กับดักความตาย

“ยินดีที่ได้พบกันอีกครั้งนะ... คู่หมั้นตัวปลอมของฉัน” เสียงทุ้มต่ำแต่ทรงพลังนั้นดังก้องไปทั่วห้องโถงใต้ดินที่อับชื้น แรงกดดันมหาศาลแผ่ซ่านออกมาจากร่างของชายหนุ่มในชุดสูทสั่งตัดพิเศษ เนื้อผ้าสะท้อนแสงไฟเวทมนตร์วับวามราวกับดวงดาวในกาแล็กซี ลีน่าสะดุ้งเฮือก มือเรียวบางที่กำลังถือประแจเวทมนตร์สั่นเทาเล็กน้อย นัยน์ตาสสีมรกตเบิกกว้างด้วยความตกตะลึงระคนโล่งอก เมื่อเงยหน้าขึ้นสบตากับดวงตาคมกริบทรงอำนาจของเซน ชายผู้กุมชะตากรรมของอาณาจักรนี้ไว้ด้วยกระเป๋าเงินและระบบคุกกี้ที่ไร้ขีดจำกัด รอบตัวพวกเขาในตอนนี้ ห้อมล้อมไปด้วยทหารรับจ้างตระกูลขุนนางโฉดนับร้อยชีวิต อาวุธเวทมนตร์นับไม่ถ้วนชี้ตรงมายังจุดที่พวกเขายืนอยู่ ทว่าเซนกลับไม่มีทีท่าหวาดกลัวแม้แต่น้อย มุมปากของเขายกยิ้มขึ้นเล็กน้อย เป็นรอยยิ้มเย้ยหยันที่ทรงเสน่ห์และอันตรายถึงชีวิตในเวลาเดียวกัน “แก... แกเป็นใครกันแน่ ทำไมถึงเข้ามาในเขตหวงห้ามของตระกูลแบล็กวูดได้!” เสียงตะโกนของหัวหน้าทหารรับจ้างดังลั่นด้วยความเกรี้ยวกราด เหงื่อกาฬไหลซึมตามขมับเมื่อสัมผัสได้ถึงพลังงานเวทมนตร์อันแปลกประหลาดที่กำลังปั่นป่วนรอบตัวชายหนุ่ม เซnไม่แม้แต่จะชายตามองหัวหน้าทหารรับจ้างผู้นั้น สายตาของเขาอ่อนโยนลงทันทีเมื่อหันกลับมามองลีน่า หญิงสาวผู้ยืนหยัดต่อสู้เคียงบ่าเคียงไหล่กับเขามาตลอดเส้นทางอันยากลำบาก ร่างเพรียวบางของเธอมอมแมมไปด้วยเขม่าควันและคราบเหงื่อ แต่ดวงตาคู่สวยนั้นยังคงฉายแววเด็ดเดี่ยวไม่เสื่อมคลาย “เหนื่อยหน่อยนะ, ลีน่า” เซนเอ่ยด้วยน้ำเสียงนุ่มนวล พลางเอื้อมมือไปกุมมือเรียวที่ยังคงสั่นเทาของเธอไว้ ความอบอุ่นจากฝ่ามือของเขาถ่ายทอดความมั่นคงเข้าไปในจิตใจของหญิงสาวทันที “จากนี้ไป... ให้ผมจัดการเองครับ” “เซน... พวกมันมีกันเป็นกองทัพนะ ทางออกก็ถูกปิดตายแล้ว เราหนีไม่พ้นหรอก...” ลีน่ากระซิบเสียงสั่น ความหวาดกลัวเริ่มกัดกินหัวใจเมื่อมองไปรอบๆ กำแพงศิลาหนาทึบที่ถูกผนึกด้วยเวทมนตร์ขั้นสูง ไม่มีทางที่มนุษย์ธรรมดาจะเจาะทะลวงออกไปได้ “หนีเหรอครับ? คุณเข้าใจผิดแล้วล่ะ ลีน่า” เซนหัวเราะในลำคอเบาๆ แววตาสนุกสนานฉายชัด “คนอย่างผม... ไม่เคยมีความจำเป็นต้องวิ่งหนีสุนัขจนตรอกพวกนี้หรอกครับ สิ่งที่เราต้องทำคือการ ‘ซื้อ’ ทางออกต่างหาก” สิ้นคำพูดของเซน ปลายนิ้วเรียวยาวก็แตะลงบนอากาศว่างเปล่า หน้าจออินเทอร์เฟซสีทองอร่ามที่เต็มไปด้วยออร่าเวทมนตร์ระดับตำนานก็ปรากฏขึ้นตรงหน้า เสียงระบบดังเตือนกังวานในโสตประสาทของเซนเพียงผู้เดียว *[ติ๊ง! ตรวจพบสถานการณ์วิกฤต: ผู้เล่น ‘เซน’ อยู่ในพื้นที่ปิดตายและถูกศัตรูระดับสูงปิดล้อม]* *[ระบบเสนอไอเทมพิเศษ: ‘เครื่องกำเนิดหลุมดำพกพา - ฉบับมหาเศรษฐี’ (Legendary Grade Item)]* *[รายละเอียด: สร้างแรงดึงดูดและระเบิดมิติรอบพื้นที่เพื่อเปิดเส้นทางหนีฉุกเฉิน ทำลายการป้องกันทุกรูปแบบในรัศมี 500 เมตรอย่างไร้เงื่อนไข]* *[ราคา: 10,000,000,000 คุกกี้พอยต์ (10,000 ล้านคุกกี้)]* *[ยืนยันการทำรายการด้วยบัตรเครดิตดำไร้ขีดจำกัดหรือไม่? (Y/N)]* เซนไม่ลังเลแม้แต่วินาทีเดียว นิ้วโป้งกดลงบนปุ่ม ‘Y’ ทันทีอย่างไร้ความเสียดาย *[การทำรายการสำเร็จ! หักยอดเงิน 10,000,000,000 คุกกี้พอยต์เรียบร้อย]* *[ยอดคงเหลือในบัญชี: มากกว่ามูลค่า GDP ของอาณาจักรเวทมนตร์สามเท่า]* *[ไอเทมระดับตำนานถูกส่งมอบเข้าสู่กระเป๋าเก็บของแล้ว]* พริบตาเดียว ลูกบอลโลหะสีดำสนิทขนาดเท่ากำปั้นก็ปรากฏขึ้นบนมือขวาของเซน มันแผ่รังสีความมืดมิดที่ดูดกลืนแสงไฟรอบตัวจนบิดเบี้ยว อากาศรอบข้างสั่นพละพลานราวกับแก้วที่กำลังจะแตกละเอียด ทหารรับจ้างทั้งหมดต่างหน้าถอดสีเมื่อสัมผัสได้ถึงภัยพิบัติที่กำลังจะมาถึง “ระ... 0ไอ้บ้านั่นมันถืออะไรอยู่! หยุดมันเร็ว เข้าไปฆ่ามัน!” หัวหน้าทหารรับจ้างแผดเสียงสั่งการด้วยความตื่นตระหนก ฝูงทหารนับร้อยกรูเข้ามาหาทั้งสองคนราวกับคลื่นมนุษย์ แต่สายเกินไปแล้ว เซนกอดกระชับเอวบางของลีน่าเข้ามาแนบชิดในอ้อมอกอย่างปกป้อง พร้อมกับรอยยิ้มมุมปากที่เปี่ยมด้วยความมั่นใจ เขากล่าวเบาๆ ข้างใบหูของเธอที่กำลังหน้าแดงก่ำท่ามกลางสถานการณ์เป็นตาย “หลับตาลงสักครู่, ที่รัก... แล้วเราไปเริ่มต้นโลกใหม่ด้วยกันนะครับ” เซนขว้างลูกบอลโลหะสีดำพุ่งตรงไปที่กำแพงศิลาหนาทึบเบื้องหน้าทันที! *ตูมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมม!* เสียงระเบิดกัมปนาทสะเทือนเลื่อนลั่นราวกับแผ่นดินแยก แรงอัดมหาศาลระเบิดออกเป็นวงกว้าง กลืนกินกองทัพทหารรับจ้างหายวับไปกับตาในพริบตา กำแพงเวทมนตร์โบราณที่แข็งแกร่งที่สุดของตระกูลแบล็กวูดแหลกละเอียดเป็นผุยผงอย่างไร้แรงต้านทาน แสงสว่างจ้าเจิดจ้าจากพลังงานมิติฉีกกระชากเพดานและพื้นดินจนเกิดเป็นช่องว่างขนาดมหึมาที่เชื่อมต่อไปยังท้องฟ้ายามค่ำคืนภายนอก เศษหินและฝุ่นควันตลบอบอวลไปทั่ว ทว่าในใจกลางของพายุระเบิดนั้น เฮลิคอปเตอร์เวทมนตร์ส่วนตัวสีดำสนิท ลวดลายหรูหราประดับด้วยอัญมณีเวทมนตร์ระยิบระยับ ก็ลดระดับลงมาจอดนิ่งสนิทตรงหน้าพวกเขาอย่างนิ่มนวลราวกับถูกควบคุมด้วยปาฏิหาริย์ ประตูห้องโดยสารเปิดออกอัตโนมัติ เผยให้เห็นพรมแดงปูลาดต้อนรับและบorlerในชุดสูทเนี้ยบที่โค้งคำนับให้ทั้งสองด้วยความเคารพสูงสุด เซนประคองลีน่าที่ยังคงตกตะลึงจนพูดไม่ออก ก้าวขึ้นสู่บันไดเฮลิคอปเตอร์อย่างสง่างาม ท่ามกลางซากปรักหักพังของฐานทัพศัตรูที่กำลังพังทลายลงมาเบื้องหลัง ก่อนที่ประตูเฮลิคอปเตอร์จะปิดสนิทและทะยานขึ้นสู่ท้องฟ้าอย่างไร้ร่องรอย เซนหันกลับมามองภาพเบื้องล่างเป็นครั้งสุดท้าย และสิ่งที่ไม่คาดคิดก็ปรากฏขึ้นเมื่อเงาร่างของบุคคลปริศนาในชุดคลุมสีขาวสะอาดตา ยืนมองดูพวกเขาอยู่บนยอดตึกฝั่งตรงข้าม ใบหน้าภายใต้ฮู้ดเผยให้เห็นรอยยิ้มเย็นเยียบ พร้อมกับเสียงกระซิบที่ลอยมาตามสายลมเข้าโสตประสาทของเซนอย่างชัดเจน... "เกมสนุกเพิ่งจะเริ่มต้นขึ้นเท่านั้นนะ... พี่ชาย" --- ขอบคุณรี้ดเดอร์ทุกท่านที่ร่วมเดินทางผ่านสมรภูมิแห่งความมั่งคั่งนี้ด้วยกันนะครับ