การเดินทางสู่หุบเขาลืมเลือน

เสียงกราวของเหรียญทองคำบริสุทธิ์ที่ร่วงหล่นกระทบถาดเงินดังระงม กลบเสียงถกเถียงอันน่ารำคาญใจภายในสมาคมนักสำรวจเวทมนตร์จนเงียบกริบ "ค่าธรรมเนียมใบอนุญาตเข้าสู่เขตหุบเขาลืมเลือนระดับตำนาน... หักจากบัญชีนี้ได้เลยครับ" เซน เอ่ยด้วยน้ำเสียงเรียบนิ่ง ทว่าทรงพลังจนเจ้าหน้าที่รับฝากเงินหน้าซีดเผือด มือที่สั่นเทากำลังกดแป้นพิมพ์เวทมนตร์ด้วยความลนลาน เมื่อหน้าจอผลึกมานาปรากฏยอดเงินคงเหลือในบัตรสีดำสนิท—บัตรเครดิตโลหะพิเศษที่เชื่อมต่อกับ 'ระบบคุกกี้' ขุมทรัพย์ดิจิทัลที่ไร้ก้นบึ้งในโลกแฟนตาซีแห่งนี้ ตัวเลขศูนย์จำนวนมหาศาลไล่เรียงกันจนดวงตาของเหล่าขุนนางตกอับที่ยืนมุงดูอยู่ถึงกับเบิกกว้างด้วยความอิจฉริยะริษยา ลีน่า ซึ่งยืนเคียงข้างในชุดเสื้อคลุมวิศวกรเวทมนตร์สีครามเข้ม แอบใช้มือเรียวบางดึงชายเสื้อของเซนเบาๆ ด้วยความเกรงใจ ดวงตากลมโตคู่นั้นสะท้อนความประหม่าปนซาบซึ้งใจ เธอกระซิบเสียงเบาหวิว "เซน... นี่มันแพงเกินไปแล้วนะฃรับ... เอ๊ย ไม่ใช่ ฉันหมายถึง... มันมากเกินกว่าที่เราต้องใช้สำรวจเขตนั้นร้อยเท่าเลยนะคะ... เอ๊ย!" ลีน่าเผลอหลุดคำลงท้ายแบบผู้หญิงออกมาด้วยความสับสนจนหน้าแดงก่ำ เซนแย้มรอยยิ้มอบอุ่น มือหนายื่นไปกุมมือบางที่เย็นเฉียบของเธอไว้เบาๆ เพื่อถ่าย "ไม่มีอะไรที่มากเกินไปสำหรับการปกป้องคนที่ผมรักหรอกครับ ลีน่า... อีกอย่าง อุปกรณ์ที่เราจะใช้ในวันนี้ มันคือมาตรฐานระดับที่พวกสภาเวทมนตร์ยังต้องกราบขอร้องเชียวนะครับ" คำพูดของเซนไม่ได้อวดดี แต่มันคือความจริงอันโหดร้ายสำหรับพวกตระกูลขุนนางเก่าแก่ที่เคยเหยียดหยามลีน่า ทันใดนั้น พนักงานต้อนรับรีบโค้งคำนับจนศีรษะเกือบชิดพื้น เหงื่อกาฬไหลท่วมแผ่นหลังเมื่อตระหนักว่าชายหนุ่มตรงหน้าไม่ใช่แค่นักสำรวจธรรมดา แต่เป็น 'มหาเศรษฐีปริศนา' ผู้กุมชะตากรรมเศรษฐกิจของเมืองหลวงไว้ในกำมือ "ท...ท่านเซนครับ อุปกรณ์เวทมนตร์ต้านทานหมอกมรณะระดับ SSS จำนวนสิบสองชุด และหุ่นยนต์โกเลมเกราะไทเทเนียมเวทมนตร์ พร้อมจัดส่งไปยังจุดรวมพลหน้าหุบเขาลืมเลือนเรียบร้อยแล้วครับ!" เสียงรายงานจากผู้จัดการกิลด์ดังขึ้นอย่างนอบน้อม เซนพยักหน้ารับอย่างพอใจ ก่อนจะหันมามองลีน่าที่กำลังตรวจสอบแปลนวงจรเวทมนตร์บนแท็บเล็ตผลึกมานา แววตาสีมรกตของเธอยามที่เพ่งสมาธิกับงานวิศวกรรมช่างงดงามและเปี่ยมด้วยเสน่ห์จนละสายตาไม่ได้—นี่คือสิ่งที่กิลด์มาสเตอร์เอสอย่างเขาปรารถนาจะปกป้องด้วยความมั่งคั่งทั้งหมดที่มี สิบนาทีต่อมา รถบรรทุกเกราะเวทมนตร์ติดเครื่องยนต์มานาควอนตัมห้าคันเคลื่อนตัวออกจากเขตเมือง มุ่งหน้าสู่ทิศเหนือสู่ 'หุบเขาลืมเลือน' ดินแดนรกร้างที่เต็มไปด้วยสัตว์อสูรกลายพันธุ์และหมอกพิษที่คร่าชีวิตนักผจญภัยมานักต่อนัก ภายในห้องโดยสารระดับวีไอพีที่ตกแต่งด้วยเบาะหนังแท้และระบบปรับอากาศเวทมนตร์ บรรยากาศอบอวลไปด้วยกลิ่นหอมจางๆ ของชาสมุนไพรชั้นเลิศ ลีน่าจิบชาในแก้วคริสตัลพลางมองออกไปนอกหน้าต่าง ทิวทัศน์ที่แห้งแล้งและน่ากลัวทำให้เธอเผลอถอนหายใจ "ฉันไม่เคยคิดเลยว่า จะมีวันที่ตัวเองได้เดินทางสำรวจด้วยความสะดวกสบายขนาดนี้..." เสียงของเธอนุ่มนวล เจือความรู้สึกตื้นตัน "ก่อนหน้านี้... ตอนที่ฉันไม่มีแม้แต่เงินจะซื้อแร่มานามาซ่อมแซมแขนกล โลกใบนี้ช่างโหดร้ายเหลือเกินค่ะ" เซนวางแก้วชาลง เขยิบเข้าไปใกล้จนไหล่ชิดกัน ไอร้อนจากตัวเขาแผ่ซ่านความอบอุ่นเข้ามาในใจของหญิงสาว "โลกใบนี้อาจจะใจร้ายกับคุณ ลีน่า... แต่นับจากวินาทีนี้เป็นต้นไป ผมจะใช้เงินทุกเหรียญในระบบ ปิดปากทุกคนที่เคยดูถูกคุณ และปูพรมแดงให้คุณเดินไปสู่จุดสูงสุดในฐานะวิศวกรเวทมนตร์อันดับหนึ่งของโลกใบนี้ครับ" คำพูดที่จริงจังและมั่นคงทำให้หัวใจของลีน่าเต้นระรัว ใบหน้าหวานร้อนผ่าวจนต้องเบือนหนีไปทางอื่นเพื่อซ่อนรอยยิ้มเขินอาย เธอกำหมัดแน่นด้วยความรู้สึกเปี่ยมสุขที่ไม่อาจหาได้จากที่ใด ทว่า ความสงบสุขภายในรถหรูพลันสะดุดลง เมื่อหน้าจอระบบคุกกี้ที่ลอยอยู่ตรงหน้าเซนกะพริบแสงสีแดงฉาน เสียงแจ้งเตือนเตือนภัยดังขึ้นติดต่อกันสามครั้ง—*ติ๊ด! ติ๊ด! ติ๊ด!* [แจ้งเตือนจากระบบ: ตรวจพบการแทรกแซงคลื่นมานาจากภายนอก] [พิกัดเป้าหมาย: อีก 3 กิโลเมตรข้างหน้า ทางเข้าหุบเขาลืมเลือน] [สถานะ: มีกลุ่มบุคคลปริศนากว่าสามสิบคนกำลังดักซุ่มโจมตี พร้อมอาวุธเวทมนตร์ต้องห้ามระดับ A-Class] เซนหรี่ตาลง รอยยิ้มสุภาพแต่เย็นชาปรากฏขึ้นที่มุมปาก มือหนายื่นไปแตะหน้าจอโฮโลแกรมเพื่อเปิดใช้งานระบบป้องกันภัยอัตโนมัติของรถบรรทุกเกราะ "ดูเหมือนว่าจะมีพวกแมลงเม่าบินเข้ามารนหาที่ตายอีกแล้วนะครับ ลีน่า" เซนกล่าวเสียงเรียบ พลางเอื้อมมือไปหยิบบัตรเครดิตสีดำสนิทขึ้นมาถือไว้ระหว่างนิ้ว ลีน่าหันกลับมามองหน้าจอเรดาร์ด้วยความตกใจ "นั่นมัน... สมาคมนักล่าเงา! พวกมันเป็นกลุ่มมือสังหารรับจ้างที่โหดเหี้ยมที่สุดไม่ใช่หรือคะ? ทำไมพวกมันถึงมาดักรอเราที่นี่..." เซนหัวเราะในลำคอเบาๆ แววตาฉายประกายอำมหิตของนักธุรกิจผู้กุมอำนาจเหนือกระดานหมาก "ก็เพราะว่าอุปกรณ์ราคาแพงที่เราซื้อเมื่อครู่ มันไปขัดผลประโยชน์ของพวกตระกูลขุนนางเก่าแก่น่ะสิครับ... พวกมันคงคิดว่าการกำจัดเราในหุบเขาลืมเลือนจะทำให้ทรัพย์สินทั้งหมดตกเป็นของพวกมัน" เซนหันมาสบตากับลีน่าด้วยแววตาที่เต็มไปด้วยความมั่นใจ "แต่พวกมันคงลืมคิดไปอย่างหนึ่ง..." เซนแตะบัตรสีดำลงบนเครื่องอ่านรหัสมานาภายในรถ เสียงระบบตอบรับดังขึ้นอย่างชัดเจน [ยืนยันตัวตน: มหาเศรษฐีเซน] [คำสั่งซื้อพิเศษ: เปิดใช้งานระบบป้องกันภัย 'ป้อมปราการเงินตรา' โหมดทำลายล้างเต็มรูปแบบ] [ยอดค่าใช้จ่าย: 10,000,000,000 โกลด์] [สถานะการทำธุรกรรม: อนุมัติเรียบร้อย สมบูรณ์แบบ] ทันใดนั้น ท้องฟ้าเหนือหุบเขาลืมเลือนก็พลันมืดครึ้มลงด้วยม่านพลังงานสีทองอร่ามที่แผ่ขยายออกไปรัศมีห้ากิโลเมตร เสียงคำรามกึกก้องของหุ่นยนต์รบติดอาวุธเวทมนตร์นับร้อยตัวผุดขึ้นจากพื้นดินล้อมรอบกลุ่มมือสังหารในพริบตาเดียว! เป้าหมายทุกตัวถูกล็อกด้วยแสงเลเซอร์สีแดงฉาน และก่อนที่พวกมันจะทันได้ขยับตัว *แกร๊ก...* เสียงรูดบัตรเครดิตผ่านอากาศดังขึ้นกังวานราวกับเสียงประกาศิตแห่งความตายจากมหาเศรษฐีผู้ไร้เทียมทาน! --- พบกันใหม่ตอนหน้าครับ! -- กิลด์มาสเตอร์เอส --