เทคโนโลยีเปลี่ยนโลก

"ผมไม่สนว่าคุณจะมองว่านี่คือเรื่องเพ้อฝันหรือการพนัน แต่นี่คือโอกาสสุดท้ายที่คุณจะได้เป็นเจ้าของเทคโนโลยีที่จะเปลี่ยนมนุษยชาติไปตลอดกาล ถ้าคุณไม่กล้าตัดสินใจตอนนี้ วินาทีถัดไปคุณก็จะกลายเป็นแค่เศษเสี้ยวของประวัติศาสตร์ที่ถูกลืม" เสียงของกวินดังก้องในห้องประชุมขนาดเล็กที่ไร้การตกแต่งใดๆ นอกจากโต๊ะไม้โอ๊คตัวยาวและหน้าจอคอมพิวเตอร์หลายเครื่องที่แสดงกราฟอัลกอริทึมที่ซับซ้อน เขานั่งโน้มตัวไปข้างหน้า สายตาคมกริบคู่นั้นจับจ้องไปยัง 'ดร. อคิน' ชายวัยกลางคนที่ดูเหนื่อยล้าจากการทำงานหนักมาตลอดทั้งคืน ภายในหัวของกวินภาพเหตุการณ์เมื่อสิบนาทีก่อนที่รินรดาจะเดินจากไปในบทที่แล้วยังคงย้อนกลับมาเหมือนภาพหลอน กลิ่นน้ำหอมจางๆ ของเธอยังติดอยู่ที่ปลายจมูก แต่นี่ไม่ใช่เวลาที่จะมานั่งฟูมฟาย หัวใจที่เคยกระตุกวูบจากลางสังหรณ์เรื่องความปลอดภัยของเธอถูกเก็บซ่อนไว้ใต้ท่าทีเยือกเย็นราวกับหินผา เขาต้องเดินหน้าต่อ... เพื่อถอนรากถอนโคนธันวาให้สิ้นซากก่อนที่มันจะทันตั้งตัว "คุณกวินครับ..." ดร. อคินถอดแว่นสายตาที่ขึ้นฝ้าออกพลางถอนหายใจยาว "Neural-Network รุ่นใหม่ที่ผมสร้างขึ้น มันยังต้องการเงินทุนมหาศาลเพื่อเทรนโมเดล และที่สำคัญ... มันยังไม่มีใครเห็นค่ามันเลยนอกจากคุณ" "ผมเห็นค่าของมัน" กวินขัดจังหวะทันควัน น้ำเสียงของเขาหนักแน่นราวกับประกาศิต "ผมรู้ว่ามันทำอะไรได้ อคิน คุณไม่ได้กำลังสร้างแค่โปรแกรมประมวลผลคำสั่ง แต่นี่คือจุดเริ่มต้นของ 'ปัญญาประดิษฐ์' ที่จะเข้ามาแทนที่การตัดสินใจของมนุษย์ในตลาดทุน นี่คืออาวุธที่จะทำให้ธนาคารยักษ์ใหญ่ต้องสยบแทบเท้าเรา" กวินหยิบสมาร์ทโฟนขึ้นมาเปิดพอร์ตโฟลิโอส่วนตัวให้ดู ตัวเลขหลักสิบล้านเหรียญดอลลาร์สหรัฐฯ ที่เขาฟันกำไรจากการลากกราฟหุ้นและปั่นตลาดคริปโตในช่วงสามเดือนที่ผ่านมาปรากฏหราบนหน้าจอ เขาไม่ได้มาที่นี่เพื่อขอกู้ แต่เขามาที่นี่เพื่อเป็น 'หุ้นส่วนใหญ่' ที่จะกำหนดทิศทางอนาคต "คุณทำอะไรอยู่ครับ?" ดร. อคินถามด้วยน้ำเสียงสั่นเครือเมื่อเห็นตัวเลขมหาศาล "ผมกำลังเดิมพันด้วยทุกอย่างที่ผมมีครับ" กวินลุกขึ้นยืนพลางจัดปกสูทให้เข้าที่ "ไม่ใช่แค่เงิน แต่คือเวลาที่ผมอุตส่าห์ย้อนกลับมาเพื่อแก้ไขความผิดพลาดของโลกใบนี้ ธันวาและพวกมันอาจจะกำลังเริงร่าอยู่บนเงินที่ได้มาจากการฉ้อโกง แต่ในอีกสองปีข้างหน้า เมื่อ AI ตัวนี้สมบูรณ์ มันจะกวาดล้างกลไกการโกงของพวกมันจนไม่เหลือซาก" จังหวะที่ดร. อคินกำลังจะเซ็นเอกสารโอนหุ้นบริษัทสตาร์ทอัพให้กวิน เสียงโทรศัพท์ของกวินก็แผดเสียงดังขึ้น มันเป็นเบอร์แปลกที่ไม่แสดงชื่อ แต่เขารู้สึกได้ถึงความเย็นยะเยือกที่แล่นเข้าสู่กระดูกสันหลัง เขาโบกมือให้ดร. อคินหยุดก่อนจะรับสาย "ว่าไงครับ" กวินกรอกเสียงลงไป "กวิน... เพื่อนรัก นายคิดจริงๆ เหรอว่าการแอบไปลงทุนในห้องแล็บสังกะสีนั่นจะช่วยให้นายชนะฉันได้?" เสียงแหบพร่าของธันวาดังลอดออกมาจากปลายสาย มันเย้ยหยันราวกับเขากำลังมองผ่านกล้องวงจรปิดในห้องนี้อยู่ "ฉันไม่ได้โทรมาเพื่อขู่ แต่อยากจะบอกว่า 'รินรดา' เขากำลังสนุกกับกาแฟที่ฉันเลี้ยง... นายอยากเห็นไหมว่าความผิดพลาดของนายในชาตินี้ มันจะรุนแรงกว่าชาติที่แล้วแค่ไหน?" ภาพถ่ายส่งเข้ามาในเครื่องของกวินทันที มันคือภาพรินรดานั่งอยู่ในคาเฟ่ที่คุ้นตา แต่เธอกำลังกุมขมับเหมือนคนไม่มีสติ และชายชุดดำสองคนที่ยืนประกบข้างเธออยู่ไม่ใช่พนักงานเสิร์ฟธรรมดาแน่นอน กวินกำหมัดแน่นจนเส้นเลือดที่ขมับปูดโปน แต่เขายังคงรักษาความเยือกเย็นไว้ได้ภายใต้ใบหน้าที่เรียบเฉย เขาวางสายลงและหันไปหาดร. อคินด้วยสายตาที่เปลี่ยนไปเป็นคนละคน มันคือสายตาของนักล่าที่พร้อมจะทำลายทุกอย่างที่ขวางหน้า "เซ็นเดี๋ยวนี้ครับ อคิน" กวินสั่งเสียงเรียบ "เพราะหลังจากวินาทีนี้... เกมกระดานที่ผมวางไว้ จะไม่ใช่แค่เกมธุรกิจอีกต่อไป แต่มันคือสงคราม" ในจังหวะที่ปากกาจรดลงบนกระดาษ สัญญาณเตือนภัยในแล็บก็ดังขึ้นพร้อมกับการตัดกระแสไฟฟ้าทั้งอาคาร ความมืดมิดเข้าปกคลุมทันที กวินสัมผัสได้ถึงแรงลมจากการที่ประตูเหล็กด้านหลังถูกพังเข้ามาด้วยฝีมือของคนมืออาชีพ เขาคว้าโน้ตบุ๊กที่มีอัลกอริทึมต้นฉบับไว้แนบตัว พร้อมกับเสียงฝีเท้าหนักๆ ของกลุ่มคนที่ก้าวเข้ามาในห้องด้วยความเร่งรีบ "จับตัวมันไว้ อย่าให้ไฟล์หลุดออกไปเด็ดขาด!" เสียงคุ้นหูของธันวาดังมาจากทางเข้าห้องมืดนั้น พร้อมกับแสงเลเซอร์จากปืนเล็งมาที่หน้าอกของกวิน ขอให้ทุกท่านร่วมเป็นกำลังใจให้กวินในเส้นทางสายเลือดนี้ด้วยนะครับ หวังว่าบทนี้จะทำให้ท่านตื่นเต้นจนแทบรอไม่ไหวที่จะอ่านบทต่อไปครับ เซียนหุ้นย้อนเวลาครับ