สงครามค่าเงิน

"หมอบลง!" ผมตะโกนก้องพร้อมกับคว้าข้อมือรินรดาเหวี่ยงลงใต้โต๊ะทำงานเหล็กกล้าทันทีที่เสียงฝีเท้าหนักๆ ของกลุ่มคนปริศนาหยุดลงหน้าประตู กลิ่นไหม้ของแผงวงจรที่ส่งกลิ่นฉุนกึกเตือนให้ผมรู้ว่า ‘กับดัก’ นี้ไม่ได้มาเล่นๆ แต่มันออกแบบมาเพื่อปิดปากพวกเราโดยเฉพาะ ปัง! บานประตูไม้โอ๊คหนาหนักถูกถีบจนพังครืน ร่างชายฉกรรจ์ในชุดสูทสีดำสนิทสามคนก้าวเข้ามาพร้อมอาวุธปืนเก็บเสียงในมือ สายตาของพวกมันกวาดมองไปรอบห้องอย่างเยือกเย็น รินรดาสั่นสะท้าน มือของเธอเย็นเฉียบ ผมกระชับมือที่จับเธอไว้แน่น ส่งกระแสความมั่นใจผ่านสัมผัส แม้ในหัวของผมจะคำนวณความเป็นไปได้ในการรอดชีวิตและทางออกอื่นไว้สามทาง แต่ไม่มีทางไหนเลยที่การเจรจาจะเป็นผล "กวิน... เราจะทำยังไงดี" เสียงกระซิบของเธอแผ่วเบาจนแทบไม่ได้ยิน "อย่าเพิ่งขยับ" ผมตอบกลับสั้นๆ พร้อมกับละสายตาจากกลุ่มชายชุดดำไปมองที่จอโน้ตบุ๊กสำรองที่ผมเชื่อมต่อผ่านบลูทูธเอาไว้ตั้งแต่ก่อนเข้าห้องนี้ ข้อมูลชุดสุดท้ายกำลังไหลเข้าสู่พอร์ตโฟลิโอส่วนตัวของผม ตัวเลขการปรับขึ้นอัตราดอกเบี้ยของธนาคารกลางสหรัฐฯ (FED) ที่หลุดออกมาจากวงในกำลังขยับตัวเลขในตลาดฟอเร็กซ์อย่างบ้าคลั่ง นี่คือวินาทีที่โลกการเงินกำลังจะเปลี่ยนไป และธันวากำลังเดิมพันด้วยชีวิตเพื่อหยุดผมไม่ให้ขวางทางเขา "พวกมันกำลังมองหาฮาร์ดไดรฟ์" ผมกระซิบข้างหูรินรดา "ริน... เชื่อใจผมไหม? อีกสามสิบวินาที พลังงานสำรองของตึกนี้จะตัด หากระบบดับลง ความมืดคือมิตรที่ดีที่สุดของเรา" ชายชุดดำคนหนึ่งเดินตรงมาที่โต๊ะของเรา มันใช้ปลายกระบอกปืนเขี่ยเก้าอี้ที่ว่างเปล่าออกไป กลิ่นน้ำหอมราคาแพงที่คุ้นเคยโชยมากับลมปะทะจมูกผม... กลิ่นเดียวกับที่ธันวามักจะใช้เสมอ "ออกมาเถอะกวิน" เสียงที่คุ้นหูและกวนประสาทดังขึ้นจากมุมห้องที่มืดมิด ธันวาก้าวออกมาจากหลังตู้เอกสาร แสงไฟสลัวจากหน้าจอคอมพิวเตอร์ที่ยังไม่ดับสนิทกระทบใบหน้าที่เต็มไปด้วยรอยยิ้มของผู้ชนะ "นายฉลาดนะที่รู้ว่าข้อมูลนั่นมีค่ามหาศาล แต่น่าเสียดายที่นายมันก็แค่คนตกรุ่นที่พยายามจะสู้กับอนาคตที่นายมองไม่เห็น" ผมค่อยๆ ยันกายลุกขึ้นจากใต้โต๊ะโดยไม่มีท่าทีหวาดกลัว รินรดายังคงหมอบอยู่เงียบๆ ตามคำสั่งของผม สายตาผมจ้องมองธันวาอย่างเฉยเมย "อนาคตที่นายหมายถึง คือการขายชาติด้วยการปั่นค่าเงินเพื่อดึงเงินลงทุนต่างชาติไปเข้ากระเป๋าตัวเองงั้นเหรอธันวา?" ธันวาหัวเราะร่า "มันก็แค่เกมธุรกิจ โลกนี้ไม่ได้ขับเคลื่อนด้วยคุณธรรม แต่มันขับเคลื่อนด้วยความมั่งคั่ง ใครที่ถือไพ่เหนือกว่าคนนั้นคือพระเจ้า และคืนนี้... ฉันคือพระเจ้า" ในจังหวะที่ธันวากำลังหลงระเริงกับอำนาจ ผมเห็นเข็มวินาทีบนนาฬิกาข้อมือของผมชี้ไปยังตำแหน่งที่กำหนดไว้พอดี! *พรึ่บ!* ไฟทั้งตึกดับลงสนิท ความมืดมิดเข้าครอบคลุมพื้นที่ทันที เสียงปืนเก็บเสียงรัวเข้าที่โต๊ะทำงานจนเศษไม้กระเด็น แต่ผมคว้าแขนรินรดาแล้วพุ่งตัวออกทางหน้าต่างระเบียงที่ผมได้คลายล็อกไว้ล่วงหน้าตั้งแต่วินาทีที่ก้าวเข้ามา เรากระโดดลงสู่บันไดหนีไฟด้านหลัง แรงกระแทกจากการลงพื้นทำให้ขาผมชาหนึบ แต่ผมไม่มีเวลาให้ความเจ็บปวด ผมกดส่งคำสั่ง ‘Execute’ ในสมาร์ทโฟนเพียงเครื่องเดียวที่เชื่อมต่อกับอัลกอริทึมการเทรดที่ผมวางแผนมาแรมเดือน หน้าจอสมาร์ทโฟนสว่างวาบเผยให้เห็นกราฟเส้นที่พุ่งทะยานดุจจรวด เงินหลายพันล้านเหรียญของธันวาที่วางเดิมพันในค่าเงินสกุลหลักกำลังถูกกระชากลงเหวด้วยจังหวะการปรับดอกเบี้ยที่ผมรู้อยู่ก่อนแล้ว ผมกำลังทำลายรากฐานทางการเงินของมันให้พังทลายลงในพริบตา "เสร็จแล้ว" ผมหอบหายใจพร้อมกับยิ้มที่มุมปาก "ธันวาเพิ่งเสียเงินไปสี่พันล้านเหรียญในเวลาไม่ถึงหนึ่งนาที" รินรดามองดูหน้าจอด้วยสายตาตะลึงงัน "นี่นาย... นายใช้ข้อมูลนั้นเพื่อถล่มพอร์ตของมันจริงๆ เหรอ?" "ไม่ใช่แค่ถล่ม แต่ผมกำลังจะดึงทุกอย่างกลับมา" ผมกล่าวพลางมองไปยังตึกสูงที่ตั้งตระหง่านเบื้องหน้า ซึ่งเป็นที่ตั้งของสำนักงานใหญ่ที่ธันวาพยายามจะยึดครอง "คืนนี้ยังไม่จบหรอกริน... นี่แค่จุดเริ่มต้นของการชำระแค้น" ทว่าในตอนที่ผมกำลังจะก้าวขาเดินออกไปสู่ถนนเบื้องหน้า เสียงริงโทนโทรศัพท์ของผมก็ดังขึ้น เป็นเบอร์ที่ไม่แสดงหมายเลข ผมกดรับด้วยสัญชาตญาณที่ตื่นตัว "สนุกมากไหมกวิน?" เสียงปลายสายไม่ใช่ธันวา แต่มันคือเสียงของผู้หญิงคนหนึ่งที่ผมจำได้แม่นยำที่สุด... เสียงของคนที่ผมเคยคิดว่าตายไปแล้วในอุบัติเหตุเมื่อห้าปีก่อน "เธอคิดว่าเธอคือคนเดียวที่ย้อนเวลากลับมาได้งั้นเหรอ?" ลมหายใจของผมสะดุดกึก ท่ามกลางเสียงไซเรนตำรวจที่เริ่มดังระงมใกล้เข้ามา ความหนาวเย็นเยือกแล่นพล่านไปทั่วสันหลังเมื่อบุคคลที่ผมหวาดกลัวที่สุดในอดีตกำลังก้าวออกมาจากเงามืดของตรอกฝั่งตรงข้าม ขอบคุณรี้ดเดอร์ทุกท่านที่ร่วมเดินทางไปกับผมในสงครามครั้งนี้ครับ!