ระบบภารกิจระดับ SSS เริ่มต้นขึ้น

"ถ้าเธอคิดจะเอาตัวรอดด้วยวิธีตื้นๆ แบบนั้น ฉันเกรงว่าคงต้องเตรียมหลุมศพไว้ตั้งแต่ตอนนี้แล้วล่ะนะ เรย์" เสียงทุ้มต่ำแต่เย็นเยียบของเซร่าดังขึ้น ท่ามกลางความมืดมิดของห้องเก็บสมบัติโบราณใต้ดิน แสงสลัวจากคบเพลิงเวทมนตร์สีฟ้าสะท้อนลงบนกรอบแว่นโลหะของเธอ ประกายตาของอาจารย์สาวผู้กุมความลับของแผนกเวทมนตร์ต้องห้ามไม่ได้ซ่อนความกังวลไว้เลยแม้แต่น้อย ตรงกันข้าม มันกลับเต็มไปด้วยการทดสอบที่ท้าทายขีดจำกัดของเด็กหนุ่มผู้มักทำตัวกลมกลืนกับฝูงชนเสมอ เรย์ไม่​ได้ตอบกลับทันที เขาย่อตัวลงใช้ปลายนิ้วสัมผัสร่องรอยพลังงานมานาน้ำที่ยังหลงเหลือบนพื้นหินอ่อน สัมผัสเย็นเฉียบพุ่งทะลุถุงมือหนังเข้าสู่ปลายนิ้ว ตรรกะเวทมนตร์และโครงสร้างรูนที่สลายตัวไปถูกประมวลผลในสมองอย่างรวดเร็วด้วยความช่วยเหลือจากระบบสุ่มสกิลที่ซ่อนอยู่เบื้องลึกในจิตสำนึก ร่องรอยนี้ไม่ได้เกิดจากการโจมตีธรรมดา แต่มันคือร่องรอยการดึง "ศิลาเวทมนตร์ปฐพี" ออกจากแท่นบูชา ซึ่งเป็นหัวใจสำคัญในการค้ำจุนเขตอาคมของดันเจี้ยนหน้าโรงเรียน หากปล่อยไว้เกินเที่ยงคืนนี้ แรงดันมานาจะสะสมจนระเบิด และทำลายล้างหอพักนักเรียนฝั่งตะวันตกจนไม่เหลือซาก "วิธีตื้นๆ คงใช้ไม่ได้ผลหريكหรอกครับ อาจารย์เซร่า" เรย์เงยหน้าขึ้น รอยยิ้มบางเบาปรากฏบนมุมปาก แววตาของเขาสงบนิ่งจนน่าประหลาดใจ "แต่ถ้าเป็นการยืมมือศัตรูมาแก้ปัญหา... ผมว่าพอนึกวิธีสนุกๆ ออกอยู่บ้าง" เซร่าเลิกคิ้วเล็กน้อย รอยยิ้มที่มุมปากของเด็กหนุ่มคนนี้มักนำพาความวุ่นวายมาให้เสมอ แต่ปฏิเสธไม่ได้เลยว่า ทุกครั้งที่เรย์แสดงท่าทีแบบนี้ แผนการที่คาดไม่ถึงมักจะถูกกางออกมาเสมอ ขณะที่เรย์กำลังจะอธิบายแผนการในหัว เสียงเตือนที่คุ้นเคยก็ดังขึ้นในห้วงความคิดของเขา—เสียงที่ไม่ได้ยินมาสักพักใหญ่ [ติ๊ง! ตรวจพบวิกฤตการณ์ระดับสูงในพื้นที่จำกัด] [ระบบภารกิจพิเศษ 'ระดับ SSS' ถูกเปิดใช้งานโดยอัตโนมัติ!] [ชื่อภารกิจ: กู้คืนศิลาเวทมนตร์ปฐพีและปิดผนึกรอยแยกแห่งความมืด] [เงื่อนไขภารกิจ: 1. ต้องนำศิลาเวทมนตร์กลับมาติดตั้ง ณ แท่นบูชาเดิมภายในเวลา 45 นาที 2. ห้ามใช้เวทมนตร์ระดับสูงที่อาจเปิดเผยตัวตนต่อหน้าบุคคลภายนอก] [รางวัลความสำเร็จ: สิทธิ์สุ่มสกิลระดับโกง (God-Tier Skill) 1 ครั้ง, แต้มประสบการณ์ 50,000 แต้ม, และปลดล็อกช่องเก็บของมิติพิเศษ] [บทลงโทษหากล้มเหลว: สูญเสียสกิลทั้งหมดที่มีอยู่ และพลังชีวิตลดลงเหลือ 1 หน่วยถาวร] เรย์ชะงักไปชั่วขณะ ดวงตาเบิกกว้างขึ้นเล็กน้อยเมื่อเห็นบทลงโทษที่หนักหน่วงระดับพลิกแผ่นดิน ระบบไม่ได้แค่เล่นสนุก แต่นี่คือการเดิมพันด้วยอนาคตทั้งหมดของเขาในฐานะผู้ใช้เวทมนตร์ "มีปัญหาอะไรหรือเปล่า เรย์?" เซร่าสังเกตเห็นความผิดปกติในสีหน้าของลูกศิษย์ เธอขยับเข้าไปใกล้ขึ้น กลิ่นอายของสมุนไพรเวทมนตร์และกระดาษเก่าๆ ลอยมาแตะจมูก "เปล่าครับ... แค่คิดว่าเวลาของเราเหลือน้อยกว่าที่คิด" เรย์สูดหายใจเข้าลึกเพื่อปรับจังหวะการเต้นของหัวใจให้กลับมาเป็นปกติ ความกดดันระดับนี้ไม่ได้ทำให้เขากลัว แต่กลับปลุกสัญชาตญาณนักล่าที่หลับใหลอยู่ข้างในให้ตื่นขึ้น "อาจารย์ครับ ช่วยถ่วงเวลาตรงนี้นานสิบนาทีได้ไหมครับ? ผมต้องไปเอาของชิ้นนั้นคืนมาก่อนที่พวกสภานักเรียนจะมาถึง" "เธอแน่ใจนะว่าจัดการคนเดียวได้? เจ้าพวกนั้นไม่ได้ใช้งّายเลยนะ โดยเฉพาะประธานสภานักเรียนคนนั้น..." เซร่าเอ่ยเตือนด้วยน้ำเสียงจริงจัง "สำหรับผมแล้ว... เรื่องยุ่งยากคือของโปรดเลยล่ะครับ" เรย์กล่าวทิ้งท้ายด้วยรอยยิ้มมั่นใจ ก่อนที่ร่างของเขาจะพุ่งหายไปในเงาสลัวของทางเดินใต้ดินด้วยความเร็วที่เหนือกว่ามนุษย์ทั่วไปหลายเท่า ทิ้งไว้เพียงระลอกคลื่นมานาที่สั่นไหวในอากาศ เวลา 45 นาทีเริ่มต้นขึ้นแล้ว... และทุกย่างก้าวของเรย์กำลังแขวนอยู่บนเส้นด้ายแห่งความเป็นความตาย ณ จุดอับสายตาของทางเดินชั้นใต้ดินลึกสุด เรย์พบกับเงาดำปริศนากำลังถือศิลาเวทมนตร์ส่องแสงสีเหลืองนวลอยู่ในมือ ร่างนั้นหันกลับมาพร้อมรอยยิ้มเยือกเย็นและแววตาส색ประกายประหลาดที่เรย์ไม่เคยเห็นมาก่อนในโรงเรียนแห่งนี้ "ยินดีต้อนรับสู่บททดสอบสุดท้าย... เรย์" เสียงกระซิบที่คุ้นเคยอย่างน่าขนลุกดังขึ้นจากเงาดำนั้น ขอให้ทุกท่านสนุกกับการเอาใจช่วยเรย์ในก้าวต่อไปที่แขวนอยู่บนเส้นด้ายแห่งโชคชะตานี้นะครับ อาร์เธอร์มนตราสวรรค์