ภารกิจลับที่ชื่อว่าหายนะ

"เลิกมองหน้าฉันด้วยสายตาเหมือนเห็นผีได้แล้วค่ะ พี่ชาย" เซนยืนกอดอกพิงผนังหินเย็นเฉียบของมหาวิหารร้าง เสียงของเขาสั่นไหวน้อยๆ แต่อัดแน่นไปด้วยความเย้ยหยัน ดวงตาสีเพลิงของเขาจ้องมองร่างสูงโปร่งที่เพิ่งก้าวออกมาจากเงามืดของเสาหิน—ลูเซียน กิลด์มาสเตอร์ผู้สง่างามที่ใครต่อใครต่างยกย่องว่าเป็นพระเจ้าของเซิร์ฟเวอร์นี้ กลับดูเล็กลงถนัดตาเมื่อยืนอยู่ต่อหน้าพรีสต์สายป่วนอย่างเขา "ฉันไม่ได้มาเพื่อฟังคำทักทายไร้สาระของนาย" ลูเซียนขยับยิ้มที่ไปไม่ถึงดวงตา ถุงมือหนังชั้นดีของเขาบีบเข้าหากันจนเกิดเสียงดังกรอบแกรบ "และฉันก็ไม่ได้มาเพื่อรื้อฟื้นอดีตที่นายพยายามฝังมันไว้ใต้ซากปรักหักพังพวกนี้" คีย์ขยับตัวเข้ามาขวางหน้าเซนโดยสัญชาตญาณ มือที่ถือโล่ใหญ่สั่นเล็กน้อยจนเกิดเสียงกระทบของเกราะเหล็ก "ถอยไปเซน... หมอนี่มันอันตรายเกินกว่าที่นายจะรับมือคนเดียว" "อันตรายงั้นเหรอคะ?" เซนแค่นหัวเราะพลางดีดนิ้ว เกิดเป็นละอองแสงสีฟ้าจางๆ ลอยฟุ้งไปทั่วบริเวณ "คีย์ อย่าเพิ่งตื่นเต้นไปเลยค่ะ ของเล่นชิ้นใหม่ที่เพิ่งได้มาเนี่ย... ลูเซียนน่าจะชอบนะ" บรรยากาศในมหาวิหารเงียบงันจนได้ยินเสียงหยดน้ำที่กระทบพื้นหิน ลูเซียนไม่ได้สนใจอัศวินใจปลาซิวอย่างคีย์เลยแม้แต่น้อย สายตาของเขามุ่งตรงไปยังม้วนคัมภีร์เก่าคร่ำที่วางอยู่บนแท่นบูชาใจกลางห้อง มันคือ 'คำสั่งเสียของนักบุญผู้สาบสูญ' ภารกิจระดับ SSS ที่ใครๆ ต่างลือกันว่าไม่มีวันทำสำเร็จ "นายคงไม่ได้คิดจะแตะต้องมันจริงๆ หรอกนะ เซน?" ลูเซียนเลิกคิ้ว "แค่นายก้าวข้ามเส้นเขตเวทมนตร์นั่น เลเวลของนายก็จะถูกดูดจนเหลือศูนย์ แถมไอเทมที่ใส่ติดตัวก็จะกลายเป็นขยะทันที นี่ไม่ใช่เกมจำลองการเป็นฮีโร่... แต่นี่คือกับดักที่ออกแบบมาเพื่อฆ่าพวก 'บัค' อย่างนายโดยเฉพาะ" เซนยิ้มกว้าง รอยยิ้มที่ทำให้ลูเซียนถึงกับชะงัก "งั้นเหรอคะ? แต่ทำไมในข้อมูลลึกสุดของกิลด์พี่ ถึงระบุว่าผู้ที่จะเปิดผนึกนี้ได้ ต้องมีค่า 'ความบ้าคลั่ง' เกินกว่าเกณฑ์ปกติเท่านั้นล่ะคะ?" เซนไม่รอฟังคำตอบ ร่างบางก้าวฉับๆ ตรงไปยังแท่นบูชา คีย์ร้องห้ามเสียงหลงแต่ก็สายเกินไป ทันทีที่ปลายนิ้วของเซนสัมผัสถูกตัวอักษรรูนบนคัมภีร์ แสงสีแดงฉานก็ระเบิดออกมาจากพื้นดิน! *ติ๊ง! ระบบแจ้งเตือน: คุณได้รับภารกิจลับ [พันธนาการแห่งหายนะ: ล้างแค้นสายเลือดทมิฬ]* *คำเตือน: ภารกิจนี้ไม่มีการตอบกลับ หากล้มเหลว ลบตัวละครถาวร* ความเงียบเข้าปกคลุมชั่วขณะ ก่อนที่เสียงคำรามกึกก้องจะสั่นสะเทือนไปทั่วทั้งมิติ พื้นหินรอบแท่นบูชาแยกออกเป็นรอยร้าวขนาดใหญ่ สัตว์อสูรเงาที่เคยถูกสะกดไว้ในอดีตกำลังค่อยๆ คลานขึ้นมาจากขุมนรก แต่มันไม่ใช่ฝูงมอนสเตอร์ธรรมดา... พวกมันคือภาพสะท้อนของตัวละครที่เคยถูกลูเซียนกำจัดทิ้งอย่างไร้ความปราณีในอดีต "นี่มันอะไรกัน..." คีย์อุทานด้วยน้ำเสียงหวาดหวั่นเมื่อเห็นเงาของอัศวินที่เขารู้จักกำลังถือดาบที่อาบไปด้วยไฟสีม่วงพุ่งตรงมาทางนี้ "บัฟที่ฉันเตรียมมาวันนี้ ไม่ได้มีไว้แค่ให้พวกเราเล่นสนุกหรอกนะคะ" เซนหยิบไม้เท้าคทาไม้สีดำขึ้นมา ดวงตาของเขากลายเป็นสีทองสว่างวาบ "คีย์! เปิดสกิล 'โล่แห่งจิตวิญญาณ' ทันที! อย่าให้พวกมันแตะต้องวงเวทของฉันเด็ดขาด!" "แต่เซน! สกิลนั้นมันดึง HP ของนายไปใช้แทนมานานะนะ! ถ้าโดนตีแค่ครั้งเดียว—" "ฉันบอกให้ทำ! ไม่ใช่ให้มาตั้งคำถาม!" เซนตะคอกกลับด้วยน้ำเสียงที่ทรงพลังจนคีย์ถึงกับยอมทำตามแต่โดยดี ลูเซียนมองภาพนั้นด้วยสีหน้าเรียบเฉย ทว่าในใจกลับเต้นรัวด้วยความสับสน เขาไม่เคยเห็นใครกล้าเดิมพันด้วยชีวิตในรูปแบบนี้มาก่อน ยิ่งเซนร่ายเวทบ้าพลังมากเท่าไหร่ เลือดของพรีสต์หนุ่มก็ยิ่งไหลซึมออกมาจากผิวหนังมากขึ้นเท่านั้น แต่นั่นกลับทำให้วงเวทสีทองรอบตัวเขาส่องสว่างไสวขึ้นเป็นเท่าทวีคูณ "พี่ชายคะ..." เซนหันกลับมามองลูเซียนที่ยืนอยู่ไม่ไกล ดวงตาสีทองนั้นเต็มไปด้วยความเจ็บปวดที่ซ่อนอยู่ภายใต้ความกวนประสาท "ถ้าพี่คิดว่าพลังของพี่จะครองโลกนี้ได้... พี่ก็ลองดูว่าพี่จะรับมือกับสิ่งที่ 'พี่ทิ้งไว้' ได้นานแค่ไหน!" ทันใดนั้นเอง ผนังด้านหลังของลูเซียนก็ระเบิดออก ร่างของชายในชุดเกราะสีเงินที่ควรจะตายไปตั้งแต่เมื่อสามปีก่อนก้าวเท้าเข้ามาในห้อง เงาร่างนั้นเงื้อดาบขึ้นสูงพร้อมกับคำรามด้วยเสียงที่คุ้นเคย "ลูเซียน... ถึงเวลาชดใช้หนี้แค้นที่แกฝากไว้แล้ว!" เซนทรุดตัวลงคุกเข่ากับพื้นพร้อมรอยยิ้มที่มุมปาก ในขณะที่เงาร่างของอดีตเพื่อนรักของลูเซียนพุ่งเข้าหาเจ้าตัวอย่างบ้าคลั่ง ความมืดมิดในห้องเริ่มกลืนกินทุกอย่างเข้าสู่ความโกลาหล และในเสี้ยววินาทีนั้นเอง เซนก็กระซิบข้างหูของคีย์ที่กำลังยืนอึ้ง "เตรียมวิ่งได้เลยค่ะ... เพราะต่อจากนี้ คือของจริง" ขอบคุณที่ร่วมเดินทางไปกับความป่วนและภารกิจที่ไม่มีใครคาดคิดในตอนนี้ หวังว่าทุกคนจะสนุกกับการตัดสินใจของเซนนะคะ!