เงินคือคำตอบของทุกอย่าง

"สามร้อยล้านจีเวล... ค่าหัวของแกคงจะพอซื้อเกาะส่วนตัวทางใต้ได้สักสามเกาะเลยกระมังครับ คุณเซน" เสียงแหบพร่าของนักฆ่าสาวในชุดเกราะหนังสีเงินดังลอดผ่านความมืดของตรอกแคบ กลิ่นคาวเลือดและสนิมเหล็กคละคลุ้งปะปนไปกับสายฝนที่เริ่มโปรยปรายลงมา ใบประกาศจับเรืองแสงสีแดงฉานสลักตราสัญลักษณ์ต้องห้ามสะท้อนเข้ากับนัยน์ตาของเซนอย่างชัดเจน ทว่าชายหนุ่มกลับไม่มีทีท่าหวาดกลัวแม้แต่น้อย เขากลับยกย่องมุมปากขึ้นเล็กน้อยในลักษณะของรอยยิ้มที่เปี่ยมไปด้วยความเย่อหยิ่งและเหนือกว่า เซนก้าวเท้าเข้าไปยืนบังร่างของลีน่าที่กำลังทรุดตัวลงด้วยความอ่อนล้า มือเรียวบางของวิศวกรสาวสั่นเทาขณะกำประแจเวทมนตร์เก่าๆ ที่มีรอยร้าวลึก เตาปฏิกรณ์มานาขนาดพกพาบนโต๊ะทำงานส่งเสียง "ฮัม..." แผ่วเบาอย่างใกล้หมดสภาพ ราวกับลมหายใจเฮือกสุดท้ายของคนใกล้ตาย "สามร้อยล้านรึครับ..." เซนพึมพำเบาๆ น้ำเสียงของเขาราบเรียบแต่เต็มไปด้วยแรงกดดันมหาศาลที่ทำให้อากาศรอบตัวแทบจะหยุดนิ่ง "ตีค่าหัวฉันน้อยเกินไปหน่อยกระมัง... พวกสภาเวทมนตร์นี่มันงกไม่มีเปลี่ยนเลยจริงๆ" *ติ๊ง!* เสียงแจ้งเตือนใสๆ ที่คุ้นเคยดังขึ้นในห้วงความคิดของเซน พร้อมกับหน้าจอโฮโลแกรมสีทองอร่ามที่ปรากฏขึ้นเฉพาะตัวเขาเท่านั้น [ ตรวจพบสถานการณ์วิกฤต: ภัยคุกคามระดับ S (นักฆ่าเงาทมิฬ) ] [ เงื่อนไขพิเศษ: ปกป้องคู่หู / อัปเกรดฐานทัพฉุกเฉิน ] [ ยินดีต้อนรับสู่ 'ระบบคุกกี้มหาเศรษฐี' — กรุณาเลือกแพ็กเกจเติมเงินเพื่อเริ่มต้นความบันเทิงครับ ] เซนเหลือบมองหน้าจอสีทองด้วยหางตา เขารู้ดีว่าในโลกที่เต็มไปด้วยความเน่าเฟะแห่งนี้ เงินตราไม่ใช่แค่เศษกระดาษ แต่มันคืออำนาจ คือกฎเกณฑ์ และเหนือสิ่งอื่นใด... มันคืออาวุธที่ทรงพลังที่สุดในการตบหน้าพวกที่เคยเหยียบย่ำพวกเขา "เซน..." ลีน่าดึงชายเสื้อของเขาเบาๆ นัยน์ตาสสีอเทาคู่สวยเต็มไปด้วยความกังวลระคนหวาดกลัว "อย่าเสี่ยงเลย... อุปกรณ์พวกนี้ ซ่อมต่อให้ตายก็สู้พวกมันไม่ได้หรอก พวกเราหนีกันเถอะ..." เซนหันกลับมามองหญิงสาว รอยยิ้มอบอุ่นและมั่นคงถูกส่งผ่านไปยังแววตาคู่นั้น เขายื่นมือไปกุมมือที่เย็นเฉียบของลีน่าไว้แน่นสัมผัสที่อบอุ่นถ่ายทอดความมั่นใจจนหัวใจของวิศวกรสาวกระตุกวูบ "ผมบอกแล้วอย่างไรครับลีน่า ว่านับจากวินาทีนี้เป็นต้นไป จะไม่มีใครหน้าไหนกล้ามาดูถูกความฝันของคุณอีก" เซนกล่าวด้วยน้ำเสียงนุ่มนวลแต่เด็ดเดี่ยว "มองดูให้ดีเถอะครับ ว่าเงินสามร้อยล้านที่พวกมันตั้งค่าหัวผมน่ะ... มันยังน้อยกว่าเศษเงินที่ผมจะใช้ซื้อของเล่นชิ้นนี้เสียอีก" นิ้วเรียวยาวของเซนกดลงไปบนอากาศว่างเปล่า—ปุ่มสีทองอร่ามสลักคำว่า **[ เติมเงินแบบไม่จำกัดวงเงิน (Unlimited VIP Pass) ]** ถูกกดลงไปอย่างเด็ดขาด *กริ๊ง!* เสียงรูดบัตรเครดิตสีดำสนิทที่ทำจากโลหะไทเทเนียมผสมแร่มานาบริสุทธิ์ดังสะท้อนก้องในโสตประสาท เสียงนั้นกังวานและทรงพลังราวกับเสียงระฆังแห่งการพิพากษา มิติอากาศรอบตัวเริ่มบิดเบี้ยว รอยแยกสีทองคำเปล่งประกายเจิดจ้าจนนักฆ่าสาวในชุดเกราะเงินต้องยกมือขึ้นปิดตาด้วยความเจ็บปวด [ เติมเงินสำเร็จ: 10,000,000,000 คุกกี้พอยต์ (10,000 ล้านพอยต์) ] [ ปลดล็อกคลังแสงระดับตำนาน: 'โรงงานวิศวกรรมจักรกลเทพเจ้า' ] [ เริ่มต้นกระบวนการอัปเกรดอุปกรณ์อัตโนมัติ... ] ทันใดนั้น แสงสีฟ้าเจิดจ้าพวยพุ่งขึ้นจากพื้นห้อง ประแจเวทมนตร์เก่าๆ ในมือของลีน่าสั่นสะท้อนอย่างรุนแรง รอยร้าวบนตัวเครื่องสมานเข้าหากันด้วยละอองแสงสีทองคำขาว ลวดลายอักขระเวทโบราณนับพันเส้นถูกถักทอขึ้นใหม่โดยอัตโนมัติด้วยความเร็วที่แม้แต่วิศวกรระดับปรมาจารย์ก็ยังต้องอ้าปากค้าง เตาปฏิกรณ์มานาที่ใกล้ดับมอดกลับลุกโชนขึ้นอีกครั้งด้วยพลังงานที่บริสุทธิ์และรุนแรงจนแรงดันอากาศรอบตัวซัดร่างของนักฆ่าสาวถอยหลังไปหลายก้าว "บ้าน่า! นั่นมัน... พลังงานระดับไหนกัน?!" นักฆ่าสาวอุทานออกมาด้วยความตื่นตระหนก ใบหน้าที่เคยเยือกเย็นบิดเบี้ยวด้วยความหวาดกลัว เมื่อเธอมองเห็นเครื่องมือกระจอกๆ ในมือของวิศวกรสาวแปรสภาพกลายเป็น 'ปืนใหญ่มานาควอนตัม' อาวุธสงครามระดับตำนานที่สูญหายไปตั้งแต่ยุคโบราณ ลีน่าอ้าปากค้าง ดวงตาเบิกกว้างด้วยความตกตะลึง เธอมองดูเครื่องมือที่เธอใฝ่ฝันมาตลอดชีวิตแต่ไม่มีปัญญาแม้แต่จะซื้อเศษวัสดุ บัดนี้มันกลับมานอนอยู่ในมือของเธออย่างสมบูรณ์แบบ แถมยังถูกยกระดับขึ้นไปอีกสัปัปดาห์แสงด้วยเทคโนโลยีที่เธอไม่เคยแม้แต่จะจินตนาการถึง "นี่มัน... ลีน่ากำลังฝันไปใช่ไหมครับ..." เธอพึมพำกับตัวเอง มือบางลูบไล้ตัวเครื่องที่เย็นเฉียบและเต็มไปด้วยพลังงานอันไร้ขีดจำกัด สัมผัสที่แท้จริงนี้บอกเธอว่าทุกอย่างคือความจริง เซนยกมือขึ้นกอดอก รอยยิ้มเย็นชาปรากฏขึ้นที่มุมปากอีกครั้ง เขากวาดสายตามองนักฆ่าสาวที่กำลังสั่นเทาด้วยความหวาดกลัว ก่อนจะเอ่ยด้วยน้ำเสียงสุภาพแต่เชือดเฉือนถึงขั้วหัวใจ "บอกกับเจ้านายของคุณในนรกด้วยนะครับ... ว่าค่าหัวสามร้อยล้านน่ะ มันซื้อชีวิตผมไม่ได้หรอก" เซนหันไปมองลีน่าแล้วพยักหน้าเบาๆ "จัดการเลยครับลีน่า... ถือเป็นการเปิดใช้งานเครื่องมือชิ้นแรกของเรา" วิศวกรสาวสูดหายใจเข้าลึก 3 วินาที ความลังเลทั้งหมดหายวับไป ถูกแทนที่ด้วยประกายตาแห่งความมั่นใจและพลังอำนาจที่เต็มเปี่ยม เธอยกปืนใหญ่มานาควอนตัมขึ้นพาดบ่า ลำกล้องปืนเรืองแสงสีทองเจิดจ้าพร้อมกับเป้าเล็งอัตโนมัติที่ล็อกเป้าหมายของนักฆ่าสาวไว้ทุกตารางนิ้ว "ด้วยความยินดีเลยค่ะ... อ้ะ!" ลีน่าชะงักไปเล็กน้อยเมื่อเผลอใช้คำพูดติดปาก แต่เซนกลับส่งยิ้มอ่อนโยนกลับมาให้ราวกับจะบอกว่า 'ตามสบายเลยครับ' ก่อนที่แสงลำแสงสีทองทำลายล้างจะพุ่งทะลวงความมืดมิดของค่ำคืน ร่างเงาสีดำอีกนับร้อยชีวิตก็พังทะลุผนึกกำแพงเข้ามาล้อมรอบพวกเขาทั้งสองคนไว้ในพริบตา พร้อมกับเสียงหัวoาะเย้ยหยันของบุคคลที่เซนคุ้นเคยเป็นอย่างดีดังขึ้นจากเบื้องบน "นึกไม่ถึงเลยว่าคุณหนูตกอับกับไอ้เศษสวะหน้าตัวเมีย จะยังมีปัญญาดิ้นรนถึงขนาดนี้... แต่ก็น่าเสียดายนะเซน แกไม่มีทางรอดจากเงื้อมมือของตระกูลเวนเดลไปได้หรอก!" ร่างของชายในชุดสูทหรูหราก้าวออกมาจากเงาของตึกสูง พร้อมกับรอยยิ้มเหยียดหยามที่ฉาบอยู่บนใบหน้า—และนั่นคือวินาทีที่ทำให้เซนหรี่ตาลงอย่างเย็นเยียบ เพราะชายคนนั้นคือคนที่เคยหักหลังและเหยียบย่ำเขาอย่างไร้ความปรานีในอดีต โปรดติดตามตอนต่อไปนะครับ --- ขอบคุณรี้ดเดอร์ทุกท่านที่ร่วมเดินทางและสนับสนุนกันมาโดยตลอดนะครับ