กับดักความใกล้ชิด

เสียงกลอนประตูด้านนอกที่ดังแกร๊กเหมือนสัญชาตญาณการเอาตัวรอดของพายทำงาน แต่ในเสี้ยววินาทีต่อมา เสียงทุบเรียกของจินก็ถูกกลืนหายไปกับความเงียบงันภายในห้องพักแคบๆ แห่งนี้ เมื่อฝ่าอมือหนาของคนตรงหน้าเลื่อนขึ้นมากุมท้ายทอยของเขาไว้มั่น ไม่ยอมให้ถอยหนีแม้แต่มิลลิเมตรเดียว รสสัมผัสจากจูบเมื่อครู่ยังคงทิ้งความอุ่นซ่านไว้บนกลีบปาก บรรยากาศรอบตัวอัดแน่นไปด้วยไอร้อนและความเงียบที่ชวนให้หัวใจเต้นผิดจังหวะ พายหอบหายใจเบาๆ ดวงตากลมโตตวัดมองคนตัวสูงกว่าด้วยความขัดเคืองที่เจือความสั่นไหวอย่างปิดไม่มิด “ไอ้... ไอ้วิธีแก้ปัญหาเฉพาะหน้าของนาย มันทุเรศเกินไปแล้วนะเธียร!” พายเค้นเสียงลอดไรฟัน พยายามดึงสติที่กระเจิดกระเจิงกลับมาให้เร็วที่สุด มือบางผลักอกแกร่งเบาๆ แต่มีหรือที่คนตัวโตจะขยับเขยื้อน เธียรเพียงแค่เลิกคิ้วขึ้นข้างหนึ่ง มุมปากหยักลึกยกยิ้มร้ายกาจอย่างคนที่ถือไพ่เหนือกว่า ดวงตาคมกริบพินิจพิเคราะห์ใบหน้าหวานที่ขึ้นสีแดงระเรื่ออย่างนึกสนุก สายตาคู่นั้นไม่ได้มีความสำนึกผิดแม้แต่น้อย ซ้ำร้ายยังทอประกายพราวระยับราวกับสัตว์นักล่าที่กำลังมองเหยื่อติดกับ “ก็มันเป็นวิธีเดียวที่จะทำให้ห้องนี้เงียบลงได้เร็วที่สุด” เสียงทุบประตูด้านนอกเงียบไปแล้ว พร้อมกับเสียงฝีเท้าของจินที่เดินจากไปตามคาด เธียรโน้มใบหน้าลงมาอีกนิด กระซิบด้วยน้ำเสียงแหบพร่าชิดริมหู “หรือนายอยากให้เพื่อนรักเปิดประตูเข้ามาเห็นสภาพเราตอนนี้ล่ะ พาย” “นาย!” พายสูดลมหายใจเข้าปอดลึกๆ เพื่อระงับอารมณ์ที่พุ่งพล่าน ทั้งโกรธ ทั้งเขิน จนแยกไม่ออกว่าความรู้สึกไหนมีอิทธิพลมากกว่ากัน “ปล่อยได้แล้วมั้ง จินมันไปแล้ว นายจะมาเนียนกอดฉันไว้ถึงไหน” “ใครเนียน?” เธียรทำหน้าตาย ทว่าวงแขนแกร่งที่โอบเอวบางไว้กลับกระชับแน่นขึ้นกว่าเดิมโดยไม่มีทีท่าว่าจะปล่อย “ฉันแค่วัดอุณหภูมินายดู... หน้าแดงขนาดนี้ ตัวร้อนหรือเปล่าหึ” ประโยคยียวนพร้อมสายตาแพรวพราวที่จ้องตรงมา ทำให้พายรู้สึกเหมือนโดนความร้อนแผดเผาจนหน้าร้อนผ่าวขึ้นไปอีก มือบางที่พยายามดันอกอีกฝ่ายเปลี่ยนเป็นจิกกำเสื้อผ้าของอีกคนไว้แน่นเพื่อระบายความหมั่นไส้ ปากบางอ้าจะต่อว่าต่อขานแต่ก็ต้องกลืนคำพูดลงคอ เมื่อจู่ๆ เธียรก็ขยับเข้ามาประชิดจนแผ่นหลังของเขาแนบติดกับบานประตูห้องเย็นเฉียบ ระยะห่างแทบจะเป็นศูนย์ ลมหายใจอุ่นที่เป่ารดรดแก้มสลับกับกลิ่นน้ำหอมผู้ชายจางๆ บนตัวเธียรทำให้สมองของพายรวนเรอย่างหนัก คนตัวสูงจงใจแกล้งอ่อยชัดๆ สายตาคู่คมที่มองลงมาเต็มไปด้วยความหมายลึกซึ้งที่พร้อมจะกลืนกินคนฟังให้จมดิ่งลงไป “ปล่อยฉันนะเธียร...” น้ำเสียงที่พยายามจะให้ดุดันกลับอ่อนยวบลงอย่างน่าหงุดหงิดเมื่อปลายนิ้วแข็งแรงของเธียรเอื้อมมาเกลี่ยปอยผมที่ปรกหน้าผากให้อย่างเบามือ สัมผัสอ่อนโยนที่ขัดกับลุคเย็นชาโดยสิ้นเชิงทำเอาพายใจกระตุกวูบ “ปากบอกให้ปล่อย แต่ตัวนายสั่นหมดแล้วนะพาย” เธียรหัวเราะในลำคอเบาๆ น้ำเสียงทุ้มนุ่มชวนฟังเสียจนคนฟังอยากจะยกมือขึ้นมาปิดหูตัวเอง “หรือว่าที่จริง... นายไม่ได้อยากให้ฉันปล่อยกันแน่” “หลงตัวเองชะมัด ใครจะไปอยากให้นาย...” คำพูดทั้งหมดถูกกลืนหายไปอีกครั้ง เมื่อเธียรไม่เปิดโอกาสให้เขาได้เถียงต่อ ใบหล่อเหลาก้มลงมาประทับริมฝีปากลงบนกลีบปากอิ่มอีกรอบ คราวนี้ไม่มีการรุกล้ำด้วยความดุดัน แต่เป็นการจູບซับความดื้อรั้นด้วยความนุ่มนวลและเนิบนาบจนพายเผลอเผยริมฝีปากออกอย่างไม่รู้ตัว รสชาติหวานล้ำที่เจือความเจ้าเล่ห์ทำให้เข่าทั้งสองข้างแทบพับอ่อนแรงลงไปกองกับพื้น พายรู้สึกเหมือนตัวเองกำลังจมดิ่งลงไปในกับดักความใกล้ชิดที่อีกฝ่ายจงใจถักทอขึ้นทีละนิดอย่างใจเย็น มือบางที่เคยกำเสื้ออีกฝ่ายไว้แน่นเปลี่ยนเป็นเลื่อนขึ้นมาเกาะไหล่กว้างเพื่อพยุงร่างตัวเองไม่ให้ทรุดฮวบ ความรู้สึกต่อต้านในตอนแรกมลายหายไป เหลือเพียงความวาบหวามที่กัดกินหัวใจทีละน้อยจนแทบหายใจไม่ทั่วท้อง เธียรผละริมฝีปากออกอย่างอ้อยอิ่ง ปล่อยให้พายได้ตักตวงอากาศเข้าปอด ดวงตากลมโตฉ่ำน้ำมองค้อนคนตรงอย่างคาดโทษ ทว่าแววตากลับฟ้องชัดว่าพ่ายแพ้ราบคาบให้กับความเจ้าเล่ห์ของอีกฝ่าย “นายมัน...” พายกัดริมฝีปากที่บวมเจ่อเล็กน้อย หอบหายใจเบาๆ “ร้ายกาจเป็นบ้า” “ร้ายแค่กับนายคนเดียวนั่นแหละ” เธียรยิ้มมุมปาก นัยน์ตาพราวระยับด้วยความพอใจ มือหนายังคงไม่ยอมละออกจากเอวบาง รั้งร่างอีกฝ่ายให้แนบชิดกว่าเดิมราวกับต้องการทดสอบความอดทน “แล้วจะเลิกปากแข็งแล้วหรือยัง หืม?” พายกำลังจะอ้าปากสวนกลับด้วยประโยคแสบๆ คันๆ ตามนิสัยเดิม ทว่าเสียงฝีเท้าหนักๆ ที่ดังเร่งรีบจากทางเดินด้านนอก พร้อมกับเสียงเคาะประตูดังปึงปึงด้วยความร้อนรนก็ขัดจังหวะขึ้นเสียก่อน “ไอ้พาย! เปิดประตูเดี๋ยวนี้เลยนะเว้ย! งานเข้าชิบหายแล้ว!” เสียงตะโกนโวยวายของจินดังทะลุกรอบประตูเข้ามา พร้อมกับประโยคต่อมาที่ทำให้บรรยากาศสีชมพูละมุนในห้องแตกกระเจิงในพริบตา “เด็กเสี่ยของนายเมื่อวานซืน บุกมาถึงหน้าปาร์ตี้แล้วเว้ยเฮ้ย!” ดวงตากลมโตของพายเบิกกว้างขึ้นทันที ส่วนเธียรที่กำลังโน้มใบหน้าเข้ามาใกล้เพื่อจะแกล้งต่อ ชะงักกึก นัยน์ตาคมกริบเปลี่ยนเป็นเข้มดุขึ้นในเสี้ยววินาที ขอบคุณที่ติดตามอ่านและร่วมเดินทางไปกับความสัมพันธ์ที่ชวนลุ้นนี้เสมอนะคะ --- แบล็กเวลเวต ---