พรีสต์สายป่วน กวนปาร์ตี้เทพพิชิตโลก VR•ตอนที่ 21

ทางเลือกที่ยากลำบาก

ผลงานโดย พรีสต์สายลุย
"ฉันเตือนพวกเธอแล้วว่าอย่าโลภมากตั้งแต่ตอนที่เห็นหีบสมบัติหน้าตาประหลาดนั่น" เสียงถอนหายใจยาวเหยียดพร้อมกับรอยยิ้มเจื่อนๆ ที่มุมปากของเซนไม่ได้ช่วยให้บรรยากาศอึมครึมภายในเขตแดนปิดตายดีขึ้นเลยแม้แต่น้อย โซ่ตรวนเวทมนตร์สีเลือดที่ถักทอขึ้นจากโค้ดระบบระดับมหากาพย์ยังคงเปล่งแสงเรืองรองระยบับอยู่เบื้องบน มันสั่นพานและส่งเสียงกรีดร้องแหลมเล็กบาดแก้วหูคล้ายเสียงวิญญาณร่ำไห้ ทุกพื้นที่รอบตัวถูกบีบอัดด้วยม่านพลังงานโปร่งใสที่ปิดกั้นการเชื่อมต่ออินเทอร์เน็ตโดยสมบูรณ์ หน้าต่างระบบของผู้เล่นทุกคนเด้งเตือนตัวอักษรสีแดงฉานกระพริบถี่ๆ ว่า *[ระบบล็อกเอาต์ฉุกเฉินถูกระงับ: ผู้เล่นไม่สามารถออกจากเกมได้จนกว่าเงื่อนไขพิเศษจะถูกปลดล็อก]* ความโกลาหลระเบิดขึ้นทันที เสียงสบถ กรีดร้อง และเสียงทุบกำแพงเวทมนตร์ดังระงมไปทั่วจัตุรัสกลางเมือง ผู้เล่นนับร้อยต่างวิ่งพล่านราวกับมดในกระทะร้อน แต่สำหรับปาร์ตี้ของเซนแล้ว พวกเขากลับเลือกที่จะหา มุมเงียบๆ ใต้ซุ้มโค้งของอาคารหินโบราณเพื่อตั้งสติ "ไอ้ระบบบ้าเอ๊ย! แบบนี้มันกักขังหน่วงเหนี่ยวนะเว้ย!" คีย์ อัศวินหนุ่มร่างยักษ์ผู้มีโล่เหล็กขนาดใหญ่พิงอยู่ข้างกาย สบถออกมาเสียงดังพร้อมกับใช้มือหนาเช็ดเหงื่อที่ผุดพรายเต็มขมับ ใบหน้าที่ปกติมักจะยิ้มแย้มตลกคะนองเวลานี้กลับซีดเผือด "ถ้าเราออกจากเกมไม่ได้ แล้วเกิดติดอยู่ในนี้นานเกินสามวัน ร่างจริงเราที่นอนอยู่บนเตียงจะเป็นยังไงวะเนี่ย เซน แกพอจะมีคาถาตบกบาลระบบให้มันเปิดทางได้บ้างไหม" เซนไม่ตอบในทันที นิ้วเรียวยาวของพรีสต์หนุ่มเคาะลงบนด้ามไม้เท้าศักดิ์สิทธิ์เบาๆ เป็นจังหวะ ดวงตาสองสีภายใต้ฮู้ดสีเข้มหรี่ลงมองหน้าต่างระบบตรงหน้าที่แสดงข้อมูลวงเงินสดมูลค่ามหาศาล... ตัวเลขเจ็ดหลักที่ถูกโอนเข้าบัญชีเสมือนจริงของเขามาสดๆ ร้อนๆ ก่อนที่ประตูเมืองจะปิดตาย ค่าจ้างก้อนโตที่ลูเซียน กิลด์มาสเตอร์ผู้เย่อหยิ่งจากกิลด์ 'ดราก้อนฟีนิกซ์' โอนให้เพื่อแลกกับการ 'หุบปาก' และยอมถอยออกไปจากพื้นที่เควสต์ลับนี้ เงินจำนวนนั้นมากพอที่จะทำให้เขาใช้ชีวิตในโลกความเป็นจริงได้อย่างสบายๆ ไปอีกหลายเดือน... หรืออาจจะครึ่งปีเลยทีเดียว แต่ในขณะเดียวกัน ข้อความแจ้งเตือนสีเหลืองเข้มที่ซ่อนอยู่ลึกสุดของระบบก็กำลังกระพริบเตือนเช่นกัน *[คำเตือน: การยอมรับผลประโยชน์จากภารกิจนี้ จะส่งผลให้ผู้เล่นทั่วไปในโซนนี้อีก 327 คน กลายเป็นเครื่องสังเวยเพื่อเปิดประตูมิติระดับบอสลับ]* "เงินจำนวนนั้นมันหอมหวานมากเลยใช่ไหมล่ะ เซน" เสียงทุ้มต่ำอันคุ้นเคยดังขึ้นจากด้านหลัง ลูเซียนก้าวเท้าออกมาจากเงาสลัวของซุ้มประตู โดยมีผู้เล่นระดับหัวกะทิของกิลด์สวมเกราะทองคำเดินประกบซ้ายขวาอีกสี่คน สายตากวาดมองเซนด้วยความเหยียดหยันและสมเพชในคราเดียวกัน "นายก็แค่เด็กหนุ่มที่หาเงินประทังชีวิตไปวันๆ ไม่ใช่เหรอ? ทางเลือกมันก็วางอยู่ตรงหน้าแล้ว นายจะเลือกเอาอนาคตสุขสบายของตัวเอง หรือจะทำตัวเป็นพระเอกผู้ผดุงความยุติธรรมที่ไม่มีใครเขาจดจำกันแน่ล่ะ" คีย์ขยับตัวลุกขึ้นยืนบังหน้าเพื่อนสนิททันที มือขวาจับด้ามดาบแน่นจนข้อต่อนิ้วขึ้นสีขาว "ปากดีนักนะไอ้คุณลูเซียน! แกมันก็แค่พวกเห็นแก่ตัวที่เอาชีวิตคนอื่นมาเป็นบันไดไต่เต้า หาว่าคนอื่นเขาเห็นแก่เงิน แล้วสิ่งที่แกทำอยู่นี่มันต่างอะไรกับโจรปล้นสะดมวะ!" ลูเซียนหัวเราะในลำคอ เสียงหัวเราะที่เต็มไปด้วยความเย่อหยิ่งและอำนาจ "โจรเหรอ? คำว่าโจรมันมีไว้สำหรับคนไม่มีปัญญาต่างหาก คีย์... แกควรจะเตือนเพื่อนรักของแกนะ ว่าการเลือกข้างผิดในเกมนี้ มันมีราคาที่ต้องจ่ายแพงกว่าแค่เงินในเกมเยอะ" เซนค่อยๆ เงยหน้าขึ้นสลัดความลังเลออกไปชั่วขณะ รอยยิ้มกวนประสาทที่คุ้นเคยปรากฏขึ้นที่มุมปากอีกครั้ง แม้ว่าในใจลึกๆ จะกำลังประเมินสถานการณ์อย่างเคร่งเครียดก็ตาม "พูดซะเห็นภาพชัดเจนเลยนะ ลูเซียน" เซนก้าวเท้าออกมาจากด้านหลังของคีย์ น้ำเสียงราบเรียบแต่เต็มไปด้วยแรงกดดันประหลาด "นายคิดว่าเงินเจ็ดหลักนั่นจะซื้อฉันได้จริงๆ งั้นเหรอ? เอ่อ... พูดตามตรงนะ มันก็น่าสนใจอยู่หรอกสำหรับคนกระเป๋าแบนอย่างฉัน แต่ปัญหาก็คือ..." เซนเว้นจังหวะไปนิด ชูนิ้วชี้ขึ้นส่ายไปมาเบาๆ "ฉันเกลียดคนขี้โกงมากกว่าเกลียดความจนว่ะ" บรรยากาศรอบตัวราวกับหยุดนิ่งลงชั่วขณะ ลูเซียนหุบยิ้มทันที แววตาคมกริบฉายแววสังหารอย่างชัดเจน "นายเลือกทางที่ยากที่สุดเองนะ เซน... ในเมื่อไม่อยากได้เงิน ก็เตรียมตัวกลายเป็นเศษซากข้อมูลไปพร้อมกับคนพวกนั้นซะเถอะ!" ลูเซียนสะบัดมือเป็นสัญญาณให้ลูกน้องพุ่งเข้าจู่โจมพร้อมกัน ทว่าในวินาทีที่คมดาบเวทมนตร์กำลังจะพุ่งเข้าปะทะร่างของคีย์และเซนนั้นเอง พื้นดินใต้ฝ่าเท้าของทุกคนก็สั่นสะเทือนอย่างรุนแรงจนแทบยืนไม่อยู่ โซ่ตรวนสีเลือดบนท้องฟ้าไม่ได้แค่สั่นอีกต่อไป แต่มันกำลังแตกละเอียดออกเป็นเสี่ยงๆ พร้อมกับเสียงหัวเราะก้องกังวานต่ำๆ ที่ดังมาจากรอยแยกมิติเหนือศีรษะ—เสียงที่ไม่ได้มาจากระบบเกม และไม่ใช่เสียงของบอสตัวไหนที่พวกเขารู้จัก... แต่เป็นเสียงของใครบางคนที่พวกเขาทั้งหมดคิดว่า 'ตาย' ไปแล้วเมื่อสามปีก่อน! ขอบคุณรี้ดเดอร์ทุกคนที่ติดตามและร่วมลุ้นไปกับความกวนและการตัดสินใจครั้งสำคัญของเซนในตอนนี้นะคะ!
สารจากนักเขียน (พรีสต์สายลุย)
ดูโปรไฟล์ →

"สวัสดีคุณรี้ดทุกคนค่ะ ขอบคุณที่ติดตามผลงานเรื่อง พรีสต์สายป่วน กวนปาร์ตี้เทพพิชิตโลก VR นะคะ ฝากกดหัวใจและคอมเมนต์เป็นกำลังใจให้ไรท์ด้วยนะคะ รักทุกคนค่ะ 💕"

ความคิดเห็น (0)

ร่วมพูดคุยและส่งกำลังใจให้ไรท์

ยังไม่มีความคิดเห็นในตอนนี้

เป็นคนแรกที่เริ่มพูดคุยและส่งกำลังใจให้คุณไรท์!

บ่มเพาะไข่ไดโนเสาร์60%