สกิลลับระดับตำนาน

"ถ้าแกก้าวเท้าซ้ายเข้ามาอีกก้าวเดียว ข้าจะเปลี่ยนเลือดในกายแกให้เป็นน้ำยามานาเน่าๆ เสียเดี๋ยวนี้" เสียงทุ้มต่ำของเซนดังขึ้นท่ามกลางความเงียบงันในหุบเขาแห่งความลวง ภายในมือของเขาไม่ได้ถือคทาศักดิ์สิทธิ์ประดับเพชรพลอยเหมือนพรีสต์ทั่วไป แต่มันคือไม้ตายก้นหีบที่ดูเหมือนเศษซากกระดูกสัตว์ป่าที่ผุพัง เซนไม่ได้มองหน้าคู่สนทนาที่กำลังยืนสั่นสะท้านอยู่เบื้องหน้า แต่เขากำลังจดจ้องไปยัง 'รอยแยกแห่งมิติ' ที่กำลังปริแตกออกตรงหน้า "เซน... นายแน่ใจนะว่าวิธีนี้มันจะไม่ทำให้พวกเราทุกคนกลายเป็นซากศพในพริบตา?" คีย์ถามพลางกระชับโล่ใหญ่ในมือแน่น เสียงเหล็กกระทบกันดังก้องไปทั่วถ้ำที่อบอวลไปด้วยกลิ่นอายเวทมนตร์ดิบๆ ที่พุ่งพล่านจนอากาศรอบข้างบิดเบี้ยว เซนแค่นยิ้ม มุมปากขยับยืดหยุ่นด้วยท่าทีที่ดูไม่ยี่หระ "คีย์ นายจำตอนที่ฉันแพ้ในเกมวางแผนอาณาจักรเมื่อสองปีก่อนได้ไหม? ตอนนั้นฉันพลาดเพราะมัวแต่กลัวความเสี่ยง แต่วันนี้... ฉันจะไม่ยอมเป็นเบี้ยของใครอีก" เขาไม่รอคำตอบ ร่างกายของพรีสต์หนุ่มพุ่งเข้าหารอยแยกมิตินั้นโดยไม่มีความลังเล แสงสีม่วงเข้มสาดส่องกระทบใบหน้าของเขา เผยให้เห็นนัยน์ตาที่เต็มไปด้วยความมุ่งมั่นและประกายแห่งความบ้าคลั่งที่หาได้ยากในคลาสสนับสนุน ที่นี่คือจุดกำเนิดของ 'สกิลลับระดับตำนาน' ที่ไม่มีใครในเกมนี้เคยล่วงรู้ ภารกิจส่วนตัวที่เซนเฝ้าเพียรพยายามมาตลอดสามเดือนเต็ม *ติ๊ง!* เสียงระบบดังขึ้นในหัว แต่เซนไม่แม้แต่จะปรายตาอ่าน เขารู้ดีว่าสิ่งที่อยู่ข้างหน้าไม่ใช่ระบบรางวัลปกติ แต่มันคือบททดสอบที่ต้องเดิมพันด้วยค่าสเตตัสทั้งหมดที่เขามี กองทัพวิญญาณมรณะนับร้อยพุ่งทะลุรอยแยกออกมาราวกับฝูงแมลงหิวกระหาย เซนยกไม้เท้าขึ้น บรรจุพลังเวทแสงศักดิ์สิทธิ์ผสมกับไอเวทมืดที่เขาดึงมาจากมิติที่เปิดออก "บัฟพื้นฐานมันเชยไปแล้ว... มาลองของใหม่กันหน่อยไหม?" เซนพึมพำ เขาร่ายเวทด้วยจังหวะที่ผิดเพี้ยนจากตำราพรีสต์ทั่วไปอย่างสิ้นเชิง พลังเวทสีทองหม่นพุ่งเข้าปกคลุมคีย์ที่ยืนรับมืออยู่แนวหน้า แทนที่จะเป็นการเพิ่มเกราะป้องกันธรรมดา แต่มันกลับสร้าง 'โซ่ตรวนแห่งพันธสัญญา' เชื่อมโยงชีวิตของศัตรูเข้ากับพลังชีวิตของคีย์ ใครที่โจมตีคีย์จะต้องรับความเจ็บปวดนั้นไปเต็มๆ เป็นบัฟประเภท 'สะท้อนความตาย' ที่แม้แต่ผู้พัฒนายังมองข้ามไป คีย์เบิกตากว้างเมื่อเห็นศัตรูระดับบอสที่เขาเคยหวัดหวั่น กลับล้มพับลงเพียงเพราะการฟาดฟันที่แผ่วเบาของเขาเอง "นี่มัน... สกิลโกงชัดๆ เซน! นายไปเอาพลังบ้าบอแบบนี้มาจากไหน!" "ความล้มเหลวคือครูที่ดีที่สุด คีย์" เซนกล่าวพลางหอบหายใจรวยรินจากการใช้มานาจนเกินขีดจำกัด สกิลสุดท้ายที่เขารอคอยค่อยๆ ปรากฏขึ้นในแถบสถานะ มันคือ 'จุมพิตแห่งหายนะ' สกิลบัฟระดับตำนานที่สามารถเปลี่ยนค่าพลังเวทรักษาให้กลายเป็นการระเบิดทำลายล้างในวงกว้างได้เพียงแค่ดีดนิ้ว ในขณะที่เซนกำลังจะปลดปล่อยพลังครั้งสุดท้ายเพื่อปิดผนึกรอยแยก สายตาของเขาก็เหลือบไปเห็นเงาดำที่ซ่อนตัวอยู่หลังโขดหิน ลูเซียน... กิลด์มาสเตอร์ผู้เย่อหยิ่งกำลังมองมาที่เขาพร้อมกับรอยยิ้มที่ดูชั่วร้ายเกินกว่าที่ผู้เล่นทั่วไปจะมี ลูเซียนไม่ได้มาคนเดียว เขาไม่ได้มาเพื่อขัดขวางภารกิจ แต่มาเพื่อรอจังหวะที่เซนจะหมดแรงจากการใช้สกิลลับ เพื่อที่จะแย่งชิง 'ไอเทมดรอป' ที่จะปรากฏขึ้นหลังจากการปิดผนึกรอยแยกสำเร็จ "ขอบใจนะเซน สำหรับการทำภารกิจยากๆ ให้พวกเรา" เสียงของลูเซียนเย็นเยียบราวกับน้ำแข็ง "ตอนนี้ พลังที่แกเพิ่งได้มาใหม่ จะกลายเป็นสมบัติของกิลด์ฉัน" เซนหยุดมือที่กำลังจะร่ายเวทปิดฉาก เขาหันไปสบตากับลูเซียน สายตาที่ดูเหมือนคนบ้าของเซนกลับเปลี่ยนเป็นความว่างเปล่าที่น่าสะพรึงกลัว "นายคิดว่าฉันไม่รู้หรือไงว่านายแอบตามมาตั้งแต่นอกถ้ำ?" เซนขยับนิ้วเพียงเล็กน้อย บัฟ 'สะท้อนความตาย' ที่เขามอบให้คีย์ไม่ได้ถูกยกเลิก แต่มันถูกเปลี่ยนเป้าหมายโดยที่ลูเซียนไม่รู้ตัว สายใยเวทสีทองหม่นพุ่งออกจากร่างของคีย์ไปพันธนาการเข้ากับร่างของลูเซียนที่ก้าวออกมาจากมุมมืด "ถ้านายอยากได้พลังนี้มากนัก ก็เชิญรับความเจ็บปวดจากศัตรูทั้งหมดในถ้ำนี้ไปพร้อมกับฉันเลยแล้วกันนะ" เซนแสยะยิ้มก่อนจะดีดนิ้วอย่างแรง วินาทีนั้น รอยแยกมิติเกิดการระเบิดครั้งใหญ่ พลังงานสีม่วงพุ่งทะลักเข้าใส่ลูเซียนที่เพิ่งปรากฏตัวขึ้นกลางวงล้อม ความตกใจฉายชัดบนใบหน้าของผู้ยิ่งใหญ่ กองทัพวิญญาณมรณะที่เคยจ้องจะงาบเซน กลับหันเหความสนใจไปทางลูเซียนที่กลายเป็นเป้าหมายหลักด้วย 'คำสาปเชื่อมโยง' ที่เซนทิ้งไว้ให้เป็นของขวัญ ลูเซียนแผดเสียงร้องด้วยความเจ็บปวดเมื่อดาบของเหล่าวิญญาณมรณะพุ่งเข้าใส่ร่างของเขาอย่างต่อเนื่อง เซนถอยห่างออกมาพร้อมกับคีย์ โดยทิ้งให้กิลด์มาสเตอร์ผู้เย่อหยิ่งต้องเผชิญกับนรกที่เขาสร้างขึ้นเอง ท่ามกลางเสียงกรีดร้องและแสงสว่างที่บดบังทุกสายตา เงาร่างหนึ่งที่คุ้นเคยในชุดเกราะสีดำทมิฬกลับก้าวออกมาจากเงามืดด้านหลังของเซนอย่างเงียบเชียบ มือของบุคคลปริศนาแตะลงบนบ่าของเซนพร้อมกับเสียงกระซิบที่ทำให้หัวใจของเขาหยุดเต้น "สกิลนั่น... พ่อแกเคยใช้มันมาก่อนตอนที่ติดอยู่ในมิตินี้เมื่อสิบปีที่แล้ว น่าเสียดายที่เขาไม่มีโอกาสได้เห็นลูกชายของเขาใช้มันในวันนี้เหมือนอย่างที่ฉันกำลังเห็นอยู่" เซนตัวแข็งทื่อ เขาจำเสียงนี้ได้ดี... เสียงของคนที่เขาสาบานว่าจะต้องหาตัวให้พบก่อนที่เกมนี้จะจบลง ขอบคุณรี้ดเดอร์ทุกคนที่ร่วมเดินทางและลุ้นไปกับเซนในเส้นทางสายบัฟสุดป่วนนี้นะคะ!