“สนุกพอหรือยังครับ... คุณพรีสต์ตัวป่วน?”
น้ำเสียงเยียบเย็นที่เจือไปด้วยความดูถูกเหยียดหยามดังขึ้นบาดแก้วหู ลูเซียนยืนตระหง่านอยู่เบื้องหน้า ร่างในชุดเกราะสีเงินยวงสะท้อนแสงไฟสลัวจากผนังถ้ำหินอัคคี ดาบใหญ่ในมือของกิลด์มาสเตอร์แห่ง ‘อัศวินโลหิต’ ส่งเสียงหึ่งๆ ด้วยพลังเวทธาตุไฟที่อัดแน่นจนอากาศรอบตัวบิดเบี้ยว เขามองเซนด้วยหางตา ราวกับกำลังมองดูแมลงตัวจ้อยที่บี้ให้ตายเมื่อไหร่ก็ได้
เซนไม่ได้ถอยหนี รอยยิ้มกวนประสาทที่มุมปากยังคงอยู่ แม้ว่าเม็ดเหงื่อกาฬจะผุดพรายซึมตามไรผม ชายหนุ่มปัดฝุ่นบนเสื้อคลุมนักบวชสีขาวสะอาดของตนเบาๆ สายตาดุดันแต่แฝงความขี้เล่นกวาดมองสถานการณ์รอบตัวอย่างรวดเร็ว
คีย์ แทงค์ร่างยักษ์คู่ใจกำลังคุกเข่าหอบหายใจรดพื้น เลือดในหลอดพลังชีวิตของอัศวินหนุ่มเหลือไม่ถึงสิบเปอร์เซ็นต์ เกราะเหล็กหนาเตอะพังยับเยินจนเผยให้เห็นรอยแผลไหม้เกรียมจากการโจมตีเมื่อครู่
“แย่แล้วล่ะสิ... เล่นแรงแบบนี้ เดี๋ยวหน้าหล่อๆ ของฉันก็เป็นรอยกันพอดีสิคะคุณลูเซียน” เซนเอ่ยกลั้วหัวเราะ น้ำเสียงกวนประสาททำเอาเส้นเลือดบนขมับของลูเซียนเต้นตุบๆ
“ปากดีนักนะ เจ้าเศษสวะไร้ค่า! คิดว่ามีพรีสต์สายซัพพอร์ตงี่เง่าคอยบัฟให้แล้วจะรอดไปได้เรೋರ್เหรอ? ดันเจี้ยนระดับนี้ไม่ใช่ที่ที่แกจะมาเล่นขายของ!” ลูเซียนคำรามลั่น ก้าวเท้ากระแทกพื้นจนหินใต้ร่างแตกร้าว พลังจิตสังหารพวยพุ่งกดทับจนบรรยากาศในถ้ำหนักอึ้ง
ในโลก VRMMO แห่งนี้ ลูเซียนคือผู้เล่นระดับท็อปเท็นที่บูชาค่าพลังดิบๆ เขาเชื่อมั่นว่าตัวเลขดาเมจและค่าสถานะที่สูงลิ่วคือพระเจ้า พรีสต์อย่างเซนที่เป็นแค่สายซัพพอร์ตจึงอยู่ในสายตาของเขาเป็นเพียงขยะเปียกที่รอวันถูกกวาดทิ้ง
เซนเหลือบมองหน้าต่างระบบที่เด้งเตือนรัวเร็ว ข้อมูลการใช้มานาและคูลดาวน์สกิลไหลผ่านนัยน์ตาคู่คม สมองส่วนลึกที่เคยล้มเหลวจากเกมวางแผนในอดีตกลับทำงานด้วยความเร็วสูง คำนวณความน่าจะเป็น สถิติ และจังหวะเวลาอย่างแม่นยำดั่งเครื่องจักร
*“หมอนี่คิดว่าชัยชนะวัดกันที่ตัวเลขดาเมจสินะ... น่าสงสารจิงๆ”* เซนคิดในใจ รอยยิ้มเปลี่ยนเป็นความเจ้าเล่ห์
“คีย์ ไหวไหมเพื่อน?” เซนเอ่ยถามเสียงเบา โดยไม่ละสายตาจากเป้าหมาย
คีย์กัดฟันกรอด ยันดาบกับพื้นพยุงร่างตัวเองขึ้นมา ใบหน้าซีดเผือดด้วยความกลัวแต่แววตากลับเด็ดเดี่ยว “ไหว... ถ้าแกยังมีลูกเล่นบ้าๆ เหลืออยู่นะเซน!”
“จัดไป!”
เซนสะบัดมือขวา คệnไม้เท้าศักดิ์สิทธิ์เปล่งแสงเรืองรอง สีหน้าของเขาเปลี่ยนเป็นจริงจังในเสี้ยววินาที บทสนทนาและการปะทะคารมจบลงแล้ว เหลือเพียงสมรภูมิแห่งมันสมองและการตัดสินใจ
*สกิล: [Divine Aegis] (เกราะศักดิ์สิทธิ์)*
*สกิล: [Aura of Swiftness] (ออร่าแห่งความไว)*
*สกิล: [Blessing of Vitality] (พรแห่งความอุดมสมบูรณ์)*
แสงสีทองนวลตาพวยพุ่งจากปลายไม้เท้า ห่อหุ้มร่างของคีย์และตัวเซนเองตามลำดับ ตามตำราคู่มือเกมทั่วไป พรีสต์ที่ดีควรร่ายบัฟแยกประเภทเพื่อไม่ให้เกิดการหักล้างของพลังงานเวท แต่นั่นคือวิธีของคนธรรมดา... ไม่ใช่ ‘เซน’ ผู้มีฉายาในใจเงียบๆ ว่านักปรุงยาเพี้ยนแห่งกิลด์
เซนดึงสติกลับมาที่ระบบพลังงานภายใน เขามิได้ปล่อยให้เวทมนตร์แต่ละบททำงานแยกส่วนกัน แต่กลับใช้จิตใต้สำนึกควบคุม ‘ความถี่ของคลื่นมานา’ ให้สСอดรับกันอย่างบ้าบิ่น
*ติ๊ง!*
เสียงแจ้งเตือนจากระบบดังขึ้นในหัวของเซน แต่มันไม่ใช่เสียงปกติที่คุ้นเคย มันเป็นเสียงเตือนระดับสีแดงที่มักจะดังขึ้นเมื่อเกิดข้อผิดพลาดร้ายแรงในระบบโค้ดของเกม!
[คำเตือน: ตรวจพบการซ้อนทับของคลื่นพลังงานเวทต่างประเภทในเป้าหมายเดียวกัน]
[อัตราความเสี่ยง: 99.9%]
[ระบบกำลังคำนวณ... เกิดข้อผิดพลาด! บัฟทั้งสามผสานกันโดยสมบูรณ์ผ่านตัวกลางเจตจำนงของผู้ร่าย!]
ลูเซียนที่กำลังพุ่งเข้ามาหยุดชะงักไปชั่วขณะเมื่อเห็นแสงประหลาดรอบตัวเซนและคีย์ แสงสีทองที่ควรจะเป็นระเบียบ กลับแปรเปลี่ยนเป็นประกายสีรุ้งระยิบระยับ หมุนวนรอบร่างของทั้งสองคนราวกับพายุไซโคลนขนาดย่อม แรงลมมหาศาลพัดกระโชกจนเศษหินรอบถ้ำลอยเคว้ง
“บ้าน่า... นั่นมันเวทอะไรกันวะ?!” ลูเซียนอุทานออกมาด้วยความตกใจ ดวงเบิกกว้างด้วยความไม่เชื่อสายตา ค่าพลังเวทที่แผ่ออกมาจากตัวพรีสต์คนนั้นมันสูงเกินกว่าขีดจำกัดของเลเวลปัจจุบันไปไกลโข
“ยินดีต้อนรับสู่โลกแห่งคณิตศาสตร์ค่ะ คุณลูเซียน” เซนยิ้มหวานหยด น้ำเสียงสุภาพแต่เย็นเยียบจนน่าขนลุก
ในวินาทีนั้นเอง เซนก็ค้นพบความจริงที่สั่นสะเทือนวงการเกม เมื่อบัฟระดับต่ำสามชนิดถูกบีบอัดและซ้อนทับด้วยอัตราส่วนที่สมบูรณ์แบบ มันไม่ได้หักล้างกันเอง แต่มันเกิดการ ‘สะท้อนทวีคูณ (Resonance Multiplication)’ จนเกิดเป็นสถานะพิเศษที่ไม่มีอยู่ในคู่มือเกมเล่มไหนในโลก!
[สถานะพิเศษถูกปลดล็อก: [Absolute Resonance] (สภาวะสะท้อนสมบูรณ์)]
[ผลลัพธ์: เพิ่มค่าสถานะทั้งหมด 300%, เพิกเฉยต่อการป้องกันความเสียหาย 50%, และเปลี่ยนความเสียหายกายภาพของพันธมิตรให้กลายเป็น ‘ดาเมจTrue Damage’ ชั่วคราว!]
คีย์อ้าปากค้าง ดวงตาเบิกโพรงมองดูมือของตัวเองที่ตอนนี้มีออร่าสีรุ้งไหลเวียน ความเจ็บปวดจากบาดแผลเมื่อครู่มลายหายไปสิ้น แทนที่ด้วยความรู้สึกทรงพลังราวกับสามารถชกภูเขาให้พังทลายได้ด้วยมือเปล่า
“เซน... นี่มัน...” คีย์เสียงสั่น
“อย่าเสียเวลาชื่นชมเลยเพื่อน จัดการไอ้กิ้งก่าพยศนี่ให้มันรู้สำนึกซะหน่อยว่า... ซัพพอร์ตสายป่วนเขาเอาคืนยังไง”
เซนกวาดสายตามองลูเซียนที่กำลังหน้าซีดเผือด ความเย่อหยิ่งทระนงตนเมื่อครู่อันตรธานหายไปจนหมดสิ้น เหลือเพียงความหวาดกลัวที่ฉายชัดอยู่ในแววตาของกิลด์มาสเตอร์ผู้ไม่เคยพ่ายแพ้
ลูเซียนกัดฟันกรอด ยกดาบใหญ่ขึ้นหมายจะชิงลงมือก่อน แต่ทว่า... มันสายเกินไปเสียแล้ว
ร่างของคีย์หายวับไปจากจุดเดิมด้วยความเร็วที่เหนือกว่าเดิมถึงสามเท่า แรงลมจากการเคลื่อนไหวสร้างรอยแยกบนพื้นหินตามทางที่พุ่งผ่าน ดาบใหญ่ในมือของอัศวินหนุ่มตวัดเข้าใส่ลูเซียนด้วยพลังที่อัดแน่นจนเกิดเสียงคำรามกึกก้องราวกับอสุนีบาต
ลูเซียนยกดาบขึ้นรับตามสัญชาตญาณ แต่ทว่า—
*ตูมมมม!*
แรงกระแทกมหาศาลส่งร่างของกิลด์มาสเตอร์ผู้ยิ่งใหญ่กระเด็นทะลุผนังถ้ำหินอัคคี ฝุ่นควันตลบอบอวลไปทั่วบริเวณ หลอดพลังชีวิตของลูเซียนร่วงหล่นฮวบฮาบลงสู่ขีดแดงในพริบตาเดียวราวกับใบไม้ร่วง
ความเงียบสงัดเข้าปกคลุมถ้ำชั่วขณะ มีเพียงเสียงหอบหายใจของคีย์และเสียงหัวเราะเบาๆ อย่างอารมณ์ดีของเซน
เซนก้าวเข้าไปใกล้ซากปรักหักพังที่ลูเซียนนอนหายใจรวยรินอยู่ เขาย่อตัวลงใช้ปลายนิ้วเคาะเบาๆ ที่ด้ามไม้เท้าศักดิ์สิทธิ์ ดวงตาคู่นั้นพินิจพิจารณาผลงานชิ้นเอกของตัวเองด้วยความพึงพอใจ
“เห็นไหมคะคุณลูเซียน... บางครั้ง ตัวเลขดาเมจดิบๆ ของคุณ ก็สู้ ‘บัฟกวนๆ’ ของพรีสต์สายซัพพอร์ตไม่ได้หรอกนะ” เซนกระซิบเสียงหวานข้างหูศัตรูที่กำลังหมดสภาพ
ทว่า ในขณะที่เซนกำลังจะยื่นมือไปหยิบไอเทมดรอปจากร่างของลูเซียน เสียงฝีเท้าหนักหน่วงนับร้อยคู่ก็ดังสะท้อนก้องมาจากอุโมงค์มืดเบื้องหลัง เงาดำมหึมาหลายร่างกำลังเคลื่อนตัวเข้ามาอย่างรวดเร็ว พร้อมกับกลิ่นอายความตายที่เข้มข้นยิ่งกว่าบอสตัวไหนๆ ที่พวกเขาเคยเจอมา
คีย์หน้าถอดสี รีบถอยกรูدมาตั้งรับ “เซน... พวกมันไม่ได้มากันแค่คนเดียว... เสียงนั่นมัน...!”
เซนหุบยิ้มทันที ดวงตาคมกริบหันขวับไปมองความมืดมิดเบื้องหน้า ก่อนที่แสงไฟจากคบเพลิงจะเผยให้เห็นธงสัญลักษณ์รูป ‘อีกาโลหิต’ ที่ปักอยู่บนอกเสื้อของกองกำลังเสริมปริศนาที่ก้าวออกมาจากความมืด—ไม่ใช่คนของกิลด์อัศวินโลหิต แต่เป็นกิลด์อันดับหนึ่งที่ควรจะอยู่ที่ทวีปอื่น!
ขอบคุณที่ติดตามอ่านตอนนี้นะคะ พรีสต์สายลุยคนนี้สัญญาว่าจะพาชาวแก๊งไปป่วนให้ปั่นป่วนยิ่งกว่าเดิมในตอนหน้าค่ะ!
พรีสต์สายป่วน กวนปาร์ตี้เทพพิชิตโลก VR•ตอนที่ 5
บัฟนี้พี่ขอเน้น
ผลงานโดย พรีสต์สายลุย
โหมดอ่านสะดวกมือ (Hands-Free)
สารจากนักเขียน (พรีสต์สายลุย)
ดูโปรไฟล์ →"สวัสดีคุณรี้ดทุกคนค่ะ ขอบคุณที่ติดตามผลงานเรื่อง พรีสต์สายป่วน กวนปาร์ตี้เทพพิชิตโลก VR นะคะ ฝากกดหัวใจและคอมเมนต์เป็นกำลังใจให้ไรท์ด้วยนะคะ รักทุกคนค่ะ 💕"
ความคิดเห็น (0)
ร่วมพูดคุยและส่งกำลังใจให้ไรท์ยังไม่มีความคิดเห็นในตอนนี้
เป็นคนแรกที่เริ่มพูดคุยและส่งกำลังใจให้คุณไรท์!