สอบคัดเลือกด่านนรกที่ไม่มีใครรอด

"ถอยไปเรย์! อย่าพยายามใช้เวทมนตร์ธาตุแสงในที่แบบนี้ กลิ่นอายมานาของแกมันจะล่อให้ 'เรเวนัส' ฝูงนั้นพุ่งเข้ามาขย้ำคอเอา!" เสียงตวาดเย็นเยียบของเซร่าดังสะท้อนก้องไปทั่วหุบเขาจำลองที่ถูกสร้างขึ้นด้วยเทคโนโลยีเวทมนตร์ระดับสูง บรรยากาศรอบข้างเต็มไปด้วยไอหมอกสีเลือดและกลิ่นไหม้ของผืนดินที่แห้งกรัง เรย์ไม่ได้โต้ตอบ ทว่าดวงตาภายใต้กรอบแว่นสายตากำลังกวาดมองทุกจุดบนพื้นหินอย่างบ้าคลั่ง ในสมองของเขาไม่ได้มีแค่ความกลัว แต่มันคือการคำนวณระยะทาง พิกัดการเคลื่อนที่ของศัตรู และจังหวะการหายใจของเหล่าสัตว์อสูรที่ซ่อนตัวอยู่หลังกำแพงซากปรักหักพัง "อาจารย์เซร่าครับ" เรย์กระซิบเบาๆ แต่หนักแน่น "ถ้าเราไม่ทำอะไรสักอย่าง พลังงานป้องกันด่านที่สามจะหมดลงในอีกหนึ่งนาทีข้างหน้า และเมื่อถึงตอนนั้น ต่อให้ผมไม่ใช้เวทมนตร์ เราก็กลายเป็นอาหารค่ำของพวกมันอยู่ดี" เซร่าชะงัก เธอหันมามองลูกศิษย์ที่ดูเหมือนเด็กหนุ่มธรรมดาคนหนึ่ง แต่ในยามคับขันเช่นนี้ แววตาของเขากลับไม่มีความตื่นตระหนกแม้แต่น้อย มันคือแววตาของผู้ล่าที่กำลังวิเคราะห์เหยื่อ "นายจะทำอะไร?" เธอถามพลางกระชับด้ามดาบในมือ "ใช้สกิลพื้นฐานที่อาจารย์มองว่าไร้ค่าที่สุดยังไงล่ะครับ... การปรับแต่งแรงดึงดูดระดับต่ำสุด" เรย์หลับตาลง สมาธิของเขาพุ่งตรงไปยังระบบที่ซ่อนอยู่ในจิตใต้สำนึก แม้ในโลกแห่งความเป็นจริงเขาจะดูเหมือนคนไร้ความสามารถ แต่ในระบบของเขา ทักษะระดับ F ที่คนทั่วโลกเมินหน้าหนี กำลังถูกเขาดัดแปลงผ่าน 'การวิเคราะห์โครงสร้างเวทมนตร์' จนกลายเป็นอาวุธสังหาร *ติ๊ง! ตรวจพบสภาวะวิกฤต: อัตราการรอดชีวิต 0.03%* *คำแนะนำ: ผสานสกิล 'แรงดึงดูด' เข้ากับ 'การไหลเวียนมานาขั้นพื้นฐาน' เพื่อหักเหแสงสะท้อนของมิติดิจิทัล* เรย์ยิ้มมุมปาก ความเย็นชาของระบบทำให้เขารู้สึกสงบอย่างประหลาด เขาเริ่มเคลื่อนไหว ร่างกายไม่ได้ร่ายเวทมนตร์อลังการ แต่เขากลับใช้วิธีแตะพื้นหินเบาๆ จังหวะการสั่นสะเทือนของมานาที่ปลายนิ้วส่งผ่านลงไปใต้ดิน มันไม่ใช่การทำลาย แต่มันคือการรบกวนโครงข่ายเวทมนตร์ที่คอยจำลองการมองเห็นของดันเจี้ยน "อาจารย์ครับ... ก้มลง!" สิ้นคำสั่ง เซร่าตัดสินใจเชื่อใจเด็กหนุ่มอย่างไม่มีเงื่อนไข เธอทิ้งตัวลงหมอบกับพื้นทันที ในวินาทีนั้นเอง พื้นที่ที่เคยว่างเปล่ากลับบิดเบี้ยว ฝูงเรเวนัสที่ล่องหนอยู่เผยร่างออกมาเป็นเงาสีดำทมิฬนับสิบตัว พวกมันกรีดร้องด้วยเสียงที่บาดแก้วหู แต่แทนที่จะพุ่งเข้าใส่เรย์ พวกมันกลับสูญเสียการทรงตัวเนื่องจากแรงดึงดูดที่ถูกบิดเบือนในบริเวณแคบๆ เรย์ไม่ได้หยิบดาบ แต่เขากลับหยิบก้อนหินขึ้นมาหนึ่งก้อน แล้วดีดมันออกไปด้วยแรงมหาศาลที่เกิดจากการคานอำนาจของเวทมนตร์ ก้อนหินนั้นพุ่งทะลุจุดอ่อนกลางหน้าอกของจ่าฝูงเรเวนัสจนสลายกลายเป็นละอองแสง "เป็นไปไม่ได้..." เซร่าพึมพำ ดวงตาเบิกกว้าง "นั่นมันแค่เวทมนตร์แรงดึงดูดระดับอนุบาล นายไปเอาพลังทำลายระดับสูงขนาดนั้นมาจากไหน?" เรย์ไม่ตอบ เขาหอบหายใจรุนแรง การดัดแปลงสกิลกินพลังงานมหาศาลเกินกว่าที่ร่างกายระดับพื้นฐานจะรับไหว แต่เขาก็ยังคงยืนหยัดอยู่ได้ด้วยความอดทนอันเหลือเชื่อ ทว่าความเงียบสงัดก็เข้ามาแทนที่เมื่อเสียงกรีดร้องของฝูงเรเวนัสเงียบลง ดันเจี้ยนจำลองเริ่มสั่นสะเทือนอย่างรุนแรง ราวกับว่ามีบางอย่างที่ 'ใหญ่กว่า' กำลังถูกปลุกให้ตื่นขึ้นจากการรบกวนของเขา *คำเตือนจากระบบ: ตรวจพบการตื่นขึ้นของบอสลับ ระดับ: ภัยพิบัติ (Calamity)* *ภารกิจพิเศษ: เอาชีวิตรอดจาก 'เงาผู้คุมกฏ' ที่ถูกระบบสร้างขึ้นโดยอัตโนมัติ* กำแพงหินเบื้องหน้าแตกออกเป็นเสี่ยงๆ เผยให้เห็นร่างเงาสูงตระหง่านที่มีรูปร่างคล้ายอาจารย์เซร่า แต่ดวงตาทั้งสองข้างกลับเป็นสีแดงฉานไร้ความรู้สึก มันก้าวออกมาพร้อมกับไอสังหารที่หนักหน่วงจนเซร่าถึงกับทรุดลงกับพื้นด้วยความกดดัน เรย์มองดูร่างเงาที่ก๊อปปี้พลังของอาจารย์เขาไปแบบสมบูรณ์แบบ มือที่สั่นเทาของเขากำแน่นพลางจ้องมองไปยังระบบที่กำลังรวนอย่างหนัก "อาจารย์ครับ... ดูเหมือนว่าการสอบรอบนี้ จะไม่ได้มีไว้ให้เราผ่าน" เรย์เอ่ยขึ้นท่ามกลางความมืดมิดที่ค่อยๆ กลืนกินรอบข้าง "แต่มันมีไว้เพื่อคัดกรอง 'สิ่งที่ผิดปกติ' อย่างพวกเราออกไปต่างหาก" ร่างเงานั้นเงื้อดาบขึ้น แสงสว่างจ้าจากใบดาบสะท้อนเงาใบหน้าของเรย์ที่กำลังยิ้มเยาะให้กับโชคชะตา แต่ในวินาทีที่ดาบกำลังจะฟาดลงมา ระบบในหัวของเขาก็ส่งเสียงเตือนถึงภารกิจใหม่ที่เปลี่ยนไปอย่างสิ้นเชิง *ปลดล็อคเงื่อนไขลับ: การยอมรับจากผู้คุมกฎ* *คำเตือน: หากคุณรอดในบทนี้ได้ ความลับทั้งหมดของคุณจะถูกเปิดเผยต่อหน้าสภาคณาจารย์... ในรูปแบบของ 'ผู้ถูกเลือก'* ขอบพระคุณทุกท่านที่ร่วมเดินทางเข้าสู่ความระทึกขวัญไปกับเรย์ในบทนี้นะครับ อาร์เธอร์มนตราสวรรค์