มอนสเตอร์ที่ไม่มีในบันทึก

เสียงกรงเล็บเหล็กกล้าขูดขีดผนังหินศิลาแลงดังแสบแก้วหู กลิ่นอายความตายแผ่ซ่านคละคลุ้งไปทั่วห้องโถงใต้ดินชั้นที่เจ็ดของซากโบราณสถานอสูร ลีน่าหอบหายใจถี่กระชั้น ร่างบอบบางในชุดคลุมนักประดิษฐ์เปื้อนคราบเขม่าควันยืนบังหน้าเซนไว้ด้วยสองมือที่สั่นเทา ปลายไม้เท้าเวทมนตร์ของเธอร้าวรานจนแทบจะแตกละเอียดเป็นเสี่ยงๆ ทว่าดวงตากลมโตคู่สวยกลับฉายแววเด็ดเดี่ยว ไม่มีความหวาดกลัวต่อเงาขนาดมหึมาที่กำลังย่างสามขุมเข้ามาใกล้เลยแม้แต่น้อย "เซน... หลบไปข้างหลังฉันค่ะ... ไม่สิ หลบไปซะ!" น้ำเสียงของเธอขาดห้วงด้วยความเหนื่อยล้าและตื่นตระหนก เบื้องหน้าของพวกเขาคือสิ่งมีชีวิตที่ไม่มีระบุไว้ในตำราเวทมนตร์เล่มใดบนทวีปนี้ ร่างของมันสูงใหญ่กว่าแปดเมตร ผิวหนังปกคลุมด้วยเกล็ดสีนิลกาฬที่สะท้อนแสงไฟจากคบเพลิงจนมืดมิด ดวงตาสสีแดงฉานแปดดวงจ้องมองมายังเหยื่อราวกับความมืดมิดที่ไร้ก้นบึ้ง มันคือ "เดოვูเออร์ ออฟ โซล" มอนสเตอร์ระดับหายนะที่ถูกผนึกไว้ แต่วินาทีนี้ มันตื่นขึ้นมาแล้วด้วยพลังงานเวทมนตร์ที่รั่วไหล เซนไม่ได้ขยับเขยื้อนตามคำสั่ง ร่างสูงโปรสง่าในชุดสูทสั่งตัดพิเศษยังคงยืนสงบนิ่ง มือขวาของเขาจัดเนคไท silk สีเข้มอย่างใจเย็น ราวกับว่ามหันตภัยตรงหน้าเป็นเพียงแค่ฝุ่นผงที่เกาะอยู่บนเสื้อผ้า "ลีน่า คุณทำได้ดีมากแล้วครับที่ปกป้องผมมาจนถึงจุดนี้" เสียงทุ้มนุ่มนวลเอ่ยขึ้นท่ามกลางเสียงคำรามก้องของอสูร "นี่ไม่ใช่เวลามาพูดเล่นนะเซน! มันไม่ใช่เวทมนตร์ธรรมดา... เครื่องตรวจจับของฉันพังไปหมดแล้ว เกราะเวทบทสุดท้ายของเราก็เพิ่งจะ..." "เงินแก้ปัญหาได้ทุกอย่างครับ... ยกเว้นความตาย แต่บังเอิญว่ากระเป๋าเงินของผม มันใหญ่กว่าความตายเสียด้วยสิ" เซนแย้มรอยยิ้มมุมปาก รอยยิ้มที่เป็นเอกลักษณ์ของชายผู้กุมอำนาจทางเศรษฐกิจทั้งหมดไว้ในกำมือ นิ้วเรียวยาวกดลงบนหน้าจอโฮโลแกรมโปร่งแสงที่ลอยอยู่กลางอากาศ หน้าจอสีทองอร่ามที่คนทั่วไปไม่มีวันได้เห็น ปรากฏขึ้นพร้อมกับเสียงดนตรีจังหวะสนุกสนานอันเป็นเอกลักษณ์ของระบบคุกกี้มหาเศรษฐี *ติ๊ง! ติ๊ง! ติ๊ง!* [ยินดีต้อนรับท่านประธานเซน สู่ระบบสนับสนุนฉุกเฉินระดับ 'โอเวอร์เลอร์ด'] [ตรวจพบสถานการณ์วิกฤต: เผชิญหน้ากับ 'เดโวูเออร์ ออฟ โซล' (ระดับตำนาน)] [ระบบได้ทำการปลดล็อกคลังแสงลับพิเศษ: 'โครงการเปย์สะท้านโลก' เรียบร้อยแล้ว] ลีน่าเบิกตากว้างด้วยความตกตะลึง เมื่อจู่ๆ พื้นห้องโถงเบื้องหน้าก็สั่นสะเทือนยิ่งกว่าเก่า วงแหวนเวทมนตร์สีทองคำบริสุทธิ์นับร้อยวงผุดขึ้นจากพื้นดิน เรียงรายเป็นอักษรโบราณที่ส่องแสงเจิดจ้าจนแสบตา ไอเทมระดับตำนานที่แม้แต่องค์จักรพรรดิยังต้องกราบกรานขอซื้อ ถูกอัญเชิญออกมาทีละชิ้นราวกับสายฝน "นั่นมัน... คทาแห่งอัคคีบรรพกาล? หรือว่าจะเป็น... โล่ปะทะสวรรค์ที่สูญหายไปเมื่อพันปีก่อน?!" ลีน่าอุทานออกมาเสียงหลง มือเรียวปิดปากตัวเองด้วยความตกใจจนแทบสิ้นสติ ไอเทมแต่ละชิ้นที่ปรากฏขึ้นมา มูลค่าของมันสามารถซื้ออาณาจักรทั้งอาณาจักรได้สบายๆ แต่เซนกลับเรียกมันออกมาเหมือนคนกำลังเลือกซื้อของในซูเปอร์มาร์เก็ต "ชิ้นนั้นเก่าวินเทจไปหน่อยครับ... ผมไม่ชอบของมือสอง" เซนกล่าวเรียบๆ ก่อนจะปัดนิ้วทิ้งคลังแสงมูลค่ามหาศาลอย่างไร้เยื่อใย "ระบบ... ขอเปิดใช้งาน 'เกราะบาเซิลด์ ไพรม์' แบบเหมาแพ็กเกจพรีเมียม และรบกวนส่ง 'ป้อมปืนใหญ่อนูเวทมนตร์' ลงมาสิบเครื่อง ณ จุดพิกัดนี้ทันทีครับ หักเงินผ่านบัตรเครดิตดำไม่จำกัดวงเงินได้เลย" [ทำรายการสำเร็จ! หักยอดเงินจำนวน 500,000,000,000 โกลด์] [สถานะบัตร: วงเงินคงเหลือ 'อนันต์'] ชั่วพริบตานั้น ท้องฟ้าเหนือซากโบราณสถาน (ซึ่งควรจะเป็นเพดานหินใต้ดินลึกลงไปร้อยเมตร) กลับถูกฉีกออกด้วยลำแสงสีฟ้าคราม ยานรบเวทมนตร์ขนาดมหาสมุทรปรากฏขึ้นท่ามกลางมิติที่บิดเบี้ยว ป้อมปืนใหญ่อณูเวทมนตร์สิบกระบอกพุ่งลงมาปักหลักล้อมรอบมอนสเตอร์ระดับตำนานเอาไว้ในรัศมีวงกลมอย่างไร้ที่ติ อสูรยักษ์แปดตาชะงักฝีเท้า มันส่งเสียงคำรามด้วยความหวาดกลัวเป็นครั้งแรก สัญชาตญาณดิบของมันบอกให้รู้ว่า สิ่งที่กำลังเผชิญหน้าอยู่ไม่ใช่เวทมนตร์ ไม่ใช่คำสาป แต่คือ 'พลังอำนาจที่ทรงพลังที่สุดในจักรวาล' นั่นคือความรวยที่สามารถซื้อกฎเกณฑ์ของโลกใบนี้ได้ทั้งใบ "ยิงได้ครับ" เซนสั่งการด้วยน้ำเสียงสุภาพ ทว่าเด็ดขาดและเย็นชา ตูมมมมมมมมม! ลำแสงพลังงานความร้อนสูงพุ่งทะยานออกจากป้อมปืนทั้งสิบพร้อมกัน กลืนกินร่างของเดโวูเออร์ ออฟ โซล จนสลายกลายเป็นละอองแสงสีทองคำภายในเสี้ยววินาที แรงระเบิดมหาศาลสะเทือนเลื่อนลั่นไปทั่วทั้งภูเขา ทว่าไม่มีเศษหินแม้แต่ก้อนเดียวที่ตกลงมาโดนเส้นผมของลีน่าและเซน เนื่องจากสนามพลังป้องกันระดับเทพเจ้าที่ถูกกางกั้นไว้ด้วยเงินสดได้คุ้มครองพวกเขาไว้อย่างสมบูรณ์แบบ ควันจางหายไป... ความเงียบสงบกลับคืนสู่ห้องโถงใต้ดินอีกครั้ง ลีน่ายังคงยืนแข็งทื่อเป็นหุ่นยนต์ สมองของเธอขาวโพลน ประมวลผลไม่ทันกับเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นในเวลาไม่ถึงสามนาที ชายหนุ่มผู้ชายที่เธอเคยคิดว่าเป็นเพียงแค่นคนรวยจากต่างเมืองธรรมดา ที่แท้จริงแล้วคือตัวตนระดับที่สามารถลบสิ่งมีชีวิตระดับตำนานหายไปได้ด้วยการรูดบัตรเพียงครั้งเดียว เซนก้าวเข้าไปใกล้หญิงสาวอย่างช้าๆ เขาถอดสูทตัวนอกออกอย่างสุภาพ แล้วนำมาคลุมไหล่ที่สั่นเทาของเธออย่างอ่อนโยน กลิ่นหอมสะอาดจากตัวเขาผสมผสานกับความอบอุ่นที่แผ่ซ่านเข้ามา ช่วยดึงสติของลีน่าให้กลับคืนมา ดวงตากลมโตเงยขึ้นสบตากับชายหนุ่มผู้กุมชะตากรรมของโลกไว้ในกำมือ หัวใจของเธอดวงน้อยเต้นระรัวอย่างไม่เป็นจังหวะ ไม่ใช่เพราะความกลัวจากมอนสเตอร์ แต่เป็นเพราะความรู้สึกบางอย่างที่ลึกซึ้งและท่วมท้นจนแทบจะล้นออกมาจากอก "ปลอดภัยแล้วครับ ลีน่า" เซนยิ้มอ่อนโยนให้เธอ รอยยิ้มที่อบอุ่นที่สุดในโลกสำหรับเธอคนเดียว "ความฝันของคุณ... ต่อจากนี้ไป จะไม่มีใครหน้าไหนมาขัดขวางได้อีกแล้ว เพราะผมซื้อลิขสิทธิ์ความฝันนั้นไว้หมดแล้วครับ" ลีน่าเม้มริมฝีปากแน่น น้ำตาที่กลั้นไว้เอ่อล้นคลอหน่วยเบ้าตา เธอสูดหายใจเข้าลึกเพื่อระงับความสั่นเครือในน้ำเสียง "คุณ... คุณเป็นใครกันแน่คะ เซน..." เซนโน้มตัวลงกระซิบข้างใบหูของเธอ เสียงทุ้มต่ำนั้นเต็มไปด้วยความมั่นใจที่ชวนให้คนฟังรู้สึกปลอดภัยอย่างประหลาด "ผมเป็นแค่ผู้ชายคนหนึ่ง... ที่พร้อมจะใช้เงินทุกบาททุกสตางค์ในโลกนี้ เพื่อซื้อรอยยิ้มของคุณครับ" ทว่า ในขณะที่บรรยากาศกำลังหวานซึ้ง หน้าจอโฮโลแกรมสีทองตรงหน้าของเซนก็กะพริบขึ้นอีกครั้งด้วยสัญญาณเตือนภัยสีแดงฉาน พร้อมกับข้อความปริศนาที่ปรากฏขึ้นกลางอากาศโดยไม่มีที่มา [แจ้งเตือนด่วนจากระบบ: ตรวจพบการเชื่อมต่อเครือข่ายลึกลับจาก 'หอคอยแห่งการเวลา'...] [เป้าหมาย: บุคคลปริศนาผู้ถือครอง 'ระบบคู่ขนาน' กำลังพยายามเข้าควบคุมธุรกรรมทั้งหมดของท่าน!] เซนหรี่ตาลงเล็กน้อย รอยยิ้มสุภาพบุรุษจางหายไปแทนที่ด้วยประกายตาคมกริบที่เต็มไปด้วยความเย่อหยิ่งและท้าทาย *ตื๊ด... ตื๊ด... ตื๊ด...* เสียงสัญญาณเรียกเข้าจากโทรศัพท์มือถือเวทมนตร์รุ่นพิเศษดังขึ้นในกระเป๋าเสื้อของเซน เป็นเสียงเรียกเข้าที่เขาไม่ได้ยินมานานนับปี... เสียงจาก 'คนในอดีต' ที่เขาคิดว่าได้กำจัดทิ้งไปหมดแล้วจากสารบบของโลกใบนี้ เซนหยิบเครื่องมือสื่อสารขึ้นมา ปลายนิ้วเรียวกดรับสายทันทีโดยไม่ลังเล พร้อมกับเอ่ยทักทายปลายสายด้วยน้ำเสียงนิ่งสนิท "นึกว่าจะเร็วกว่านี้เสียอีกนะ... พี่ชาย" --- พบกันใหม่ตอนหน้าครับ! -- กิลด์มาสเตอร์เอส --