รินรดาเข้ามาร่วมทีม

“คุณกำลังเล่นเกมที่คนทั้งตลาดมองว่าเป็นการฆ่าตัวตายครับ คุณกวิน” รินรดาวางเอกสารวิเคราะห์กราฟความผันผวนของค่าเงินเยนลงบนโต๊ะไม้โอ๊กช้าๆ แววตาของเธอคมกริบราวกับใบมีดผ่าตัดที่พร้อมจะชำแหละความทะเยอทะยานของผมออกมาดูให้เห็นไส้ใน เธอไม่ได้พูดด้วยน้ำเสียงประชดประชัน แต่มันคือการตั้งคำถามจากคนที่ผ่านสมรภูมิการเงินระดับโลกมาอย่างโชกโชน ผมละสายตาจากจอหุ้นหกหน้าจอตรงหน้า ก่อนจะหมุนเก้าอี้กลับมาเผชิญหน้ากับเธอ บรรยากาศในห้องทำงานส่วนตัวที่ตั้งอยู่บนชั้นสูงสุดของอาคารย่านธุรกิจเงียบสนิทจนได้ยินเสียงแอร์ทำงานเบาๆ “การฆ่าตัวตายสำหรับคนหนึ่ง อาจเป็นโอกาสทองที่พระเจ้าประทานมาให้คนอีกคนก็ได้นะคุณรินรดา” ผมตอบพลางหยิบแฟ้มเอกสารที่เธอเพิ่งวางขึ้นมาพิจารณาอีกครั้ง “ถ้าผมต้องการคนเก่งที่เดินตามรอยเท้าเดิมๆ ผมคงไม่เรียกคุณมาที่นี่ และคุณเอง... ถ้าคุณพอใจกับงานที่ต้องก้มหัวให้คนโง่บริหารกองทุนด้วยวิธีโบราณ คุณคงไม่ยอมลาออกมาหาผมถึงที่นี่หรอก จริงไหมครับ?” รินรดานิ่งไปครู่หนึ่ง เธอขยับแว่นสายตากรอบบางเล็กน้อย สันกรามของเธอขบกันเบาๆ เป็นสัญญาณว่าเธอกำลังคำนวณความเสี่ยงที่ผมเพิ่งหยิบยื่นให้ “คุณกวิน... สิ่งที่ธันวากำลังทำอยู่ตอนนี้ ไม่ใช่แค่การปั่นหุ้นธรรมดา มันคือการสูบเลือดสูบเนื้อบริษัทจดทะเบียนในตลาดหลักทรัพย์ผ่านโครงสร้างทางการเงินที่ซับซ้อน ถ้าผมจะเข้าไปร่วมทีมกับคุณ ผมต้องมั่นใจว่าคุณไม่ได้แค่ต้องการล้างแค้นด้วยอารมณ์ แต่คุณต้องการโค่นเขาด้วยกติกาที่เขาสร้างขึ้นมาเอง” ผมลุกขึ้นเดินไปที่หน้าต่างบานกระจกใส มองลงไปยังผังเมืองเบื้องล่างที่เปรียบเสมือนกระดานหมากรุกขนาดใหญ่ แสงไฟจากตึกระฟ้าเหล่านั้นคือเป้าหมายที่ผมหมายตาไว้ ทุกอย่างที่ผมสูญเสียไปในอดีตกำลังรอเวลาที่จะไหลกลับเข้ามาในกระเป๋าผม พร้อมกับดอกเบี้ยที่ต้องชดใช้ด้วยความพินาศของพวกมัน “ธันวามันคิดว่าตัวเองเป็นเจ้าของกระดานนี้ครับรินรดา แต่มันลืมไปว่า... หมากที่มันภูมิใจนักหนา ต่างก็มีวันหมดอายุในตัวของมันเอง ผมไม่ได้ต้องการแค่ล้มมัน ผมต้องการให้มันเห็นว่าอาณาจักรที่มันสร้างด้วยการทรยศหักหลังเพื่อนร่วมทีม ต้องล่มสลายลงต่อหน้าต่อตาโดยที่มันไม่สามารถทำอะไรได้เลย” ผมหันกลับมา มือประสานกันไว้ที่หน้าอก สบตาเธอด้วยแววตาที่หนักแน่น “ผมต้องการคุณมาเป็นมือขวา ช่วยผมบริหารกองทุนส่วนตัว จัดการพอร์ตการลงทุนที่มีความเสี่ยงสูงระดับเดียวกับการเดินบนเส้นลวด เงินเดือนและเปอร์เซ็นต์กำไรที่คุณจะได้รับ... ผมการันตีว่ามันจะมากกว่าค่าตอบแทนที่คุณเคยได้รับจากสถาบันการเงินอันดับหนึ่งสามเท่า” รินรดาลุกขึ้นยืน เธอไม่ได้แสดงอาการดีใจหรือตื่นเต้นกับตัวเลขที่ผมกล่าวอ้าง แต่เธอกลับเดินตรงมาที่โต๊ะทำงานของผม แล้ววางมือลงบนคีย์บอร์ด ก่อนจะพิมพ์รหัสผ่านเพื่อเข้าถึงระบบข้อมูลภายในที่ผมเตรียมไว้ให้ “ถ้าอย่างนั้น... ยินดีที่ได้ร่วมงานครับคุณกวิน แต่จำไว้ว่าผมไม่ใช่แค่พนักงาน ผมคือหุ้นส่วนที่จะต้องรู้ทุกอย่างที่วางอยู่บนหน้าตักคุณ” เธอกล่าวด้วยน้ำเสียงเยือกเย็นและเด็ดขาด ผมพยักหน้าเล็กน้อย “ตกลงครับ แต่มีเรื่องหนึ่งที่คุณต้องรู้ก่อนเริ่มงานพรุ่งนี้...” ทันใดนั้น เสียงโทรศัพท์มือถือที่ผมวางทิ้งไว้บนโต๊ะก็สั่นครืดคราดขึ้นมา หน้าจอแสดงชื่อที่ไม่ปรากฏหมายเลข แต่อีเมลแจ้งเตือนที่เด้งขึ้นมาพร้อมกันทำให้ผมถึงกับชะงัก มันคือภาพถ่ายจากกล้องวงจรปิดในห้องเก็บเอกสารลับของธันวา... ภาพที่แสดงให้เห็นบุคคลคนหนึ่งกำลังแอบถ่ายข้อมูลธุรกรรมการเงินที่เชื่อมโยงกับครอบครัวผมในอดีต ซึ่งคนคนนั้นไม่ใช่ใครที่ไหน แต่เป็น 'เลขาส่วนตัว' ที่ผมเพิ่งจะจ้างเข้ามาเมื่อสัปดาห์ที่แล้ว ในจังหวะที่ผมกำลังจะเอ่ยปากเตือนรินรดา หน้าจอคอมพิวเตอร์ที่เธอเพิ่งเข้าถึงก็ดับพรึ่บลง พร้อมกับข้อความสีแดงที่กระพริบขึ้นมาบนจอว่า *“ยินดีต้อนรับสู่กับดัก”*... กลิ่นควันจางๆ ลอยออกมาจากช่องระบายอากาศ พร้อมกับเสียงฝีเท้าจำนวนมากที่กำลังมุ่งตรงมายังห้องนี้ ขอบคุณทุกท่านที่ติดตามร่วมเดินทางไปกับผมในเส้นทางสายธุรกิจที่เต็มไปด้วยเล่ห์เหลี่ยมนี้ แล้วพบกันใหม่ในตอนหน้าครับ