"ยินดีที่ได้พบกันอีกครั้งนะ... เรย์"
เสียงทุ้มต่ำกังวานดังก้องผ่านความมืดมิดของม่านพลังสีม่วงเข้ม แรงกดดันระดับจอมมารแผ่ซ่านจนอากาศรอบตัวบิดเบี้ยว ร่างของชายสวมหน้ากากเงินก้าวพ้นมิติที่ฉีกขาดออกมา ชี้ดาบยาวอาบโลหิตตรงมายังใจกลางสนามฝึกซ้อมของโรงเรียนเวทมนตร์อาร์เคเดีย ซึ่งบัดนี้กลายเป็นแนวหน้าสุดท้ายของการป้องกัน
เรย์ยืนนิ่งอยู่เบื้องหน้า หายใจเข้าลึกเพื่อควบคุมจังหวะหัวใจที่เต้นระรัว ระบบสุ่มสกิลในหัวส่งเสียงเตือนระรัวเป็นจังหวะกระชั้นชิด หน้าต่างสีฟ้าโปร่งแสงปรากฏขึ้นนับสิบบาน แสดงผลอัตราการรอดชีวิตที่ลดดิ่งลงเหลือเพียงเลขหลักเดียว แต่เขากลับซ่อนรอยยิ้มไว้ภายใต้ใบหน้าที่สุขุม
"นึกว่าจะส่งใครมาเซอร์ไพรส์ ที่แท้ก็แขกไม่ได้รับเชิญคนเดิมสินะครับ" เรย์เอ่ยตอบด้วยน้ำเสียงราบเรียบ ไม่แสดงความหวาดกลัวแม้แต่น้อย มือขวากำด้ามไม้กายาสิทธิ์แน่นจนข้อนิ้วขาวซีด
"ปากกล้าดีนี่... เด็กน้อยผู้ครอบครองระบบอันเป็นปริศนา" ศัตรูหัวเราะในลำคอ ก่อนจะสะบัดมือเรียกกองทัพเงาทมิฬนับร้อยพุ่งทะยานเข้าใส่แนวป้องกัน
"ทุกคน ตั้งแนวรับที่สาม!" เสียงตะโกนก้องกังวานของลุค เพื่อนสนิทร่างใหญ่ดังขึ้นท่ามกลางเสียงคำรามของเวทมนตร์ป้องกัน ธาตุไฟและดินถูกประสานเข้าด้วยกันจนเกิดเป็นกำแพงหินหลอมเหลวหนาทึบ รองรับการพุ่งชนของพวกอสูรเงาจนเกิดเสียงระเบิดสนั่นหวั่นไหว
เซร่า อาจารย์สาวผู้กุมบังเหียนเวทมนตร์ต้องห้าม ยืนอยู่บนระเบียงหอคอยสูง ดวงตาคู่สวยเย็นชาจับจ้องไปยังใจกลางสนาม เธอร่ายคาถาบทใหญ่อย่างรวดเร็ว วงแหวนเวทสีครามรัศมีสามสิบเมตรแผ่ขยายออกไป ชำระล้างความมืดที่กัดกินอาณาเขตโรงเรียนให้ถอยร่นไปหลายก้าว
"อย่าคิดว่าจะผ่านด่านนี้ไปได้ง่ายๆ นะคะ... เอ้ย นะครับ" เซร่าเผลออุทานออกมาด้วยความอินจัดก่อนจะปรับน้ำเสียงให้ขรึมลงตามวิสัย "เรย์! ฉันตรึงพวกมันไว้ได้แค่สามนาที รีบทำตามแผนซะ!"
เรย์พยักหน้ารับอย่างรวดเร็ว เขารู้ดีว่าเวลาสามนาทีนี้มีค่ามากกว่าทองคำ ระบบในหัวประมวลผลทางเลือกนับล้านวิธี และในวินาทีวิกฤตินั้นเอง เสียงแจ้งเตือนที่เขาเฝ้ารอมานานก็ดังขึ้นในโสตประสาท
*[ติ๊ง! ตรวจพบเจตจำนงร่วมของมวลมิตร เปิดใช้งานสกิลพิเศษเฉพาะกิจ: [เสียงสะท้อนแห่งศรัทธา (Aura of Unity)] ระดับ SSS]*
*[เงื่อนไขสำเร็จ: ผู้ใช้ได้รับพลังเวทมนตร์เสริมจากเพื่อนร่วมชั้นและอาจารย์ทั้งหมด 100% เป็นเวลา 180 วินาที]*
ไอพลังงานอุ่นวาบพวยพุ่งขึ้นจากใต้ฝ่าเท้า แผ่ขยายเชื่อมโยงความรู้สึกของเรย์และผองเพื่อนเข้าด้วยกัน ลุคที่กำลังหอบเหนื่อยจากการต้านทานแนวหน้ากลับรู้สึกมีเรี่ยวแรงมหาศาลไหลบ่าเข้ามาในร่างกาย นักเรียนคนอื่นๆ ที่กำลังหวาดกลัวเริ่มกลับมาฮึกเหิม ดวงตาทุกคู่มองมาที่เรย์ด้วยความไว้วางใจอย่างเต็มเปี่ยม
"พวกเราไม่ได้สู้คนเดียวนะครับ!" เรย์หันไปส่งยิ้มให้ทุกคนรอบตัว "ถ้าพวกมันอยากได้โรงเรียนของเรานัก เราก็มาสอนให้พวกมันรู้ซึ้งถึงบทเรียนราคาแพงกันเถอะ!"
สิ้นคำพูดของเรย์ ออร่าสีทองเจิดจ้าก็ระเบิดออกจากร่างของเขา รัศมีเวทมนตร์พุ่งทะยานเสียดฟ้าจนกลุ่มเมฆสีดำทะมึนเหนือโรงเรียนแตกกระจายออกเป็นเสี่ยงๆ เรย์ก้าวเท้าไปข้างหน้าเพียงก้าวเดียว ร่างก็หายวับไปจากจุดเดิมด้วยความเร็วที่เหนือกว่าเสียง
*เปรี้ยง!*
ดาบแห่งแสงสว่างที่ถูกเนรมิตขึ้นจากพลังมิตรภาพปะทะเข้ากับดาบอาบโลหิตของชายสวมหน้ากากอย่างจัง แรงกระแทกสร้างคลื่นกระแสลมหมุนวนกวาดสนามฝึกซ้อมจนราบเป็นหน้ากลอง ศัตรูลึกลับถึงกับผงถอยหลังไปสามก้าว แววตาใต้หน้ากากฉายแววตื่นตระหนกอย่างเห็นได้ชัด
"เป็นไปได้ยังไง... พลังระดับนี้มันไม่ใช่ของเด็กมัธยมปลาย!" เสียงของชายสวมหน้ากากเริ่มสั่นเครือ
"โลกนี้น่ะ มีเรื่องที่คาดไม่ถึงอยู่อีกเยอะครับ" เรย์รุกไล่ต่อเนื่องอย่างไร้ความปรานี การโจมตีทุกกระบวนท่าถูกคำนวณด้วยตรรกะเวทมนตร์ที่ไร้ช่องโหว่ ผสานกับการสนับสนุนจากพลังใจของเพื่อนพ้อง ทำให้เขากลายเป็นตัวตึงที่ไร้เทียมทานอย่างแท้จริงในวินาทีนี้
การต่อสู้ดำเนินไปอย่างดุเดือด เสียงเวทมนตร์และการปะทะกันของอาวุธดังสนั่นไม่ขาดสาย ทว่า ท่ามกลางความชุลมุนและชัยชนะที่กำลังจะมาถึง ลุคที่ยืนคุ้มกันอยู่ด้านข้างกลับสังเกตเห็นความผิดปกติบางอย่างที่พื้นดินใต้สนาม
"เรย์... ระวังข้างล่าง!" ลุคตะโกนสุดเสียง
รอยแยกสีดำสนิทปรากฏขึ้นอย่างไร้สุ้มเสียงที่ใต้เท้าของเรย์ ไอความมืดทมิฬที่เข้มข้นยิ่งกว่ากองทัพอักษรเงาก่อนหน้านี้พวยพุ่งขึ้นรัดตรึงข้อเท้าของเขาไว้ราวกับงูพิษ ก่อนที่ร่างของใครบางคนจะก้าวพ้นเงานั้นออกมา พร้อมกับเสียงกระซิบที่เย็นเยียบจนกระดูกสันหลังวาบ
"ทำได้ดีมาก... หมากตัวน้อยของฉัน"
เรย์เบิกตากว้างด้วยความตกใจ เมื่อพบว่าบุคคลที่ยืนอยู่เบื้องหน้าเขาในตอนนี้ ไม่ใช่ใครอื่นนอกจาก...
--------------------------------------------------
ขอบคุณรี้ดเดอร์ทุกท่านที่ร่วมเดินทางและส่งกำลังใจให้เรย์และผองเพื่อนมาโดยตลอดนะครับ แล้วพบกันใหม่ในตอนหน้าครับ! — อาร์เธอร์มนตราสวรรค์
ดันเจี้ยนหน้าโรงเรียนดันมีระบบสุ่มสกิลโกงแบบนี้ ผมเลยกลายเป็นตัวตึงไม่รู้ตัว•ตอนที่ 26
พันธสัญญาแห่งเลือดและมิตรภาพ
ผลงานโดย อาร์เธอร์มนตราสวรรค์
โหมดอ่านสะดวกมือ (Hands-Free)
สารจากนักเขียน (อาร์เธอร์มนตราสวรรค์)
ดูโปรไฟล์ →"สวัสดีคุณรี้ดทุกคนค่ะ ขอบคุณที่ติดตามผลงานเรื่อง ดันเจี้ยนหน้าโรงเรียนดันมีระบบสุ่มสกิลโกงแบบนี้ ผมเลยกลายเป็นตัวตึงไม่รู้ตัว นะคะ ฝากกดหัวใจและคอมเมนต์เป็นกำลังใจให้ไรท์ด้วยนะคะ รักทุกคนค่ะ 💕"
ความคิดเห็น (0)
ร่วมพูดคุยและส่งกำลังใจให้ไรท์ยังไม่มีความคิดเห็นในตอนนี้
เป็นคนแรกที่เริ่มพูดคุยและส่งกำลังใจให้คุณไรท์!