หนีไม่พ้น

"คุณธันวาครับ... รหัสผ่านสำหรับโอนเงินผ่านระบบ SWIFT ธนาคารในสวิตเซอร์แลนด์ ถูกระงับชั่วคราวครับ" เสียงของเลขาฯ ส่วนตัวที่สั่นเครือดังขึ้นในห้องทำงานที่เงียบสงัด ธันวากระแทกแก้ววิสกี้ในมือลงบนโต๊ะไม้โอ๊กราคาแพงจนของเหลวสีอำพันกระฉอกออกมาเปื้อนเอกสารลับบนโต๊ะ เขาไม่ได้หันไปมองคนพูด แต่สายตาจับจ้องไปที่หน้าจอมอนิเตอร์หกจอที่แสดงกราฟหุ้นและสถานะบัญชีธนาคารต่างประเทศที่กำลังขึ้นสถานะ 'Frozen' เป็นสีแดงฉาน "แกพูดว่าอะไรนะ?" ธันวาเค้นเสียงถาม รังสีอำมหิตแผ่ออกมาจากร่างของเขาอย่างปิดไม่มิด "ธนาคารแจ้งว่ามีคำสั่งอายัดชั่วคราวจากหน่วยงานตรวจสอบธุรกรรมการเงินระหว่างประเทศ... โดยระบุว่ามีการตรวจสอบเส้นทางเงินที่เชื่อมโยงกับการฟอกเงินครับ" ธันวาแค่นหัวเราะออกมาอย่างเหลืออด เขาคว้าโทรศัพท์มือถือเครื่องหรูขึ้นมา แล้วกดเบอร์โทรหาผู้จัดการธนาคารที่เขาเคยให้สินบนมาตลอดสิบปี แต่สิ่งที่ได้รับกลับมามีเพียงสัญญาณเสียงที่ถูกตัดสายทิ้งซ้ำแล้วซ้ำเล่า ในวินาทีนั้นเอง ประตูห้องทำงานถูกเปิดออกอย่างช้าๆ กวินเดินเข้ามาด้วยท่าทีสงบนิ่ง ผิดกับบรรยากาศที่คุกรุ่นราวกับภูเขาไฟกำลังจะระเบิดภายในห้อง รินรดาเดินตามหลังเขามาพร้อมกับแท็บเล็ตในมือที่แสดงแผนภูมิโครงสร้างบริษัทของธันวาที่กำลังถูกเทคโอเวอร์อย่างสายฟ้าแลบ "ไม่ต้องพยายามหรอกธันวา" กวินเอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงเรียบเฉย ทว่าแฝงไว้ด้วยอำนาจที่ทำให้คนในห้องต้องหยุดชะงัก "เงินทุกเซนต์ที่แกพยายามจะขนออกนอกประเทศ ถูกระบบอัลกอริทึมที่ฉันวางไว้ดักจับได้ตั้งแต่เสี้ยววินาทีที่แกกด 'Confirm' แล้ว" ธันวาหันขวับมามองกวิน ดวงตาของเขาแดงก่ำราวกับสัตว์ป่าที่จนตรอก "กวิน... แกวางแผนเรื่องนี้มานานแค่ไหน? แกแฮ็กระบบของฉันงั้นรึ!" "แฮ็กงั้นหรือ? คำนั้นดูต่ำต้อยไปหน่อยสำหรับฉันนะเพื่อนเก่า" กวินขยับเนกไทให้เข้าที่พลางเดินไปนั่งบนเก้าอี้ตรงข้ามกับธันวา "ฉันแค่ทำในสิ่งที่แกเคยทำกับครอบครัวฉันในชาติก่อน... ยัดเยียดความล้มละลายให้แกอย่างช้าๆ จนไม่เหลือทางรอด" รินรดาก้าวออกมาข้างหน้า เธอเหลือบมองตัวเลขบนแท็บเล็ตแล้วเอ่ยด้วยน้ำเสียงเย็นชา "คุณธันวาคะ... ตอนนี้หุ้นในเครือของคุณถูกทุบจนต่ำกว่ามูลค่าทางบัญชีไปแล้ว 40% และผู้ถือหุ้นรายใหญ่ต่างพร้อมใจกันเทขายทิ้ง เพราะพวกเขารู้แล้วว่า 'บริษัทที่กำลังจะล่มสลาย' ไม่ใช่ที่ที่น่าลงทุนอีกต่อไป" บรรยากาศในห้องเงียบงันจนได้ยินเสียงลมหายใจ ธันวารู้สึกเหมือนอากาศในห้องเริ่มเบาบางลง เขาพยายามตั้งสติ พยายามหาวิธีการอื่น แต่ทุกหนทางที่เขานึกออกล้วนถูกกวินวางกับดักไว้ทั้งหมด นี่ไม่ใช่แค่การล้างแค้นทางธุรกิจ แต่มันคือการขังเขาไว้ในกรงทองที่กวินสร้างขึ้นมาด้วยน้ำมือของตัวเอง ธันวาพยายามสูดหายใจลึก เขาหยิบปืนพกที่ซ่อนอยู่ในลิ้นชักออกมาวางบนโต๊ะอย่างแผ่วเบา สายตาของเขาจ้องเขม็งไปที่กวิน "แกคิดว่าเงินจะหยุดฉันได้เหรอ? ถ้าฉันไม่เหลืออะไร... แกก็ต้องไม่เหลืออะไรเหมือนกัน" กวินไม่ได้สะทกสะท้าน เขามองปืนกระบอกนั้นด้วยสายตาเวทนา "การใช้กำลังคือวิถีของคนแพ้ที่ไม่มีสมองธันวา ซึ่งนั่นแหละคือเหตุผลว่าทำไมแกถึงแพ้ฉันมาตลอด... ลองเช็กมือถือแกดูอีกทีสิ ว่ามีข้อความอะไรส่งเข้ามา" ธันวาขมวดคิ้ว มือที่สั่นเทาหยิบมือถือขึ้นมา หน้าจอแสดงคลิปวิดีโอจากกล้องวงจรปิดในห้องนิรภัยส่วนตัวของเขา... ภาพของคนสนิทที่สุดของเขากำลังหอบหิ้วเอกสารลับและฮาร์ดไดรฟ์ข้อมูลการฟอกเงินทั้งหมดเดินออกไปให้ตำรวจ ใบหน้าของธันวาซีดเผือดจนไร้สีเลือด ปืนในมือสั่นไหวอย่างควบคุมไม่ได้ กวินลุกขึ้นยืนแล้วเดินเข้าไปใกล้ธันวาจนระยะห่างเหลือเพียงไม่กี่นิ้ว ก่อนจะกระซิบที่ข้างหูด้วยน้ำเสียงที่เย็นเยียบกว่าน้ำแข็ง "เกมนี้จบแล้วธันวา และคนที่เล่นหมากกระดานนี้ไม่ใช่แก... แต่เป็นคนตายที่แกเคยเหยียบย่ำเมื่อสิบปีที่แล้ว" กวินผละออกมาแล้วหันหลังเดินไปที่ประตู โดยมีรินรดาเดินตามไป แต่ก่อนที่กวินจะก้าวพ้นประตูไปนั้น ประตูห้องทำงานถูกพังเข้ามาจากด้านนอก กลุ่มชายชุดดำในเครื่องแบบหน่วยปราบปรามการเงินเดินกรูกันเข้ามาล้อมตัวธันวาไว้ ธันวาทำท่าจะเหนี่ยวไกปืน แต่เขากลับชะงักค้างเมื่อเห็นบุคคลที่เดินตามหลังหน่วยปราบปรามเข้ามา... ชายวัยกลางคนในชุดสูทสีเข้มที่เขารู้จักดีที่สุด ผู้มีอำนาจระดับสูงสุดที่เขาเคยจ่ายเงินให้เพื่อคอยคุ้มครองเขามาตลอด บัดนี้กลับยืนอยู่ข้างกวินพร้อมกับรอยยิ้มที่เหมือนจะบอกว่า 'ลาขาด' "ขอโทษด้วยนะธันวา" ชายผู้นั้นกล่าวเสียงเรียบ "กวินเสนอผลประโยชน์ที่คุ้มค่ากว่า... และเขามีหลักฐานที่มากพอจะทำให้ฉันหลุดจากตำแหน่งหากไม่ร่วมมือ" ธันวาทรุดตัวลงกับพื้น หัวใจของเขาเต้นรัวด้วยความสิ้นหวัง ขณะที่ตำรวจเข้าชาร์จตัวเขาเพื่อใส่กุญแจมือ แต่ในเสี้ยววินาทีก่อนที่เหล็กเย็นเฉียบจะล็อกข้อมือเขาไว้ เขาก็สังเกตเห็นบางอย่าง... กวินหยิบซองจดหมายสีน้ำตาลออกมาจากกระเป๋าเสื้อ แล้วโยนมันลงบนตักของเขา ธันวาเปิดซองนั้นด้วยมือที่สั่นเทา ข้างในไม่ใช่เอกสารการเงิน... แต่เป็นรูปถ่ายของเขากับเด็กคนหนึ่งที่เขาไม่เคยรู้จักมาก่อน พร้อมข้อความสั้นๆ ที่เขียนด้วยลายมือคุ้นตา... ลายมือของพ่อของกวิน "ความลับนี้... จะทำให้แกทรมานยิ่งกว่าการติดคุกไปจนวันตาย" กวินกล่าวทิ้งท้ายก่อนจะเดินหายไปในความมืดของโถงทางเดิน ทิ้งให้ธันวานั่งตะลึงงันกับรูปถ่ายในมือที่เปลี่ยนโลกทั้งใบของเขาไปตลอดกาล ขอบพระคุณทุกท่านที่ร่วมเดินทางและคอยสนับสนุนผมมาจนถึงจุดวิกฤตนี้ครับ! เซียนหุ้นย้อนเวลาครับ