ระบบเริ่มทำงาน

"เลิกใช้สายตาแบบนั้นมองฉันเสียทีริน ตรรกะของนายมันใช้ไม่ได้ผลกับโลกหลังรอยแยกหรอกนะ" เสียงทุ้มต่ำแต่เจือด้วยความระอาของเซร่าดังขึ้น ท่ามกลางกลิ่นอุ่นจางๆ ของชาสมุนไพรและกลิ่นอับชื้นของกระดาษโบราณในห้องทำงานใต้ดิน หญิงสาวในชุดโค้ทสีเทายาวลากพื้นขยับกรอบแว่นโลหะเล็กน้อย ปลายนิ้วเรียวเรียงร้อยอักขระเวทสีครามจางๆ ลงบนแผ่นชิปเซ็ตประหลาดที่เชื่อมต่อกับแว่นตาขยายทรงโบราณของผม ผม—ริน—ถอนหายใจออกมาเบาๆ ขณะมองเศษซากคดีบนโต๊ะไม้โอ๊กเก่าๆ คดีฆาตกรรมปริศนาเมื่อสัปดาห์ก่อนยังคงทิ้งความคาใจไว้ในหัวใจของผม รอยแผลเป็นในอดีตจากการสูญเสียครอบครัวเมื่อสิบปีก่อนคอยย้ำเตือนอยู่เสมอว่า โลกใบนี้ไม่ได้ขับเคลื่อนด้วยความยุติธรรม แต่มันขับเคลื่อนด้วยความลับที่ถูกซุกซ่อนไว้ใต้พรม "ผมไม่ได้ใช้ตรรกะธรรมดาครับอาจารย์... ผมแค่กำลังคำนวณความน่าจะเป็นของความเป็นไปได้ทั้งหมด" ผมตอบกลับด้วยน้ำเสียงราบเรียบแต่หนักแน่น ขยับแว่นตาขยายในมือที่ตอนนี้เริ่มสั่นระริกด้วยปฏิกิริยาบางอย่างที่ผมไม่อาจเข้าใจ "ความน่าจะเป็นงั้นเหรอ?" เซร่าแค่นหัวเราะในลำคอเบาๆ ดวงตาสีอำพันภายใต้กรอบแว่นมองตรงมาที่ผมอย่างคาดโทษ "สิ่งที่นายกำลังเผชิญอยู่ไม่ใช่แค่คดีฆาตกรรมชิงทรัพย์กระจอกๆ แต่เป็นรอยร้าวของระบบเวทโบราณที่แทรกซึมเข้ามาในโครงสร้างดิจิทัลของเมืองลับแลแห่งนี้ ถ้า นายยังมองโลกด้วยตาเปล่า นายก็จะเห็นแค่เปลือกนอก... เหมือนกับเหยื่อพวกนั้นที่ตายไปโดยไม่รู้ตัวว่าใครเป็นคนดึงปลั๊กชีวิตพวกเขา" รอยยิ้มจางๆ ผุดขึ้นบนมุมปากของเซร่า ก่อนที่เธอจะดีดนิ้วเบาๆ *เป๊าะ!* ทันรุดนั้น แว่นตาขยายในมือผมก็สว่างวาบขึ้นด้วยแสงสีฟ้าคราม สัมผัสความเย็นยะเยือกวิ่งพล่านจากสันแว่นลามเลียไปทั่วกรอบหน้า ก่อนที่โลกทั้งใบจะเปลี่ยนสีไปในเสี้ยววินาที [ระบบวิเคราะห์วิญญาณและตรรกะ (Soul & Logic Analysis System) เริ่มต้นกระบวนการเชื่อมต่อ...] [ผู้ใช้: ริน | ระดับสิทธิ์: ผู้เริ่มต้น (Novice)] [กำลังปรับเทียบเนตรวิเคราะห์... 10%... 50%... 100% สมบูรณ์] [ท่านได้รับสกิลติดตัวระดับพิเศษ: ‘เนตรวิเคราะห์อาชญากร’ (Criminal Analysis Eye)] เสียงสังเคราะห์ดังก้องขึ้นในหัวของผม ไม่ใช่เสียงทางกายภาพ แต่มันดังสะท้อนผ่านคลื่นสมองโดยตรงราวกับมีใครบางคนกระซิบอยู่ข้างใบหู ความรู้สึกแปลกประหลาดแล่นพล่านไปทั่วร่าง ราวกับประสาทสัมผัสทุกส่วนถูกยกระดับขึ้นเป็นร้อยเท่า ผมกะพริบตาถี่ๆ เพื่อปรับโฟกัส ภาพตรงหน้าเปลี่ยนไปอย่างสิ้นเชิง จากห้องทำงานรกๆ ที่เคยมีฝุ่นละอองลอยวน ตอนนี้กลับเต็มไปด้วยเส้นด้ายสีแดงและสีดำระยิบระยับโยงใยไปทั่วทิศทาง เอกสารเก่าๆ บนโต๊ะปรากฏตัวเลขเรืองแสงสีทองและสีแดงฉานระบุระดับความสำคัญ และที่น่าตกใจที่สุดคือ เมื่อผมหันไปมองเงสะท้อนของตัวเองในกระจกเงาด้านข้าง... ร่างกายของผมถูกห่อหุ้มด้วยละอองแสงสีฟ้าอ่อนที่บ่งบอกถึงค่าพลังงานจิตและสถานะปัจจุบัน [ชื่อ: ริน] [อายุ: 22 ปี] [อาชีพ: นักสืบอิสระ / ผู้ถือครองเนตรวิเคราะห์ (ขั้นที่ 1)] [ค่าพลังชีวิต (HP): 100/100] [ค่าพลังงานจิต (MP): 45/50] [ทักษะติดตัว: ตรรกะเฉียบคม (Lv.3), เนตรวิเคราะห์ (Lv.1), ร่องรอยอดีต (ล็อกอยู่)] "นี่มัน... อะไรกันครับเนี่ย" ผมอุทานออกมาเบาๆ ความตื่นตะลึงระคนสงสัยพวยพุ่งขึ้นในอก มือขวาเผลอจับขาแว่นแน่นโดยอัตโนมัติ "มันคือเครื่องมือที่จะช่วยให้นายมองเห็น 'ความจริง' ที่ซ่อนอยู่ภายใต้หน้ากากของพวกมนุษย์จอมปลอมไงล่ะริน" เซร่าเดินเข้ามาใกล้ เธอยกมือขึ้นกอดอก สายตาคมปลาบจับจ้องมาที่ผมราวกับอาจารย์กำลังประเมินผลงานของลูกศิษย์คนโปรด "จำไว้ว่า เนตรนี้ไม่ได้มีไว้เพื่อให้รินใช้ตัดสินใคร แต่มันมีไว้เพื่อให้นายค้นหาเบาะแสที่คนตาบอดไม่มีวันมองเห็น... และระวังตัวให้ดี การมองเห็นความจริงมากเกินไป มักจะมีราคาที่ต้องจ่ายเสมอ" ผมพยักหน้ารับช้าๆ สูดลมหายใจเข้าลึกเพื่อตั้งสติ พลังงานอุ่นๆ จากระบบยังคงไหลเวียนอยู่ในกระแสเลือด ความลังเลในใจเมื่อครู่ถูกแทนที่ด้วยความมุ่งมั่นอันแรงกล้า ในจังหวะเดียวกันนั้นเอง เสียงสัญญาณเตือนภัยฉุกเฉินจากสถานีตำรวจกลางเมืองก็ดังแว่วฝ่าความเงียบยามค่ำคืนเข้ามา เสียงไซренаกะพริบแสงสีแดงสาดส่องผ่านหน้าต่างกระจกสีหม่นของห้องใต้ดิน บรรยากาศรอบตัวเปลี่ยนเป็นตึงเครียดขึ้นในทันที เซร่าหันขวับไปมองนอกหน้าต่าง รอยยิ้มบางเบาที่มุมปากกลับหายไป แทนที่ด้วยแววตาระแวดระวัง "ดูเหมือนว่าแขกไม่ได้รับเชิญคนแรกจะมาเคาะประตูเรียกนายแล้วนะริน... ลองใช้เนตรที่เพิ่งได้มาใหม่ส่องดูสิว่าไอ้คนที่กำลังเดินเข้ามาในเขตตึกของเราตอนนี้ มันซ่อน ‘รหัสวิญญาณ’ แบบไหนไว้เบื้องหลังรอยยิ้มนั้น" ผมหันกลับไปมองที่ประตูทางเข้า ชักปืนพกสั้นคู่ใจออกจากซองหนังช้าๆ พร้อมกับที่ดวงตาภายใต้กรอบแว่นขยายเริ่มเรืองแสงสีฟ้าสว่างวาบขึ้นท่ามกลางความมืดมิด ทว่า... ทันทีที่เงาร่างของบุคคลปริศนาทอดผ่านบานกระจกฝ้าหน้าประตูเข้ามา ค่าสถานะที่ปรากฏขึ้นบนจอประสาทตาของผมกลับไม่ใช่ข้อมูลของมนุษย์ธรรมดา แต่มันคืออักษรสีแดงฉานกระพริบเตือนถี่รัวพร้อมเสียงสัญญาณเตือนภัยระดับสูงสุดที่ดังลั่นทะลุโสประสาท [คำเตือน! ตรวจพบเป้าหมายอันตรายระดับสูง] [ชื่อ: ??? | ระดับ: ???] [สถานะพิเศษ: สิ่งแปลกปลอมจากรอยแยกมิติ... และ... เขาคือผู้ที่อยู่ในเหตุการณ์คดีเมื่อ 10 ปีก่อนที่คุณกำลังตามหา] จากใจ, นักสืบแว่นขยาย