งานเลี้ยงฉลองที่วุ่นวาย

"มึง... อยากตายใช่ไหม ถึงกล้าเดินเข้ามาจังหวะนี้" เสียงทุ้มต่ำลอดไรฟันของเพลิงดังขึ้นในระยะประชิด นัยน์ตาสีเข้มคมกริบดั่งปีศาจน้ำแข็งจดจ้องร่างโปร่งของคินน์ที่ยืนหายใจหอบกระชั้นอยู่หลังบาร์วีไอพี กลิ่นอายความหงุดหงิดระคนคุกกรุ่นแผ่ซ่านออกมาจากตัวเจ้าของผับหนุ่มจนผู้คนที่เดินผ่านไปมาแถบนั้นต้องรีบเบือนหน้าหนี งานเลี้ยงฉลองครบรอบสามปีของผับหรูใจกลางเมืองกำลังดำเนินไปอย่างครึกครื้น เสียงเบสกระแทกกระทั้นเคล้าแสงไฟนีออนสลัวควรจะทำให้บรรยากาศเต็มไปด้วยความสุข ทว่าในมุมอับสายตาตรงนี้ กลับมีเพียงประกายไฟจากความตึงเครียดที่พร้อมจะเผาไหม้ทุกอย่างให้เป็นจุล คินน์ปรายตามองมือหนาที่คว้าข้อมือตนเองไว้แน่น แรงบีบไม่ได้รุนแรงจนเจ็บ แต่ก็นفيความถือดีเกินกว่าที่คนอย่างเขาจะยอมก้มหัวให้ง่ายๆ ใบหน้าหวานเชิดขึ้นเล็กน้อยริมฝีปากบางเฉียบคลี่ยิ้มเยาะเย้ย ท่าทีดื้อรั้นแบบนั้นแหละที่มักจะทำให้เพลิงสติหลุดได้เสมอ "ปล่อยครับคุณเพลิง หรือว่ากลัวว่าผมจะเข้ามาขัดจังหวะอะไรที่คุณกำลังสนุกอยู่กับแขกวีไอพีพวกนั้นล่ะ" คินน์สวนกลับทันควัน น้ำเสียงเจือความประชดประชันอย่างไม่คิดจะเกรงกลัวบารมีของเจ้าพ่อแห่งโลก เพลิงแค่น "หึ" ในลำคอ ดวงตาคมกวาดมองสำรวจเรือนร่างสมส่วนในชุดพนักงานบาร์ที่ดูจะรัดรูปเกินความจำเป็นในสายตาเขา มืออีกข้างที่ว่างเอื้อมไปฉวยคางมนให้เงยขึ้นบังคับสบตา บังเกิดความเงียบชั่วขณะที่คนทั้งคู่ต่างฝ่ายต่างอ่านใจกันผ่านแววตา "ปากดีแบบนี้... อยากลองโดนทำโทษกลางงานฉลองรึไง คินน์" เพลิงกระซิบชิดริมหู เสียงทุ้มแหบพร่าเต็มไปด้วยความดิบเถื่อนที่ทำเอาหัวใจคนฟังกระตุกวูบ เคมีอันตรายระหว่างทั้งคู่พุ่งทะยานจนแทบสัมผัสได้ คินน์ชะงักไปชั่ววินาทีเมื่อปลายนิ้วอุ่นลากไล้กรอบหน้าอย่างถือวิสาสะ ทว่าก่อนที่คินน์จะได้ทันตอกกลับด้วยคำพูดเจ็บแสบ เสียงฮือฮาจากโซนด้านหน้าก็ดังแทรกขึ้นพร้อมกับเสียงเพลงจังหวะสนุกสนานที่ถูกหรี่เบาลง บรรยากาศรอบตัวเปลี่ยนเป็นความชะงักงันชั่วขณะ เมื่อกลุ่มคนแปลกหน้าในชุดสูทสีเข้มสามคนก้าวเข้ามาผ่านประตูVIPที่ปกติจะต้อนรับเฉพาะแขกVVIPระดับท็อปเท่านั้น เพลิงชะفकมือออกจากคางของคินน์ทันที สีหน้าหล่อเหลาแปรเปลี่ยนเป็นความเย็นชาและดุดันยิ่งกว่าเก่า นัยน์ตาสีเข้มหรี่ลงเมื่อกวาดมองผู้มาเยือน ศัตรูเก่าเพลิงปรากฏตัวขึ้นแล้ว ชายหนุ่มรูปร่างสูงโปร่งในชุดสูทสั่งตัดพิเศษเดินนำหน้าเข้ามา รอยยิ้มมุมปากที่ส่งมาให้เจ้าของร้านไม่ได้มีความเป็นมิตรแม้แต่น้อย ตรงกันข้าม มันเต็มไปด้วยความเย้ยหยันและกลิ่นอายคุกคามที่คนในวงการเทรดดิ้งใต้ดินต่างรู้จักดี 'ภาคิน' หรือที่ใครๆ เรียกกันว่าคุณภาค ผู้มีอดีตฝังใจกับเพลิงเมื่อหลายปีก่อน "อ้าว เพลิง... ไม่คิดเลยว่าผับบ้านนอกนี่จะจัดงานได้ใหญ่โตขนาดนี้ นึกว่าเจ๊งปิดตัวไปตั้งแต่ปีที่แล้วซะอีก" เสียงทุ้มติดจะกวนประสาทเอ่ยขึ้นท่ามกลางเสียงเพลงที่เงียบสนิทลง เพลิงก้าวขาออกไปยืนบังร่างของคินน์ไว้ครึ่งตัวโดยอัตโนมัติ สัญชาตญาณนักล่าตื่นตัวเต็มที่ แววตาดิบเถื่อนฉายชัดเจนราวกับเสือหนุ่มที่พร้อมตะครุบเหยื่อที่กล้าล้ำเขต "ถ้าตาไม่บอดจนเกินไป ก็คงเห็นนะภาคว่าคนแน่นร้านขนาดนี้... หรือว่าช่วงนี้ธุรกิจบ่อนเถื่อนของแกมันฝืดเคือง จนต้องมาเดินขอทานส่วนแบ่งลูกค้าแถวนี้วะ" เพลิงสวนกลับทันควัน สำนวนคมกริบไร้ความเกรงใจ ทำเอาลูกน้องฝั่งตรงข้ามหน้าเสียไปตามๆ กัน ภาคินหัวเราะในลำคอ ดวงตาคมกริบกวาดมองเลยไหล่กว้างของเพลิงไปหยุดอยู่ที่ร่างของคินน์ที่ยืนนิ่งอยู่ด้านหลัง รอยยิ้มเจ้าเล่ห์ผุดขึ้นบนใบหน้าคมสัน "ปากคอเราะร้ายเหมือนเดิมนะเพลิง... แต่ว่าเด็กนั่น หน้าตาใช้ได้เลยนี่ หึ เด็กใหม่แกเหรอ ถึงได้หวงออกนอกหน้าขนาดนั้น" คินน์ขมวดคิ้วมุ่น ไม่ชอบใจสายตาที่อีกฝ่ายใช้มองมาเลยแม้แต่น้อย เขากำมือแน่นเตรียมจะก้าวออกไปซัดหน้าไอ้แขกไม่ได้รับเชิญสักหมัด แต่เพลิงกลับยกมือขึ้นขวางไว้ด้วยท่าทีนิ่งสงบ ทว่าแววตากลับลุกโชนด้วยไฟโทสะที่พร้อมระเบิด "เรื่องของกู... ส่วนเรื่องของแก ถ้าไม่มีธุระอะไร ไสหัวออกไปจากร้านซะ ก่อนที่ฉันจะสั่งให้ลูกน้องหิ้วพวกแกโยนออกไปทางประตูหลัง" เพลิงกดเสียงต่ำ คุกคามจนอุณหภูมิรอบตัวลดฮวบ ภาคินไม่ได้แสดงอาการหวาดกลัว กลับยกมือขึ้นยอมแพ้อยesปลอมๆ ก่อนจะก้าวเข้าไปใกล้โต๊ะบาร์อีกนิด สายตาเจ้าเล่ห์จ้องตรงมาที่คินน์แล้วพูดประโยคที่ทำให้บรรยากาศในร้านนิ่งสนิทลงไปถนัดตา "ใจเย็นเพลิง... ฉันไม่ได้มาหาเรื่อง แค่ได้ยินข่าวลือมาว่า เด็กที่แกเก็บมาเลี้ยงคนนี้... กำลังแอบติดต่อส่งข้อมูลลับของผับให้ฝั่งฉันอยู่ต่างหากล่ะ" เพลิงชะงักไปเสี้ยววินาที ดวงตาคมกริบหันขวับกลับมามองหน้าคินน์ทันทีด้วยแววตาที่ยากจะคาดเดา ขอบคุณรี้ดเดอร์ทุกท่านที่ติดตามและสนับสนุน "ดาร์กไนท์" เสมอมานะครับ