พันธมิตรผู้ทรยศ

หน้าจอดิจิทัลสีฟ้าเรืองแสงวาบขึ้นกลางความมืดของห้องควบคุมใต้ดิน เสียงแจ้งเตือนของระบบความปลอดภัยดังถี่รัวราวกับจังหวะหัวใจที่กำลังตื่นตระหนก ข้อมูลวิศวกรรมเวทมนตร์ระดับตำนานที่ลีน่าใช้เวลาแรมปีในการคิดค้น ค่อย ๆ ไหลออกทีละแพ็กเกจผ่านโปรโตคอลที่ไม่รู้จัก สู่ปลายทางที่ถูกเข้ารหัสไว้อย่างแน่นหนา “รหัสผ่านถูกถอดแล้ว... และต้นทางของการดึงข้อมูลอยู่ที่นี่ ในห้องนี้เองครับ” เสียงของเซนทุ้มต่ำและราบเรียบ ทว่ากลับทรงพลังจนทำให้บรรยากาศภายในห้องอุณหภูมิลดฮวบทันที เขายืนพิงกรอบประตูด้วยท่าทีผ่อนคลาย มือข้างหนึ่งเคาะนิ้วลงกับขอบโต๊ะเหล็กเป็นจังหวะช้า ๆ สายตาคมกริบมองตรงไปยังชายในชุดคลุมนักเวทระดับสูงที่กำลังเหงื่อแตกพลั่กหน้าจอคอมพิวเตอร์ มาร์ค หอบหายใจถี่ ใบซีดเซียวจนแทบไร้สีเลือด เขารีบพับหน้าจอลงอย่างลนลาน รอยยิ้มฝื่อน ๆ ถูกปั้นแต่งขึ้นบนใบหน้าที่สั่นเทา “เซน... นายกำลังเข้าใจผิดอะไรหรือเปล่า? ฉันแค่กำลังตรวจสอบความปลอดภัยของระบบให้ลีน่านะ” “ตรวจสอบความปลอดภัย?” เซนทวนคำด้วยน้ำเสียงเย้ยหยันเล็กน้อย เขาหัวเราะในลำคอ “ด้วยการส่งผังวงจรเวทมนตร์ของเตาปฏิกรณ์ควอนตัม ไปให้ ‘กิลด์อัสนีทมิฬ’ คู่ปรับตัวฉกาจของเราเนี่ยนะ มาร์ค นายคิดว่าฉันโง่ หรือแค่คิดว่าเงินของฉันซื้อมารสมองของนายไม่ได้กันแน่” ลีน่าที่ยืนอยู่ข้างกายเซน เม้มริมฝีปากแน่นจนห่อเลือด ดวงตากลมโตคู่นั้นสั่นระริกด้วยความเจ็บปวด เธอและมาร์คเติบโตมาด้วยกัน ฝ่าฟันความยากลำบากในฐานะนักวิจัยรุ่นบุกเบิกมาด้วยกันนับไม่ถ้วน แต่ในวินาทีนี้... ความไว้วางใจตลอดหลายปีกลับถูกหักหลังอย่างไร้เยื่อใยเพื่อผลประโยชน์ส่วนตัว “ทำไมล่ะมาร์ค...” เสียงของลีน่าสั่นเครือแต่เต็มไปด้วยความผิดหวัง “ฉันเคยแบ่งปันทุกอย่างให้นาย เราเคยสัญญาว่าจะกอบกู้ศูนย์วิจัยนี้ด้วยกัน ทำไมถึงขายข้อมูลนี้ให้พวกมัน?” “ทำไมน่ะเหรอ? เพราะความฝันกินไม่ได้ไงล่ะลีน่า!” มาร์คระเบิดอารมณ์ออกมา ใบหน้าที่เคยสุภาพบิดเบี้ยวด้วยความอิจฉาริษยา “เธอคิดว่ามีไอ้หมอนี่คอยเปย์เงินให้แล้วมันจะเท่มากหรือไง? ฉันเหนื่อย! ฉันไม่อยากเป็นแค่เงาของอัจฉริยะอย่างเธออีกแล้ว เงินก้อนโตที่กิลด์อัสนีทมิฬเสนอให้ มันมากพอที่จะทำให้ฉันใช้ชีวิตราชาไปตลอดชาติโดยไม่ต้องมานั่งหลังขดหลังแข็งแบบนี้!” ความเงียบเข้าปกคลุมชั่วขณะ มาร์คสูดหายใจเข้าลึก ๆ สีหน้ากลับมาเย่อหยิ่งขึ้นอีกครั้งเมื่อคิดว่าตนเองถือไพ่เหนือกว่า “ต่อให้นายจะรวยล้นฟ้าแค่ไหนเซน นายก็ซื้อความภักดีไม่ได้หรอก ข้อมูลถูกส่งออกไปหมดแล้ว ตอนนี้กิลด์อัสนีทมิฬกำลังเดินทางมาที่นี่เพื่อยึดโปรジェクトทั้งหมด นายทำอะไรไม่ได้อีกแล้ว!” เซนไม่ได้แสดงท่าทีตื่นตระหนกแม้แต่น้อย เขายังคงยืนอยู่ที่เดิม ปรับกระดุมเสื้อสูทอย่างใจเย็น ราวกับสิ่งที่มาร์คพูดเป็นเพียงเรื่องตลกไร้สาระ “นายพูดถูกนะมาร์ค... เงินซื้อความภักดีของคนทรยศไม่ได้” เซนก้าวเท้าเดินเข้าไปใกล้ชิดขึ้นทีละก้าว แรงกดดันอันมหาศาลจากตัวตนของมหาเศรษฐีผู้กุมชะตากรรมระบบพุ่งทะยานเข้ากดทับจนมาร์คต้องถอยหลังกรูด “แต่รู้ไหมว่าเงินมันซื้ออะไรได้อีกบ้าง?” เซนหยิบการ์ดสีดำขลิบทองอร่ามที่ปราศจากวงเงินจำกัดออกมาจากกระเป๋าเสื้อ หยอกล้อเล่นระหว่างนิ้วมือทั้งสองข้างอย่างไม่ใส่ใจ “ฉันไม่ได้ใช้เงินเพื่อซื้อความภักดีของนาย... แต่ฉันใช้มันเพื่อซื้อ ‘สิทธิ์ขาดทั้งหมดในระบบเซิร์ฟเวอร์หลักของเมืองนี้’ ต่างหากล่ะ” มาร์คชะביงงงัน ดวงเบิกกว้างด้วยความไม่เข้าใจ “แก... แกหมายความว่ายังไง?” เซนกดหน้าจอโฮโลแกรมส่วนตัว ปลายนิ้วสัมผัสปุ่มยืนยันคำสั่งด้วยความเด็ดขาด *[ระบบแจ้งเตือน: ตรวจพบคำสั่งซื้อสิทธิ์ขาดโครงสร้างพื้นฐานเครือข่ายทั้งหมดในเขตเวทมนตร์ที่ 7]* *[ยอดชำระเงินรวม: 999,999,999,999 K-Coins (ระบบคุกกี้สากล)]* *[สถานะการชำระเงิน: สำเร็จสมบูรณ์แบบ]* เสียงระบบสังเคราะห์ดังขึ้นก้องกังวานไปทั่วทั้งศูนย์วิจัย ทันใดนั้น หน้าจอคอมพิวเตอร์ทั้งหมดที่มาร์คใช้เชื่อมต่อกับภายนอกก็เปลี่ยนเป็นสีแดงฉาน ข้อความ ‘ACCESS DENIED’ ปรากฏขึ้นพร้อมกันทุกจอ ข้อมูลที่มาร์คพยายามส่งออกถูกดึงกลับเข้ามาในระบบเซิร์ฟเวอร์ส่วนตัวของเซนอย่างไร้ร่องรอย พร้อมกับระบบป้องกันอัตโนมัติที่ถูกยกระดับขึ้นเป็นระดับสูงสุด “เป็นไปไม่ได้...” มาร์คเข่าทรุดลงกับพื้น ใบหน้าซีดเผือดไร้สีเลือด ดวงตาเบิกโพ้างłกด้วยความหวาดกลัวขั้นสุด “เซน... แก... แกเป็นใครกันแน่ ทำไมถึงซื้อเซิร์ฟเวอร์ทั้งระบบได้ด้วยการรูดบัตรแค่ครั้งเดียว?!” เซนก้มมองมาร์คที่กำลังสั่นเทาด้วยสายตาที่ว่างเปล่า ราวกับมองมดปลวกตัวหนึ่ง เขาย่อตัวลงเล็กน้อยเพื่อให้สายตาอยู่ในระดับเดียวกัน ก่อนจะเอ่ยด้วยน้ำเสียงสุภาพทว่าเฉียบคมบาดลึก “ฉันก็แค่นักลงทุนกระเป๋าหนัก... ที่เกลียดพวกสุนัขลอบกัดที่สุดในชีวิตก็เท่านั้นเองครับ” ในจังหวะที่บรรยากาศกำลังตึงเครียดถึงขีดสุด เสียงเฮลิคอปเตอร์ส่วนตัวนับสิบลำก็บินแหวกความมืดเข้ามาจอดสนิทบนลานดาดฟ้าของศูนย์วิจัย แรงลมจากการหมุนของใบพัดพัดกระโชกจนกระจกห้องควบคุมสั่นสะเทือน ประตูห้องถูกถีบออกอย่างแรงด้วยฝีมือของหน่วยรักษาความปลอดภัยส่วนตัวในชุดสูทสีดำสนิทนับสิบคนที่กรูเข้ามาล้อมรอบตัวมาร์คไว้ทั้งหมด ทว่า สิ่งที่ทำให้ลมหายใจของเซนและลีน่าสะดุดกะทันหัน ไม่ใช่กองกำลังเหล่านั้น... แต่เป็นร่างระหงของหญิงสาวปริศนาในชุดคลุมนักเวทสีขาวบริสุทธิ์ ที่ก้าวเท้าลงมาจากเฮลิคอปเตอร์ลำแรก เธอถอดฮู้ดออกเผยให้เห็นใบหน้าที่งดงามราวกับภาพวาด ทว่าดวงตากลับเย็นชาและคุ้นเคยอย่างประหลาด เธอมองตรงมาที่เซนด้วยรอยยิ้มมุมปาก ก่อนจะเอ่ยประโยคที่ทำให้โลกทั้งใบของเซนต้องหยุดหมุน “ยินดีที่ได้พบกันอีกครั้งนะ... คู่หมั้นตัวปลอมของฉัน” โปรดติดตามตอนต่อไปครับ ขอบคุณที่ร่วมเดินทางและสนับสนุนผลงานของผมมาโดยตลอดนะครับ