กิลด์เถื่อนกับคำขู่มืด

"ถ้าแกยังดื้อด้านเซ็นโอนลิขสิทธิ์แบบแปลนเวทมนตร์นั่นให้กิลด์หมาป่าทมิฬภายในสามวินาทีนี้ อย่าหาว่าพวกฉันไม่เตือนนะ, คุณวิศวกรหน้าเงิน" เสียงทุ้มต่ำที่เจือไปด้วยความกร้าวร้าวของ 'บารอน' รองหัวหน้ากิลด์มาเฟียชื่อดังดังขึ้นท่ามกลางความเงียบงันของห้องทำงานขนาดเล็กในเขตอุตสาหกรรมเวทมนตร์ ปลายกระบอกปืนมานากระสุนเจาะเกราะสีดำสนิทจ่อตรงไปยังหน้าผากของเซนอย่างจงใจ แรงดันอากาศรอบตัวถูกบีบอัดจนเกิดเสียงหึ่งต่ำๆ ขู่ขวัญ กลิ่นอับของสนิมเหล็กและกลิ่นบุหรี่ราคาถูกลอยคลุ้งผสมปนเปไปกับความตึงเครียดที่แทบจะเชือดเฉือนผิวหนังได้ ลีน่าที่ยืนอยู่เบื้องหลังสะดุ้งสุดตัว มือเรียวบางสั่นเทาเล็กน้อยขณะกำชายเสื้อคลุมของเซนไว้แน่น ดวงตากลมโตเต็มไปด้วยความหวาดกลัว แต่เธอก็ยังพยายามก้าวขึ้นมาบังร่างของชายหนุ่มไว้ครึ่งหนึ่ง แม้ว่าขาของเธอจะแทบไม่มีแรงยืนอยู่แล้วก็ตาม "พวกคุณ... ไม่มีสิทธิ์ทำแบบนี้! แบบแปลนนั้นเป็นหยาดเหงื่อแรงงานของพวกเรา เป็นสิทธิ์ตามกฎหมายของสำนักวิศวกรรม!" เสียงหวานที่พยายามเค้นออกมาให้แข็งกร้าวสั่นเครืออย่างเห็นได้ชัด บารอนแค่นหัวเราะในลำคอ สายตาสกปรกกวาดมองร่างอรชรของลีน่าด้วยความโลภระคนดูแคลน "กฎหมายเหรอแม่สาวน้อย? ในเขตเถื่อนแห่งนี้ 'กำปั้น' และ 'เงิน' คือกฎหมาย และตอนนี้... กิลด์ของพวกฉันมีทั้งสองอย่าง ส่วนพวกแกมีแค่หนี้สินกับกระดาษไร้ค่าพวกนี้!" เขายื่นมือหนาหยาบกร้านหมายจะกระชากแขนของลีน่าให้พ้นทางเพื่อเข้าถึงตัวเซน ทว่า... ไม่มีเสียงกรีดร้อง ไม่มีแม้แต่การถอยหนี เซนที่นั่งไขว่ห้างอยู่บนเก้าอี้ไม้เก่าๆ กลับยกมุมปากขึ้นเป็นรอยยิ้มเย้ยหยัน ดวงตาคู่คมจ้องมองรองหัวหน้ากิลด์มาเฟียราวกับกำลังมองดูตัวตลกที่กำลังเต้นระบำบนกองเพลิง เขายกมือขึ้นปัดฝุ่นที่หัวไหล่อย่างใจเย็น ราวกับกระบอกปืนเวทมนตร์ที่จ่อหัวอยู่เป็นเพียงแค่ก้านดอกไม้แห้งไร้พิษสง "มือสกปรกของแก... กำลังจะทำลายเสื้อราคาหลักล้านของฉันนะ, บารอน" น้ำเสียงของเซนราบเรียบ แต่มันกลับทรงพลังจนทำให้บารอนชะงักกึกโดยอัตโนมัติ รังสีความกดดันประหลาดบางอย่างแผ่ซ่านออกมาจากร่างของชายหนุ่มอดีตเกมเมอร์มหาเศรษฐี จนทำให้ลูกน้องอีกสามคนที่ยืนคุมเชิงอยู่รอบห้องถึงกับกลืนน้ำลายเหนียวคอ "ไอ้... ไอ้เด็กนี่! ปากดีนักนะ! ยิงสั่งสอนมันที่ขาข้างหนึ่งก่อน ให้มันรู้ซึ้งถึงความต่างของพวกเราซะ!" บารอนคำรามด้วยความโมโหที่ถูกสบประมาท สั่งการลูกน้องทันที นิ้วของมือปืนมาเฟียเริ่มออกแรงเหนี่ยวไก *แกร็ก!* ในเสี้ยววินาทีแห่งความเป็นความตายนั้นเอง เซนไม่ได้ขยับหนี เขากลับดีดนิ้วดัง *เป๊าะ* เบื้องหน้าของเซนและลีน่า ประตูมิติสีทองอร่ามขนาดยักษ์ก็ปรากฏขึ้นพร้อมกับเสียงดนตรีอิเล็กทรอนิกส์จากระบบที่ดังกระหึ่มก้องกังวานในโสตประสาทของเซนคนเดียว [แจ้งเตือนระบบ: ตรวจพบภัยคุกคามระดับต่ำจากองค์กรอาชญากรรมท้องถิ่น] [มาตรการตอบโต้: เปิดใช้งานฟังก์ชัน 'VIP Shield & Wealth Enforcement'] [ยอดเงินในบัญชีปัจจุบัน: 999,999,999,999 เครดิต (ไม่จำกัดวงเงิน)] กระสุนมานาที่ถูกยิงออกมาพุ่งทะยานด้วยความเร็วสูง แต่มันกลับหยุดชะงักค้างกลางอากาศห่างจากหน้าผากของเซนไม่ถึงเซนติเมตร! บาตรพลังงานสีทองใสแจ๋วห่อหุ้มร่างของทั้งสองไว้ราวกับไข่ดาวเทพเจ้า แรงปะทะของกระสุนสะท้อนกลับจนปืนของมือปืนแตกละเอียดเป็นผุยผง "อ... อะไรวะเนี่ย!" มือปืนคนดังกล่าวร้องออกมาด้วยความตื่นตระหนก ถอยหลังกรูดจนล้มพับไปกองกับพื้น บารอนเบิกกว้างด้วยความตกใจ ขาสั่นเทาอย่างควบคุมไม่ได้ "เวทมนตร์ป้องกันระดับสูง? แก... แกเป็นใครกันแน่! ไม่ใช่แค่วิศวกรรมกระจอกๆ แน่!" เซfลุกขึ้นยืนช้าๆ ร่างสูงสง่าภายใต้ชุดสูทสั่งตัดพิเศษก้าวออกมาจากรัศมีป้องกัน เขากดปลายนิ้วลงบนหน้าจอโฮโลแกรมสีดำสนิทที่ลอยอยู่กลางอากาศ การเคลื่อนไหวของเขานุ่มนวลแต่เด็ดขาด "ฉันก็แค่... ผู้ชายที่เกลียดพวกเศษสวะมารังควานงานศิลปะของฉันก็เท่านั้น" เซนพูดพลางสบตากับบารอนด้วยแววตาที่เย็นเยียบไร้ก้นบึ้ง "แกบอกว่ากิลด์ของแกมีเงินและอำนาจงั้นสินะ? น่าสนใจ... งั้นมาลองดูกันหน่อยไหม ว่าเงินในบัญชีของฉัน กับหัวกบาลของพวกแก... อย่างไหนมันจะหมดค่าเร็วกว่ากัน" เซนกดปุ่มยืนยันบนหน้าจอโฮโลแกรมด้วยปลายนิ้วก้อยอย่างไม่แยแส *ติ๊ง!* เสียงแจ้งเตือนการโอนเงินจำนวนมหาศาลดังสะท้อนก้องไปทั่วตึกอุตสาหกรรม และในวินาทีนั้นเอง เสียงใบพัดเฮลิคอปเตอร์รบหุ้มเกราะเวทมนตร์นับสิบลำก็คำรามก้องฟ้า พังกระจกเพดานตึกโรยตัวลงมาปิดล้อมกิลด์มาเฟียไว้ทุกด้าน พร้อมกับกองกำลังรักษาความปลอดภัยพิเศษระดับ SSS ที่ติดอาวุธครบมือเดินเรียงแถวเข้ามาคุกเข่าต่อหน้าเซนเป็นแถวยาว "ท่านประธานเซน... กองกำลังพร้อมปฏิบัติการตามคำสั่งแล้วครับ" หัวหน้าหน่วยรบพิเศษกล่าวรายงานด้วยความเคารพสูงสุด ลีน่าอ้าปากค้าง ดวงตาสวยงามมองภาพตรงหน้าสลับกับแผ่นหลังกว้างของเซนด้วยความเหลือเชื่อ หัวใจของเธอเต้นรัวระส่ำ ไม่ใช่เพราะความกลัว แต่เป็นเพราะความอบอุ่นล้ำลึกที่เอ่อล้นขึ้นมาในอก ชายหนุ่มที่เธอกลัวว่าจะต้องมาลำบากด้วยกัน กลับเป็นมหาเศรษฐีผู้กุมชะตากรรมของเมืองนี้ไว้ทั้งใบ บารอนหน้าซีดเผือดเป็นไก่ต้ม เม็ดเหงื่อกาฬไหลพรั่งพรูลงมาตามใบหน้า ขาสั่นจนทรุดลงไปกองกับพื้น มือทั้งสองข้างยกขึ้นยอมจำนนโดยไม่ต้องเอ่ยคำใดๆ เซนปัดเสื้อสูทให้เรียบเงียบ เขาก้มตัวลงกระซิบข้างหูของบารอนที่กำลังตัวสั่นงกด้วยเสียงที่เบาแต่ชัดเจนทุกถ้อยคำ "ฝากกลับไปบอกหัวหน้ากิลด์ของแกด้วยนะ... ว่าพรุ่งนี้เช้า ฉันจะซื้อกิลด์ของพวกแกมาทำเป็น 'โรงจอดรถ' ขอบคุณที่มาเยี่ยมเยียนนะครับ" เซนเหยียดยิ้มเย็นชา ขณะที่นิ้วเรียวยาวเอื้อมไปแตะหน้าจอโฮโลแกรมสีดำเพื่อยืนยันคำสั่งสุดท้าย— *ติ๊ง! รูดบัตรเครดิตไร้ขีดจำกัดสำเร็จ: ซื้อกิจการทั้งหมดของกิลด์หมาป่าทมิฬเรียบร้อยแล้ว* โปรดติดตามตอนต่อไปนะครับ!