสต็อกสินค้าและเทคนิคการตลาดสมัยใหม่จากโลกอนาคตมาประยุกต์ใช้ในยุค 80 แยมผลไม้สูตรลับที่เธอแอบดึงวัตถุดิบคุณภาพพรีเมียมจากมิติลับซูเปอร์มาร์เก็ตมาผสมผสานกับผลไม้ป่าท้องถิ่น กลายเป็นสินค้าซิกเนเจอร์ที่สร้างกระแสคลั่งไคล้ไปทั่วเมืองหลวงมณฑล ชื่อเสียงของ "คุณนายลู่" แห่งหมู่บ้านห่างไกล บัดนี้ไม่ได้เป็นเพียงแค่เรื่องเล่าขานนินทาของชาวบ้านหัวโบราณอีกต่อไปแล้ว แต่พุ่งทะยานกลายเป็นแบรนด์สินค้าพรีเมียมที่นักธุรกิจกระเป๋าหนักต่างพากันตามหาตัว "ถ้าต้องการสิทธิ์ผูกขาดทั่วภูมิภาค..." ลี่อินเงยหน้าขึ้นสบตาอีกฝ่ายตรงๆ แววตาดุดั่งพญาเหยี่ยวฉายประกายความเฉลียวฉลาดออกมาอย่างไม่ปิดบัง "เงื่อนไขของฉันย่อมต้องเปลี่ยนตามครับ ท่านรองหลี่ ประการแรก ค่าลิขสิทธิ์แรกเข้าต้องเพิ่มขึ้นสามเท่า และประการที่สอง... ทางบริษัทของคุณต้องอำนวยความสะดวกเรื่องการขนส่งสินค้าล็อตใหญ่โดยรถบรรทุกทหารของกอง 302 ห้ามมีการตรวจสอบซ้ำซ้อนตามด่านตรวจเด็ดขาด" ท่านรองผู้จัดการหลี่เบิกตากว้างอย่างตกตะลึง เงื่อนไขข้อหลังนี่ไม่ใช่เรื่องธรรมดา การดึงเอากองกำลังทหารเข้ามาเกี่ยวข้องกับการค้าเชิงพาณิชย์แสดงว่าเบื้องหลังของผู้หญิงคนนี้มีเส้นสายที่แข็งแกร่งยิ่งกว่าที่เขาคาดคิดไว้หลายเท่าตัวนัก! ในขณะเดียวกัน ที่ค่ายทหารรบพิเศษทางตอนเหนือของเมือง ลู่เฉิน ในชุดเครื่องแบบสนามเปื้อนฝุ่นกำลังยืนกอดอกจ้องมองรถบรรทุกยีเอ็มซีรุ่นเก่าที่เพิ่งแล่นเข้ามาจอดเทียบโรงเก็บพัสดุ ท่าทางองอาจและกลิ่นอายความดุดันของนายทหารหนุ่มทำให้พลทหารรอบข้างต้องก้มหัวให้ด้วยความเกรงกลัว "ผู้กองลู่ครับ! มีพัสดุเร่งด่วนจากตัวเมืองส่งตรงถึงห้องทำงานของคุณครับ จ่าหน้าซองประทับตราลับเฉพาะ... เหมือนจะเป็นเอกสารจากสำนักงานพาณิชย์มณฑลนะครับ" พลทหารสื่อสารวิ่งกระหืดกระหอบเข้ามารายงาน ลู่เฉินขมวดคิ้วหนาเล็กน้อย เขารับซองเอกสารสีน้ำตาลหนาปึ้กมาฉีกเปิดออกด้วยมือเปล่า สายตาคมกริบกวาดมองตัวหนังสือพิมพ์ดีดด้านในอย่างรวดเร็ว ก่อนที่มุมปากหยักลึกจะยกยิ้มขึ้นเล็กน้อย รอยยิ้มที่เต็มไปด้วยความภาคภูมิใจในตัวภรรยาคนสวยผู้ไม่เคยทำให้เขาผิดหวังเลยสักครั้ง *ยายตัวแสบของผม... เล่นของใหญ่อีกแล้วสินะ* ลู่เฉินคิดในใจ พลางนึกถึงใบหน้าหวานล้ำแต่ดื้อรั้นเวลาที่เธอนั่งนับธนบัตรปึกโตในห้องนอนยามค่ำคืน ตัดภาพกลับมาที่ห้องรับรองในเมือง ระหว่างที่ลี่อินกำลังจะจรดปากกาเซ็นสัญญามูลค่ามหาศาลกับท่านรองผู้จัดการหลี่นั้น ประตูห้องไม้สักทองก็ถูกผลักเปิดออกอย่างไร้มารยาท เสียงฝีเท้าหนักๆ พร้อมกับเสียงหอบหายใจรุนแรงดังขึ้นขัดจังหวะสำคัญ "พี่สะใภ้รอง! ท่านแม่... ท่านแม่ล้มป่วยกะทันหัน อาการหนักมากแล้ว! พี่ต้องรีบกลับบ้านเดี๋ยวนี้เลยนะ!" ร่างของ 'ลู่ฮุ่ย' น้องสามจอมเกียจคร้านพุ่งเข้ามาด้วยสภาพเนื้อตัวมอมแมม ดวงตาแดงก่ำราวกับเพิ่งผ่านการร้องไห้มาอย่างหนัก หล่อนพยายามจะพุ่งเข้ามาคว้าแขนเสื้อของลี่อิน แต่ถูกบอดี้การ์ดร่างยักษ์ของบริษัทการค้าขวางเอาไว้เสียก่อน ลี่อินชะักมือกลับ ใบหน้าที่เคยราบเรียบและเต็มไปด้วยความมั่นใจเมื่อครู่ กลับแปรเปลี่ยนเป็นความเย็นชาจับขั้วหัวใจ เธอกวาดตามองน้องสามที่แสดงละครตบตาอยู่เบื้องหน้าด้วยรอยยิ้มเยาะหยันที่ส่งไปไม่ถึงดวงตา แม่สามีจอมเขี้ยวที่เคยจ้องแต่จะสูบเลือดสูบเนื้อและกลั่นแกล้งเธอสารพัด ป่วยกะทันหันงั้นหรือ? หรือนี่คือแผนการสกปรกครั้งใหม่เพื่อลากเธอกลับไปกักตัวไว้ที่บ้านตระกูลลู่แล้วฮุบเงินก้อนโตนี้แทน? ท่านรองผู้จัดการหลี่หน้าตาตื่นตระหนก รีบเอ่ยถามด้วยความกังวล "คุณลี่อินครับ มีปัญหาครอบครัวหรือครับ? ถ้าอย่างนั้นการเซ็นสัญญา..." ลี่อินยกมือขึ้นห้ามปราม น้ำเสียงของเธอนิ่งสนิท ทรงพลัง และเฉียบขาดจนทุกคนในห้องต้องเงียบกริบเพื่อรอฟังคำตัดสิน "ไม่ต้องเลื่อนครับ ท่านรองหลี่ สัญญาฉบับนี้... เซ็นเดี๋ยวนี้เลย!" เธอจรดปลายปากกาลงบนกระดาษอย่างมั่นคง ลายเซ็นชื่อ "ลี่อิน" ถูกตวัดลงไปอย่างสวยงามและเด็ดเดี่ยว พร้อมกับเงยหน้าขึ้นสบตากับน้องสามที่ยืนหน้าซีดเผือดด้วยความตกใจกลัว "ส่วนเรื่องที่บ้าน..." ลี่อินลุกขึ้นยืนเต็มความสูง รัศมีอำนาจของเศรษฐินีพันล้านแผ่ซ่านออกมาจนลู่ฮุ่ยถึงกับถอยหลังกรูด "ในเมื่ออยากให้ฉันกลับไปนัก ฉันก็จะกลับไปเยือนสักตั้ง... ไปดูซิว่า 'โรงละครตลก' ที่พวกมันร่วมมือกันจัดฉากขึ้นมาครั้งนี้ จะเล่นสนุกได้สักกี่น้ำ!" ทว่า ทันทีที่ลี่อินก้าวเท้าออกจากประตูห้องรับรองเพื่อเตรียมเดินทางกลับหมู่บ้าน ภาพเบื้องหน้ากลับทำให้ลมหายใจของเธอสะดุดกึก ร่างสูงใหญ่ในชุดเครื่องแบบทหารยศนายพันของสามีหนุ่มผู้ไม่ควรจะปรากฏตัวที่นี่ในเวลานี้ กำลังยืนพิงรถจี๊ปทหารด้วยท่าทางสบายๆ แววตาคมกริบคู่นั้นมองตรงมาที่เธอ พร้อมกับรอยยิ้มทรงเสน่ห์ที่ทำให้หัวใจของเซียนหุ้นสาวเต้นผิดจังหวะอย่างแรง "ภรรยาครับ... จัดการธุรกิจเสร็จแล้วใช่ไหม? งั้นขึ้นรถเี๋ยวนี้ ผมจะพาคุณไป 'เคลียร์บัญชี' กับทางบ้านของเราเอง" ลู่เฉินเอ่ยเสียงนุ่ม แต่แววตากลับเต็มไปด้วยประกายความเหี้ยมเกรียมที่พร้อมจะบดขยี้ทุกคนกล้ามาขวางความสุขของภรรยา! ขอขอบพระคุณนักอ่านทุกท่านที่ร่วมเดินทางและสนับสนุนผลงานของ "เซียนหุ้นย้อนเวลา" เสมอมา แล้วพบกันใหม่ในตอนหน้ากับความลับสุดสะเทือนขวัญที่กำลังจะถูกเปิดเผยนะครับ!