ลางร้ายจากท้องฟ้า

"ถ้าพวกมันกล้าเหยียบลงมาบนเขตสิทธิ์ของฉัน... ต่อให้เป็นทวยเทพจากมิติไหน ฉันก็จะซื้อสิทธิ์ขาดแล้วปัดตกกระดานให้หมด!" น้ำเสียงทุ้มต่ำแต่ทรงพลังของเซนดังขึ้นท่ามกลางห้องควบคุมยุทธศาสตร์เวทมนตร์ที่อบอวลไปด้วยกลิ่นอายของเกลือแร่และควันความร้อนจากแผงวงจร เบื้องหน้าของเขาคือหน้าจอโฮโลแกรมสีฟ้าครามที่สั่นกระเพื่อมอย่างรุนแรง ตัวเลขค่าพลังงานมานาทั่วทั้งทวีปกำลังดิ่งพสุธาลงราวกับกราฟหุ้นในวันวินาศภัย ทว่าท่ามกลางความตื่นตระหนกของเหล่าขุนนางและทหารระดับสูงที่วิ่งพล่านกันจนฝุ่นตลบ เซนกลับยืนกอดอกนิ่งสงบ สุภาพบุรุษหนุ่มในชุดสูทสั่งตัดเข้ารูปเนี๊ยบกริบไม่มีรอยยับแม้แต่น้อย เขากำลังใช้ปลายนิ้วเคาะเบาๆ บนโต๊ะไม้คาร์บอเนตอย่างใจเย็น ลีน่ายืนเคียงข้างเขา ดวงตากลมโตคู่สวยสะท้อนภาพหน้าจอระบบที่แจ้งเตือนสีแดงฉาน นิ้วเรียวเล็กของเธอกำลังรัวแป้นพิมพ์เวทมนตร์ด้วยความเร็วสูงเพื่อตรึงเสาเขต com-link สุดท้ายไว้ไม่ให้ล่มสลาย "เซนคะ... ไม่สิ คุณเซน ระบบตรวจจับคลื่นความถี่มิติระบุว่า รอยแยกนั่นไม่ใช่ปรากฏการณ์ธรรมชาติ แต่มันคือ 'ประตูมิติเกรดสวรรค์' กองทัพจากต่างมิติ... พวกมันมีจำนวนมากกว่าแสนนาย และกำลังเคลื่อนพลผ่านชั้นบรรยากาศลงมาแล้วค่ะ!" เสียงของลีน่าเจือความสั่นเครือเล็กน้อย แม้เธอจะเป็นอัจฉริยะ แต่ขนาดของภัยคุกคามในครั้งนี้มันเกินกว่าที่มนุษย์คนเดียวจะแบกรับไหว เซนเหลือบสายตาไปมองหญิงสาวข้างกาย ความกังวลในแววตาของเธอมันคือสิ่งที่เขาเกลียดที่สุด เขายื่นมือหนาไปกุมมือเรียวที่กำลังเย็นเฉียบของเธอไว้ บีบเบาๆ เพื่อถ่าย "มองผมสิครับ ลีน่า" เซนเอ่ยด้วยน้ำเสียงนุ่มนวลแต่เด็ดเดี่ยว "คุณเหนื่อยกับการสร้างสรรค์โลกใบนี้มามากพอแล้ว ปล่อยให้เป็นหน้าที่ของคนที่มีเงินหนากว่าจัดการเถอะครับ" ชั่วพริบตานั้น เสียงแจ้งเตือนจากระบบที่เขาคุ้นเคยก็ดังขึ้นในโสตประสาท [ติ๊ง! ตรวจพบภัยคุกคามระดับหายนะ: กองทัพจักรวรรดิมิติอสูร "วอยด์ เลจيون"] [ระบบตู้หยอดเหรียญและคุกกี้มหาเศรษฐี ทำการปลดล็อกสิทธิ์พิเศษระดับ "เจ้าพ่อตลาดมืด"] [คุณต้องการใช้จ่ายแต้มคุกกี้ทั้งหมด 999,999,999 แต้ม เพื่อเปิดใช้งานโปรโตคอล "ช้อปปิ้งล้างบาง" หรือไม่?] เซนไม่ลังเลแม้แต่วินาทีเดียว เขายกมุมปากขึ้นเป็นรอยยิ้มเยือกเย็นที่พวกตัวร้ายมักจะต้องหวาดผวา "อนุมัติ" เขาคิดตอบในใจ *เปรี้ยงงงงงง!* ท้องฟ้ายามค่ำคืนที่เคยมีดวงดาวประดับประดา อยู่ๆ ก็ถูกฉีกกระชากออกเป็นทางยาว รอยแยกสีม่วงเข้มขนาดยักษ์แผ่ขยายปกคลุมทั่วทั้งทวีป เมฆฝนก่อตัวหมุนวนเป็นพายุไซโคลนขนาดยักษ์ กลิ่นอายความตายและแรงกดดันระดับมหาเทพแผ่ซ่านลงมาจนเหล่าทหารยามในเมืองหลวงถึงกับทรุดฮวบคุกเข่าลงกับพื้น หายใจไม่ออก เสียงคำรามกึกก้องราวกับฟ้าผ่าดังสนั่น พร้อมกับการปรากฏตัวของเงาร่างมหึมานับแสนที่ทะยานผ่านประตูมิติลงมา พวกมันคืออสูรกายหุ้มเกราะเวทมนตร์สีดำสนิท ถือหอกยาวที่อาบด้วยพิษกรดมิติ พร้อมจะกวาดล้างทุกสิ่งให้ราบเป็นหน้ากลอง ณ ใจกลางจัตุรัสกลางเมือง เหล่าขุนนางและตระกูลใหญ่ที่เคยดูถูกเหยียดหยามเซนและลีน่าต่างพากันวิ่งหนีตายอย่างไม่คิดชีวิต บางคนถึงกับร้องไห้โฮด้วยความสิ้นหวัง "นั่นมันตัวอะไรวะ! กองทัพผีจากไหนกัน!" "ช่วยด้วย! ใครก็ได้ช่วยที!" ท่าความโกลาหลสุดขีดนั้น ยานรบเวทมนตร์ขนาดยักษ์นับร้อยลำก็แหวกชั้นบรรยากาศลงมาขวางกั้นระหว่างกองทัพต่างมิติกับเมืองหลวงไว้ ตัวยานสลักด้วยลวดลายอักษรเวทสีทองอร่าม ปืนใหญ่มานาอัตโนมัติหลายหมื่นกระบอกหันปากกระบอกไปยังศัตรูพร้อมกันโดยมิได้นัดหมาย บนดาดฟ้าตึกบัญชาการสูงสุด เซนก้าวออกมารับสายลมแรงกล้าที่พัดปะทะเรือนผม เขาจัดปกเสื้อสูทให้เข้าที่อย่างใจเย็น ก่อนจะดึงการ์ดสีดำขลิบทองประกายเพชรอ็กซ์ออกมาจากกระเป๋าเสื้อ "พวกแกคิดว่าการข้ามมิติมาเหยียบโลกใบนี้ มันเป็นเรื่องฟรีงั้นเหรอครับ?" เซนพึมพำเบาๆ ทว่าเสียงของเขากลับดังสะท้อนก้องกังวานไปทั่วทั้งสนามรบด้วยอำนาจของขยายเสียงเวทมนตร์ เขากดนิ้วลงบนชิปการ์ดสีดำในมือ รูดมันผ่านอากาศเบาๆ ราวกับกำลังจ่ายเงินซื้อสินค้าในห้างสรรพสินค้าหรู [การทำธุรกรรมเสร็จสิ้น] [คุณได้ทำการ 'ซื้อ' สิทธิ์ขาดเหนือสนามรบแห่งนี้เรียบร้อยแล้ว] [เปิดใช้งานสกิลเฉพาะตัว: "การลงทุนล้างบางจักรวาล" - กวาดล้างศัตรูทั้งหมดที่ไม่มีชื่ออยู่ในโฉนดกรรมสิทธิ์ของท่าน!] ทันทีที่เสียงระบบเงียบลง ท้องฟ้าที่เคยถูกย้อมเป็นสีม่วงน่ากลัวก็พลันสว่างวาบด้วยแสงสีทองเจิดจ้า รัศมีวงแหวนเวทมนตร์ขนาดยักษ์ปรากฏขึ้นครอบคลุมพื้นที่รัศมีหมื่นกิโลเมตร แรงโน้มถ่วงมหาศาลกดทับกองทัพต่างมิติในชั่วพริบตา เสียงกรีดร้องโหยหวนของอสูรกายดังระเบิดขึ้นพร้อมกัน ร่างของพวกมันนับแสนแตกสลายกลายเป็นละอองแสงสีทองคำ และถูกดูดกลืนหายไปในความว่างเปล่าราวกับไม่เคยมีตัวตนอยู่บนโลกใบนี้มาก่อน ความเงียบสงบเข้าปกคลุมชั่วขณะ ท้องฟ้ากลับมาใสกระจ่างอีกครั้ง ราวกับพายุเมื่อครู่เป็นเพียงแค่ความฝัน เหล่าขุนนางที่หมอบคลานอยู่เบื้องล่างต่างอ้าปากค้าง ดวงเบิกกว้างด้วยความตกตะลึงจนแทบถลนออกมา พวกเขาเงยหน้าขึ้นมองบุรุษในชุดสูทผู้ยืนอยู่บนจุดสูงสุดของตึกบัญชาการด้วยความหวาดกลัวและสำนึกได้ในที่สุด ว่าแท้จริงแล้วใครคือผู้กุมชะตากรรมที่แท้จริงของโลกใบนี้ เซนปัดฝุ่นที่ไหล่เสื้อเล็กน้อย ก่อนจะหันกลับมาส่งยิ้มอ่อนโยนให้กับลีน่าที่ยืนมองเขาด้วยแววตาเป็นประกายระยิบระยับเต็มไปด้วยความรักและความศรัทธา "เคลียร์พื้นที่เรียบร้อยแล้วครับลีน่า... ทีนี้ เราไปทานมื้อค่ำกันต่อดีไหมครับ?" ในวินาทีที่ลีน่ากำลังจะแย้มยิ้มตอบรับนั้นเอง หน้าจอโฮโลแกรมส่วนตัวของเซนก็กะพริบขึ้นเป็นสีแดงเลือดอีกครั้ง พร้อมกับข้อความปริศนาที่ปรากฏขึ้นกลางอากาศโดยไม่มีที่มา— [คำเตือนจากระบบนิรภัย: ตรวจพบการแทรกแซงมิติระดับพระเจ้า 'ผู้สร้าง' กำลังตื่นจากการหลับใหล... และเป้าหมายของมัน คือผู้หญิงที่อยู่ข้างกายคุณ] ขอบพระคุณทุกท่านที่ร่วมเดินทางมาถึงจุดพลิกผันนี้ไปพร้อมกับผมนะครับ กิลด์มาสเตอร์เอสจะขอพาคุณไปสัมผัสความสะใจในตอนถัดไปครับ!