แผนการทำลายชื่อเสียง

"กดปุ่ม ‘เผยแพร่’ เสียทีสิรินรดา อย่าให้โอกาสที่ผมอุตส่าห์เดิมพันด้วยทุกอย่างในชาตินี้ต้องเสียเปล่าไปเพราะความลังเลของคุณ" เสียงของผมดังก้องในห้องทำงานส่วนตัวที่เงียบเชียบจนได้ยินเพียงเสียงพัดลมระบายความร้อนจากเซิร์ฟเวอร์คอมพิวเตอร์หลายสิบเครื่องที่ทำงานหนัก รินรดาชะงักนิ้วที่จ่ออยู่เหนือแป้นพิมพ์ ดวงตาคมสวยคู่นั้นสั่นระริกสะท้อนแสงสีฟ้าจากหน้าจอมอนิเตอร์ที่แสดงกราฟการเทขายหุ้นของกลุ่มบริษัทธันวาคอร์ปอเรชั่นอย่างบ้าคลั่ง "กวิน... ถ้าเราปล่อยหลักฐานชุดนี้ออกไป ธันวาไม่มีทางตายแค่ทางธุรกิจ แต่มันหมายถึงการทำลายตระกูลของเขาให้ราบเป็นหน้ากอง คุณแน่ใจแล้วใช่ไหมว่าเราพร้อมจะก้าวข้ามเส้นแบ่งระหว่างนักลงทุนกับอาชญากร?" ผมไม่ตอบทันที ผมเพียงแค่เดินไปที่หน้าต่างบานใหญ่ มองลงไปเห็นตึกระฟ้าใจกลางเมืองที่ธันวาเคยยืนผงาดอยู่ในฐานะราชาผู้ไร้พ่าย ในชาติก่อน... ผมเคยเป็นเพียงเบี้ยล่างที่ถูกมันเหยียบซ้ำจนครอบครัวต้องพินาศ ผมสูดลมหายใจเข้าลึก จังหวะหัวใจเต้นเป็นจังหวะเดียวกับความเย็นเยียบที่แล่นผ่านไขสันหลัง "ความยุติธรรมในตลาดทุนไม่มีอยู่จริงรินรดา มันมีแค่ 'ผู้ล่า' กับ 'เหยื่อ' ธันวาไม่ใช่แค่เพื่อนร่วมงาน มันคือฆาตกรที่ใช้ตัวเลขในการสังหารคน ถ้าความตายของครอบครัวผมคือตั๋วผ่านทางเพื่อก้าวสู่อำนาจของมัน งั้นความล่มจมของมันในวันนี้ ก็คือบทลงโทษที่สาสมที่สุด" ผมวางมือลงบนไหล่ของเธอ สัมผัสได้ถึงความเกร็งของกล้ามเนื้อ "กดเถิดครับ... ให้โลกได้รับรู้ว่า 'มหาเศรษฐีผู้ใจบุญ' ของพวกเขามันก็แค่โจรในคราบนักบริหาร" คลิก! เสียงกดเมาส์สั้นๆ นั้นดุจเสียงสัญญาณลั่นไกปืน ทุกอย่างเริ่มเคลื่อนไหว ข้อมูลลับการฟอกเงินผ่านสกุลเงินดิจิทัลที่ธันวาใช้เพื่อเลี่ยงภาษีและปั่นหุ้นบริษัทลูกถูกส่งต่อไปยังสำนักข่าวทั่วโลก รวมไปถึงหน่วยงานตรวจสอบการเงินและตลาดหลักทรัพย์ นี่ไม่ใช่แค่การปล่อยข่าวลือ แต่มันคือชุดข้อมูลดิบที่มีลายเซ็นดิจิทัลชัดเจนว่ามาจากตัวของธันวาเอง เพียงสิบนาทีผ่านไป ความโกลาหลเริ่มต้นขึ้น หน้าจอที่แสดงราคาหุ้นของธันวาคอร์ปอเรชั่นเริ่มดิ่งลงราวกับตกเหว แดงเถือกทั้งกระดาน มูลค่าหุ้นกว่าหมื่นล้านถูกแผดเผาจนกลายเป็นเถ้าถ่านในพริบตา ผมหยิบแก้ววิสกี้ขึ้นมาจิบช้าๆ มองดูความวินาศสันตะโรผ่านหน้าจอด้วยความรู้สึกที่บรรยายไม่ถูก—มันไม่ใช่ความสะใจ แต่มันคือความโล่งใจที่ได้ทำภารกิจที่ค้างคาใจมานานหลายทศวรรษ ทว่า ในขณะที่สถานการณ์กำลังบานปลาย โทรศัพท์มือถือที่วางอยู่บนโต๊ะของผมก็สั่นครืดคราด สายที่โทรเข้ามาไม่ใช่ใครอื่น แต่เป็นเบอร์ที่ผมจำได้ขึ้นใจแม้จะผ่านไปกี่ชาติก็ตาม—เบอร์ของธันวา ผมรับสายโดยไม่ลังเล กดเปิดลำโพงให้รินรดาได้ยินด้วย "กวิน... นายเล่นแรงไปนะ" เสียงปลายสายไม่ได้เกรี้ยวกราดเหมือนที่คิด แต่มันกลับนิ่งสนิทจนน่าขนลุก "นายคิดว่าการทำลายชื่อเสียงของฉันจะทำให้นายมีความสุขเหรอ? นายลืมไปแล้วหรือไงว่าฉันไม่ได้มีแค่ตัวเลขในบัญชี ฉันยังมี 'สิ่งอื่น' ที่นายอาจจะคาดไม่ถึง" "ธันวา..." ผมเอ่ยด้วยน้ำเสียงราบเรียบ "ในตลาดทุน ข้อมูลคือพระเจ้า แต่ในเกมแก้แค้น ความจริงคืออาวุธที่คมที่สุด นายแพ้แล้ว ยอมรับมันเถอะ" "เหรอ?" เสียงหัวเราะแผ่วๆ ดังลอดออกมาจากปลายสาย "งั้นนายลองหันไปมองที่กล้องวงจรปิดตัวที่สี่ในห้องทำงานของนายดูสิ... นายคิดจริงๆ เหรอว่าคนอย่างฉันจะปล่อยให้ศัตรูเข้าใกล้ตัวได้โดยที่ฉันไม่รู้อะไรเลย?" เลือดในกายผมเย็นเฉียบ รินรดาเบิกตากว้างเมื่อเธอก็สังเกตเห็นไฟสถานะสีแดงเล็กๆ ที่กะพริบอยู่ตรงมุมห้อง... มันไม่ใช่กล้องธรรมดา แต่มันคือระบบบันทึกเสียงและภาพที่ส่งตรงไปยังเซิร์ฟเวอร์ของธันวาโดยตรง วินาทีก่อนที่ผมจะพุ่งตัวไปปิดเครื่องคอมพิวเตอร์ หน้าจอโปรแกรมเทรดที่รินรดาเปิดทิ้งไว้ก็เปลี่ยนเป็นภาพถ่ายชุดหนึ่ง—มันคือภาพถ่ายของตัวผมในอดีตที่กำลังทำธุรกรรมที่ผิดกฎหมาย (ซึ่งเป็นฝีมือการตัดต่อขั้นเทพ) พร้อมกับข้อความที่เด้งขึ้นมาบนหน้าจอว่า: *'ยินดีต้อนรับสู่โลกของอาชญากรนะเพื่อนรัก ใครจะไปเชื่อว่าข้อมูลที่นายปล่อยออกมาทั้งหมด... แท้จริงแล้วถูกโอนออกมาจากเครื่องของนายเอง'* ประตูห้องทำงานของผมถูกพังเข้ามาโดยชายชุดดำหกคน พร้อมกับเสียงแจ้งเตือนจากแอปพลิเคชันตลาดหลักทรัพย์ที่ประกาศระงับการซื้อขายหุ้นของบริษัทผมเป็นการชั่วคราวเนื่องจากถูกสอบสวนในข้อหา 'ฟอกเงินและปั่นหุ้น' แผนการที่ผมวางมาแรมปี กำลังถูกย้อนศรด้วยกับดักที่ผมมองไม่เห็น... ธันวาไม่ได้แค่ตั้งรับ แต่มันล่อให้ผมเดินเข้ามาในกรงที่มันสร้างรอไว้ตั้งแต่แรกแล้ว ขอบพระคุณทุกท่านที่ร่วมเดินทางและคอยสนับสนุนผมมาจนถึงจุดวิกฤตนี้ครับ!