"สวนพฤกษเวทเขตใต้ของคุณ... สนใจจะให้ผมเข้าร่วมลงทุนด้วยสักร้อยล้านเหรียญทองไหมครับ เลดี้เอลาร่า?"
เสียงทุ้มต่ำแต่ทรงอำนาจนั้นดังขึ้น ท่ามกลางความเงียบงันที่ราวกับถูกแช่แข็งด้วยเวทมนตร์ ภายในห้องประชุมใหญ่ของตระกูลไฮเดรนเยีย เอกสารสิทธิ์การถือครองที่ดินและคำสั่งขับไล่ที่ถูกร่างขึ้นโดยสภาสูงร่วงหล่นลงจากมือของผู้อาวุโสตระกูลคนหนึ่งอย่างไม่รู้ตัว แรงกดดันมหาศาลแผ่ซ่านออกมาจากร่างสูงสง่าของท่านดยุกคาลอส ผู้ชายที่ขึ้นชื่อว่าไร้หัวใจและเกลียดชังความล้มเหลวที่สุดในอาณาจักร
เอลาร่า วอน ไฮเดรนเยีย ไม่ได้สะดุ้งตกใจอย่างที่ทุกคนคาดคิด ดวงตากลมโตคู่สวยที่เคยเต็มไปด้วยความเย่อหยิ่งและโง่เขลา บัดนี้กลับพินิจพิเคราะห์ร่างสูงของท่านดยุกด้วยประกายแสงคมกริบราวกับใบมีด เธอยกมุมปากขึ้นเป็นรอยยิ้มบางเบา—รอยยิ้มที่ทำให้หัวใจของคาลอสกระตุกวูบไปชั่วขณะโดยไม่รู้สาเหตุ
"ร้อยล้านเหรียญทองสำหรับสวนรกร้างที่ไม่มีใครต้องการ ท่านดยุกกำลังเล่นตลกอะไรอยู่หรือคะ?" เสียงหวานใสเอ่ยขึ้นอย่างไม่เกรงกลัว ความนิ่งสงบของเธอทำให้บรรดาญาติผู้พี่และเลดี้วิเวียนที่นั่งอยู่มุมห้องถึงกับหน้าถอดสี
วิเวียนจิกเล็บลงบนฝ่ามือจนเนื้อแทบปริ แว่นตาบางใสซ่อนความริษยาและรอยยิ้มเยาะที่กำลังจะพังทลายลง นางอุตส่าห์วางแผนร่วมกับสภาสูงเพื่อบีบให้เอลาร่าต้องเซ็นใบขับไล่และยกสวนพฤกษเวทเขตใต้ให้ตกเป็นของตระกูลรอง แต่นี่มันอะไรกัน... ทำไมท่านดยุกคาลอสผู้เย่อหยิ่งถึงได้ก้าวเข้ามาเสนอเงินลงทุนมหาศาลเช่นนี้!
"ผมไม่เคยล้อเล่นกับเรื่องธุรกิจ เลดี้เอลาร่า" คาลอสขยับตัวเข้าใกล้โต๊ะไม้มะฮอกกานี กลิ่นอายบุรุษเพศและกลิ่นจางๆ ของไม้จันทน์หอมลอยเข้าจมูก "ผมเห็นข้อมูลที่คุณแอบคำนวณไว้ในสมุดบันทึกเล่มนั้น... การฟื้นฟูพฤกษเวทโบราณที่สูญหาย ไม่ใช่แค่เรื่องเพ้อฝันของเด็กสาว แต่เป็นแผนธุรกิจที่ทำกำไรได้เกินพันเปอร์เซ็นต์ในอีกสองปีข้างหน้า"
เอลาร่ากวาดสายตามองเอกสารคำสั่งขับไล่ที่ยังค้างคาอยู่บนโต๊ะ เธอยื่นมือเรียวบางออกไปหยิบมันขึ้นมาฉีกต่อหน้าต่อตาผู้เฒ่าในสภาอย่างไม่ไยดี เสียงกระดาษฉีกขาดดังก้องกังวาน บาดลึกเข้าไปในความรู้สึกของทุกคนที่กำลังจ้องมอง
"ฉันไม่ปฏิเสธการถูกไล่ออกหรอกค่ะ..." เอลาร่าเว้นจังหวะ ปรายตามองวิเวียนที่กำลังกลั้นหายใจด้วยความลุ้นระทึก "...เพราะฉันจะประกาศตรงนี้เลยว่า สวนพฤกษเวทเขตใต้จะไม่ถูกยุบ และฉันจะกอบกู้มันให้กลับมารุ่งโรจน์ยิ่งกว่าเดิมภายในระยะเวลา 1 ปีเต็ม!"
เสียงฮือฮาดังระเบิดขึ้นทันที
"เอลาร่า เธอเสียสติไปแล้วหรือไง! สวนนั่นมันตายซากมาสิบปีแล้ว! ต่อให้มีเงินร้อยล้านก็ไม่มีทางปลูกอะไรขึ้นมาได้หรอก!" ญาติผู้พี่คนหนึ่งตะโกนขึ้นด้วยความตื่นตระหนก
วิเวียนรีบปรับสีหน้าให้กลับมาอ่อนหวานราวกับนักบุญ นางลุกขึ้นเดินเข้ามาใกล้ พร้อมกับเอื้อมมือจะแตะแขนเอลาร่าด้วยความห่วงใยจอมปลอม "พี่เอลาร่าคะ... อย่าดื้อรั้นเลยค่ะ ท่านพ่อกับท่านแม่เป็นห่วงท่านมากนะ ถ้าท่านไม่มีที่ไป มาอยู่กับวิเวียนที่คฤหาสน์หลักก็ได้ค่ะ ถึงมันจะคับแคบไปหน่อย..."
*เพี๊ยะ!*
เสียงตบหน้าดังสนั่นหวั่นไหวสะท้อนไปทั่วห้องประชุม ใบหน้าของวิเวียนหันไปตามแรงกระแทก รอยแดงปรากฏเด่นชัดบนผิวแก้วขาวเนียน นางเบิกตากว้างด้วยความตกตะลึง ปิดปากร้องไห้โฮออกมาทันทีอย่างน่าสงสาร
"อย่ามาแตะต้องตัวฉันด้วยมือสกปรกและรอยยิ้มจอมปลอมนั่น วิเวียน" เอลาร่าชักมือกลับ ใช้ผ้าเช็ดหน้าสีขาวสะอาดเช็ดนิ้วทีละนิ้วอย่างรังเกียจ สายตาที่มองลงมาเยือกเย็นและเฉียบคมจนวิเวียนไม่กล้าสบตา "คำว่า 'ครอบครัว' ที่เธอพูด มันหมดความหมายไปตั้งแต่พวกเธอร่วมมือกันสูบเลือดสูบเนื้อตระกูลไฮเดรนเยียแล้วค่ะ"
ความเงียบสงัดปกคลุมอีกครั้ง ไม่มีใครกล้าปริปากพูดอะไรออกมาแม้แต่คำเดียว รังสีอำมหิตและความเด็ดเดี่ยวที่แผ่ออกมาจากร่างบางในชุดกระโปรงสีน้ำเงินเข้มนั้น ทำให้เอลาร่าในตอนนี้ดูราวกับราชินีผู้กุมชะตากรรมของทุกคนไว้ในมือ
คาลอสยืนมองเหตุการณ์ทั้งหมดด้วยแววตาที่ลุกโชนไปด้วยความสนใจ ความรู้สึกทึ่งระคนพึงพอใจฉายชัดขึ้นในดวงตาสีเขียวเข้ม ผู้หญิงคนนี้ไม่ใช่ดอกไม้งามในเรือนกระจกที่รอวันเหี่ยวเฉา แต่เป็นกุหลาบที่มีหนามแหลมคมพร้อมจะทิ่มแทงทุกคนที่กล้าเข้ามาทำร้าย
"น่าสนใจมาก..." คาลอสแย้มรอยยิ้มมุมปาก ยื่นกระดาษแผ่นหนึ่งที่ประทับตราประจำตัวของเขาให้เอลาร่า "นี่คือสัญญาหุ้นส่วนแบบไม่จำกัดวงเงิน เซ็นมันซะ แล้วผมจะทำให้พวกสภาสูงพวกนี้รู้ว่า... การขับไล่ผู้ถือหุ้นใหญ่ที่แท้จริงออกไป มันมีราคาที่ต้องจ่ายแพงแค่ไหน"
เอลาร่าก้มมองกระดาษแผ่นนั้น ปากกาขนนกถูกยื่นมาตรงหน้า เธอยกยิ้มมุมปากอย่างผู้ชนะ
ทว่า ในขณะที่ปลายปากกาจุ่มหมึกเตรียมจะจรดลงบนกระดาษนั้นเอง ประตูห้องประชุมไม้สักทองบานใหญ่ก็ถูกกระแทกเปิดออกอย่างแรง พร้อมกับเสียงฝีเท้าเร่งรีบของพ่อบ้านประจำตระกูลที่วิ่งหน้าตาตื่นเข้ามาคุกเข่าลงแทบเท้าของเธอ
"คุณหนูครับ...แย่แล้วครับ! มีคำสั่งด่วนจากราชสำนัก... ตราประทับหลวงประกาศยึดครองที่ดินเขตใต้ทั้งหมดในอีกสามชั่วโมงข้างหน้า ข้อหามีหนี้สินล้นพ้นตัว!"
ม่านหมอกโรแมนซ์ขอขอบคุณคุณนักอ่านทุกท่านที่ติดตามและร่วมลุ้นไปกับก้าวสำคัญของเลดี้เอลาร่านะคะ
คุณหนูตัวร้ายพลิกตำราบริหารสวนพฤกษเวท•ตอนที่ 2
ทางเลือกเดียวคือการพลิกฟื้น
ผลงานโดย ม่านหมอกโรแมนซ์
โหมดอ่านสะดวกมือ (Hands-Free)
สารจากนักเขียน (ม่านหมอกโรแมนซ์)
ดูโปรไฟล์ →"สวัสดีคุณรี้ดทุกคนค่ะ ขอบคุณที่ติดตามผลงานเรื่อง คุณหนูตัวร้ายพลิกตำราบริหารสวนพฤกษเวท นะคะ ฝากกดหัวใจและคอมเมนต์เป็นกำลังใจให้ไรท์ด้วยนะคะ รักทุกคนค่ะ 💕"
ความคิดเห็น (0)
ร่วมพูดคุยและส่งกำลังใจให้ไรท์ยังไม่มีความคิดเห็นในตอนนี้
เป็นคนแรกที่เริ่มพูดคุยและส่งกำลังใจให้คุณไรท์!