เกินเลยกว่าเจ้านาย

ความเงียบงันภายในห้องพักส่วนตัวของเพลิงชวนอึดอัดเสียยิ่งกว่าบรรยากาศสนามรบ เพลิงชะงักกึก ดวงตาดุดันตวัดขวับไปมองผู้มาใหม่ทันทีด้วยความโกรธเกรี้ยวขั้นสุด พร้อมกับที่คินน์เบิกตากว้างเมื่อเห็นชัดเจนว่าคนที่ยืนอยู่หน้าประตูคือใคร... คนที่เขาไม่มีวันคาดคิดว่าจะได้เจอในสถานที่แบบนี้ "พี่กรณ์..." เสียงของคินน์หลุดลอดริมฝีปากที่สั่นเทาเล็กน้อย ความตกใจฉายชัดผ่านนัยน์ตากลมโตที่กะพริบถี่เพื่อยืนยันว่าภาพตรงหน้าไม่ใช่ภาพลวงตา ผู้มาใหม่คือกรณ์ นักธุรกิจหนุ่มไฟแรงผู้มีศักดิ์เป็นอดีตคู่หมั้นของพี่สาวคินน์ และเป็นคนที่เคยเหยียบย่ำศักดิ์ศรีครอบครัวเขาจนจมดิน ร่างสูงโปรดในชุดสูทสั่งตัดพิเศษก้าวเข้ามาในห้องด้วยรอยยิ้มเยียบเย็น สายตาคมกริบกวาดมองสภาพของคินน์ที่เนื้อตัวมอมแมม กระดุมเสื้อเชิ้ตหลุดลุ่ยจากการยื้อยุดเมื่อครู่ ก่อนจะมาหยุดอยู่ที่เพลิง เจ้าของผับผู้แผ่รังสีอำมหิตออกมาอย่างไม่ปิดบัง "ไม่คิดเลยนะครับว่าจะได้เจอเด็กเหลือขออย่าง You ที่นี่... คินน์" กรณ์เอ่ยด้วยน้ำเสียงเย้ยหยัน ก้าวเท้าเข้ามาใกล้เรื่อยๆ จนเพลิงขยับตัวยืนบังร่างของคินน์ไว้โดยสัญชาตญาณ "ถอยไป" เพลิงเอائطเสียงต่ำลอดไรฟัน ดวงตาสสีนิลวาวโรจน์ด้วยเพลิงโทสะ "ที่นี่พื้นที่ส่วนตัว มารยาทในการเคาะประตูหรือการบุกรุกพื้นที่คนอื่น... พ่อแม่คงไม่ได้สอนสินะครับ" กรณ์หัวอกในลำคอเบาๆ สายตาคมปลาบมองเพลิงหัวจรดเท้า "อ้อ... เจ้าของผับฉายาปีศาจน้ำแข็งสินะครับ ได้ยินกิตติศัพท์มาเยอะ ไม่นึกว่าจะรสนิยมต่ำ ถึงขนาดเก็บเด็กฝึกงานตกอับมาเลี้ยงดูในห้องส่วนตัวแบบนี้... สนใจจะขายต่อให้ผมสักคืนไหมล่ะครับ ราคาเท่าไหร่ ผมจ่ายไม่อั้น" *ปัง!* เสียงฝ่ามือหนาของเพลิงกระแทกเข้ากับโต๊ะกระจกอย่างแรงจนเครื่องแก้วสั่นสะเทือน รังสีความโกรธเกรี้ยวแผ่ขยายจนอุณหภูมิรอบตัวลดฮวบลงทันที บรรยากาศดิบเถื่อนของโลกใต้ดินที่เพลิงพยายามซ่อนไว้ภายใต้สูทหรูถูกปลุกให้ตื่นขึ้นอย่างเต็มพิกัด "ปากดีแบบนี้ ระวังจะไม่มีฟันเหลือไว้พูดจาหมาๆ อีกนะ" เพลิงก้าวประชิดตัวกรณ์ด้วยความเร็วสูง มือหนากระชากคอเสื้อสูทอีกฝ่ายเข้าหาตัวอย่างแรงจนกรณ์หน้าหัน ดวงตาของเพลิงดุดันราวกับพร้อมจะฉีกร่างอีกฝ่ายเป็นชิ้นๆ "ไสหัวออกไปจากห้องของฉัน ก่อนที่ฉันจะสงเคราะห์ให้แกเดินออกไปไม่ได้!" คินน์มองแผ่นหลังกว้างของเพลิงที่ยืนปกป้องตนเองจากผู้ชายสารเลวคนนั้น หัวใจที่เคยด้านชาและหวาดกลัวกลับเต้นระรัวอย่างไม่เป็นจังหวะ ความรู้สึกอุ่นวาบแผ่ซ่านเข้ามาในอกอย่างประหลาด ผู้ชายปากร้าย เย็นชา และไม่แคร์โลกคนนี้... กลับเลือกที่จะยืนขวางเป็นโล่ป้องกันเขาจากภัยคุกคามโดยไม่ลังเลเลยแม้แต่น้อย กรณ์กัดฟันกรอด แม้จะตกใจกับแรงกดดันมหาศาลจากเจ้าของผับ แต่เขาก็ยังฝืนยิ้มเยาะออกมาได้ "หึ... ปกป้องกันจังนะครับ หรือว่าเด็กนี่มันเอาตัวเข้าแลก จนคุณติดใจรสชาติมันไปแล้วล่ะสิเพลิง!" *หมัดหนักๆ ซัดเข้าที่มุมปากของกรณ์เต็มแรง!* เพลิงไม่อดทนฟังคำสกปรกนั้นอีกต่อไป แรงปะทะทำให้กรณ์เซถอยหลังไปชนกับชั้นวางของจนข้าวของหล่นกระจาย เลือดสีสดซึมออกจากมุมปากของนักธุรกิจหนุ่มผู้เย่อหยิ่ง กรณ์ยกมือขึ้นเช็ดเลือดที่มุมปาก ดวงตาคู่นั้นเต็มไปด้วยความแค้นเคือง "ฝากไว้ก่อนเถอะมึง..." กรณ์ชี้หน้าเพลิงด้วยความเจ็บใจ ก่อนจะรีบสาวเท้าเดินหนีออกไปจากห้องทันทีเมื่อเห็นว่าสถานการณ์ไม่เป็นใจ ประตูห้องปิดลงพร้อมกับความเงียบที่กลับมาเยือนอีกครั้ง เพลิงยืนนิ่งสูดลมหายใจเข้าลึกเพื่อสะกดกลั้นอารมณ์กรุ่นโกรธที่ยังคงคุกรุ่นอยู่ในอก แผ่นหลังกว้างยังคงหันให้คินน์ "เจ็บตรงไหนหรือเปล่า..." น้ำเสียงที่เอ่ยออกมาแม้จะยังมีความห้วนจัดตามนิสัยเดิม แต่กลับเจือไปด้วยความห่วงใยที่ซ่อนอยู่ลึกๆ อย่างแนบเนียน คินน์เม้มริมฝีปากแน่น สาวเท้าเข้าไปใกล้คนตัวโตกว่าที่ยืนอยู่เงียบๆ ก่อนจะเอื้อมมือไปแตะที่แขนแกร่งเบาๆ "ผม... ไม่เป็นไรครับ ขอบคุณนะ... เพลิง" เพลิงชะงัก หันกลับมามองเด็กหนุ่มตรงหน้า ดวงตาดุดันเมื่อครู่อ่อนแสงลงอย่างเห็นได้ชัด เมื่อได้เห็นแววตาไหววาระคนตรงหน้าที่ซ่อนความเปราะบางไว้ภายใต้ความอวดดี ความรู้สึกบางอย่างที่พยายามกดทับเอาไว้ตลอดหลายสัปดาห์ที่ผ่านมากลับพุ่งทะยานขึ้นมาจนยากจะควบคุม ระยะห่างระหว่างคนทั้งสองลดลงจนแทบไม่เหลือช่องว่าง ความอึดอัดเมื่อครู่ถูกแทนที่ด้วยความตึงเครียดทางอารมณ์รูปแบบใหม่ กลิ่นน้ำหอมราคาแพงผสมกับกลิ่นบุหรี่จางๆ จากตัวเพลิงโชยเข้าจมูกคินน์ ทำให้ลมหายใจเริ่มติดขัด "ปากเก่งนักนะคินน์" เพลิงเอ่ยเสียงพร่า มือหนาเอื้อมขึ้นเกลี่ยปอยผมที่ระกรอบหน้าเนียนอย่างแผ่วเบา สัมผัสที่อ่อนโยนผิดกับบุคลิกดิบเถื่อนทำให้คินน์ตัวแข็งทื่อ หัวใจเต้นโครมครามจนกลัวว่าอีกฝ่ายจะได้ยิน "รู้ตัวไหม... ว่านายทำให้ฉันหงุดหงิดจนแทบคลั่งหลายครั้งแล้ว" "ผม... ผมไม่ได้ตั้งใจ..." คินน์กระซิบเสียงสั่น หลบสายตาคมก్రిบที่มองตรงมาอย่างมีความหมายลึกซึ้ง "แต่ฉันไม่ได้ล้อเล่น..." เพลิงโน้มใบหน้าลงมาใกล้จนปลายจมูกเกือบจะชิดกัน ลลมหายใจอุ่นร้อนเป่ารดพวงแก้มใส "ตั้งแต่เมื่อไหร่... ที่นายเข้ามามีอิทธิพลกับความรู้สึกของฉันมากขนาดนี้... หм?" ปลายนิ้วอุ่นของเพลิงไล้ลงมาที่คางสลัก บังคับให้คินน์ต้องเงยหน้าขึ้นสบตา ดวงตากลมโตคู่นั้นสะท้อนภาพใบหน้าคมคายที่เต็มไปด้วยความจริงจัง ความสัมพันธ์ที่เคยอยู่แค่สถานะเจ้านายกับลูกจ้าง หรือคู่กัดปากร้าย บัดนี้ได้ข้ามเส้นแบ่งเขตความรู้สึกไปไกลลิบลิ้วโดยไม่มีทางหวนกลับ ริมฝีปากหยักลึกเคลื่อนเข้าไปใกล้เรียวปากบางที่เผยอน้อยๆ อย่างรอคอย เคมีที่ดึงดูดเข้าหากันราวกับแม่เหล็กขั้วตรงข้ามทำงานอย่างรุนแรง เพลิงหลับตาลงเล็กน้อยเพื่อเตรียมรับสัมผัสที่เขาปรารถนามาตลอด ขณะที่คินน์เองก็หลับตาลงพริ้ม ยอมจำนนต่อความรู้สึกที่ล้นปรี่ในหัวใจ ทว่า... ในวินาทีที่ริมฝีปากของทั้งคู่กำลังจะแนบชิดกันจนเกิดเป็นความหวานล้ำเกินเลยกว่าเจ้านายและลูกจ้าง... *ก๊อกๆๆ!* เสียงเคาะประตูดังขึ้นสามครั้งติดกันอย่างเร่งรีบ พร้อมกับเสียงตะโกนจากลูกน้องคนสนิทที่หน้าห้องที่ทำให้โลกทั้งใบหยุดหมุน "เฮียเพลิงครับ! เกิดเรื่องใหญ่ที่ชั้นใต้ดินแล้วครับ! มีคนบุกรุกระบบเซิร์ฟเวอร์ และ... กำลังรื้อค้นห้องเอกสารลับของเฮียครับ!" ขอบคุณรี้ดเดอร์ทุกคนที่ติดตามและอินไปกับความสัมพันธ์ที่กำลังเดือดพล่านนี้นะครับ