ความลับในแก้วเหล้า

ไอ้เวรที่ไหนมันกล้าขัดจังหวะวะ! เสียงฝีเท้าหนักหน่วงที่ก้าวเข้ามาพร้อมกับบรรยากาศเย็นยะเยือกทำให้บรรยากาศรอบตัวเปลี่ยนไปทันที เพลิงสะบัดหน้ากลับไปมองผู้มาใหม่ด้วยแววตาดุดันราวกับจะกินเลือดกินเนื้อ เส้นเลือดที่ขมับปูดโปนขึ้นมาอย่างเห็นได้ชัด ความหงุดหงิดพุ่งพล่านจนถึงขีดสุดเมื่อแผนการที่เขากำลังจะรุกคืบถูกทำลายลงอย่างไม่เป็นท่า ในขณะเดียวกัน คินน์ใช้จังหวะชุลมุนนั้นผลักอกแกร่งของเพลิงออกสุดแรง ร่างเพรียวถอยหลังกรูด สองมือรีบจัดเสื้อเชิ้ตสีเข้มของตัวเองให้เข้าที่เข้าทาง ใบหน้าหวานแดงก่ำลามไปจนถึงใบหู ร่างกายร้อนผ่าวราวกับจะระเบิดด้วยความอายและโกรธปะปนกัน "มองหน้าทำไมวะ อยากโดนไล่ออกจากผับหรือไง" คินน์กระซิบเสียงลอดไรฟัน พยายามกลบเกลื่อนความสั่นไหวในน้ำเสียงด้วยการทำเป็นขู่ฟาด เพลิงแค่นหัวเราะในลำคอ สายตาคมกริบยังคงจดจ้องร่างบางที่พยายามทำตัวแข็งกระด้างแต่ใบหน้าฟ้องความเขินอายจนปิดไม่มิด "หึ... ปากดีจริงนะมึง เดี๋ยวค่อยเคลียร์เรื่องนี้" ผู้มาใหม่ไม่ใช่ใครที่ไหน แต่เป็น 'การ์ด' คนสนิทที่วิ่งหน้าตาตื่นเข้ามาในห้องทำงานส่วนตัวของเจ้าของผับ ก่อนจะชะงักกึกเมื่อเห็นบรรยากาศชวนอึดอัดระหว่างเจ้านายกับเด็กเสิร์ฟหน้าหวานที่ยืนอยู่มุมห้อง "มีอะไร ว่ามา" เพลิงกดเสียงต่ำ ถามด้วยความหงุดหงิดที่ยังค้างคา "คือ... ทางโซน VIP ด้านหน้ามีเรื่องครับ ลูกค้ารายใหญ่โวยวายเสียงดังเพราะเข้าใจผิดเรื่องบิลเหล้า แถมยังพยายามลวนลามเด็กเสิร์ฟของเราด้วยครับคุณเพลิง ลูกน้องเอาไม่อยู่แล้วครับ" การ์ดหนุ่มรายงานด้วยท่าทีลนลาน เพลิงขบกรามแน่น ดวงตาคมกวาดมองคินน์แวบหนึ่งก่อนจะถอนหายใจออกมาอย่างหัวเสีย "เออ กูจะออกไปเดี๋ยวนี้" ร่างสูงใหญ่ก้าวผ่านหน้าคินน์ไป แต่ก่อนจะพ้นประตู เขาก็หยุดชะงักแล้วหันกลับมามองเด็กหนุ่มด้วยสายตาคาดโทษ "ยืนรออยู่ตรงนี้ ห้ามหนีไปไหนเด็ดขาด ถ้ากูรู้ว่ามึงแอบหนีกลับ... พรุ่งนี้มึงเตรียมตัวตกงานถาวรได้เลย" พูดจบ เพลิงก็สาวเท้าเดินออกไปจากห้องทันทิ้งให้คินน์ยืนเม้มปากแน่นด้วยความหมั่นไส้ "ใครจะไปกลัววะ..." คินน์พึมพำกับความว่างเปล่า ทว่าหัวใจเจ้ากรรมกลับเต้นโครมครามไม่เป็นจังหวะเมื่อนึกถึงเหตุการณ์เมื่อครู่ที่เกือบจะเลยเถิดไปไกล สัมผัสอุ่นร้อนจากฝ่ามือแกร่งและกลิ่นกายเฉพาะตัวของอีกฝ่ายยังคงติดตรึงอยู่ในความรู้สึกจนน่าหงุดหงิด ผ่านไปเกือบครึ่งชั่วโมง ความวุ่นวายด้านนอกดูเหมือนจะสงบลงแล้ว เสียงเพลงเบสหนักๆ กลับมาดังกระหึ่มตามเดิม แต่เพลิงก็ยังไม่กลับเข้ามาในห้อง คินน์ที่เดินวนเวียนไปมาด้วยความเบื่อหน่ายเริ่มทนไม่ไหว สายตากวาดไปเห็นขวดเหล้ารácaราคาแพงที่วางอยู่บนโต๊ะทำงานของคนเป็นเจ้าของ พร้อมกับแก้วคริสตัลที่มีน้ำสีอำพันหลงเหลืออยู่ก้นแก้ว ความอยากรู้อยากเห็นประกอบกับความเครียดที่สะสมมาทั้งวันทำให้คินน์ตัดสินใจเดินเข้าไปใกล้ รินของเหลวสีสวยลงในแก้วสะอาด ก่อนจะยกขึ้นจิบรวดเดียว *แคกๆ!* ความร้อนแรงของแอลกอฮอล์พุ่งกระแทกคอหอยจนคินน์ต้องสำลักออกมาเบาๆ ใบหน้าหวานเหเกด้วยความแสบร้อน แต่น่าแปลกที่พอมันไหลผ่านลงไปในท้อง ความอึดอัดและเรื่องกวนใจเมื่อครู่กลับเบาบางลง แก้วที่สองตามมาติดๆ คราวนี้คินน์ค่อยๆ จิบรสชาติละมุนปนความขมปร่าที่แฝงความหวานปลายๆ ฤทธิ์แอลกอฮอล์เริ่มแล่นพล่านไปทั่วร่าง ความกล้าที่เคยหลบซ่อนค่อยๆ ถูกปลุกให้ตื่นขึ้นมาทีละน้อย ดวงตากลมโตเริ่มฉ่ำน้ำและมีความเยิ้มขึ้นเล็กน้อย ประตูกระจกถูกผลักเปิดออกอีกครั้ง เพลิงก้าวเข้ามาด้วยสีหน้าเหนื่อยล้า เสื้อเชิ้ตสีเข้มหลุดลุ่ยกระดุมบนหลุดออกสองเม็ดเผยให้เห็นแผงอกกว้างและรอยสักรำไร แต่เมื่อสายตาคมกวาดมาเห็นร่างบางที่กำลังถือแก้วเหล้าของเขาหน้าตาเฉย ความเหนื่อยล้าทั้งหมดก็หายวับไปกับตา "ใครอนุญาตให้มึงแตะต้องของของกู" น้ำเสียงดุดันเอ่ยขึ้นพร้อมกับขายาวที่สาวเข้ามาประชิดตัวอย่างรวดเร็ว คินน์สะดุ้งเล็กน้อย เงยหน้าขึ้นสบตาเจ้าของผับด้วยรอยยิ้มที่แปลกไปจากเดิม รอยยิ้มที่ไม่ได้กวนประสาทเหมือนทุกที แต่เป็นรอยยิ้มหวานเชื่อมที่ทำเอาคนมองถึงกับชะงัก "หวงเหรอ..." เสียงหวานเอ่ยถาม แววตาฉ่ำเยิ้มเพราะฤทธิ์แอลกอฮอล์มองตรงมาที่เพลิงอย่างไร้ความเกรงกลัวเหมือนเก่า "แค่ขอชิมหน่อยเดียวเอง... หรูกว่าที่คิดนี่ กลิ่นมันแรงเหมือนตัวเจ้าของเลยว่ะ" เพลิงชะงัก กลิ่นแอลกอฮอล์จางๆ ผสมกับกลิ่นกายหอมละมุนตามธรรมชาติของเด็กตรงหน้าลอยเข้าจมูกจนสติที่ควบคุมไว้อย่างดีเริ่มสั่นคลอน มือแกร่งคว้าข้อมือเล็กที่ถือแก้วไว้ รวบตัวคินน์เข้ามาใกล้จนแทบไม่มีช่องว่างระหว่างกัน "รู้ตัวไหมว่ากำลังทำอะไรอยู่" เพลิงกระซิบเสียงพร่าชิดริมฝีปากบาง ดวงตาดุจปีศาจน้ำแข็งตอนนี้กลับเต็มไปด้วยไฟปรารถนาที่ยากจะดับลง "รู้สิ..." คินน์ตอบเสียงเบา ดวงตาคู่สวยช้อนขึ้นมองคนตัวโตกว่าอย่างท้าทาย ปลายลิ้นเล็กแตะริมฝีปากตัวเองเบาๆ อย่างลืมตัว "ก็แค่อยากรู้ว่า... ปากจัดๆ แบบคุณเวลากินอะไรเข้าไป มันจะหวานเหมือนคำพูดหรือเปล่า" คำพูดนั้นเหมือนเป็นการราดน้ำมันลงบนกองไฟ เพลิงหมดความอดทน เขาวางแก้วในมือกระแทกโต๊ะเสียงดังสนั่น ก่อนจะใช้มืออีกข้างประคองท้ายทอยของคนตัวเล็กไว้มั่น ร2มแรงดึงเข้ามาหาตัวเพื่อเตรียมจะบดขยี้ริมฝีปากอวดดีนั้นให้สาสมกับความยั่วเย้า ทว่า... ก่อนที่ริมฝีปากของทั้งคู่จะสัมผัสกัน เสียงเคาะประตูก็ดังขึ้นขัดจังหวะเป็นรอบที่สอง ตามด้วยเสียงเปิดประตูพรวดพราดเข้ามาของบุคคลที่ไม่คาดฝัน "เฮ้ย เพลิง! กูมีเรื่องด่วนจะ..." เพลิงชะงักกึก ดวงตาดุดันตวัดขวับไปมองผู้มาใหม่ทันทีด้วยความโกรธเกรี้ยวขั้นสุด พร้อมกับที่คินน์เบิกตากว้างเมื่อเห็นชัดเจนว่าคนที่ยืนอยู่หน้าประตูคือใคร... คนที่เขาไม่มีวันคาดคิดว่าจะได้เจอในสถานที่แบบนี้ ขอขอบคุณรี้ดเดอร์ทุกท่านที่ติดตามและสนับสนุน "ดาร์กไนท์" เสมอมานะครับ