การลอบกัดในที่มืด

"เก็บกวาดให้เรียบร้อย อย่าให้เหลือร่องรอยว่าพวกแกเคยไปยืนอยู่ตรงนั้น" เสียงเข้มต่ำของธันวาดังลอดผ่านบลูทูธราคาแพงขณะที่เขาก้าวลงจากรถลีมูซีนหรูหรา สายตาคมกริบมองไปยังตึกสำนักงานของกวินที่ตั้งตระหง่านอยู่เบื้องหน้า เขาไม่ได้ต้องการแค่ชัยชนะในตลาดหุ้น แต่เขาต้องการ 'ทำลาย' ตัวตนของอดีตเพื่อนสนิทให้ราบเป็นหน้ากลอง ในขณะเดียวกัน กวินที่ยืนอยู่หลังม่านหน้าต่างชั้นบนสุดของตึก เขามองผ่านกล้องส่องทางไกลเห็นเงาของชายฉกรรจ์สองคนที่กำลังล่าถอยไปจากมุมมืดของซอยฝั่งตรงข้าม รอยยิ้มเย็นเยียบปรากฏขึ้นที่มุมปากของเขา "พวกมันใจร้อนกว่าที่คิดนะครับริน" กวินเอ่ยขึ้นโดยไม่หันไปมองหญิงสาวที่กำลังนั่งเช็กกราฟหุ้นบริษัทของธันวาอยู่บนโต๊ะทำงาน รินรดาละสายตาจากหน้าจอ เธอขยับแว่นสายตาเล็กน้อยก่อนจะเอ่ยด้วยน้ำเสียงเรียบเรื่อย "ธันวาคิดว่าตัวเองเป็นคนคุมเกมเสมอ แต่เขาพลาดไปเรื่องหนึ่ง... เขาไม่ได้ตระหนักว่าคนที่เขากำลังสู้ด้วยนั้น มองเห็นอนาคตของเขาชัดเจนราวกับอ่านหนังสือที่จบไปแล้ว" "ใช่ครับ" กวินวางกล้องลง แล้วเดินกลับมาที่โต๊ะ "ในอดีต ผมอาจจะหนี แต่ตอนนี้ผมคือคนที่วางกับดักให้เขาก้าวลงมาเอง ธันวาคิดว่าเขาส่งคนมาสะกดรอยผมเพื่อสืบเรื่องโปรเจกต์ 'Black Swan' แต่สิ่งที่เขาไม่รู้คือ ข้อมูลที่เขากำลังได้ไปน่ะ... เป็นเพียงเหยื่อล่อชั้นดีที่ผมจงใจวางไว้ให้เขาตะครุบ" บรรยากาศในห้องทำงานเงียบงันลงชั่วขณะ ได้ยินเพียงเสียงพัดลมระบายอากาศของเครื่องเซิร์ฟเวอร์ที่ทำงานอย่างหนักหน่วง กวินหยิบแฟลชไดรฟ์ขึ้นมาหมุนเล่นในมือ ก่อนจะส่งให้รินรดา "ส่งข้อมูลปลอมชุดนี้เข้าเซิร์ฟเวอร์ของบริษัทธันวาผ่านช่องโหว่ที่เราเปิดไว้เมื่อคืนครับ" กวินสั่งการด้วยน้ำเสียงเฉียบขาด "ถ้าธันวาเชื่อว่าเรากำลังจะทุ่มเงินก้อนสุดท้ายไปกับหุ้นกลุ่มพลังงานสะอาดในยุโรป เขาก็จะรีบเทขายหุ้นตัวอื่นเพื่อระดมทุนมาขัดขวางเรา... นั่นแหละคือเวลาที่เขาจะเผยจุดอ่อนเรื่องการฟอกเงินออกมา" "คุณกำลังจะล่อให้เขาสูญเสียสภาพคล่องจนหน้ามืดงั้นสินะ" รินรดาถามพลางคีย์ข้อมูลอย่างรวดเร็ว "มันเสี่ยงมากนะกวิน ถ้าเขาไหวตัวทัน..." "เขาไม่มีทางไหวตัวทันครับ" กวินขัดขึ้นด้วยความมั่นใจ "ความโลภบังตาเขามาตลอดชีวิต และยิ่งตอนนี้เขารู้สึกว่าตัวเองกำลังเหนือกว่า ผมก็แค่ต้องเติมไฟให้ความโลภนั้นมันลุกโชนจนเผาไหม้ตัวเขาเอง" สองชั่วโมงต่อมา ที่ห้องทำงานหรูหราของธันวา "ครับคุณกฤษณ์ ข้อมูลยืนยันชัดเจนครับ กวินกำลังแอบโอนเงินเข้ากองทุนในลักเซมเบิร์กเพื่อเตรียมช้อนซื้อหุ้นพลังงานในยุโรป... ใช่ครับ นี่คือจังหวะที่เราจะตัดหน้าเขา" ธันวาปิดโทรศัพท์ด้วยความสะใจ เขาหัวเราะร่าออกมาในลำคอ "โง่เขลาเหลือเกินกวิน นายคิดว่าการย้อนกลับมาครั้งนี้จะทำให้นายชนะฉันได้งั้นเหรอ? นายก็แค่กบในกะลาที่คิดว่าตัวเองเป็นพญามังกร" เขากดกริ่งเรียกเลขาเข้ามา "จัดการขายหุ้นบริษัทในเครือทั้งหมดทิ้งตามแผนที่วางไว้ ผมจะระดมเงินสดให้ได้มากที่สุดภายในเย็นนี้ เราจะทุบราคาหุ้นพลังงานที่กวินหมายตาเอาไว้ให้ย่อยยับ แล้วค่อยเข้าไปเก็บซากของมัน!" ที่ชั้นล่างของตึกธันวา กวินสวมหมวกแก๊ปอำพรางใบหน้า นั่งอยู่ในรถสปอร์ตสีดำที่จอดในมุมมืด เขามองเห็นความเคลื่อนไหวผ่านหน้าจอแท็บเล็ตที่เชื่อมต่อกับระบบภายในของบริษัทศัตรู รอยยิ้มของเขากลายเป็นความเหี้ยมเกรียม "เริ่มแล้วครับ" กวินพึมพำกับตัวเอง ในขณะที่ธันวากำลังหลงระเริงกับการเทขายหุ้นทิ้งเพื่อวางแผนโจมตี กวินกลับทำสิ่งที่ตรงกันข้ามอย่างสิ้นเชิง เขาใช้เงินทุนมหาศาลที่เตรียมไว้ เข้าซื้อหุ้นบริษัท 'แม่อันดับหนึ่ง' ของธันวาที่เพิ่งถูกเทขายออกมาในตลาดจนราคาดิ่งเหว "รินครับ ดันราคาหุ้นขึ้นไปอีกห้าเปอร์เซ็นต์ทันทีที่ธันวาขายทิ้งล็อตสุดท้าย" กวินออกคำสั่งเสียงเฉียบ "ทำไมล่ะ? ถ้าทำแบบนั้นต้นทุนเราจะสูงขึ้นนะ" รินรดาถามผ่านทางวิทยุสื่อสาร "เพราะผมไม่ได้ต้องการแค่หุ้นครับริน... ผมต้องการให้ธันวากลายเป็นคนไร้บ้านในโลกธุรกิจภายในวันนี้" ทันใดนั้น หน้าจอในรถของกวินก็แจ้งเตือนสายเรียกเข้าเบอร์แปลก เขาตัดสินใจรับสายทันที "หวังว่านายจะชอบของขวัญที่ฉันส่งไปให้นะ ธันวา" กวินพูดนำโดยไม่รอให้อีกฝ่ายเอ่ยปาก เสียงปลายสายเงียบไปชั่วครู่ ก่อนจะมีเสียงหัวเราะแหบพร่าดังขึ้น "ฉันไม่รู้หรอกนะว่านายไปเอาความมั่นใจมาจากไหนกวิน แต่ที่แน่ๆ... ตอนนี้นายไม่ได้อยู่คนเดียวในที่มืดหรอก" กวินขมวดคิ้ว เขารีบมองผ่านกระจกมองหลังทันที แต่ไม่มีใครอยู่ตรงนั้น นอกจากรถคันหนึ่งที่จอดอยู่ห่างออกไปสองช่วงตึก ซึ่งไฟท้ายของมันดับสนิท "หมายความว่ายังไง?" กวินถามเสียงต่ำ "หมายความว่า ขณะที่นายกำลังจ้องมองฉันอยู่นั้น... ใครบางคนที่นายรักที่สุด กำลังเดินก้าวขึ้นรถของฉันที่จอดอยู่หน้าคอนโดของเธอในนาทีนี้" หัวใจของกวินกระตุกวูบ ความเย็นเยือกแล่นพล่านไปทั่วร่างเมื่อเขานึกถึงรินรดาที่เพิ่งแยกออกไปจากออฟฟิศเมื่อสิบนาทีก่อน ขอบคุณทุกท่านที่ติดตามเส้นทางของผมในเกมการเงินที่เดิมพันด้วยชีวิตนะครับ