ความจริงที่ถูกเปิดเผย

"ไม่ได้เจอกันนานเลยนะ... น้องชายตัวดี" ประโยคนั้นดังก้องอยู่ในโสตประสาทของเซน ราวกับเสียงกระซิบจากยมทูตที่คืบคลานเข้ามาในความมืดมิด ลูเซียนไม่ได้พูดเพียงลมปาก แต่เขายืนอยู่ตรงนั้น ในชุดเกราะสีเงินวาววับที่สะท้อนแสงไฟสลัวจากห้องโถงลับใต้ดินของกิลด์พันธมิตร ดวงตาคมกริบคู่นั้นฉายแววเย้ยหยันขณะที่เขาก้าวเท้าเข้ามาใกล้เซนที่กำลังยืนตัวแข็งทื่ออยู่หลังตู้เอกสารโบราณ เซนกลืนน้ำลายลงคอ ความกวนประสาทที่เคยมีหายไปสิ้น เหลือเพียงความเย็นเฉียบที่แล่นพล่านไปทั่วสันหลัง "พี่ชายเหรอ?" เซนแค่นเสียงหัวเราะเบาๆ พยายามข่มอาการสั่นของมือที่ซ่อนอยู่ใต้แขนเสื้อคลุมนักบวช "ผมไม่มีพี่ชายที่ชอบเล่นสกปรกลับหลังคนอื่นหรอกนะ ลูเซียน" ลูเซียนหยุดยืนห่างออกไปไม่กี่ก้าว เขายกมือขึ้นปัดฝุ่นที่มองไม่เห็นบนบ่าของตนเอง ท่าทางสง่างามนั่นดูขัดกับความสกปรกในใจที่เซนเพิ่งได้อ่านจากเอกสารลับบนโต๊ะเมื่อครู่ "คนฉลาดอย่างนายก็น่าจะรู้นี่นา เซน ว่าโลกนี้มันไม่ได้ขับเคลื่อนด้วยความสามัคคีแบบในนิทานที่นายชอบพร่ำบอกใครต่อใคร แต่มันขับเคลื่อนด้วย 'อำนาจ' และ 'ข้อมูล' ที่เหนือกว่า" บนโต๊ะนั้น... เอกสารที่เซนเพิ่งได้เห็น มันไม่ใช่แค่ข้อมูลการค้าขายในเกม แต่มันคือแผนการรวบรวมบั๊กของระบบเพื่อทำลายเสถียรภาพของเซิร์ฟเวอร์หลัก โดยมีเป้าหมายสูงสุดคือการสร้างไอเทมระดับตำนานที่สามารถ ‘ลบ’ ตัวตนของผู้เล่นออกจากเกมอย่างถาวร ลูเซียนไม่ได้ต้องการแค่ครองอันดับหนึ่ง แต่มันต้องการ ‘ล้างบาง’ ทุกคนที่ขวางทางให้สิ้นซาก "นี่สินะ แผนการที่คุณใช้บงการตลาดมืดทั้งหมด" เซนเอ่ยเสียงเรียบ สายตาจ้องเขม็งไปที่ชายตรงหน้า "คุณจงใจให้เกิดเหตุการณ์บั๊กในโซนตะวันตก เพื่อเบี่ยงเบนความสนใจของกิลด์ใหญ่อื่นๆ แล้วฉวยโอกาสดูดกลืนพลังงานเวทจากบอสโลก... คุณมันบ้าไปแล้ว ลูเซียน" "ความบ้าคือคำนิยามของคนขี้แพ้ที่ไม่มีปัญญาทำตามฝัน" ลูเซียนก้าวเข้ามาประชิด ใบหน้าของเขาก้มลงมาจนเซนสัมผัสได้ถึงไอเย็นเยือก "นายรู้ไหมว่าทำไมฉันถึงเกลียดนาย? ไม่ใช่เพราะนายเก่งกว่า หรือมีสกิลบัฟที่โกงจนน่ารำคาญหรอกนะ แต่มันเป็นเพราะนาย... นายมันก็แค่ตัวละครที่ล้มเหลวในโลกความจริง แล้วยังจะพยายามทำตัวเป็นฮีโร่ในเกมที่ไร้ค่าแห่งนี้อีก" เซนรู้สึกเหมือนถูกตบหน้าฉาดใหญ่ ความทรงจำอันขมขื่นเรื่องความล้มเหลวจากการวางแผนงานที่เคยทำให้น้องสาวต้องเสียใจผุดขึ้นมาเป็นฉากๆ แต่นี่ไม่ใช่เวลาที่จะมาจมดิ่งกับอดีต นิ้วมือของเซนแอบร่ายเวท ‘โล่แห่งศรัทธา’ เตรียมไว้ใต้ชายเสื้อคลุมอย่างเงียบเชียบ "คุณพูดเรื่องล้มเหลวได้เต็มปากเลยนะ" เซนตอบกลับด้วยน้ำเสียงที่นิ่งสนิทอย่างน่าประหลาด "แต่ก็นะ... คนอย่างคุณคงไม่เข้าใจหรอกว่า พลังที่แท้จริงน่ะ ไม่ได้วัดกันที่ว่าใครลบใครออกไปได้ แต่ดูว่าสุดท้ายแล้ว ใครกันแน่ที่เหลือเพื่อนคอยยืนอยู่ข้างๆ ในวันที่ล้มลง" คีย์ที่แอบซุ่มอยู่หลังเสาหินทนฟังต่อไปไม่ไหว อัศวินหนุ่มกระชากโล่ขนาดใหญ่ขึ้นมาแล้วพุ่งตัวออกมาจากเงามืด "พูดมากไปแล้วไอ้หัวหน้ากิลด์ลวงโลก! อย่าคิดว่าเซนจะโดดเดี่ยว เพราะตราบใดที่ข้ายังถือโล่นี้อยู่ มึงไม่มีวันแตะต้องเขาได้!" ลูเซียนหัวเราะหึในลำคอ ดวงตาเปลี่ยนเป็นสีแดงก่ำด้วยพลังมืดที่เริ่มรั่วไหลออกมาจากร่าง "ดี... ในเมื่ออยากตายด้วยกัน ก็เชิญเลย" ทันใดนั้น ลูเซียนดีดนิ้วเพียงครั้งเดียว กองทัพหุ่นเชิดกลไกที่ซ่อนตัวอยู่หลังกำแพงห้องก็พุ่งเข้าใส่เซนและคีย์พร้อมกันอย่างบ้าคลั่ง เซนร่ายสกิล ‘บัฟแสงเทพพิโรธ’ ทันที ร่างกายของเขาส่องแสงสีทองสว่างจ้ากระแทกศัตรูถอยหลังไปได้ชั่วขณะ แต่เขารู้ดีว่านี่เป็นเพียงการถ่วงเวลา "คีย์! ไปที่ประตูทางออกที่สาม! ฉันจะทำลายแกนกลางพลังงานของห้องนี้!" เซนตะโกนสั่ง "แล้วนายล่ะ!" คีย์ถามพลางรับคมดาบของหุ่นเชิดอย่างสุดกำลัง เซนไม่ได้ตอบ แต่เขารีบวิ่งไปยังแท่นควบคุมหลักที่เต็มไปด้วยสายไฟเวทมนตร์ มือสั่นเทาขณะเชื่อมต่อระบบ ‘พรีสต์สายป่วน’ ของเขากับตัวควบคุม แผนการที่ลูเซียนวางไว้มันร้ายกาจเกินกว่าที่ใครจะคาดคิด เพราะหากเซนทำลายมันทิ้ง ทุกอย่างในฐานลับนี้จะระเบิดและดูดกลืนตัวละครในรัศมีทั้งหมด รวมถึงตัวเขาด้วย! ขณะที่เซนกำลังจะกดปุ่มทำลายล้าง เสียงหนึ่งก็ดังขึ้นจากด้านหลัง... เสียงฝีเท้าที่หนักแน่นและคุ้นเคยอย่างน่าประหลาด "ใจเย็นๆ สิครับน้องชาย... ถ้ากดลงไปตรงนั้น สิ่งที่จะหายไปไม่ใช่แค่แผนการของผม แต่มันคือข้อมูลความลับทั้งหมดที่นายตามหา... รวมไปถึง 'ความจริง' เกี่ยวกับคนที่นายพยายามช่วยไว้ในกิลด์ของฉันด้วย" เซนชะงัก นิ้วที่กำลังแตะปุ่มกดสั่นไหวอย่างรุนแรง เขาค่อยๆ หันกลับไปมองลูเซียนที่ตอนนี้ยืนยิ้มอย่างผู้ชนะ ในมือของลูเซียนถือจี้ห้อยคอสีเงินที่คุ้นตาเป็นอย่างดี จี้ที่เซนเคยให้ไว้กับ 'คนสำคัญ' คนหนึ่งก่อนที่เธอจะหายตัวไปอย่างลึกลับเมื่อหลายเดือนก่อน นั่นคือเบาะแสเดียวที่เขามี... และตอนนี้มันกำลังจะกลายเป็นสิ่งที่ถูกทำลายไปพร้อมกับการตัดสินใจของเขา เซนมองที่จี้ในมือลูเซียน หัวใจเต้นรัวด้วยความสับสนและเจ็บปวด หากเขาทำลายแผนการนี้ เขาก็จะสูญเสียโอกาสที่จะได้พบเธออีกครั้ง แต่ถ้าเขาถอย ลูเซียนก็จะครองโลกใบนี้และทำลายทุกคนในเกม... "เลือกเอาสิ เซน" ลูเซียนยื่นมือออกไปเหนือบ่อลาวาจำลองใต้พื้นห้อง "ระหว่างอุดมการณ์โง่ๆ ของนาย กับชีวิตของคนที่นายรักที่สุด... นายจะยอมแลกไหม?" ขอบคุณรี้ดเดอร์ทุกคนที่ร่วมเดินทางมาถึงจุดที่ระอุที่สุดของเรื่องนะคะ!