ความจริงหลังม่านเกม

เสียงคำรามของเฟืองจักรกลเวทมนตร์ขนาดมหึมาสะท้อนก้องไปทั่วห้องใต้ดินชั้นลึกที่สุดของสถาบันวิจัยหลวง ประกายไฟสีฟ้าครามสาดกระเซ็นกระทบกับผนังหินแกรนต์หนาทึบ กลิ่นอายของโอโซนและมานาที่ถูกบีบอัดจนเข้มข้นลอยคละคลุ้งจนแสบจมูก ท่ามกลางละอองแสงระยิบระยับที่ร่วงหล่นลงมาดั่งฝนดาวตก เซนยืนนิ่งสงบ สายตาคมกริบกวาดมองแผงควบคุมโฮโลแกรมตรงหน้าที่มีรหัสโค้ดจำนวนมหาศาลไหลผ่านรวดเร็วยิ่งกว่ากระแสธาร นิ้วเรียวยาวของชายหนุ่มหยุดชะงักลง "คุณเซน... ระบบการไหลเวียนของมานาในแกนกลางเริ่มมีความผิดปกตินะคะ—เอ่อ หมายถึง..." ลีน่าที่กำลังงงงวยกับการคำนวณสูตรโครงสร้างเวทมนตร์สะดุดเล็กน้อยเมื่อเผลอใช้น้ำเสียงคุ้นเคย ก่อนจะรีบปรับสีหน้าให้เป็นทางการขึ้น "เอ่อ... ท่านวิศวกรหลัก เราควรหยุดการทดสอบนี้ก่อนไหมคะ?" เซนส่ายหัวช้าๆ รอยยิ้มจางๆ ผุดขึ้นที่มุมปาก แต่นัยน์ตากลับลึกล้ำราวกับห้วงสมุทรที่ไม่มีวันหยั่งถึง "ไม่ต้องหรอก ลีน่า... มองดูหน้าต่างแจ้งเตือนนั่นให้ดีสิครับ" เซนพยักพเยิดไปทางหน้าต่างสถานะโปร่งใสสีทองอร่ามที่ลอยเด่นอยู่กลางอากาศ ซึ่งโดยปกติแล้วมันควรจะเป็นระบบร้านค้าคุกกี้และทรัพยากรต่างโลกที่เขาคุ้นเคย แต่ในเวลานี้ ตัวอักษรสีแดงฉานนับร้อยบรรทัดกลับกำลังรีเซ็ตตัวเองอย่างบ้าคลั่ง [System Alert: Root Access Granted.] [Detecting User ID: ZEN-0912-OVERLORD] [Syncing with Legacy Database: Project "Eternity Engine" - Version 4.0.2] [Warning: You are currently operating inside the closed-beta simulation environment of "Aether Online" - Developed by Apex Interactive, 2029.] ลมหายใจของเซนสะดุดไปเสี้ยววินาที ความทรงจำที่เคยถูกฝังกลบไว้ภายใต้กองเอกสารทางธุรกิจและการเป็นมหาเศรษฐีพันล้านในโลกเก่าไหลทะลักย้อนกลับมาดั่งเขื่อนแตก ภาพของหน้าจอคอมพิวเตอร์ขนาดใหญ่สามจอ แสงไฟนีออนสลัวในห้องทำงานเพนต์เฮาส์หรูใจกลางมหานคร และเสียงรัวแป้นพิมพ์เพื่อเขียนโค้ดแก้บั๊กเกมออนไลน์แนวแฟนตาซีที่ลงทุนไปมหาศาลก่อนที่เขาจะหมดสติแล้วตื่นขึ้นมาในร่างนี้ ทุกอย่างไม่ใช่ต่างโลก... แต่มันคือโลกของเกมที่เขาเป็นคนออกแบบและเขียนโค้ดขึ้นมาเองกับมือ! "คุณเซน... หน้าตาของคุณดูซีดเซียวมากเลยนะคะ มีอะไรผิดปกติหรือเปล่า?" ลีน่าขยับเข้ามาใกล้ มือเรียวบางเอื้อมแตะแขนเสื้อของเขาด้วยความห่วงใย ดวงตากลมโตฉายแววกังวลอย่างปิดไม่มิด "ถ้าเหนื่อยนัก... เราพักกันก่อนดีไหมคะ เงินที่คุณทุ่มเทซื้ออุปกรณ์ทั้งหมดนี้มา มันมากเกินพอที่จะทำให้เราใช้ชีวิตสุขสบายไปได้ตลอดชีวิตแล้วนะ" เซนหันกลับมามองหญิงสาวผู้ยืนเคียงบ่าเคียงไหล่เขามาตลอดทาง ผู้หญิงที่ยอมเอาชื่อเสียงและอนาคตมาเดิมพันกับวิศวกรไร้นามอย่างเขา หัวใจของชายหนุ่มกระตุกวาบ ความรู้สึกอบอุ่นแผ่ซ่านเข้ามาแทนที่ความตื่นตะลึง เขาไม่ได้อยู่ลำพังในเกมนี้ และเธอก็ไม่ใช่แค่ "NPC" หรือตัวละครประกอบตามท้องเรื่อง เธอก็คือจิตวิญญาณแห่งโลกใบนี้ที่เขาสร้างขึ้นมาด้วยความตั้งใจจริง "ลีน่าครับ" เซนเอ่ยเสียงนุ่ม ทว่าหนักแน่นจนอีกฝ่ายต้องชะงัก "คุณจำวันที่เราพบกันครั้งแรกได้ไหม วันที่คุณถูกขับไล่ออกจากสถาบันเพราะทฤษฎีเวทมนตร์ของคุณถูกหาว่าเป็นเรื่องเพ้อฝัน" ลีน่าก้มหน้าลงเล็กน้อย เส้นผมสีเงินยวงสะท้อนกับแสงไฟ "ฉัน... จำได้สิคะ วันนั้นฉันคิดว่าชีวิตของฉันคงจบสิ้นแล้ว จนกระทั่งคุณเดินเข้ามาพร้อมกับเช็คเงินสดและรอยยิ้มเย่อหยิ่งแบบนั้น..." เธอเงยหน้าขึ้นสบตาเขา รอยยิ้มเศร้าๆ ปรากฏบนริมฝีปาก "ทำไมอยู่ๆ ถึงถามเรื่องนี้ล่ะคะ?" "เพราะว่า... ทุกสิ่งทุกอย่างที่คุณคิดค้น ทุกทฤษฎีวงจรเวทมนตร์ที่คุณสร้างขึ้นมาด้วยหยาดเหงื่อและน้ำตา มันไม่ใช่เรื่องบังเอิญ" เซนยื่นมือไปกุมมืออันเย็นเฉียบของเธอไว้แน่น ถ่ายทอดความอบอุ่นผ่านฝ่ามือ "โลกใบนี้... มิติที่คุณยืนอยู่ ผู้คนที่คุณปกป้อง มันคือโค้ดโปรแกรมที่ผมเป็นคนเขียนขึ้นมาเมื่อสิบปีก่อน" ห้องใต้ดินตกอยู่ในความเงียบงันชั่วขณะ มีเพียงเสียงสะท้อนของการทำงานจากเครื่องจักรเบื้องล่างที่ยังคงคำรามต่อเนื่อง ลีน่าเบิกตากว้างริมฝีปากเผยอค้าง สมองของอัจฉริยะสาวประมวลผลคำพูดของชายหนุ่มไม่ออก โลกที่เธอเกิด โลกที่เธอเจ็บปวด โลกที่เธอเคยหมดศรัทธา... แท้จริงแล้วเป็นเพียงแค่เกม? เป็นแค่ข้อมูลในจินตนาการของชายผู้ชายที่อยู่ตรงหน้าเธอคนนี้งั้นหรือ? "คุณ... ล้อฉันเล่นใช่ไหมคะ?" เสียงของลีน่าสั่นเครือเล็กน้อย ดวงตาเริ่มคลอด้วยหน่วยน้ำใส "นี่คือมุกตลกประเภทไหนกันคะ คุณเซน? มันไม่ตลกเลยนะ..." "ผมไม่เคยล้อเล่นกับคุณ ลีน่า และผมไม่เคยพูดคำว่า 'รัก' กับใครด้วยความหลอกลวงเช่นกัน" เซนดึงร่างบางเข้ามาสวมกอดไว้แนบอก สัมผัสได้ถึงแรงสะท้อนจากหัวใจที่เต้นรัวของเธอ "ไม่ว่าโลกใบนี้จะมีที่มาจากไหน จะเป็นเกมที่ผมสร้าง หรือเป็นโลกคู่ขนานที่ถูกดึงเข้ามา แต่มันมี 'คุณ' อยู่จริง... มีความทรงจำที่เราสร้างร่วมกันอยู่จริง และผมจะไม่มีวันยอมให้ใครหน้าไหนมาทำลายมันเด็ดขาด แม้กระทั่ง 'ผู้พัฒนา' คนอื่นๆ ที่กำลังจับตาดูเราอยู่ก็ตาม" คำพูดของเซนไม่ได้เป็นเพียงคำปลอบโยน แต่มันคือคำประกาศกร้าวที่ส่งตรงไปยังระบบเบื้องหลังที่ซ่อนอยู่หลังม่านแห่งความจริง ทันใดนั้น หน้าต่างระบบสีทองที่เคยนิ่งงันก็เปลี่ยนเป็นสีแดงฉานอีกครั้ง พร้อมกับเสียงสัญญาณเตือนภัยที่ดังสนั่นหวั่นไหวไปทั่วทั้งสถาบันวิจัย [Warning: Unauthorized Access Detected from Admin IP-001] [Initiating Protocol: System Wipe in 10 Minutes...] [Target: Sector 01 - The Engineering Core and User "ZEN"] ลีน่าสะดุ้งสุดตัวเมื่อเห็นข้อความสีแดงที่ปรากฏขึ้นต่อหน้า "นะ... นั่นมันอะไรกันคะ ระบบกำลังจะพังทลายเหรอ? เรากำลังจะตายใช่ไหม!" เซนไม่ตอบคำถาม เขายกย่องมุมปากขึ้นเล็กน้อย รอยยิ้มของมหาเศรษฐีผู้กุมชะตากรรมทุกอย่างกลับคืนมาอีกครั้งอย่างเต็มเปี่ยมด้วยความเย่อหยิ่งและมั่นใจ "ระบบลบข้อมูลเหรอครับ? น่าเสียดายจัง... พอดีว่าผมรวยกว่าผู้สร้างระบบคนนั้นเสียอีก" เซนปลดกระดุมเสื้อสูทออกเล็กน้อย ก่อนจะควักบัตรเครดิตสีดำสนิทที่ทำจากวัสดุไร้เทียมทานออกมาจากกระเป๋าเสื้อด้านใน บัตรที่ไม่มีวันวงเงินหมดและเชื่อมต่อกับบัญชีธนาคารระดับจักรวาลของเขา เขากดบัตรลงไปบนสล็อตช่องเสียบฉุกเฉินของแผงควบคุมหลักทันที! [Ding! Premium Bypass Activated.] [Deducting Funds: 999,999,999,999 Gold Coins (Equivalent to 10 Billion USD)] [Status: Purchasing Full Ownership of Sector 01 and All Surrounding Territories...] แสงสว่างเจิดจ้าสีทองอร่ามระเบิดขึ้นกลบแสงสีแดงแห่งการทำลายล้างจนมิดชิด แรงสั่นสะเทือนทั้งหมดหยุดลงในเสี้ยววินาที ทุกอย่างกลับคืนสู่ความสงบราวกับปาฏิหาริย์ และในวินาทีนั้นเอง หน้าจอมอนิเตอร์หลักก็แสดงภาพบุคคลปริศนาในชุดสูทสีขาวสะอาดตา กำลังยืนจ้องมองมาผ่านกล้องวงจรปิดด้วยใบหน้าที่ซีดเผือกและหวาดกลัวสุดขีด พร้อมกับเสียงทุ้มต่ำที่ดังลอดออกมาจากลำโพงระบบ... "เป็นไปไม่ได้! แก... แกเป็นใครกันแน่ ทำไมถึงซื้อเซิร์ฟเวอร์ทั้งระบบได้ด้วยการรูดบัตรแค่ครั้งเดียว?!" ขอขอบคุณรี้ดเดอร์ทุกท่านที่ร่วมเดินทางและเปย์หัวใจให้กิลด์มาสเตอร์เอสมาโดยตลอดนะครับ