ไม่ใช่แค่ตัวสำรอง

กลิ่นคาวสนิมเหล็กและไอระเหยของคาร์บอนที่ถูกเผาไหม้ไม่ใช่สิ่งที่ควรจะลอยอบอวลอยู่ในทุ่งหญ้าเริ่มต้นสำหรับผู้เล่นใหม่ รินหรี่ตาลงเล็กน้อย ปล่อยให้สมองส่วนวิเคราะห์ประมวลผลข้อมูลนับร้อยชุดที่ไหลทะลักผ่านหน้าต่างสีฟ้าเบื้องหน้าอย่างรวดเร็วราวกับสายน้ำหลาก เสียงคำรามต่ำที่สั่นสะเทือนไปถึงกระดูกดำไม่ได้มาจากฝูงสไลม์ป่าเลเวลหนึ่งตามที่คู่มือระบุไว้ แต่มันมาจากมวลมหาศาลของเกล็ดสีนิลกาฬที่กำลังบดขยี้พื้นดินจนแตกละเอียด ห่างออกไปไม่ถึงยี่สิบเมตร สามนาที นั่นคือเวลาทั้งหมดที่ระบบเสมือนจริงของเกม *“Nexus Online”* มอบให้ ก่อนที่ตัวละครของเธอจะถูกลบหายไปอย่างถาวรพร้อมกับข้อมูลทางชีวมิติทั้งหมด "บ้าเอ๊ย... นี่มันไม่ใช่บั๊กสุ่มธรรมดาแล้วล่ะริน" เสียงทุ้มต่ำของคีย์ดังขึ้นพร้อมๆ กับเสียงดึงดาบออกจากฝักโลหะ เสียงโลหะเสียดสีกันนั้นฟังดูคมกริบและเด็ดเดี่ยวพอที่จะดึงสติของเธอให้กลับมาสู่ความเป็นจริง ร่างสูงใหญ่ของเพื่อนร่วมทีมก้าวขึ้นมาขวางหน้าเธอไว้โดยสัญชาตญาณ แผ่นหลังกว้างนั้นทำหน้าที่เป็นโล่กำบังชั้นดี แม้ว่าในความเป็นจริงแล้ว เลเวลและค่าสถานะของพวกเขาทั้งคู่ในตอนนี้ จะไม่มีทางรับการโจมตีแม้แต่ครั้งเดียวจากสิ่งมีชีวิตตรงหน้าได้เลยก็ตาม รินไม่ได้ขยับหนี เธอกวาดตามองค่าพลังชีวิตที่กะพริบเป็นสีแดงฉานบนหัวของ *“ราชันมังกรกลายพันธุ์โค้ด 00”* สัตว์ประหลาดที่โครงสร้างรหัสพิกัดผิดเพี้ยนจนเกิดเป็นรู *0 / 180,000 วินาที* ตัวเลขถอยหลังกำลังเดินหน้าไปอย่างโหดร้าย ทว่าภายในดวงตาสีเข้มกลับไม่มีความหวาดกลัวแม้แต่น้อย มีเพียงประกายความคิดบางอย่างที่กำลังคำนวณอย่างบ้าคลั่ง "คีย์... นายจำทฤษฎีการรีเซ็ตพารามิเตอร์ของเบต้าเทสเมื่อปีกลายได้ไหม?" รินเอ่ยขึ้น น้ำเสียงเรียաբนิ่งจนคนฟังต้องหันกลับมามองด้วยความฉงน "เธอยังมีอารมณ์มาพูดเรื่องเบต้าเทสอีกเหรอ, ริน? นั่นมันมังกรระดับบอสลับที่ถูกเขียนทับด้วยคำสั่งฉุกเฉินนะ! ระบบกำลังบังคับให้เราวิ่งหนี หรือไม่ก็ตายตามบทบาทที่มันวางไว้!" คีย์กัดฟันแน่น กล้ามเนื้อที่แขนเกร็งจนเห็นเส้นเลือดขณะที่เงื้อมือเตรียมตั้งรับแรงกระแทกจากการพุ่งชน บทบาท คำนั้นสะดุดอยู่ในความคิดของริน ใช่... บทบาท ตั้งแต่ก้าวเข้ามาในโลกใบนี้ ระบบพยายามตีกรอบให้เธอเป็นเพียง “ผู้เล่นมือใหม่” ที่ต้องทำตามเควสต์ ล่าสไลม์ รับรางวัล และไต่เต้าทีละน้อยตามขั้นตอนที่อัลกอริทึมถูกโปรแกรมเอาไว้ แต่วันนี้... ตอนนี้ ทันทีที่ข้อความสีแดงฉานปรากฏขึ้น มันกลับโยนบทบาท “เหยื่อสังเวย” มาให้อย่างไร้เหตุผล ถ้าเกมนี้ถูกขับเคลื่อนด้วยโค้ด และโค้ดเหล่านั้นถูกเขียนขึ้นโดยมนุษย์... งั้นมันก็ย่อมมีช่องโหว่ "ฉันไม่เล่น" รินพึมพำเบาๆ แต่ชัดเจนพอที่จะทำให้คีย์ชะงักไป "อะไรนะ?" "ฉันบอกว่า ฉันจะไม่เล่นตามบทที่มันกำหนด" รินก้าวเท้าออกมาจากด้านหลังของคีย์ นิ้วเรียววาดกลางอากาศ เรียกหน้าต่างจัดการระบบโค้ดส่วนบุคคลขึ้นมา ซึ่งปกติแล้วจะเป็นพื้นที่สำหรับผู้ดูแลระบบหรือแอดมินเท่านั้น แต่วินาทีที่เธอกดปุ่มลัดผสมผสานสิบสามขั้นตอนที่เคยใช้ถอดรหัสแพตช์เกมเถื่อน หน้าต่างสีดำทึบก็เด้งขึ้นมาแทนที่หน้าต่างภารกิจ [คำเตือน: คุณไม่มีสิทธิ์เข้าถึงส่วนนี้!] [กำลังตรวจพบความพยายามในการแก้ไขระบบ...] เสียงแจ้งเตือนเตือนภัยดังลั่นจนแสบแก้วตา แสงไฟสีแดงฉานสาดส่องใบหน้าที่นิ่งสงบของหญิงสาวจนกลายเป็นสีเลือด ราชันมังกรตรงหน้าคำรามลั่นจนเกิดเป็นคลื่นกระแทกพัดกลุ่มผมสีดำสนิทของเธอให้ปลิวสยาย มันอ้าปากกว้าง เปลวเพลิงสีฟ้าอมม่วงอัดแน่นอยู่ภายในลำคอ พร้อมที่จะเผาผลาญทุกสิ่งให้กลายเป็นจุลในพริบตาเดียว "ริน! หลบไป!" คีย์คำรามลั่นพร้อมกับพุ่งตัวเข้าใส่เงาดำมหึมาเพื่อซื้อเวลา แต่มือเล็กๆ กลับคว้าจับข้อแขนของคีย์เอาไว้ด้วยแรงที่คาดไม่ถึง แรงดึงนั้นไม่ได้รุนแรง แต่เต็มไปด้วยความเด็ดเดี่ยวที่หยุดการเคลื่อนไหวของนักรบหนุ่มได้อย่างชะงัก "เชื่อฉันสิ, คีย์" รินเงยหน้าขึ้นสบตา เขาสัมผัสได้ถึงความเย็นเยือกจากปลายนิ้วของเธอ แต่ในขณะเดียวกัน แววตานั้นกลับร้อนรุ่มไปด้วยความมั่นใจที่หาได้ยากยิ่ง "เราไม่ใช่ตัวสำรองของใครทั้งนั้น... และเกมนี้ ก็ไม่มีสิทธิ์มาสั่งให้เราตาย" ปลายนิ้วเรียวกดลงบนปุ่มยืนยันคำสั่งครั้งสุดท้าย ท่ามกลางเสียงคำรามกึกก้องที่กลืนกินทุกสรรพเสียง รหัสโค้ดนับล้านบรรทัดบนหน้าจอสีดำแตกกระจายออกเป็นละอองแสงสีทองระยิบระยับราวกับม่านหมอกที่ถูกฉีกกระชาก เงื้อมมือของมังกรหยุดชะงักกลางอากาศราวกับเวลาถูกกดปุ่มหยุดนิ่ง แสงไฟสีฟ้าอมม่วงในลำคอดับวูบลงทันที ทิ้งไว้เพียงความเงียบงันที่น่าอึดอัด และก่อนที่สติของทั้งคู่จะหลุดลอยไปกับแรงกระแทกของมิติที่กำลังบิดเบี้ยว เสียงสังเคราะห์ไร้อารมณ์ของระบบก็ดังขึ้นอีกครั้ง—ไม่ใช่เสียงแจ้งเตือนสีแดงอันตรายอีกต่อไป แต่เป็นเสียงที่เปลี่ยนความจริงทั้งหมดของโลกใบนี้ไปตลอดกาล [ตรวจพบการแทนที่โค้ดต้นฉบับ...] [ผู้เล่น "ริน" ได้รับสิทธิ์การควบคุมระดับรากฐาน (Root Access) เป็นกรณีพิเศษ] [ยินดีต้อนรับสู่โลกแห่งความจริง, พระผู้สร้างคนใหม่] --- ขอบคุณรี้ดเดอร์ทุกคนที่ร่วมเดินทางและก้าวผ่านขอบเขตของระบบไปด้วยกันนะคะ แล้วพบกันใหม่ในตอนถัดไปค่ะ!