รอยร้าวในหัวใจ

กลิ่นแอลกอฮอล์ราคาแพงและควันบุหรี่จางๆ ในห้องวีไอพีหลังผับไม่ได้ระคายจมูกเท่ากับสายตากวนประสาทของไอ้ผู้ชายแปลกหน้าที่เพิ่งก้าวขาเข้ามาหยุกหยิกอยู่กลางวง "มึงเข้ามาทำไม... ไอ้กร" เสียงทุ้มต่ำของเพลิงลอดไรฟันออกมาด้วยความหงุดหงิด นัยน์ตาคมกริบดุจปีศาจน้ำแข็งกวาดมองผู้มาใหม่ตั้งแต่หัวจรดเท้า รังสีอำมหิตแผ่ซ่านจนอุณหภูมิในห้องลดฮวบลงหลายองศา กร หรือ กรวีร์ ศิลปินหนุ่มลูกครึ่งหน้าตาดีที่กำลังโด่งดังเป็นพลุแตก ส่งยิ้มมุมปากพิมพ์นิยมกลับมาโดยไม่สะท้านสะเทือน เขายกมือขึ้นเสยผมสีควันบุหรี่ลวกๆ ก่อนจะหย่อนตัวลงนั่งบนโซฟาหนังแท้ฝั่งตรงข้ามอย่างถือวิสาสะ โดยมีคินน์ยืนตัวแข็งอยู่ระหว่างกลางของความตึงเครียดนี้ "ก็แค่ผ่านมาแถวนี้ เลยแวะมาทักทายเพื่อนเก่า... แล้วก็เด็กใหม่ของมึงด้วย" กรจงใจเน้นเสียงตรงคำว่า 'เด็กใหม่' พร้อมกับปรายตามองคินน์ที่ยืนเม้มปากแน่นด้วยความไม่พอใจ คินน์ถอยหลังไปครึ่งก้าว สัญชาตญาณการเอาตัวรอดบอกให้รู้ว่าผู้ชายชื่อกรคนนี้อันตรายไม่แพ้เพลิง แต่เป็นความอันตรายคนละแบบ เพลิงเหมือนพายุหิมะที่พร้อมแช่แข็งทุกอย่างให้ตายคาที่ กรกลับเหมือนงูพิษที่ซ่อนเขี้ยวเล็บไว้ภายใต้รอยยิ้มแสนสุภาพ "ถ้าแค่มาทัก... ก็ทักเสร็จแล้ว ไสหัวออกไปซะ" เพลิงพูดเสียงเรียบแต่น่ากลัว นิ้วแกร่งเคาะโต๊ะกระจกเป็นจังหวะกระชั้นชิด บ่งบอกว่าความอดทนของเขากำลังจะหมดลงในไม่กี่วินาทีนี้ "ใจร้อนจริงเพลิง... กูแค่อยากมาดูให้เห็นกับตาว่าข่าวลือที่ว่า เจ้าของผับน้ำแข็งไส ยอมสยบให้เด็กเสิร์ฟหน้าหวานคนนี้มันจริงแค่ไหน" กรหัวเราะในลำคออย่างเย้ยหยัน ก่อนจะหันมาส่งยิ้มหวานหยาดเยิ้มให้คินน์ "น้องคินน์ครับ สนใจเปลี่ยนนายจ้างมาอยู่กับพี่ไหมรับรองว่าสบายกว่าอยู่ที่นี่เยอะ" เพลิงผุดลุกขึ้นยืนเต็มความสูง แรงกดดันมหาศาลพุ่งทะยานจนคินน์ต้องรีบยกมือขึ้นแตบแขนแกร่งของเพลิงไว้โดยอัตโนมัติ ร่างโปร่งของคินน์ขยับมาขวางหน้าเพลิงไว้เล็กน้อย แม้ปากจะบอกว่าเกลียดความเอาแต่ใจของปีศาจน้ำแข็งนี่แค่ไหน แต่สถานการณ์เฉพาะหน้าแบบนี้ เขาก็ยังเลือกที่จะยืนอยู่ข้างเพลิงมากกว่าปล่อยให้เกิดการนองเลือด "ปากดีนักนะมึง" เพลิงแค่นเสียงลอดไรฟัน มือหนาคว้าหมับเข้าที่ต้นคอของคินน์แล้วดึงเข้ามาประชิดตัวอย่างแรงด้วยความหึงหวงที่พุ่งทะลุจุดเดือด "ถอยไปคินน์... เรื่องของกูกับมัน" "ปล่อยนะเพลิง! บ้าหรือไง มาลงที่ฉันทำไมเล่า" คินน์ตวัดสายตาดุใส่พร้อมกับดันอกกว้างออก แต่เพลิงกลับยิ่งกระชับวงแขนแน่นขึ้น ราวกับจะประกาศความเป็นเจ้าของต่อหน้าไอ้ผู้ชายหน้าไหนก็ตามที่บังอาจกล้ามนزهล้ำเส้นเข้ามา กรหรี่ตามองภาพนั้น รอยยิ้มบนใบหน้าเริ่มจางหายไปแทนที่ด้วยแววตาเจ้าเล่ห์ เขาค่อยๆ ลุกขึ้นยืนเต็มความสูงเช่นกัน "หึงเหรอเพลิง... อา... ท่าทางหวงก้างแบบนี้ แสดงว่าเด็กนี่มันมีดีสินะ ถึงได้ทำให้เสือร้ายอย่างมึงยอมติดบ่วงได้" กรเย้าแหย่ต่ออย่างไม่เกรงกลัวความตาย เพลิงหันขวับไปมองกร นัยน์ตาวาวโรจน์ด้วยเพลิงโทสะ ขายาวก้าวเข้าไปประชิดตัวกรในพริบตา มือหนากำคอเสื้อของอีกฝ่ายไว้แน่นจนกระดุมหลุดกระเด็น "ถ้ามึงยังไม่อยากออกจากร้านกูสภาพนอนโลง... ก็ไสหัวออกไปซะ ก่อนที่กูจะหมดความอดทนจริงๆ" บรรยากาศในห้องเงียบกริบจนได้ยินเสียงลมหายใจ คินน์ยืนใจเต้นรัว ไม่ใช่เพราะความกลัวกร แต่เป็นเพราะสัมผัสอุ่นร้อนจากมือของเพลิงที่ยังคงโอบเอวเขาไว้แน่นเพื่อดึงให้อยู่ใกล้ชิด ความโกรธเกรี้ยวของเพลิงในตอนนี้เจือปนไปด้วยความหึงหวงดิบเถื่อนที่ทำเอาหัวใจคนมองเต้นผิดจังหวะ กรหัวเราะเบาๆ ในลำคอ แม้จะถูกกำคอเสื้ออยู่แต่ก็ยังคงรอยยิ้มกวนประสาทไว้ได้ "ก็ได้ๆ วันนี้กูกรุณาไม่อยากมีเรื่อง... ไว้เจอกันใหม่นะน้องคินน์" พูดจบร่างสูงของกรก็สะบัดตัวหลุดจากการเกาะกุม เดินยิ้มร่าออกจากห้องวีไอพีไป ทิ้งไว้เพียงความระอุและกลิ่นอายความตึงเครียดที่ยังคงค้างคา เมื่อประตูปิดลง เพลิงก็ปล่อยลมหายใจร้อนผ่าวออกมาทางจมูก เขาก้มลงมองคนในอ้อมแขนที่ยังคงเงยหน้าสบตากับเขาด้วยแววตาซับซ้อน "ส่วนมึง..." เพลิงกดเสียงต่ำลง กระซิบชิดริมฝีปากนุ่มของคนตรงหน้า "ใครอนุญาตให้ไปยืนใกล้ไอ้เวรนั่นห๊ะ?" "ฉันไม่ได้เดินไปหาสักหน่อย มันเข้ามาเองต่างหากเล่า... ปล่อยได้แล้ว หนักน่า" คินน์เบี่ยงหน้าหนีความใกล้ชิดที่ทำเอาใจสั่น แต่เพลิงกลับไม่ยอมปล่อย เขากลับใช้มืออีกข้างเชยคางมนขึ้นบังคับให้คินน์ต้องสบตาตรงๆ "ปากดีนักนะ... เดี๋ยวจะโดนทำโทษให้เข็ด" เพลิงพึมพำเสียงพร่า นัยน์ตาคมฉายแววคลั่งรักที่ซ่อนอยู่ภายใต้ความดุร้าย ทว่า ในจังหวะที่หัวใจของทั้งคู่กำลังเต้นระรัวและระยะห่างลดลงจนแทบไม่เหลือช่องว่าง เสียงเคาะประตูก็ดังขึ้นขัดจังหวะสามครั้งติดๆ กันอย่างไม่มีมารยาท เพลิงสบถออกมาอย่างหัวเสีย แต่ยังไม่ทันที่เขาจะได้หันไปด่าคนที่บังอาจมารบกวนเวลาส่วนตัว ประตูห้องก็ถูกผลักเปิดออกผ่าซากโดยฝีมือของบุคคลที่สามที่ไม่มีใครคาดคิดว่าจะมาปรากฏตัวอยู่ที่นี่ในยามวิกาลแบบนี้ ร่างระหงของหญิงสาวในชุดเดรสแบรนด์เนมราคาแพงก้าวเข้ามาพร้อมรอยยิ้มหยาดเยิ้ม เธอกวาดตามองเพลิงและคินน์ที่ยืนแนบชิดกันอยู่ด้วยแววตานิ่งเรียบแต่เฉียบคม "ไงคะ... คุณเพลิง ดูท่าทางฉันจะมาขัดจังหวะสนุกๆ ของคุณเข้าสินะคะ" เสียงหวานเอ่ยขึ้นพร้อมกับเสียงหัวเราะเบาๆ ในลำคอที่ทำเอาเพลิงถึงกับหน้าตึงขึ้นมาทันที คินน์เบิกตากว้างเมื่อเห็นหน้าผู้หญิงคนนั้นชัดเจน... เพราะเธอคือคนข่าวหน้าหนึ่งที่เพิ่งมีข่าวพัวพันกับเพลิงเมื่อสัปดาห์ก่อน หวังว่าตอนต่อไปรี้ดเดอร์ทุกท่านจะยังคงติดตามและร่วมลุ้นไปกับความสัมพันธ์ที่กำลังจะระเบิดเป็นจุลนี้ด้วยกันนะครับ ดาร์กไนท์ขอบคุณจากใจจริงครับ