ศัตรูที่คาดไม่ถึง

"พี่งั้นหรือครับ?" เสียงแค่นยิ้มของเซนยังคงก้องกังวานอยู่ในโถงบัญชาการหลักของป้อมปราการเวทมนตร์ แรงสั่นสะเทือนจากการปะทะของมานาเมื่อครู่ยังทิ้งละอองแสงสีฟ้าครามลอยละล่องอยู่ในอากาศราวกับฝุ่นผงแห่งดวงดาว ทว่าบรรยากาศรอบตัวกลับเยียบเย็นจนน่าขนลุก ท่าทีที่เคยสุขุมเย่อหยิ่งของ 'เซบาสเตียน' พี่ชายต่างมารดาผู้กุมอำนาจการเงินครึ่งหนึ่งของตระกูล บัดนี้กำลังบิดเบี้ยวด้วยความโกรธเกรี้ยวและหวาดระแวงผสมปนเป ใบหน้าของเซบาสเตียนซีดเผือดลงเล็กน้อยเมื่อมองหน้าจอโฮโลแกรมตรงหน้า ตัวเลขมูลค่าทรัพย์สินและกระแสเงินสดที่เขาเคยคิดว่าตนเองถือไพ่เหนือกว่า บัดนี้กลับถูกทำลายล้างด้วยการคลิกเพียงไม่กี่ครั้งของน้องชายที่เขาเคยเหยียดหยามว่าเป็นแค่เศษสวะดีแต่เกาะผู้หญิงกิน "แก... แกเอาเงินมหาศาลขนาดนี้มาจากไหนวะ เซน!" เซบาสเตียนคำรามลั่น เส้นเลือดที่ขมับปูดโปนจนน่ากลัว ดวงตาเบิกโพรงจ้องมองชายหนุ่มผู้ยืนกอดอกด้วยใบหน้าเรียบเฉย "บริษัทขนส่งเวทมนตร์ใกล้ล้มละลาย โครงการสร้างป้อมปราการของยัยนี่ควรจะเจ๊งไปตั้งแต่สามเดือนก่อนแล้ว! ทำไม... ทำไมบัญชีของแกถึงมีสภาพคล่องระดับซื้ออาณาจักรได้แบบนี้!" เซนไม่ตอบในทันที เขากวาดสายตามองพี่ชายแท้ๆ ด้วยแววตาที่ว่างเปล่าราวกับกำลังมองมดปลวกตัวหนึ่ง นิ้วเรียวยาวเคาะเบาๆ ลงบนพนักเก้าอี้เหล็กกล้าผสมมานา จังหวะการเคาะนั้นช้าและมั่นคง สะท้อนถึงความเหนือกว่าในทุกๆ ด้าน ข้างกายของเซน ลีน่ายืนนิ่งค้างด้วยความตื่นตะลึง มือเรียวบางของเธอเผลอกำชายเสื้อสูทของเซนไว้แน่น ดวงตากลมโตคู่สวยมองหน้าจอระบบที่แสดงยอดเงินคงเหลือซึ่งมีเลขศูนย์ต่อท้ายยาวเหยียดจนนับไม่ถ้วน เธอลอบกลืนน้ำลายลงคออย่างยากลำบาก หัวใจดวงน้อยเต้นระรัวจนแทบกระเด็นออกมานอกอก เธอกลนเกลื่อนความตกใจไว้ไม่อยู่ เมื่อตระหนักได้ว่าชายหนุ่มที่ยืนเคียงข้างเธอในยามยากผู้นี้ แท้จริงแล้วกุมขุมทรัพย์ที่ใหญ่โตกว่าที่เธอเคยจินตนาการไว้เป็นร้อยเท่า "ความลับทางธุรกิจครับพี่ชาย" เซนเอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงราบเรียบแต่เฉียบคม บาดลึกเข้าไปถึงขั้วหัวใจของคนฟัง "คนระดับพี่ ต่อให้เอาสมองทั้งหมดที่มีมารวมกัน ก็คงไม่มีวันเข้าใจหรอกครับว่าระบบ 'คุกกี้มหัศจรรย์' ของผมมันสร้างมูลค่ามหาศาลได้เร็วแค่ไหน... และที่สำคัญที่สุด เงินของผม มันสะอาดพอที่จะซื้อความฝันของลีน่าได้ทุกกระเบียดนิ้ว ต่างจากเงินสกปรกที่พี่ใช้ติดสินบนสภาวะกลางเพื่อฮุบกิจการคนอื่น" "สามหาว!" เซบาสเตียนตบโต๊ะเสียงดังสนั่นจนแก้วกาแฟเวทมนตร์แตกละเอียด "แกคิดว่ามีเงินแล้วจะยิ่งใหญ่ค้ำฟ้าหรือไงไอ้น้องเวร! แกกำลังเล่นกับไฟรู้ตัวไหม? รัฐบาลกลาง สภาวะเวทมนตร์ และสำนักงานตรวจสอบทรัพย์สินแห่งชาติกำลังจับตาดูความเคลื่อนไหวของแกอยู่! การที่แกโอนเงินระดับจีดีพีของเมืองเข้ามาในระบบป้อมปราการนี้แบบกะทันหัน มันเข้าข่าย 'ฟอกเงิน' และ 'ก่อกบฏทางเศรษฐกิจ'!" สิ้นคำพูดของเซบาสเตียน ประตูเหล็กหนาหนักของโถงบัญชาการก็ถูกกระแทกเปิดออกอย่างแรง เสียงฝเท้าหนักแน่นนับสิบคู่ดังสะท้อนก้องกังวานเข้ามา พร้อมกับกลุ่มบุคคลในชุดคลุมสีขาวทองอร่ามสัญลักษณ์แห่งอำนาจสูงสุดของรัฐบาลกลาง กลิ่นอายกดดันระดับสูงแผ่ซ่านออกมาจนลีน่าต้องนิหน้าด้วยความอึดอัด ผู้มาใหม่คือ 'คาร์ล' หัวหน้าผู้ตรวจการพิเศษแห่งรัฐบาลกลาง ชายวัยกลางคนผู้มีใบหน้าไร้อารมณ์ ดวงตาคมกริบราวกับเหยี่ยว กวาดตามองรอบห้องก่อนจะหยุดอยู่ที่เซนและหน้าจอโฮโลแกรมที่ยังคงเปิดค้างยอดเงินมหาศาลเอาไว้ "มีคำสั่งด่วนจากสภาสูง" เสียงทุ้มต่ำและทรงอำนาจเอ่ยขึ้น ท่ามกลางความเงียบงันที่เข้าปกคลุม "ท่านเซน และคุณลีน่า... พวกท่านถูกกล่าวหาว่ามีพฤติกรรมต้องสงสัยในการซุกซ่อนทรัพย์สิน หลีกเลี่ยงภาษี และใช้แหล่งเงินทุนผิดกฎหมายในการสร้างอาวุธสงครามโดยไม่ได้รับอนุญาต ขอเชิญท่านไปให้ปากคำและให้ทางเราตรวจสอบเส้นทางการเงินทั้งหมด ณ บัดนี้" เซบาสเตียนที่เมื่อครู่ยังหน้าซีดเผือด บัดนี้กลับระเบิดเสียงหัวเราะออกมาอย่างสะใจ แววตาของเขาฉายแววเจ้าเล่ห์และเหี้ยมเกรียมขึ้นมาทันที "ฮ่าๆๆๆ! เป็นไงล่ะไอ้น้องรัก! ต่อให้แกจะมีเงินมากแค่ไหน แต่ถ้าขัดคำสั่งของรัฐบาลกลาง และโดนข้อหาฟอกเงินระดับมหภาค เงินของแกก็จะกลายเป็นแค่กระดาษชำระไร้ค่าในคุกใต้ดินทันที!" ลีน่าหน้าถอดสี เธอรีบหันไปมองเซนด้วยความร้อนรน มือสั่นเทาเล็กน้อย "เซน... ทำยังไงดีคะ? พวกมัน... พวกมันคงร่วมมือกับเซบาสเตียนตั้งแต่แรกแล้ว เพื่อรอจังหวะนี้!" เซนไม่ได้แสดงอาการตื่นตระหนกแม้แต่น้อย เขายังคงยืนนิ่ง สงบ และเยือกเย็นราวกับผิวน้ำในบึงลึก สายตาคมกราบมองคาร์ล หัวหน้าผู้ตรวจการพิเศษด้วยรอยยิ้มบางเบาที่มุมปาก รอยยิ้มที่ทำให้คาร์ลถึงกับขมวดคิ้วมุ่นด้วยความรู้สึกไม่สบายใจอย่างประหลาด "ตรวจสอบผมหรือครับ?" เซนเอ่ยทวนคำ น้ำเสียงสุภาพแตแฝงด้วยความเย้ยหยัน "ช่างเป็นขั้นตอนที่รวดเร็วเสียจริงนะฃครับท่านผู้ตรวจการ... น่าแปลกใจเสียเหลือเกินว่าเอกสารคำสั่งที่ออกโดยสภาสูงเมื่อครู่ ทำไมถึงเดินทางมาถึงที่นี่ได้รวดเร็วกว่าจดหมายอนุมัติงบประมาณฟื้นฟูเมืองเสียอีก หรือว่า... เบื้องหลังชุดคลุมสีขาวทองนั่น จะมีกลิ่นอายเงินสกปรกของตระกูลเซบาสเตียนติดอยู่ด้วย?" "สามหาว! เจ้ากล้าดียังไงมากล่าวหาเจ้าหน้าที่รัฐ!" คาร์ลตวาดลั่น ใบหน้าเริ่มขึ้นสีแดงด้วยความโกรธ "การกระทำของเจ้าเป็นภัยต่อความมั่นคงของอาณาจักร! ทหาร! ควบคุมตัวพวกมันไว้!" สิ้นเสียงคำสั่ง ทหารเวทมนตร์ในชุดเกราะเหล็กกล้าสีดำสนิทนับสิบนายก้าวล้ำเข้ามาในห้อง พร้อมกับยกปืนไรเฟิลมานาขึ้นเล็งตรงมาที่เซนและลีน่า แรงกดดันจากเวทมนตร์สะกดจิตถูกปล่อยออกมาเพื่อบังคับให้ทั้งสองคนคุกเข่าลง ลีน่าสูดหายใจเข้าลึก ริมฝีปากเม้มเข้าหากันแน่น เธอกำลังจะร่ายเวทมนตร์ป้องกันตัวขั้นสูงสุด แม้จะรู้ว่ามันเป็นการกระทำที่สูญเปล่าเมื่อต้องเผชิญหน้ากับกองกำลังระดับประเทศ ทว่า ก่อนที่เธอจะได้ขยับตัว เซนกลับยกมือขึ้นแตะไหล่เธอเบาๆ สัมผัสที่อบอุ่นและมั่นคงนั้นส่งผ่านความรู้สึกปลอดภัยมาให้เธออย่างน่าประหลาด "ใจเย็นๆ ครับลีน่า" เซนกระซิบเบาๆ ด้วยน้ำเสียงนุ่มนวล "ผมบอกแล้วไงครับว่า... วันนี้เราจะมาดูซิว่า 'เงิน' ของพี่ผม กับ 'อำนาจ' ของรัฐบาลปลอมๆ ชุดนี้ จะมีปัญญาทำอะไรเราได้บ้าง" เซนก้าวออกไปข้างหน้าหนึ่งก้าว บังร่างของลีน่าไว้มิดชิด เขายื่นมือเข้าไปในกระเป๋าเสื้อสูทอย่างไม่เร่งรีบ ราวกับสถานการณ์รอบตัวที่มีปลายกระบอกปืนนับสิบจ่ออยู่ไม่ได้มีความสำคัญอะไรเลย "อยากตรวจสอบผมนักใช่ไหมครับ?" เซนยิ้มมุมปาก ดวงตาคู่นั้นเปล่งประกายวาววับด้วยอำนาจที่เหนือกว่า "งั้นก็เชิญตรวจสอบให้เต็มที่... แต่ก่อนจะทำแบบนั้น ช่วยดูสิ่งนี้เสียก่อน ว่าพวกคุณมีสิทธิ์แม้แต่จะแตะต้องมันหรือเปล่า" นิ้วเรียวหยิบการ์ดสีดำสนิทขอบทองคำแท้ ออกมาจากกระเป๋า การ์ดใบนั้นไม่มีลวดลายซับซ้อน มีเพียงตราสัญลักษณ์รูป 'คุกกี้ทองคำประดับมงกุฎ' ที่สะท้อนแสงไฟระยิบระยับ ทັນทีที่การ์ดใบนั้นปรากฏขึ้น อากาศในห้องราวกับถูกสูบออกไปจนหมดสิ้น แรงกดดันมหาศาลระดับที่ทำให้ทหารเวทมนตร์ทั้งหมดถึงกับเข่าอ่อนทรุดลงไปกองกับพื้น! คาร์ลเบิกกว้างจนแทบถลน ร่างกายของหัวหน้าผู้ตรวจการพิเศษสั่นเทิ้มด้วยความหวาดกลัวอย่างสุดขีด เม็ดเหงื่อกาฬผุดขึ้นเต็มใบหน้า ใบหน้าที่เคยเย่อหยิ่งบิดเบี้ยวด้วยความตื่นตระหนกสุดขีดเมื่อเขาจำสัญลักษณ์บนการ์ดใบนั้นได้ "น... นั่นมัน..." คาร์ลเสียงสั่นเครือ ลมหายใจติดขัดจนแทบสิ้นสติ "ต...ราสัญลักษณ์ของ 'สภาการเงินสูงสุดแห่งจักรวาลคู่ขนาน'... ท่าน... ท่านคือ..." เซนแย้มยิ้มเยือกเย็น แววตาคมกริบมองตรงไปยังหัวหน้าผู้ตรวจการที่กำลังตัวสั่นราวกับลูกนกตกน้ำ ก่อนที่เขาจะเอ่ยคำพูดประโยคสุดท้ายด้วยน้ำเสียงราบเรียบแต่ทรงพลังจนทุกคนในห้องต้องหยุดหายใจ "ใช่ครับ... ผมนี่แหละคือผู้ถือหุ้นใหญ่ที่สุดของสภาการเงินแห่งนี้ และบัญชีที่พวกคุณกำลังจะตรวจสอบ... มันคือบัญชีกลางที่ใช้ค้ำประกันงบประมาณของรัฐบาลพวกคุณทั้งประเทศ" เซนกดปุ่มยืนยันการทำธุรกรรมบนหน้าจอโฮโลแกรมด้วยปลายนิ้ว *ติ๊ด!* เสียงรูดบัตรเครดิตดำไม่จำกัดวงเงินผ่านฉลุย พร้อมกับข้อความแจ้งเตือนสีทองอร่ามที่ปรากฏขึ้นกลางห้องโถง: **[โอนเงินสำเร็จ: ซื้อกิจการทั้งหมดของรัฐบาลกลางและสภาเวทมนตร์เรียบร้อยแล้ว]** ขอบคุณรี้ดเดอร์ทุกท่านที่ร่วมเดินทางและสนับสนุนผมด้วยดีเสมอมานะครับ